ΚΩΣΤΑΣ "Μαυροσκούφης"

Ο ΝΕΟ-ΓΡΑΙΚΥΛΟΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΣ!!!

2012-01-30T22:55:00.010+02:00

ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΧΟΛΙΑ....
(από το giaourti.wordpress.com)
Y.Γ. Κώστα Μαυροσκούφη: Μόνο ψυχίατρος μπορεί να εξηγήσει την παρακάτω παράνοια...

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΚΥΠΡΟΣ 1974-Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ"

2012-01-29T19:58:00.003+02:00

Το απόγευμα της Τετάρτης 2 Νοεμβρίου 2011, πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο ΠΡΕΖΙΝΤΕΝΤ, η παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Δημητριάδη, "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - η μεγάλη προδοσία", το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ.
Ο δημιουργός του ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ "ΠΕΛΑΣΓΟΣ", Ιωάννης Γιαννάκενας, αφού ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους για την παρουσία τους, ζήτησε από όλους να σηκωθούν όρθιοι και να κρατηθεί ενός λεπτού σιγή για τους Πεσόντες της Κυπριακής Τραγωδίας του 1974, αλλά και για τον ΕΥΠΑΤΡΙΔΗ ΣΤΡΑΤΗΓΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΔΗΜΟΥ, ο οποίος λίγες ώρες πριν είχε ενταφιαστή στο ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΠΑΠΑΓΟΥ.
Μετά την συγκινητική αυτή πράξη τιμής, χαιρέτησαν την εκδήλωση: Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Βετεράνων Πολεμιστών Κύπρου 1974, κ. Νίκος Αργυρόπουλος.
Ο κ. Κώστας Ανεμάς, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Επιτροπής Γονέων και Συγγενών Αδηλώτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων Κυπριακής Τραγωδίας 1974, του οποίου ο αδελφός Δημήτρης, Στρατιώτης (ΔΒ) της ΕΛΔΥΚ αγνοείται από τις 16-8-74, μέχρι σήμερα.
Η Ελένη Γρίβα, γεν. γραμματέας του Συλλόγου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Οικογενειών Αγνοουμένων και Πεσόντων Κυπριακής Τραγωδίας. Ο αδελφός της Χρήστος, Δεκανέας (ΕΜ) της ΕΛΔΥΚ αγνοείται από την 16-8-1974 μέχρι σήμερα.
Στην συνέχεια δόθηκε ο λόγος στον κεντρικό ομιλητή της παρουσίασης, τον γνωστό συγγραφέα και τ. Αντιπρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών κ. Ιωάννη Κακολύρη, ο οποίος συνεχάρη τον συγγραφέα για την πολύ καλή εργασία του, για την αντικειμενικότητα και το θάρρος του.
Ακολούθησε ο βετεράνος του 1974, κ. Αντώνης Δούλας, ο οποίος έχει προλογίσει το βιβλίο.
Πριν παραδώσει το βήμα στον συγγραφέα, ο κ. Δούλας κάλεσε τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Βετεράνων Πολεμιστών Κύπρου 1974, κ. Νίκο Αργυρόπουλο, ο οποίος παρέδωσε τιμητικά, εκ μέρους του Συνδέσμου, έναν ΜΑΥΡΟ ΜΠΕΡΕ στον συγγραφέα του βιβλίου Κώστα Δημητριάδη (ο οποίος είναι γνωστός διαδικτυακά ως ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ). H ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ όλων ήταν ΟΛΟΦΑΝΕΡΗ.
Ο συγγραφέας στην ομιλία του ανέφερε τους λόγους που τον οδήγησαν στην έρευνα και συγγραφή του βιβλίου, αλλά και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε. Αναφέρθηκε με πολύ συγκίνηση στην ΕΠΟΠΟΙΙΑ της ΕΛΔΥΚ και των άλλων πολεμιστών του 1974. Είπε χαρακτηριστικά ότι το βιβλίο γράφτηκε για να ΤΙΜΗΣΕΙ αυτούς που έπεσαν αλλά και για αυτούς που ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ.
Στην συνέχεια ο εκδότης Ιωάννης Γιαννάκενας, αναφέρθηκε στο "μεταίχμιο" μεταξύ του πολεμιστή και του θανάτου, λέγοντας χαρακτηριστικά, σήμερα υπάρχει ανάμεσα μας ένας άνθρωπος ο οποίος βρέθηκε σε αυτήν την "εκκρεμότητα" για περίπου ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ, και κάλεσε στο βήμα τον έφεδρο ανθυπολοχαγό των Λ.Ο.Κ. Δημήτρη Κοκκίνη, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε το 1974 και ήταν κρατούμενος στις φυλακές "Σεράι" των Τουρκοκυπρίων για περίπου 6 μήνες. Στον κ. Δημήτρη Κοκκίνη προσφέρθηκε το βιβλίο του Κώστα Δημητριάδη, ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ.
Η Ελληνοπρεπή αυτή εκδήλωση έληξε με τα εξής λόγια από τον εκδότη Ιωάννη Γιαννάκενα:
"Πάντα να ονειρευόμαστε, να πιστεύουμε, να έχουμε την ΑΙΩΝΙΑ την φλόγα την ΕΛΛΗΝΙΚΗ, γιατί καλύτερες ημέρες θα έρθουνε, για ένα λόγο, γιατί είμαστε ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, και πάντα έρχονται καλύτερες ημέρες. Αρκεί να μην χαθούμε όλοι από την ΠΙΣΤΗ."
Μηνύματα συμπαραστάσεως έστειλαν οι Στρατηγοί: Παναγιώτης Σταυρουλόπουλος (Διοικητής ΕΛ.ΔΥ.Κ. στον ΑΤΤΙΛΑ ΙΙ) και Σπυρίδων Δελής (Τχης, Υποδιοικητής ΕΛ.ΔΥ.Κ. στον ΑΤΤΙΛΑ Ι και ΙΙ).
Την εκδήλωση τίμησαν, ο παλαίμαχος ιερολοχίτης της δεκαετίας 1940-1950, στρατηγός Κωνσταντίνος Κόρκας, οι βετεράνοι πολεμιστές Κύπρου, Υπλγοί (ΠΖ) Κόλλιας Ιωάννης και Σκούρας Δημήτριος, οι Στρατιώτες Ανδριόπουλος Σταύρος, Χόνδρος Ευάγγελος, Πανταζώνας Χρήστος, Μπαλογιάννης Γεώργιος, Πετρέλης Λάμπρος και Αργυρόπουλος Νικόλαος.
Η κυρία Αμαλία Χανδρινού, σύζυγος του Πλωτάρχη Ελευθερίου Χανδρινού, Κυβερνήτη του Α/Γ ΛΕΣΒΟΣ και αδελφή του Πλοιάρχου Βασίλη Γαβριήλ (Κυβερνήτη του υποβρυχίου «Γλαύκος»), η Μαρία, κόρη του Αγνοούμενου Ανχη (ΠΒ) Στυλιανού Καλμπουρτζή, η κυρία Βίκυ Τσιάκα, σύζυγος του Αγνοούμενου Τχη (ΠΖ) Κωνσταντίνου Τσιάκα, η Βικτωρία, αδελφή του Πεσόντα Στρατιώτου (ΠΖ) Πιπεριάν Περσέχ, η αδελφή του Αγνοούμενου Στρατιώτου (ΠΖ) Αναστασίου Κρατημένου, η σύζυγος και η κόρη του ενεργού βετεράνου Πολεμιστή της ΕΛ.ΔΥ.Κ. Μιχάλη Χαζάπη, ο οποίος έφυγε από την ζωή πρόσφατα.
Καθώς και οι βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. Θανάσης Πλεύρης και Άδωνις Γεωργιάδης.

ΔΕΊΤΕ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ LINK/VIDEO

http://www.youtube.com/watch?v=cgxyrBpkJ1o

ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΠΟΛΕΜΗΣΑΜΕ ΜΟΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ !!!!

2012-01-29T12:30:00.008+02:00

Της κ. Φωτεινής Τομαή*

Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ της Συνθήκης των Σεβρών στο Παρίσι τον Αύγουστο του 1920 σήµανε το τέλος της οθωµανικής αυτοκρατορίας και τον διαµελισµό της από τους Συµµάχους. Στη θέση όµως του παλαιού θεοκρατικού καθεστώτος γεννήθηκε µια νέα, ακόµη πιο επικίνδυνη, πραγµατικότητα που αποτέλεσε κατά µία έννοια τη νέα θρησκεία του κράτους: ο παντουρκισµός. οι διωγµοί σε βάρος των χριστιανικών πληθυσµών, προτού ακόµη προλάβει να στεγνώσει το µελάνι στις Σέβρες, θα έπαιρναν τον χαρακτήρα γενοκτονίας ακριβώς δύο χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 1922, όταν η Σµύρνη παραδινόταν στις φλόγες. Η προδοσία όµως της Ελλάδας από τους τέως συµµάχους της είχε αρχίσει πολύ νωρίτερα.

Η καταιγιστική πληροφόρηση που ελάµβανε η ελληνική κυβέρνηση από την άνοιξη ήδη του 1921, πλην των προξενικών και διπλωµατικών της αρχών στη γείτονα, από όλες τις πρεσβείες της στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπως αυτές περιλαµβάνονται σε τρεις ογκώδεις φακέλους του έτους 1921, γεννά εξακολουθητικά ερωτήµατα για το πού βάδιζε και πόσο αυτοκαταστροφική ήταν η πολιτική της χώρας όταν ο στρατός της διέσχιζε την άνυδρη πεδιάδα του Σαγγαρίου φθάνοντας µόλις λίγα χιλιόµετρα έξω από την Αγκυρα τον καυτό Αύγουστο του 1922.

Η άνευ προσχηµάτων, εξαρχής, πολιτική της γείτονος για αναθεώρηση της Συνθήκης των Σεβρών από την υπογραφή της ήδη στο διάσηµο για τις πορσελάνες του προάστιο των Παρισίων κέρδισε, µε δέλεαρ την εξασφάλιση προνοµιακών όρων διµερούς οικονοµικής συνεργασίας, πολύ έγκαιρα τον γερµανοϊταλικό άξονα, στο άρµα του οποίου για ευνόητους λόγους προσδέθηκε ο γαλλικός παράγων και τελευταίος, πλην καθ’ όλα µη υστερών σε πάθος και πλήθος πρωτοβουλιών για στήριξη του Κεµάλ που ολοένα κέρδιζε έδαφος στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της Τουρκίας, αδιαµφισβήτητου πρωταγωνιστή των γεγονότων που έµελλαν να αλλάξουν άρδην τη µοίρα της χώρας, ο µπολσεβικικός. Μάλιστα, όπως αναφερόταν σε κρυπτοτηλεγράφηµα από την Κωνσταντινούπολη που υπέγραφε κατά την αποκρυπτογράφησή του ο στρατηγός Κούτσης από το γραφείο του υπουργού των Στρατιωτικών, «οι κοµιτατικοί κύκλοι Κωνσταντινουπόλεως τρέφουσιν ελπίδας ότι µία Ελληνο-Μπολσεβικική σύρραξις θα επιφέρη την Ελληνικήν καταστροφήν», συµπληρώνοντας πως «σοβαροί τουρκικοί κύκλοι χαρακτηρίζουσιν ανωτέρω διαδόσεις ως µέσον αναπτερώσεως Τουρκικού ηθικού» (ΕΠ 1424, 15 Ιουλίου 1921).

Τα βρετανικά συµφέροντα

Σταθερός ο αγγλοσαξονικός άξων, µε τις Ηνωµένες Πολιτείες να σαρώνονται από συλλαλητήρια υπέρ των χριστιανικών πληθυσµών της Μικράς Ασίας, Ελλήνων και Αρµενίων, και πύρινους λόγους όπως του γερουσιαστή William King, κεντρικού οµιλητή στο συλλαλητήριο της Φιλαδέλφειας, που µιλούσε για τα κατορθώµατα και τις νίκες «του γενναίου ελληνικού στρατού εναντίον του Κεµάλ, µαχόµενος όπως και οι προπάτορές του υπέρ της χριστιανοσύνης», και τον βρετανό πρωθυπουργό να χαρακτηρίζει τον Τούρκο «τον χειρότερο εγκληµατία ανάµεσα στους εχθρούς της χώρας του», δεν εστερείτο, πλην ειλικρινών υπέρ της Ελλάδος, και ιδιοτελών αισθηµάτων και εκτιµήσεων: Αν η Αγκυρα κέρδιζε στην κρίσιµη εκείνη ώρα το παιχνίδι σε βάρος της Ελλάδας µε τη βοήθεια της Ρωσίας, τότε, για την τελευταία, άνοιγε ο δρόµος καθόδου της στις θερµές θάλασσες της Μεσογείου µέσω των Στενών- πλήρως ασυµβίβαστη µε τα βρετανικά συµφέροντα στον χώρο της Μέσης Ανατολής!

∆εν ήταν γι’ αυτό υπερβολικός για όσα ενηµέρωνε ο διευθύνων το Γενικό Προξενείο Γενεύης: «Η Αγγλική Κυβέρνησις (διά της Intelligence Service) ωργάνωσεν εν Ελβετία δίκτυον κατασκοπείας της τουρκικής και πανισλαµικής οργανώσεως και των ενεργειών των». Προσέθετε δε ότι «ο εκ των κυριοτέρων πρακτόρων αυτής, µεθ’ ου συνδέοµαι, εδέχθη να θέση εις την διάθεσίν µου αντίγραφον των εκθέσεών του». Επρόκειτο για κατασκοπεία «περί της ιταλογερµανο-πανισλαµικής δράσεως περί την γενοµένην εν Γενεύη την 24ην Μαΐου Συνδιάσκεψιν εξεχόντων εν Ελβετία Τούρκων πρακτόρων, η κίνησις των οποίων επροκάλεσε το ενδιαφέρον της Αγγλικής Κυβερνήσεως» (ΑΠ 591, Γενεύη 28/10 Ιουνίου 1921).

Ωστόσο ο εφοδιασµός του κεµαλικού στρατού είχε ήδη ξεκινήσει. Ιδού πώς µεθοδευόταν, άλλοτε µυστικά και άλλοτε χωρίς προκάλυψη, η έξωθεν βοήθεια:

Από τον Πύργο (Μπουργκάς) της Βουλγαρίας ο υποπρόξενος Φρυδάς ενηµέρωνε: «Τουρκικά ιστιοφόρα µεγάλης χωρητικότητος φορτώνουσιν σχετικώς µεγάλας ποσότητας σίτου και άλλων δηµητριακών, υπάρχει δε πιθανότης ότι υπό τα φορτία ταύτα κρύπτονται τα εκάστοτε αποστελλόµενα εις τον Κεµαλικόν στρατόν όπλα και πυροµαχικά» (ΑΠ 798, 17 Οκτωβρίου 1921).

Απεσταλμένοι του Λένιν με τον Κεμάλ.

Φορτία µε πυροµαχικά

Από τη Σόφια ο πρεσβευτής Πανουργιάς ειδοποιούσε την Αθήνα για εκεί άφιξη απεσταλµένου του Κεµάλ, του Αχµέτ Νετζέτ, για να παραλάβει «πυροµαχικά φθάσαντα εξ Αυστρίας». Συµπλήρωνε δε: «Ταύτα, ως και δυναµίτις και χειροβοµβίδες, παρεδόθησαν εις Ποµάκους ελθόντας ενταύθα εκ Ροδόπης υπό πρόσχηµα αγοράς εµπορευµάτων. Αποκρυβέντα δε εντός δεµάτων υφασµάτων µετηνέχθησαν εις Κιρτζαλί και σύνορα. Τούρκος πράκτωρ λέγει ότι δράσις αποβλέπουσα κυρίως ανατινάξεις σηράγγων και γεφυρών άρχεται κατ’ αυτάς» (ΑΠ 7249, 4 Νοεµβρίου 1921). Σε «Εκτακτον ∆ελτίον Πληροφοριών»

Πέντε ηµέρες νωρίτερα από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού η ελληνική κυβέρνηση επληροφορείτο εµπιστευτικώς ότι «εν Ευξείνω Πόντω ταξιδεύουσι δύο υποβρύχια υπό Σοβιετικήν σηµαίαν τα οποία πρόκειται να πωληθώσιν ή ίσως επωλήθησαν ήδη εις τον Κεµάλ» (ΑΠ 430).

Ο στρατηγός Παπούλας στις 6 Οκτωβρίου 1921 ενηµέρωνε από τη Σµύρνη ότι απεσταλµένοι του Κεµάλ « ανεχώρησαν δι’ Αδανα προς παραλαβήν Γαλλικών όπλων και τηλεβόλων» (ΕΠ 21519 / 7678).

Στις 15 Οκτωβρίου 1921 η Υπάτη Αρµοστεία Σµύρνης κοινοποιούσε στην κυβέρνηση την πληροφορία ότι ο ειδικός απεσταλµένος των εθνικιστών στη Μόσχα, ο γιατρός Τεβερήκ Ρουσδή, επέστρεφε στην Άγκυρα µε ενισχύσεις ενός εκατομμυρίου τουρκικών λιρών σε χρυσό, εν είδει δώρου στον Κεµάλ (ΑΠ 145). Το αυτό µαρτυρούσε και ο Παπούλας, σύµφωνα µε µαρτυρία του ταγµατάρχη Μελά από τη Βηρυτό: «Πληροφορούµαι ότι µέγα ποσόν χρυσού αποστέλλεται διά Ιταλικών πλοίων εκ Κωνσταντινουπόλεως µέσω Ατταλείας εις Κεµαλικούς» (ΑΠ 11411, 4 Οκτωβρίου 1921). Οι πρέσβεις Μεταξάς και ∆ιαµαντόπουλος, από Ρώµη και Βελιγράδι, τον Οκτώβριο του ιδίου έτους πληροφορούσαν για ενισχύσεις που έφθαναν από το Τουρίνο µε ανταλλακτικά της Fiat και σφαίρες, και από τη Βιέννη µέσω Ιταλίας και Βουλγαρίας (η Ρουµανία είχε αρνηθεί τη χρήση του εδάφους της για τη διέλευσή τους) 40.000 όπλων και 30 εκατοµµυρίων φυσιγγίων (ΑΠ 1510 και ΑΠ 1184). Η βοήθεια της Ιταλίας όµως δεν περιοριζόταν σε αποστολή πολεµοφοδίων. Ο µεν Βλαχόπουλος από τη Σµύρνη ανέφερε ότι, πλην «της συνθέσεως, εξοπλισµού, διατροφής και ανεφοδιασµού των Τούρκων παρά των επισήµων Ιταλικών Αρχών, µη τηρούντων πλέον ουδέ τα προσχήµατα έναντι ηµών» (ΑΠ 1899/1016, 8 Σεπτεµβρίου 1921), τούρκοι πράκτορες µε ιταλικό ιµατισµό και ιταλικές ταυτότητες περιφέρονταν στη Σµύρνη συλλέγοντας πληροφορίες για τις θέσεις και τις δυνάµεις του ελληνικού στρατού. Επιπλέον, γνήσιοι Ρώσοι και Τάταροι από το Καζάν, καθώς και τεχνίτες, διετέθησαν υπό των Μπολσεβίκων στις υπηρεσίες του Κεµάλ (ΑΠ 102, Βότσης από Υπάτη Αρµοστεία Σµύρνης, 16 Σεπτεµβρίου 1921), ενώ 20 ρώσοι αξιωµατικοί και 600 ρώσοι µουσουλµάνοι ιππείς κατετάγησαν εθελοντικά στον κεµαλικό στρατό.

Και ο Πάπας στο πλευρό των Τούρκων

Εράνους υπέρ του Κεμάλ διεξήγαγε η Αιγυπτιακή Βιβλιοθήκη (ΑΠ 264, Βότσης, 17 Νοεμβρίου 1921), ενώ αλγεινή εντύπωση προκαλούσε η είδηση ότι αλάτι για τον στρατό του Κεμάλ έστελνε η κυπριακή κυβέρνηση(!) (1.000 τόνοι από την περιοχή της Λάρνακας, ΑΠ 315, πρόξενος Χατζηβασιλείου, 12 Οκτωβρίου 1921).

Ακόμη και ο Πάπας, «δήθεν εξ ενδιαφέροντος υπέρ της ζωής των εν Μικρασία χριστιανών», ετάχθη υπέρ του Κεμάλ. (πρεσβευτής Σ. Πεζάς από Ρίο Ιανέιρο, ΑΠ 779, 22 Απριλίου 1921). «Δεν γνωρίζω ποίαι θα είναι περαιτέρω αι εξωτερικαί συνέπειαι... καλόν όμως είναι να ίδωμεν ποίοι είναι οι φίλοι και ποίοι οι εχθροί του έθνους μετά το οριστικώς καταπίπτον προσωπείον της μισελληνικής πολιτικής των Γάλλων, των Ιταλών και της Καθολικής Εκκλησίας» (όπ. π)

Πηγή

sitalkisking.blogspot.com

www.tovima.gr

(ΥΓ. ΣΕ ΑΛΛΟ ΑΡΘΡΟ ΘΑ ΑΝΑΔΕΙΞΩ ΤΟΝ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε. - ΣΤΑ ΠΡΩΙΜΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΤΟΥ - ΠΟΥ ΥΠΑΚΟΥΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΚΕΛΕΥΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ , ΔΙΑΒΡΩΣΑΝ ΜΕ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΤΟΥΣ, ΤΟ ΑΞΙΟΜΑΧΟ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΑΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟΥ 1922)

Στο όνομα του παππού μου, που στα 18 του έμεινε χωρίς πόδια στον πόλεμο!

2012-01-29T11:41:00.002+02:00

Γράφει η Φωτεινή Αναστασίου

"Εχθές το πρωί ξανάρχισε η εκδίκαση της μήνυσης που κατέθεσαν έξι δικηγόροι εναντίον του γερμανικού περιοδικού «Focus» για τη γελοιοποίηση των Ελλήνων. Η ομάδα των δικηγόρων είναι ο Θεόδωρος Φραγκάκης, η Αικατερίνη Φραγκάκη, η Αικατερίνη Πουλάκη, ο Σταύρος Ανδρουτσόπουλος και ο Χρήστος Χρυσανθακόπουλος.

Η μήνυση κατατέθηκε ενώπιον του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών στις 19 Μαρτίου 2010 κατά παντός υπευθύνου εκδότη, διευθυντή σύνταξης, δημοσιογράφου και αρθογράφου του περιοδικού για τα αδικήματα της εξύβρισης, της συκοφαντικής δυσφήμησης διά του Τύπου και της προσβολής εθνικού συμβόλου, όπως προβλέπονται από τους γενικούς και ειδικούς ποινικούς νόμους.

Πρόκειται για το τεύχος που εκδόθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2010 με το γνωστό πια σε όλους μας εξώφυλλο που παρουσίαζε την Αφροδίτη της Μήλου σε άσεμνη χειρονομία, ενώ το πίσω μέρος του αγάλματος ήταν καλυμμένο με την ελληνική σημαία.

Μετά την Κατοχή, μετά το Δίστομο, μετά το Κομμένο και μετά τα Καλάβρυτα.
Μετά τις αρπαγές αρχαιολογικών θησαυρών.
Μετά τη γενοκτονία με τη λιμοκτονία παιδιών. Οι εικόνες σκελετωμένων παιδιών ακόμα στοιχειώνουν το μυαλό μας.
Μετά τον πόλεμο.
Μετά το Ολοκαύτωμα. Ακόμα θυμάμαι εκείνο το τατουάζ. Στο χέρι του παππού της καλύτερής μου φίλης, που επέζησε από το Άουσβιτς. Ο θείος της, νήπιο τότε, δεν βρέθηκε ποτέ.
Μετά το Κατοχικό δάνειο. Που δεν επέστρεψαν ποτέ. Και που δε ζητήσαμε ποτέ.
Μετά τους ανάπηρους πολέμου.
Μετά τους νεκρούς που θρηνήσαμε, που έπεσαν στο μέτωπο προασπίζοντας την Ελευθερία μας. Πολεμώντας για την Ελευθερία ολόκληρης της Ευρώπης.
Μετά.
Μετά.
Μετά.

Όταν προβλήθηκε η ταινία «Η Λίστα του Σίντλερ» στη Γερμανία, κάμερες περίμεναν έξω από τους κινηματογράφους. Οι δημοσιογράφοι ρωτούσαν τους Γερμανούς που έβγαιναν από την αίθουσα για την ταινία. Οι θεατές ήταν σοκαρισμένοι γιατί έλεγαν ότι δεν ήξεραν πως είχαν συμβεί τόσο απάνθρωπα γεγονότα από τους προγόνους τους. Αλλά ακόμα και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία το ίδιο επικαλέστηκαν. Ότι δεν ήξεραν.

Ε, λοιπόν, όλα αυτά και άλλα τόσα είναι ιστορικά γεγονότα. Έγιναν από τον λαό σας. Από τον εκλεγμένο αρχηγό του κράτους σας

Δε μπορεί να τελειώσει αυτός ο «κατάλογος». Η φόρτιση είναι μεγάλη. Η μήνυση κατά του γερμανικού περιοδικού είναι μια περήφανη, επιτέλους, απάντηση Ελλήνων Πολιτών στις χυδαιότητες και στο θράσος Γερμανών δημοσιογράφων. Την ίδια εποχή που εκδόθηκε το συγκεκριμένο τεύχος, οι Γερμανοί μας υποδείκνυαν ότι θα μπορούσαμε να πουλήσουμε την Ακρόπολη για να ξεχρεώσουμε. Ακόμη και Γερμανοί πολίτες που τους σταματούσαν με την κάμερα στον δρόμο για να τους ρωτήσουν για την ελληνική οικονομική κρίση. Λες και η δική μας οικονομία δεν στήριζε τόσα χρόνια τη δική τους αγοράζοντας προϊόντα τους!

Πρέπει να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια ηθικής δικαίωσης και να είμαστε παρόντες στη δίκη. Πρέπει να προβληθεί αυτή η δίκη και από τα ΜΜΕ, αλλά το κυριότερο είναι να είμαστε όλοι μας ηθικοί συμπαραστάτες σε αυτούς τους έξι συμπολίτες μας. Ένας από τους δικηγόρους που κατέθεσαν την εν λόγω μήνυση, ο κ. Ανδρουτσόπουλος, είπε: «Εμείς κρατάμε την μοίρα μας στα χέρια μας».

Γιατί δεν έχει προβληθεί αυτή η τόσο σημαντική κίνηση συμπολιτών μας από τον Τύπο; Πώς χάθηκε αυτή η είδηση ανάμεσα στις κατά τα άλλα «χρήσιμες» πληροφορίες που μαθαίνουμε κάθε μέρα;

Αφήνω στην κρίση σας τις κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για την εν λόγω επιθετική συμπεριφορά γερμανικών ΜΜΕ.

Ευχαριστώ τους συμπολίτες μου για τη μήνυση που κατέθεσαν. Εκ μέρους του παππού μου, που ήταν ανάπηρος πολέμου και είχε κομμένα πόδια μετά από πολλαπλές γάγγραινες. Μετά το αλβανικό μέτωπο, σε ηλικία 18 χρονών."

Από το kafeneio-gr

(Σημείωση Κώστα Μαυροσκούφη: ο δικός μου παππούς ο οποίος πολέμησε το 1941 ως υπερασπιστής στο Οχυρό Ιστίμπεη, ήταν τυχερός, δεν έχασε τα πόδια του! Αλλά σίγουρα θα είχε την ίδια οργή μέσα του όπως και ο παππούς της συγγραφέως του άρθρου!!!)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ "Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ"

2011-10-29T13:26:00.002+03:00

ΟΛΗ Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΤΟ BLUE SKY ME TON ΝΙΚΟ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟ "Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ"

http://www.youtube.com/watch?v=Lupxd7XX32s&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=qXBauvrdSUk&feature=related

Είμαι και εγώ αγανακτισμένος... Αλλά πρώτα με τον εαυτό μου!

2011-10-22T10:50:00.008+03:00

Θυμάμαι, μικρός ακόμα...

Άνθρωπους του μόχθου, που καθημερινά πήγαιναν στην δουλειά τους, έφερναν τον επιούσιο στο μη κλειδαμπαρωμένο και με διάπλατες πόρτες ανοιχτό, σπίτι τους...
Άνθρωπους που δεν έτρεχαν σαν τρελλοί να προλάβουν "τις δουλειές" και πάντα είχαν λίγο χρόνο γιά τον καφενέ, το κομμωτήριο, γιά το γήπεδο τη Κυριακή...
Άνθρωπους που πάρολο που διέμεναν στο κέντρο της Αθήνας, όταν τους έκανε κέφι το βραδάκι, το έκοβαν ποδαράτο μέχρι την Ομόνοια να δουν τα συντριβάνια και να πιούν και κανένα καφεδάκι ή να δροσιστούν με κανένα "υποβρύχιο"....
Άνθρωπους που πάντα τους έμενε κάνα φράγκο να το καταθέσουν στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο γιά τις δύσκολες μέρες και μάθαιναν αυτή την διαδικασία και στα παιδιά τους...
Άνθρωποι που χαίρονταν με μικρά πράγματα, καθημερινά όπως π.χ. ο κυρ-Βασίλης "πήρε τηλεόραση" και έτσι θα μπορούμε να πηγαίνουμε να δούμε τον "Αγνωστο Πόλεμο", την "Μάχη" και το "Πέυτον Πλέης"....
Άνθρωποι που η Κυριακή γιά αυτούς είχε ένα νόημα....
Πρωινό ξύπνημα, η γυναίκα με τα παιδιά στην εκκλησία, ο άντρας πίνει τον καφέ του αφού πήγε στο περίπτερο στην πλατεία να πάρει εφημερίδα - συνήθως την "Απογευματινή" - και το μεσημέρι η μάνα να μαγειρεύει "μοσχαράκι γιουβέτσι" ή "κοτόπουλο με πατάτες στον φούρνο", μιά λυτρωση στον ουρανίσκο από τα όσπρια και τα ζυμαρικά όλης της εβδομάδας....
Και στο μεσημεριανό τραπέζι μετά την προσευχή η μάνα να λέει "φάτε όλο το φαί σας αν θέλετε να πάτε το βράδυ στο σινεμά της γειτονιάς" ή "αν θέλεις να σε αφήσω να πας με τον πατέρα σου στο γήπεδο" (διότι και σε αυτό αποφάσιζε η μάνα...)

Και πέρασαν τα χρόνια....

Ήλθε μιά εποχή που κάποιοι την ονόμασαν ...Μεταπολίτευση!
Και ξαφνικά οι άνθρωποι του μόχθου που ζούσαν μέσα σε ένα περιβάλλον ασφάλειας και γλυκειάς ρουτίνας, κοιτώντας μόνο την δουλειά τους, άλλαξαν ιδιότητα.....
Έγιναν "αντιστσιακοί"".... Ναί 10.000.000 "αντιστασιακοί"....
Κάποιοι από αυτούς σταμάτησαν να πηγαίνουν στον κυρ-Σεραφείμ τον μπαρμπέρη, και άφησαν μούσια και μαλλιά....
Αλλάζοντας ιδιότητα και από άνθρωποι του μόχθου μετεξελίχθηκαν σε "αντιστασιακούς", άλλαξαν ταυτόχρονα και όνειρα....
"Ο κόσμος πάει μπροστά" έλεγαν...
Σιγά-σιγά δεν ήταν αρκετό να ζουν μιά ήσυχη ζωή - αναζήτησαν μιά έντονη ζωή !!!!

Και το Κυριακάτικο τραπέζι με το ψητό από τον φούρνο του κυρ-Βαγγέλη στην γωνία αντκαταστάθηκε με ένα "κοψίδι" στα Βλάχικα, ή ένα ψαράκι στην Χαραυγή...
Πρόοδος....
Αυτή είναι ζωή, όχι αυτό που ζούσαμε χθές!

Και τα χρόνια περνούσαν και τόσο οι "αντιστασιακοί" γίνονταν πιό "αντιστασικοί"....
Ο κυρ-Λεφτέρης που καθημερινά δούλευε στην Βιομηχανία Υφασμάτων, τώρα πιά από τις 12 το μεσημέρι είναι στο σπίτι του... Ο γιός του που είναι φίλος μου, μου είπε ότι τώρα πιά ο μπαμπάς του δεν είναι εργοδηγός στις αυτόματες μηχανές ραφής, αλλά έγινε ... πως μου το είπε; .... αααα έγινε Συνδικαλιστής! Φροντίζει λέει αυτοί που έχουν την Βιομηχανία να μην "καταπιέζουν" αυτούς που εργάζονται σε αυτή...
"Ωραία δουλειά" είπα μέσα μου... Κάτι σαν "Ρομπεν των Δασών" που είδαμε και στην έγχρωμη πιά τηλεόραση που πήρε ο πατέρας του....
Υπήρχε όμως κάτι που μου φαινόταν περίεργο... Ο πατέρας του ήταν εργάτης... Ο δικός μου υποτίθεται καταστηματάρχης....
Ο πατέρας μου πήγαινε στο μαγαζάκι του με το λεωφορείο, ο πατέρας του πήρε αυτοκίνητο...
Εμείς από το 1970 που πήραμε τηλεόραση.. είχαμε μιά "SIERA" - αυτή ήταν η μάρκα της - που όταν έκανε "χιόνια" ο πατέρας της έριχνε δυό φάπες στα πλάγια (όπως έκανε με εμένα όταν του έλεγα ψέμματα γιά κάτι όταν ΄μουν μικρός), και ερχόταν στα ίσια της! Και ήταν και ασπρόμαυρη...
Ο πατέρας του φίλου μου του Συνδικαλιστή, είχε πάρει έγχρωμη....

Θυμάμαι μιά μέρα που θέλησα να πάμε σπίτι του να δούμε μιά έγχρωμη αστυνομική ταινία με τον Κλίντ Ιστγουντ μας είπε με σαδιστικό χαμόγελο..
"Μάγκες η ταινία αναβλήθηκε, γιατί μιλάει ο Αντρέας σήμερα...."

Και τα χρόνια περνούσαν...

Κάποια στιγμή μπήκαμε όλοι σε αυτόν τον χορό της ευδαιμονίας, με τα δύο αυτοκίνητα, με τις διακοπές μας κάθε καλοκαίρι στα νησιά, με τις 3 τηλεοράσεις - μία στο κάθε δωμάτιο του νεοαποκτειθέντος διαμερίσματός μας, χάρη στο Δάνειο που μας έδωσαν από την Τράπεζα - με τα Video μας, τα CD Player μας, τα DVD μας, τα Home Cinema μας, τα τέσσερα κινητά τηλέφωνα της οικογένειας- που κατήργησαν το σταθερό τηλέφωνο του σπιτιού, που άλλωστε κάποτε ο ελεεινός ο ΟΤΕ είχε κάνει 2 χρόνια να μας το βάλει.....

Τι ωραία ζωή.... Ότι θέλουμε κάνουμε.... Μάθαμε και σκί... Για να πηγαίνουμε στην Αράχωβα το χειμώνα...

Και ξαφνικά...
Ξαφνικά οι άνθρωποι που ζούσαν άνετα, που ζούσαν πλέον μέσα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης ανασφάλειας αλλά παρόλα ταύτα ευδαιμονούσαν, κοιτώντας μόνο την καλοπέρασή τους, άλλαξαν ιδιότητα.....
Έγιναν "αγανακισμένοι".... Ναί 10.000.000 "αγανακτισμένοι"....

Τι και αν οι 8 στους 10 από αυτούς είχαν ψηφίσει αυτούς που κάποτε τους χάριζαν με δανεικά την ευδαιμονία;

Τώρα ήταν "αγανακτισμένοι"... Και ανάμεσα σε αυτούς και εγώ!
Πως έρχεσαι ρε Κύριε και με ξυπνάς από το υπέροχο όνειρό μου;
Πως έρχεσαι ρε Τραπεζίτη και μου παίρνεις πίσω το σπίτι; Ξέχασες που πλακωνόσουν με τον Τραπεζίτη της άλλης Τράπεζας γιά το ποιός θα μου δώσει το Δάνειο;
Πως έρχεσαι ρε TOYOTA και μου παίρνεις το Τζίπ; Ξέχασες που ήλθα στην Έκθεσή σου γιά να πάρω ένα οικογενειακό αυτοκίνητο και φαγώθηκε ο Υπεύθυνος Πωλήσεων ότι ένα Τζίπ ήταν ότι πρέπει γιά μένα;
Και εσύ κυρία στο Τηλέφωνο από το Πολυκατάστημα των Ηλεκτρικών Ειδών τι εννοείς όταν μου λες ότι αν δεν πληρώσω την δόση, θα μου πάρεις την 50αρα τηλεόραση πλάσμα και το home cinema;

Αγανακτισμένος και εγώ ΝΑΙ - αλλά γιά άλλο λόγο απο τους υπόλοιπους 9.999.999 συμπατριώτες μου!
Αγανακτισμένος γιατί πίστεψα σε ανθρώπους "κούφιους" και "κενούς" και άφησα τον εαυτό μου να αλλάξει...
Από εκεί που ήμουν ευχαριστημένος με μιά επίσκεψη στην Μπουάτ του Γιάννη Αργύρη στην Πλάκα, ζήτησα... μπουζούκια, night club... Κι όχι πίσω πίσω... Πρώτο τραπέζι πίστα παρακαλώ!!!!
Από εκεί που μιά ωραία ταινία στο σινεμά της γειτονιάς μου το Σαββατόβραδο με έκανε να νιώθω όμορφα και να μιλάω γιά αυτήν με την γυναίκα μου επί ώρες ...αναζήτησα υπέροχα Σαββατοκύριακα στην Αράχωβα και στην Μύκονο! Και όσο γιά μετρητά;
Ας είναι καλά οι 5 πιστωτικές μου Κάρτες... Τι καλά που είχα κάνει (σκεφτόμουν) που δεν τις έστειλα πίσω στις ισάριθμες Τράπεζες που μου τις έστειλαν χωρίς να με ρωτήσουν...
Από εκεί που πλέον το Seat μου, δεν με ικανοποιούσε πιά γιατί δεν τόνιζε την προσωπικότητά μου και αναζήτησα "ενισχυτικά της" με βάση τα Μεταπολιτευτικά πρότυπα στο Τζίπ... εεεε τότε καλά να πάθω!!!!

Δεν είμαι αγανακτισμένος μόνο με τους ΑΛΛΟΥΣ...
Ειμαι ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ πρώτα από όλα με τον εαυτό μου....
Γιατί αυτοί τους οποίος εγώ επέλεξα να με κυβερνούν με έκαναν σαν τα μούτρα τους!!!!

Οπότε εγώ δεν μουντζώνω ΜΟΝΟ προς την Βουλή... αλλά και προς τον καθρέφτη μου!

Πάντα με πιάνει μιά θλίψη τις Κυριακές... γιατί θυμάμαι πάντα την μυρωδιά από το ψητό της μητέρας μου... Πάντα!!!!

(ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΑΝΕΧΘΗΚΑΤΕ ΤΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΜΟΥ)

ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ.... ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ!!!!

2011-10-20T14:55:00.009+03:00

Ο αντιστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου (καθιστός δεξιά) συζητά με τον Γερμανό στρατηγό Γιοντλ (καθιστός δεύτερος από αριστερά) και τον Ιταλό στρατηγό Φερρέρο (προς τα δεξιά με την πλάτη προς τον φακό) το τρίτο και οριστικό πρωτόκολλο παράδοσης της Ελλάδας στη ναζιστική Γερμανία και τη φασιστική Ιταλία. Θεσσαλονίκη, 23 Απριλίου 1941

ΑΚΟΥΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΤΡΑΓΚΑ ΣΤΟΝ Real FM ΚΑΙ ΣΤΟ EXTRA-3 ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕΥΟΝΤΑ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΩΣ "ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ".....
ΚΑΠΟΙΟΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ. ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΑΙΣΘΗΣΗ 'Η ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Ο Γ.ΤΡΑΓΚΑΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΩΣ "ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ"....
ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ WIKIPEDIA ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ:

Ο Γεώργιος Τσολάκογλου του Κωνσταντίνου (Ρεντίνα Αγράφων, Απρίλιος 1886 – Αθήνα, 22 Μαΐου 1948) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, διορισμένος πρωθυπουργός κατά την περίοδο κατοχής της Χώρας 1941–1942 από τις δυνάμεις του Άξονα.

Το πραγματικό του επίθετο ήταν Τσολάκογλους και ήταν αμφιθαλής αδελφός του αντιστράτηγου Νικολάου Σπυρόπουλου. Κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό και στη συνέχεια εισήλθε στη Σχολή Υπαξιωματικών από την οποία αποφοίτησε το 1912 με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού Πεζικού.

Ως αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ο Τσολάκογλου συμμετείχε στις κυριότερες μάχες στους Βαλκανικούς Πολέμους, και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου και προάχθηκε κατ΄ εκλογή σε λοχαγό και ταγματάρχη και υπηρέτησε στο επιτελείο της 1ης Μεραρχίας στην οποία και αργότερα ανέλαβε επιτελάρχης. Συμμετείχε στην εκστρατεία στην Ουκρανία και στην Μικρασιατική εκστρατεία ως διοικητής τάγματος ευζώνων του 1/39ου και αργότερα ως επιτελάρχης της 4ης Μεραρχίας, κατά την επίθεση του Αυγούστου το 1922. Στην επακολουθήσασα σύμπτυξη του Α΄ Σώματος Στρατού στο οποίο ανήκε ακολούθησε στην αρχή την φάλαγγα του στρατηγού Τρικούπη και λίγο πριν την Σμύρνη την φάλαγγα του στρατηγού Φράγκου. Αντισυνταγματάρχης το 1923, συνταγματάρχης το 1925 και ανώτατος πλέον αξιωματικός το 1935 διοίκησε διαδοχικά: Μεραρχία, την Σχολή Ευελπίδων, και το Γ΄ Σώμα στρατού, του οποίου την διοίκηση ανέλαβε αφού παρέδωσε τη διοίκηση Κρήτης που είχε αναλάβει το 1938, όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.

Το 1940, είχε φθάσει στον βαθμό του αντιστρατήγου και ήταν διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού (Δυτική Μακεδονία). Μετά την επίθεση των Ιταλών κατά τη μάχη του Μόραβα, με επιτυχημένο ελιγμό, και παρά τους δισταγμούς των ανωτέρων του, συνέβαλε στη πλήρη νίκη του υπ' αυτού Σώματος στρατού. Μετά την επίθεση όμως των Γερμανών κατά της Ελλάδος (6 Απριλίου 1941), την βαθιά στην συνέχεια διείσδυση αυτών προς την Θεσσαλονίκη στις 9 Απριλίου του 1941 και την υποχώρηση του Ελληνικού Στρατού από το μέτωπο της Βορείου Ηπείρου, ύστερα δε από την αναχώρηση της Ελληνικήσ πολιτειακής ηγεσίας στην Μέση Ανατολή, ο Τσολάκογλου και ορισμένοι άλλοι ανώτεροι αξιωματικοί του Στρατού έλαβαν την πρωτοβουλία για συνθηκολόγηση, κρίνοντας εκείνοι πως κάθε αντίσταση στους κατακτητές θα ήταν μάταιη.

Έτσι, στις 20 Απριλίου 1941, ημέρα του Πάσχα, σε συνεννόηση με τον διοικητή του Α΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Παναγιώτη Δεμέστιχα, τον διοικητή του Β΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Γεώργιο Μπάκο, και τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνα, κατάργησε πραξικοπηματικά τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα, ανέλαβε ο ίδιος διοικητής της Στρατιάς και υπέγραψε πρωτόκολλο ανακωχής με τον διοικητή της 1ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Ες-Ες, υποστράτηγο Γιόζεφ (Σεπ) Ντήτριχ (Josef "Sepp" Dietrich), στο Βοτονόσι του Μετσόβου. Ο αρχηγός του Ελληνικού Στρατού, αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, σε τηλεγράφημά του προς το Τμήμα Στρατιάς Ηπείρου, κατήγγειλε την πρωτοβουλία του Τσολάκογλου ως αντίθετη προς τα συμφέροντα της πατρίδας, διέταξε την αντικατάσταση του Τσολάκογλου και αγώνα «μέχρι εσχάτου ορίου δυνατοτήτων». Ήταν όμως ήδη αργά.

Την επόμενη ημέρα (21 Απριλίου) στην Λάρισα, ο Τσολάκογλου, «υπό το κράτος βίας», υπέγραψε ως διοικητής της Ελληνικής Στρατιάς Ηπείρου και Μακεδονίας την άνευ όρων παράδοση του Ελληνικού Στρατού στους Γερμανούς. Εκ μέρους των Γερμανών, το πρωτόκολλο της παράδοσης συνυπέγραψε ο αρχηγός των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, στρατηγός φον Γκράιφφενμπεργκ (von Greinffenberg).

Στις 23 Απριλίου, ο Τσολάκογλου αναγκάσθηκε να υπογράψει στην Θεσσαλονίκη και τρίτο πρωτόκολλο με τον Γερμανό στρατηγό Άλφρεντ Γιοντλ (Alfred Jodl) και τον Ιταλό στρατηγό Αλμπέρτο Φερρέρο (Alberto Ferrero), για να ικανοποιηθεί και το γόητρο των Ιταλών.

Στα απομνημονεύματα του,^[1] ο Τσολάκογλου γράφει :

«Ευρέθην αντιμέτωπος ιστορικού διλήμματος : Ή ν' αφήσω να συνεχισθή ο αγών και να γίνη ολοκαύτωμα, ή υπείκων εις τας παρακλήσεις όλων των ηγητόρων του στρατού ν' αναλάβω την πρωτοβουλίαν της συνθηκολογήσεως... "Τολμήσας" δεν υπελόγισα ευθύνας... Μέχρι σήμερον δεν μετενόησα δια το τόλμημά μου. Τουναντίον αισθάνομαι υπερηφάνειαν.»

Στις 30 Απριλίου του 1941 και ώρα 11 το πρωί ο Τσολάκογλου, χωρίς την παρουσία του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου, που είχε αρνηθεί να τον ορκίσει, ορκίσθηκε από μόνος του (- διορίστηκε) στα Παλαιά Ανάκτορα, (σημερινή Βουλή), παρουσία των ανωτάτων διοικητών των δυνάμεων κατοχής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 2 Δεκεμβρίου του 1942. Κατά την πρωθυπουργία του, προσπάθησε να διατηρήσει τη δραχμή ως κατοχικό νόμισμα, πλην όμως η δέσμευσή του από τις Αρχές κατοχής είχε σαν συνέπεια τη συνεχή υποτίμηση, που οδήγησε σε ραγδαίες αυξήσεις τιμών και πείνα, ενώ η χρυσή λίρα τότε αποθησαυριζόταν. Για την κατάσταση εκείνη οι Γερμανοί επέρριψαν ακέραιη την ευθύνη στους Ιταλούς που δεν έπραξαν τίποτε, κατά αρμοδιότητα που διατηρούσαν, για να προλάβουν αυτή την οικονομική εξέλιξη, αν και εισήγαγαν στη συνέχεια τη λεγόμενη "μεσογειακή δραχμή". Τελικά ο Τσολάκογλου παραιτούμενος από το αξίωμά του, μετά από πολλές πιέσεις που του άσκησαν εγγράφως οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί, μεταξύ των οποίων οι Καφαντάρης, Σοφούλης, Γονατάς, Μάξιμος, Πάγκαλος, ακόμη και ο Ράλλης, αλλά και μετά από δύο ανεπιτυχείς γύρους διαπραγματεύσεων με τους Γερμανούς (Βερολίνο - Σεπτέμβριος 1942) και Ιταλούς (Ρώμη - Οκτώβριος 1942), που αφορούσαν τα ελληνικά δημοσιονομικά, στη συνέχεια ιδιώτευσε. Στην πρώτη αυτή κατοχική κυβέρνηση συμμετείχαν οι άλλοι δύο αντιστράτηγοι της συνθηκολόγησης, Δεμέστιχας και Μπάκος, ο επόμενος κατοχικός πρωθυπουργός (ιατρός) Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, που τελούσε χρέη αντιπροέδρου, καθώς και ο τότε υπουργός οικονομικών Σωτήριος Γκοτζαμάνης που διατηρήθηκε στην ίδια θέση από την επόμενη κυβέρνηση.

Μετά την απελευθέρωση, ο Τσολάκογλου συνελήφθη και παραπέμφθηκε στο δια της Συντακτικής Πράξεως με αριθμό 6/1945 συσταθέν Ειδικό Δικαστήριο, κατηγορούμενος για παράνομη συνθηκολόγηση που είχε προβεί με τον εχθρό, χαρακτηριζόμενη ως «συνθηκολόγησιν εν ανοικτώ πεδίω» και «πριν η υπ' αυτόν στρατιωτική δύναμις εκπληρώση πάν ό,τι το στρατιωτικόν καθήκον επιβάλλει» , καθώς και για εθνική αναξιότητα για την συνεργασία του, στη συνέχεια, με τις κατοχικές Δυνάμεις, αναλαμβάνοντας Πρωθυπουργός της χώρας. Στις 31 Μαΐου του 1945, το Ειδικό αυτό Δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο, αλλά το Συμβούλιο Χαρίτων μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια κάθειρξη.

Έχοντας προσβληθεί από λευχαιμία, νοσηλεύθηκε επί έναν χρόνο στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΤΣ), όπου και πέθανε τον Μάιο του 1948. Η κηδεία του έγινε σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Ο ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΚΑΤ'ΕΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΠΕΡΙΣΩΣΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ, ΔΙΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ Ο ΑΓΩΝ ΕΙΧΕ ΧΑΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΗΣ ΒΕΡΜΑΧΤ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ Η ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΠΑΡΕΔΟΘΗ ΣΧΕΔΟΝ ΑΜΑΧΗΤΙ....

ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΩ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑΝ ΓΕΝΝΑΙΟ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ, ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΑΠΕΛΠΙΔΕΣ ΜΑΧΕΣ - ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΑΛΙΧΛΗ ΣΤΑ 1922 ΣΑΝ ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ - ΝΑ ΠΡΟΒΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΠΡΑΞΗ (ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ)!!!!

ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ ΤΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΜΕΤΑ ΜΙΑ ΠΙΘΑΝΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΣΩΠΛΑΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΕΧΟΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ....

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΗΤΑΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΛΗΘΗΚΕ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ Η ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΧΡΕΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΙΝΑ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ 1941 ΟΠΟΥ ΤΑ ΑΣΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ Η ΑΘΗΝΑ ΥΠΕΦΕΡΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΙΤΙΑ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΤΗΣ!

ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ.... (Γιατί διαφωνώ με τον Γ.Τράγκα)

Ο Γεώργιος Τσολάκογλου, υπόγραψε την Συνθηκολόγηση όταν ο άνισος αγώνας ήταν πλέον μάταιος και στο σκεπτικό του υπήρξε η προστασία του μέχρι πριν λίγο μαχόμενου Στρατεύματος από αντίποινα ΚΥΡΙΑ των Ιταλών!

Δεν είχε άλλη επιλογή!

Δεν είχε κάτι άλλο να κάνει εναλλακτικά! Απλά σε αυτόν έτυχε να πάρει την πρωτοβουλία της υπογραφής της Συνθηκολόγησης!

Ο Γεώργιος Παπανδρέου ο νεώτερος, ζήτησε ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΟΙ ΕΧΘΡΟΠΡΑΞΙΕΣ με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη, να ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΕΙ "υπερθεματίζοντας" στην ανικανότητα της Ελλάδος να ...αντισταθεί ή καλύτερα να σταθεί στα πόδια της!!!!

Επίσης ο Γεώργιος Παπανδρέου ο νεώτερος, είχε εναλλακτικές λύσεις! Εναλλακτικές λύσεις που συνειδητά δεν τις χρησιμοποίησε!

Όταν ο Ιβάν Σαββίδης, ομογενής στην Ρωσία και προσωπικός φίλος του Πούτιν, έκλεισε ένα ραντεβού γιά τους δύο άνδρες, με σκοπό να συζητήσουν πως η Ρωσία θα μπορούσε να βοηθήσει οικονομικά την Ελλάδα, ο Γ.Παπανδρέου Jr, όχι μόνο δεν εκμεταλλεύτηκε αυτήν την συνάντηση με τον Ρώσο ομόλογό του, αλλά τον ζάλισε με τις συνήθεις ανοησίες του... όπως η "πράσινη ανάπτυξη" (όπως λέμε "πράσινα άλογα")!

Όταν πάλι οι Κινέζοι - οι οποίοι έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για επενδύσεις σε μιά χώρα της ΕΕ που βρίσκεται γεωγραφικά σε στρατηγική θέση στην Μεσόγειο - έδειξαν την πρόθεση να επενδύσουν μεγάλα ποσά στην Ελλάδα, γεγονός που θα έδινε μιά ανάσα από τον βρόγχο του χρέους, πάλι ο Γ.Παπανδρέου "σφύριζε αδιάφορα" !!!!!

Τέλος ενώ οι Ευρωπαίοι έδειχναν μουδιασμένοι από το πρόβλημα που προέκυψε στην Ευρωζώνη εξ αιτίας της Ελλάδος, ο Γ.Παπανδρέου τους έδειξε τον δρόμο της καθυπόταξης του Έλληνα, ζητώντας αυτοβούλως να πάει στο Δ.Ν.Τ. και μιλώντας γιά "Τιτανικό".....

Σαν να τους έλεγε "ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΤΕ ΜΑΣ" !!!!!

Και πριν κάν του ζητήσουν οτιδήποτε οι Νεο-Ναζιστές της Μέρκελ, τους είπε: "Εδώ είναι τα ασημικά μας, ελάτε να τα πάρετε..."!!!!

ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΟΝ Γ.ΤΡΑΓΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ Ο Γ.ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Ο Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΥΠΟ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ....

Ο ΜΕΝ ΠΡΩΤΟΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΠΟΛΕΜΟΥ, Ο ΔΕ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΕΙΡΗΝΗΣ!

ΔΟΣΙΛΟΓΟΣ (τότε) ΜΕ ΔΟΣΙΛΟΓΟ (τώρα) ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ, ΜΙΚΡΗ ΜΕΝ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟΡΑ' ΔΕ!!!!

ΕΤΣΙ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ;;;;;

Υ.Γ. Με βάση τις γνώσεις μου περί Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας, πιό πολύ θα ταίριαζε ο χαρακτηρισμός "ΡΑΛΛΗΣ" ή "ΛΟΓΟΘΕΤΟΠΟΥΛΟΣ" στον Γεωργάκη, οι οποίοι ήταν καραμπινάτοι και συνειδητοί δοσίλογοι... παρά "ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ" !

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ"

2011-10-19T17:02:00.005+03:00

ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Προσκαλώ όλους και όλες σας, στην επίσημη Παρουσίαση του Βιβλίου,
"ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ" από τις Εκδόσεις Πελασγός,

την Τετάρτη 2 Νεομβρίου 2011 στις 19.00
στο Ξενοδοχείο PRESIDENT - Λ.Κηφισίας 43 Αμπελόκηποι - ΑΘΗΝΑ.

Οι Κεντρικοί Ομιλητές θα είναι οι:
ο κ. Ιωάννης Κακολύρης, Ιστορικός Συγγραφέας, και τ.Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών,
ο κ. Αντώνης Δούλας, Βετεράνος Πολεμιστής ΕΛΔΥΚ το 1974, και Γ.Γ. του Συλλόγου Βετεράνων Κύπρου '74 "ΑΕΙ ΜΑΧΙΜΟΙ" και
εγώ ως ο Συγγραφέας του.

Χαιρετισμό θα απευθύνουν οι:
η κα Ελένη Γρίβα, αδελφή του αγνοούμενου υπερασπιστή του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ Δεκανέα (ΕΜ) Χρήστου Γρίβα, και Γ.Γ. του Συλλόγου γιά τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Οικογενειών Αγνοουμένων και Πεσόντων Κύπρου 1974 και
ο κ. Νίκος Αργυρόπουλος, Βετεράνος Πολεμιστής 21 ΕΑΝ το 1974, και Πρόεδρος του Συλλόγου Βετεράνων Κύπρου '74 "ΑΕΙ ΜΑΧΙΜΟΙ"

Θα συντονίσει ο Εκδότης κ. Γιάννης Γιαννάκενας

ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΡΧ...!!!!!

2011-10-19T16:40:00.004+03:00

ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΡΧ....!!!!!

28η Οκτωβρίου σε μερικές μέρες!

Γιά κάποιους δεν σημαίνει τίποτα, απλά μιά μέρα αργίας που δίνει την δυνατότητα γιά μιά βόλτα στο Ζάππειο, γιά ένα καφέ στην Αίγλη και το μεσημέρι γιά ένα κοψίδι στα Βλάχικα στην Βάρη!

Γιά κάποιους άλλους άλλους - ανάμεσα σε αυτούς και στον 48χρονο πλέον γράφοντα - είναι μιά μέρα συγκίνησης και προβληματισμού, μιά μέρα περηφάνειας, αλλά και μιά μέρα πίκρας!

Κάποιος θα μπορούσε να πει "Καλά βρε αδελφέ, καταλαβαίνω το μέρα περηφάνειας, αλλά το μέρα πίκρας γιατί;"

Αυτό θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω στις παρακάτω γραμμές του κειμένου μου, και ελπίζω να τις καταλάβετε (και εν τοιαύτη περιπτώσει, όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!)

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τι γιορτάζουμε σε μερικές μέρες;

Γιορτάζουμε την επέτειο του Ηρωικού "ΟΧΙ"

Ενός ΟΧΙ που είπε ένας δικτάκτορας σε μιά Υπερδύναμη εκείνης της εποχής, όταν αυτή ζήτησε την ταπείνωση της Ελλάδας και την μετατροπή των Ελλήνων από Ελεύθερους Ανθρώπους σε Σκλάβους!

"Το ΟΧΙ το είπε ο Λαός!" θα μου αντιτείνει ο σύγχρονος μηδενιστής Αριστερός, ψευτοπροοδευτικός κουλτουριάρης, διαβάζοντας την Αυγή σε ένα "in" Cafe' του Κολωνακίου!

Εδώ το θέμα παίρνει πολύ συζήτηση και βέβαια γιά να είμαι πιό περιεκτικός και σύντομος σε αυτά που λέω, θα δώσω την δική μου άποψη σε αυτήν την ευκόλως και ελαφρά τη καρδία εκφραζόμενη πεποίθηση της Νεοταξικής Ελληνικής Αριστεράς!

Είτε το θέλουν κάποιοι λοιπόν είτε όχι, το "ΟΧΙ" το είπε όχι ο Λαός εκείνο το ξημέρωμα της 28η Οκτωβρίου 1940, αλλά ένας - όπως τον αναφέρουν - δικτάτορας: ο Ιωάννης Μεταξάς!

Ο Ελληνικός Λαός το στήριξε, το μετουσίωσε σε πολεμική πράξη, το πήρε και το έκανε σημαία του και το μεταμόρφωσε σε μιά ηρωική πραγματικότητα στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας... Αλλά το "ΟΧΙ" το είπε ο Ι.Μεταξάς!

Αυτή είναι η αλήθεια κύριοι!

Διότι αναλογισθείτε τι θα γινόταν αν εκείνο το βράδυ που τον επισκέφθηκε εκτάκτως και επειγόντως ο Ιταλός πρέσβης στην οικία του, γιά να του επιδώσει το ιταμό Τελεσίγραφο του Μουσολίνι, εκείνος δεν έκανε την υπέρβαση του να ξεπεράσει τις ιδεολογικές συγγένειες με την Ιταλία και το καθεστώς της, και δεν συναισθανόταν την Ιστορική Ευθύνη που έφερε στους γέρικους ώμους του εκείνη την στιγμή σαν γνήσιος Έλληνας και υπέρ πάντων ως Εθνικός Κυβερνήτης και απαντούσε "ΝΑΙ" τι θα γινόταν;

Το πρωί ο Ελληνικός Λαός θα ξυπνούσε υπό Ιταλική Κατοχή, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο κομμάτι του Εθνικού γεωγραφικού κορμού!

Κάποιος θα μου απαντήσει "αν συνέβαινε αυτό, ο λαός θα αντιδρούσε, θα έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του κλπ κλπ κλπ"

Τίποτα από όλα αυτά δεν γινόταν τουλάχιστον τον πρώτο καιρό! Ο λαός, θα ένιωθε προδομένος, ναι πικραμένος ναι, ταπεινωμένος σίγουρα, αλλά θα έκανε πολύ καιρό να συνέλθει...

Όπως έκανε πολύ καιρό να συνέλθει όταν η Ελλάδα καταλήφθηκε από τους Γερμανούς το 1941, μέχρι την στιγμή που τα πρώτα τμήματα Ανταρτών εμφανίσθηκαν στα Ελληνικά βουνά, ξεκινώντας το Έπος της Εθνικής Αντίστασης!

Ακόμα και επιφανείς Αριστεροί της εποχής παραδέχθηκαν τότε ότι ο Ιωάννης Μεταξάς λειτούργησε τότε ως Εθνικός Κυβερνήτης, υπακούωντας στο Ελληνικό DNA και στο αρχαίο αίμα των Ελλήνων που έτρεχε στις φλέβες του!

Εκείνη την μέρα έπαψε να είναι ο "μισητός" (κατά πολλούς - δίκαια ή άδικα) δικτάτορας, που ιδεολογικά ήταν προσκείμενος στις αρχές του Εθνικο-Σοσιαλισμού, που είχε καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα το '36 και έγινε ο "μπροστάρης" και εμπνευστής του Εθνικού Αγώνα κατά των ιταμών Εισβολέων!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΥΡΙΟΙ...

Και με τα "Το ΟΧΙ το είπε ο Λαός" που έτσι άκριτα, με καθαρά ιδεολογικά - αλλά μη ιστορικά τεκμηριωμένα - ελατήρια αναφωνείτε δεν αλοιώνετε την Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία και την προσφορά του καθενός!

Ομως όπως είπα στην αρχή του άρθρου μου, αυτήν την μέρα νιώθω πίκρα...

Πίκρα γιατί προσγειώνομαι στην σύγχρονη τραγική πραγματικότητα...

Την πραγματικότητα του ΔΝΤ, της Μέρκελ, της Κύπρου, των Ιμίων, των Γκρίζων Ζωνών, της Συμφωνίας της Μαδρίτης!

Την πραγματικότητα του Γιωργάκη, του Πάγκαλου, του Σημίτη, του Βενιζέλου, της Διαμαντοπούλου, της Ντόρας και του Τσίπρα!

"Έχουμε απωλέσει μέρος της Εθνικής Κυριαρχίας μας" λέει ανερυθρίαστα ο νεο-Κουίσλιγκ Πρωθυπουργεύων της Νέας Τάξης Πραγμάτων στην Ελλάδα! Χάσαμε την Εθνική μας Κυριαρχία... Μάλιστα... Και χωρίς να πέσει ούτε μιά ντουφεκιά!!!

"Ε τι θέλατε να κάνουμε πόλεμο γιά μιά σημαία και δέκα κατσίκιες" είχε πει ο Πάγκαλος την επομένη των Ιμίων χωρίς να ντρέπεται και χωρίς να συναισθάνεται το βάρος του ηρωικού ονόματος του παππού του που έφερε στους ώμους του! Την προηγουμένη είχε πει στον Α/ΓΕΕΘΑ Λυμπέρη "Αρχηγέ δεν μπορείς να πεις ότι την σημαία την πήρε ο άνεμος;" ...Τέτοια κατάντια!

"Ευχαριστούμε την Κυβέρνηση των ΗΠΑ" είπε ο προοδευτικός σοσιαλιστής κ.Σημίτης όταν ακόμα ήταν νωπό το αίμα των τριών παλληκαριών που έπεσαν από τα τουρκικά πυρά, με το ελικόπτερο του "Ναυαρίνο"! Και σήμερα διμοιρίες των ΜΑΤ φυλάσσουν ακόμα το σπίτι του, λες και κάποιος έχει πλέον σκοπό να ασχοληθεί με το ξεφτυλισμένο σαρκίο του!

"Πιστεύω ότι ο Κυπριακός Λαός θα σκεφθεί ώριμα το συμφέρον του με βάση τα σημερινά τετελεσμένα που κυριαρχούν πλέον στην μεγαλόνησο και θα υπερψηφίσει το Σχέδιο του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. κ.Κόφι Ανάν" είπαν και ο Γιωργάκης αλλά και η Ντόρα σε άλλη μιά νέα πρόκληση της Νέας (πλέον) Παγκόσμιας Τάξης πραγμάτων....

Μα τι καταντήσαμε πιά;

Ασπόνδυλα ανθρωπάκια με μόνη προσδοκία τα ψίχουλα που απέμειναν από τον πετσοκομμένο μισθό, την διατήρηση μας στην θέση μας στο Δημόσιο, ενός καλού καφέ στους πεζόδρομους των Εξαρχείων ή σε κάποιο cafe στο Κολωνάκι, μιάς καλοψημένης μερίδας παϊδάκια στα Βλάχικα και ενός ξενέρωτου φιλμ στο DVD το βράδυ πριν κοιμηθούμε αποκαμωμένοι από την κούραση της άδειας ζωής μας στον καναπέ του διαμερίσματός μας που ακόμα χρωστάμε στην Τράπεζα;

Που πήγε αυτό το "Πνεύμα του Μετώπου" τότε που ΟΛΟΙ οι Έλληνες, άφησαν γυναίκα, μάνα, παιδιά, οικογένεια, περιουσία (ελάχιστη ή μεγάλη) και "με το χαμόγελο στα χείλη" απέδειξαν ότι "οι Ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες";

Που πήγε αυτός "εθνικός μας τσαμπουκάς" που δεν σηκώναμε "μίγα στο σπαθί μας" όταν κάποιος μας έθιγε τα "όσια και τα ιερά" μας;

Αναλώνεται καθημερινά στις πολιτικές συζητήσεις του καναπέ, στις κραυγές μέσα από το Διαδίκτυο ρουφώντας ταυτόχρονα με θόρυβο τον φραπέ μας, στις μπουνιές κάθε Κυριακή στα γήπεδα ποδοσφαίρου, μπάσκετ και βόλεϋ, ή την έξοδο κατά πλατεία μεριά "να τα κάνουμε όλα λίμπα" !!!!!....

Και Εθνικά πλέον ευνουχισμένοι αναμένουμε βοήθεια από την "Εσπερία" όχι μόνο στα οικονομικά μας, αλλά και στα δίκαια μας απέναντι στους γυφτο-Σκοπιανούς, στους Αλβανούς, και τους αδηφάγους Τούρκους, όπως αλίμονο κάποτε περίμενε και ο τελευταίος Έλληνας Αυτοκράτορας εκείνες τις τραγικές μέρες του Μαίου του 1453... Και όλοι ξέρουμε την κατάληξη!

Διότι η "Εσπερία" απέδειξε ότι αν το 1453 ήταν ένα Club Καθολικών Αντι-Ορθοδόξων, σήμερα είναι ένα Club Τοκογλύφων και Ανθελλήνων, που στα τυχόν λάθη του Νεο-Έλληνα, ψάχνει άλλοθι γιά τις αμαρτίες της! Με μία Μέρκελ που αντί να ευχαριστεί τις μετα-Πολεμικές Ελληνικές Κυβερνήσεις που δεν απαίτησαν τις Πολεμικές Αποζημειώσεις - πράγμα που θα ήταν Οικονομικό πλήγμα γιά την Γερμανία - μας απειλεί μέσω των φερεφώνων της ότι ..."Θα πρέπει να πουλήσουμε τον Παρθενώνα" γιά να ξεχρεώσουμε τα Δάνεια που πήραν οι εκάστοτε "νταλαβεριτζήδες" Πολιτικοί Ταγοί μας!!!!

Για αυτό πικραίνομαι... Γιατί ενώ έζησα ως έφεδρος δύο περιόδους παρολίγο πολεμικής σύγκρουσης (μία τον Νοέμβριο του 1983 με την ανακήρυξη του ψευδοκράτους του Ντεκτάς στην κατεχόμεη Κύπρο υπηρετώντας στο Πύθειο Έβρου και μία ως επιστρατευμένος στην κρίση του Σισμίκ, γνωστή ως κρίση του Μάρτη κοντά στους Κήπους Έβρου), είδα ότι οι πολιτικοί ταγοί μας από τα τέλη της προηγούμενης χιλιετίας, δεν είναι πιά εθνικά-Έλληνες αλλά "κάτι άλλο", με ότι πιό αρνητικό έχει αυτή η ιδιότητα γιά τον σύγχρονο Έλληνα!

Πως θα αντιδρούσε ο Ιωάννης Μεταξάς αν η κα Μέρκελ του ζητούσε να πουλήσει τον Παρθενώνα;

Πως θα αντιδρούσε ο Δαβάκης, ο Κατσιμήτρος, ο Ιατρίδης του "Παπανικολή" αν ζούσαν την νύχτα με την κρίση στα Ίμια;

Πως θα αντιδρούσε ο "Ανώνυμος Έλληνας Πολεμιστής" της Αλβανίας, του Ρούπελ και της Κρήτης, όταν καταλάβαινε ότι οι Τούρκοι κατέλαβαν Ελληνική Γη έστω γιά λίγη ώρα έστω σε χώρο έκτασης μιάς βραχονησίδας;

Αλλά τι ρωτάω....;

ΤΟΤΕ ΤΟ 194Ο, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΡΧ...!!!

(το παρόν άρθρο αποτελεί επικαιροποίηση παλαιότερου άρθρου μου με τον ίδιο τίτλο)

ΓΙΩΡΓΟ ...ΚΟΨΕ ΤΙΣ "ΠΑΠΑΡΙΕΣ" !!!!!

2011-10-19T15:58:00.005+03:00

ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΩ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΑΚΗ 'Η "BRAVO YORGO" ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ... ΔΗΛΑΔΗ "ΤΙΣ ΠΑΠΑΡΙΕΣ" ΤΟΥΣ!!!

ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΠΑΡΙΑ' ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ (ΚΑΤΑ ΒΑΣΗ) ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΠΟΛΥ "ΕΙΔΙΚΕΣ" ΑΝΑΓΚΕΣ ;;;;;

ΩΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΦΥΣΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ....

Η παπαριά λοιπόν είναι ένα δέντρο σαν την αχλαδιά μόνο που δεν κάνει αχλάδια. Ανήκει στην οικογένεια των Papariae στην οποία ανήκει η παπάγια και το αγγούρι. Πρόκειται για δέντρο της ερήμου το οποίο προστατεύει τον καρπό του με πολλά τριχίδια. Με αυτή την μέθοδο τα διάφορα πουλιά-θηρευτές δεν πλησιάζουν. Ο καρπός του εν λόγω δέντρου (παπάρι) παρατηρείται έντονα μετά το 2ο έτος της ηλικίας του. Ακόμα τα παπάρια είναι πολύ ευαίσθητα σε πιέσεις. Μπορεί εύκολα να πρηστεί λόγω μεταβολών του περιβάλλοντος στη θερμοκρασία, το pH, και την υγρασία.

Τα παπάρια και τα δέντρα παπαριές τυγχάνουν μεγάλου σεβασμού στις μέρες μας στην Ελλάδα, αφού πάντα οι Έλληνες τα θυμούνται στην καθημερινή ζωή:
-Ως απάντηση σε σχόλιο βαθυστόχαστο: «παπαριές ».
-Μεγάλη ένδειξη προσφοράς και αλληλεγγύης είναι η προσφορά παπαριών: «Πάρε τα παπάρια μου».
-Κάτι που τυγχάνει μέγιστης σημασίας από εμάς λέμε « στα παπάρια μου».
-Για άτομα που κάνουν βαρυσήμαντες δηλώσεις ή πράττουν εξίσου σημαντικά έργα, υπάρχει το «φάε ένα παπάρι» ή « τσίμπα ένα παπάρι».
-Σπανιότερα χρησιμοποιείται η μέτρηση παπαριών για ερευνητικούς λόγους « Μέτρησέ μου τα παπάρια».
-Βέρυ ιμπόρταντ πέρσονς ορίζονται ως « παπάρες».

ΟΠΟΤΕ ΜΗΝ ΠΑΡΕΞΗΓΕΙΣΑΙ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΟΤΑΝ ΣΕ ΛΕΜΕ "ΠΑΠΑΡΑ" ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ "ΠΑΠΑΡΙΕΣ" !!!!!

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΣΤΟΝ Γ.Α.Π.

2011-10-19T15:45:00.001+03:00

Προς αυτόν που νομίζει ότι είναι πρωθυπουργός αυτής της χώρας:

Κε Πρωθυπουργεύων,

Σε αυτήν την χώρα και στον Θεό μιλάμε ΟΡΘΙΟΙ.

ΔΕΝ ΘΑ είμαστε εμείς που θα ΓΟΝΑΤΙΣΟΥΜΕ και θα ντροπιάσουμε τους παππούδες μας που πολέμησαν στην Πίνδο και στα Οχυρά (και δεν έπραξαν όπως ο λαός στον οποίο θέλετε να μοιάσουμε, ο Βασιλέας του οποίου παρέδωσε το στέμμα του σε ένα μοτοσυκλετιστή της Βέρμαχτ δηλώνοντας ούτω υποταγή στον Φύρερ), ούτε τα αδέλφια μας που έγιναν ολοκαύτωμα στο Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο το '74 (αντιμετωπίζοντας πέραν των Τούρκων και την προδοσία).

Θα αντισταθούμε σε κάθε προσπάθεια που γίνεται να βρεθεί η χώρα μας πάλι κάτω από ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ !

1ο Επειδή δεν θέλω να με σώσετε με τον τρόπο που θέλετε εσείς,

2ο Επειδή δεν θέλω να βλέπω το ΣΥΝΤΑΓΜΑ της Ελλάδος να το έχετε κάνει "κουρελόχαρτο",

σας υπενθυμίζω την τελευταία παράγραφό του : "Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΠΑΦΙΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ" ....!!!!

Διά ταύτα :

... όσο συντομότερα αποφασίσετε να πάτε από εκεί που ήλθατε τόσο το καλύτερο και γιά την Ελλάδα και γιά εσάς!!!!

Υ.Γ.: Σας καλώ να αποχωρήσετε όσο είναι καιρός, διότι κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει πως θα εκδηλώσει τον Πατριωτισμό του ο Έλληνας και μάλιστα που (πχ. Γουδί!) .....

ΠΡΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟ ΕΛΛΗΝΑ ΟΠΛΙΤΗ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΣΕ ΑΚΡΙΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ...!!!!

2011-10-19T15:26:00.003+03:00

Αγαπητέ μου Οπλίτη που βάσει του Συντάγματος, φέρεις τα όπλα κάνοντας την Στρατιωτική σου Θητεία σε κάποια Μονάδα Εκστρατείας!

Δεν θέλω να σε πικράνω... Έκανα και εγώ την θητεία μου 22 μήνες στα Τεθωρακισμένα, και ξέρω τι σκέψεις περνούν από το μυαλό κάθε Οπλίτη, εκεί στην σκοπιά!

Κάποιος από εσάς άφησε τα χωράφια του, κάποιος ήλθε από το Εξωτερικό θεωρώντας εξαιρετική τιμή σαν Ελληνόπουλο της Διασποράς να υπηρετήσει - ενώ θα μπορούσε να κάνει την "πάπια" - κάποιος άφησε την γυναίκα του, ή τον άρρωστο πατέρα του στο σπίτι να αναλάβει τις υποχρεώσεις του νοικοκυριού και κάποιοι άλλοι... Κάποιοι άλλοι τι;

Είπαμε δεν θέλω να σε πικράνω....

Αλλά η Ελληνική πραγματικότητα από μόνη της μας πικράινει...

Αύριο που θα απολυθείς με το καλό, θα πας να ψηφίσεις κάποιους γιά να κυβερνήσουν αυτόν τον τόπο έτσι δεν είναι;

Θα κρίνεις με βάση τις ικανότητές τους, την διορατικότητά τους, τον πατριωτισμό τους ... τι είπα; Τον πατριωτισμό τους;

Μία εκδήλωση του Πατριωτισμού είναι και η Στρατιωτική Θητεία δεν νομίζεις;

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΠΙΚΡΑΝΩ ΕΙΠΑΜΕ... ΑΛΛΑ ΔΕΣ ΠΩΣ, ΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΘΗΤΕΙΑ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΑΓΟΙ ΜΑΣ:

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Πρωθυπουργός, ΓΡΑΦΕΑΣ ΑΡΜΑΤΩΝ. Το 1978 παρουσιάστηκε στη Καλαμάτα. Εξαγόρασε 16 μήνες θητείας προς 19.000 δρχ. και απολύθηκε τον Αύγουστο του 1979.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ: Πρόεδρος ΝΔ, ΝΑΥΤΗΣ. Τον Ιούλιο του 1976 παρουσιάστηκε στο Πολεμικό Ναυτικό, τον Οκτώβριο απολύθηκε, πληρώνοντας 21.000 δρχ. με τις οποίες εξαγόρασε τους 21 μήνες. Το υπόλοιπο τρίμηνο της θητείας του το έκανε ...το 1977.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Πρώην Πρωθυπουργός, ΝΑΥΤΗΣ ΜΕ ΠΛΑΤΥΠΟΔΙΑ. Το 1977 παρουσιάστηκε και πήρε απολυτήριο το 1979. Ειδικότητα –προσέξτε– διαχειριστής.ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: ΥΕΘΑ. Το 1986 παρουσιάστηκε στη Κόρινθο. Οι γιατροί τον έβγαλαν Ι3 λόγω «παχυσαρκίας». Εξαγόρασε εννέα μήνες θητείας προς 27.000 δρχ.

ΑΚΗΣ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ: Πρώην ΥΕΘΑ, ΑΠΑΛΛΑΓΗ. Το 1968 κηρύχτηκε ανυπότακτος, το 1972 έχασε την ελληνική ιθαγένεια. Το 1975 με 29.000 δρχ. εξαγόρασε 29 μήνες θητείας.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ: Αντιπρόεδρος Κυβέρνησης, ΦΑΡΟΦΥΛΑΚΑΣ. Το 1959 παρουσιάστηκε στο ΠΝ και απολύθηκε το 1961. Σ´ αυτό το διάστημα με την ειδικότητα του διαχειριστή, φύλαγε ένα φάρο στον "ακριτικό" Πειραιά.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ: Πρόεδρος ΛΑΟΣ, ΣΜΗΝΙΤΗΣ. Υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία στο λεκανοπέδιο Αττικής και ένα μέρος της θητείας του βρισκόταν στο γραφείο δημοσίων σχέσεων της Αεροπορίας στην… οδό Πανεπιστημίου!

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Πρόεδρος Συνασπισμού, ΝΑΥΤΗΣ. Την άνοιξη του 2003 είχε επιλεγεί να υπηρετήσει στο Στρατό Ξηράς, όμως με "μέσο" στην τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κατάφερε να κάνει μετάταξη στο Πολεμικό Ναυτικό, στο Κέντρο Εκπαίδευσης Παλάσκα στο Σκαραμαγκά. Εκεί, αφού πέρασε τη βασική εκπαίδευση διάρκειας 50 ημερών, ξανάβαλε "μέσο" για τη μονάδα του: τοποθετήθηκε στη διοίκηση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, στην "ακριτική" Λεωφόρο Μεσογείων, στο Πεντάγωνο, μέσα στην καρδιά του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, όπου για να υπηρετήσεις εκεί τη θητεία σου θα πρέπει να διαθέτεις τεράστιο βύσμα. Την άνοιξη του 2004 χρησιμοποίησε ένα νόμο του Άκη Τσοχατζόπουλου, που έλεγε ότι αν είσαι στο στρατό και κατέβεις υποψήφιος βουλευτής παίρνεις προσωρινή απόλυση και επανέρχεσαι μετά. Έτσι λοιπόν απολύθηκε προσωρινά κατεβαίνοντας υποψήφιος και μετά τις εκλογές ξαναγύρισε στις τάξεις του Ναυτικού. Στο μεταξύ, η στρατιωτική θητεία είχε μειωθεί κατά τρεις μήνες και εκεί που χρωστούσε έξι (6) μήνες, υπηρέτησε τρεις (3)... Ο ίδιος αναφέρει για τους τελευταίους του μήνες: «είχε πέσει τρελό σύρμα στη μονάδα ότι ήμουν υποψήφιος βουλευτής και από κει που με στέλνανε για αγγαρείες, μόνο προσοχές δεν μου βαράγανε!». Συνολικά υπηρέτησε 15 μήνες και απολύθηκε στις 28 Ιουλίου 2004, δηλαδή πάνω στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Και μια μικρή "λεπτομέρεια": σε άρθρο του στην «Ελευθεροτυπία», τον Μάρτιο του 2007, αναφέρει: «Ο στρατός παραμένει ένας χώρος όπου βουλευτές και πολιτευτές, κυβερνητικοί ή μη, μπορούν να κάνουν τα ρουσφετάκια τους και τις εξυπηρετήσεις τους...» και «...τα αστικά στρατόπεδα υπάρχουν μόνο για να εξυπηρετούνται τα λεγόμενα "βύσματα"».

Μετά από όλα αυτά, τράβηξε μιά τζούρα από το τσιγάρο σου, στην μονότονη μοναξιά της σκοπιάς σου και σκέψου...

ΠΟΙΟΙ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ;

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ" ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ BLUE SKY

2011-06-13T11:31:00.004+03:00

Πρόσφατα με την έναρξη της έκδοσης και διακίνησης του Βιβλίου-Έρευνάς μου "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ" από τις Εκδ. ΠΕΛΑΣΓΟΣ, κλήθηκα από τις Εκδ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ οι οποίες επίσης το διαθέτουν στο αναγνωστικό κοινό μέσω των Βιβλιοπωλείων τους, να το παρουσιάσω στην εκπομπή "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ" που παρουσιάζουν στον Τηλεοπτικό Σταθμό BLUE SKY.

Στον λίγο τηλεοπτικό χρόνο που είχα στην διάθεσή μου, έδωσα το περίγραμμα της πολύχρονης εργασίας μου και κατάφερα με τα λεγόμενα μου (που αναφέρονται και στο Βιβλίο μου), να δημιουργήσω αρκετούς εχθρούς ανάμεσα και στους πρώην φίλους μου!

ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ!

Και αυτό διότι και στον Ελλαδικό χώρο αλλά και στην Κύπρο έχουμε μάθει να λατρεύουμε "ΙΕΡΕΣ ΑΓΕΛΑΔΕΣ" της Πολιτικής και Στρατιωτικής Ιστορίας μας και οτιδήποτε τις θίγει, να μας βρίσκει απέναντι!

Όμως η ΑΛΗΘΕΙΑ και η αναζήτησή της ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΙΕΡΕΣ ΑΓΕΛΑΔΕΣ!

Η Ιστορική Αλήθεια (την οποία προσπάθησα με όλες μου τις δυνάμεις να ανακαλύψω και ακολούθως να αποκαλύψω), αποδίδει τα "του Καίσαρος τω Καίσαρι" καταλογίζοντας τις ευθύνες ή την τιμή και την δόξα εκεί όπου υπάρχουν, χωρίς συμπάθειες και ιδεοληψίες!

Αυτή είναι η δουλειά κάθε Ιστορικού Ερευνητή που δεν καθοδηγείται από Κόμματα, πολιτικές πεποιθήσεις και ιδιοτελείς ή μη σκοπιμότητες....

Δείτε το απόσπασμα της εκπομπής, όπου παρουσιάζω το Βιβλίο μου.

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ Εκδ. "Πελασγός"

2011-05-11T20:43:00.000+03:00

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΛΕΞ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

"Κύπρος 1974 - Η Μεγάλη Προδοσία"

Εκδόσεις "ΠΕΛΑΣΓΟΣ - Ιωάν.Χρ.Γιαννάκενας"

Εχθές (10/5/2011) έλαβα από τον Γιάννη Γιαννάκενα, ιδιοκτήτη του Εκδοτικού Οίκου "Εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ" το παρακάτω μήνυμα:

"Αγαπητέ Κώστα,

Με χαρά σε ενημερώνω ότι το "διαμάντι" που συνέγραψες, με τίτλο "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ", θα κυκλοφορήσει την Παρασκευή 13-5-2011, κάνοντας πρεμιέρα στην Εκθεση Βιβλίου που ξεκινάει την ίδια ημέρα στο Ζάππειο.

Η Έκθεση του Ζαππείου θα διαρκέσει από την Παρασκευή 13/5 έως και την Κυριακή 29/5. Τα ωράρια είναι γιά τις καθημερινές από 6 μμ. έως 10.30 μμ και Κυριακές από 10.00 πμ έως 10.00 μμ.

Το περίπτερο των Εκδόσεων ΠΕΛΑΣΓΟΣ έχει τον αριθμό 11 και είναι στην αρχή της Έκθεσης.

Επίσης από το Σάββατο 14/5 θα διατίθεται και από το Κεντρ.Βιβλιοπωλείο μου στην Χαρ.Τρικούπη 14, τηλ.210-6440021.

Από την ερχόμενη εβδομάδα θα κυκλοφορήσει σταδιακά και στα Κεντρικά Βιβλιοπωλεία των Αθηνών αλλά και ακολούθως των υπολοίπων πόλεων.

Καλό μας ταξίδι!

Ιωάννης Χρ. Γιαννάκενας

Εκδόσεις "Πελασγός"

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε με μοναδικό σκοπό να βγεί όσο είναι δυνατόν προς τα έξω η αλήθεια γιά το "μαύρο καλοκαίρι" του 1974 στην Κύπρο. Βασίστηκε σε πολυετή έρευνα, διασταύρωση στοιχείων από 80 περίπου βιβλία Ελληνικά και ξένα (συμπ.Τούρκικων πηγών), συνεντεύξεις με βετεράνους....

Διότι οι Έλληνες και στην μητροπολιτική χώρα αλλά και στην Κύπρο πρέπει να μάθουν την αλήθεια μακριά από πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες! Αποδίδονται οι ευθύνες εκεί όπου φαίνεται να υπάρχουν ανεξάρτητα την πολιτικής ή στρατιωτικής "ακτινοβολίας" των προσώπων !!! Γιά τον συγγραφέα δεν υπάρχουν ..."ιερές αγελάδες της πολιτικής"! Υπάρχουν ΜΟΝΟ υπέυθυνοι ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ που επέφεραν απώλεια Εθνικού Εδάφους!

Ελπίζω να το διαβάσετε, γιατί η μνήμη και γνώση δεν θα επιτρέψει την επανάληψη!

"ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ" Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ!

2011-01-17T12:14:00.004+02:00

ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΥΣΤΕΡΙΑΣ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ, ΚΑΠΟΙΑ ΙΔΙΟΤΕΛΗ ΚΑΙ ΑΚΡΩΣ ΥΠΟΤΕΛΗ ΘΡΑΣΙΜΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΠΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΙΔΩ, ΕΧΟΥΝ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΑΙΣΧΡΗ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΣΠΙΛΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΣΑΝ ΗΡΩΕΣ ΤΟ "ΜΑΥΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ '74", ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ ΨΕΥΔΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ, ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚ ΠΡΟΟΙΜΙΟΥ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΡΟΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑ!

...ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ!!!

ΑΠΟ ΠΟΥ ΒΓΑΖΩ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ? ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Κας ΜΑΙΡΗΣ ΚΟΥΡΟΥΠΗ, ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥ ΗΡΩΑ "ΛΕΩΝΙΔΑ 'Η ΔΑΒΑΚΗ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ" ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ (ΠΖ) ΠΑΥΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΗ, ΤΟΤΕ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ ΗΡΩΙΚΟΥ 251 Τ.Π. ΤΗΣ ΓΛΥΚΙΩΤΙΣΣΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΕΙ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ!

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ Κας ΚΟΥΡΟΥΠΗ ΕΧΕΙ ΩΣ ΕΞΗΣ:

Μαίρη Κουρούπη
Βουτσινά 80 Χολαργός
155 61 Αθήνα – Ελλάδα

Αθήνα 9 Ιανουαρίου 2011

Κύριε Διευθυντά ,

Πρώτο από όλα εύχομαι σε εσάς και στον Κυπριακό Λαό , εκείνους που αγαπούν τους Ελλαδίτες αλλά και εκείνους που δεν αγαπούν και δεν θέλουν να ακούσουν για την Ελλάδα, μέσα από την κάρδια μου τα Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά και ότι καλύτερο για την Κύπρο μας.

Στην Κύπρο έζησα και γνώρισα πολύ μεγάλη αγάπη και πολύ μεγάλη φιλοξενία από τόσους πολλούς ανθρώπους , που αν άρχιζα να αναφέρομαι σε ονόματα θα χρειαζόμουν μερόνυχτα για να τα γράψω, ένα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν για την συμπαράσταση που δέχτηκα στις δύσκολες στιγμές που πέρασα και περνάω, που ήταν και παραμένουν άπειρες .

Από την στιγμή που ο σύζυγος μου Παύλος Κουρούπης ανακοινώθηκε αγνοούμενος με άλλους 1618 το κακό που κτύπησε την Κύπρο κτύπησε και την δική μου οικογένεια , έγινε μια ακόμα οικογένεια με τον πατερά αγνοούμενο και πρόσφυγες . Μέσα στην μαυρίλα , έσφιξα την ψυχή μου και άρχισα τον αγώνα . Δυστυχώς το θέμα ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ δεν έχει βρει την λύση του , όχι γιατί δεν μπορούν, αλλά δεν θέλουν…

Το ζήσαμε και τα ζούμε , βασανίζουμε τις ψυχές μας χωρίς να ξέρουμε τι μας περιμένει.

Σήμερα και μετά από 37 μαρτυρικά χρόνια και ενώ αγωνιούμε για το τι έγιναν τα παλληκάρια της ΕΛΔΥΚ, τα αγνοούμενα παιδιά της Κύπρου , οι γυναίκες οι γέροντες και ο Παύλος Κουρούπης, δεν παίρνω απάντηση γιατί από ένα μέρος έχω να κάνω με τον προαιώνιο εχθρό, τον βάρβαρο και τον αιμοσταγή τούρκο εισβολέα . Για κάποιους βέβαια, έγινε καλός φίλος … για όσους χάσαμε ανθρώπους και πατρίδα, παραμένει ο αιμοσταγής που βίασε , σκότωσε , σύλησε ιερούς ναούς και κοιμητήρια.

Σήμερα λοιπόν κάποιοι αγνώμονες, βολεμένοι και άκαπνοι ριψάσπιδες , θέλουν σε συνέχεια προσχεδιασμένης προπαγάνδας και αφού έχουν εκτονώσει κατά το ήμισυ το μένος τους εναντίων των ανδρών του Ελληνικού Στρατού δηλ . των παλληκαριών της ΕΛΔΥΚ, συνεχίζουν με του αξιωματικούς , οι οποίοι απουσιάζουν όχι ηθελημένα αλλά γιατί με το αίμα τους θέλησαν να προφυλάξουν και να προασπιστούν τα δικαία της Ελληνικής φυλής , αλλά και την Ελευθερία της Κύπρου… και ρωτώ αν ήσαν προδότες θα έμεναν να πολεμήσουν ; τόσοι και τόσοι εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας, αυτοί γιατί να έμεναν; βεβαία σε τηλεοπτικό διάλογο και μάλιστα στο ΡΙΚ άκουσα να αποδίδεται σαν μομφή, το να μιλάς και να σκέπτεσαι σαν Έλληνας !!!

Στις μέρες μας και 37 χρόνια μετά οι Ήρωες πεθαίνουν για δεύτερη φορά , όχι από τους τούρκους εισβολείς αλλά από ριψάσπιδες Ελληνοκύπριους που ενώ πέταξαν τα όπλα , ακόμα φεύγουν και έχουν περίσσιο θράσος ώστε να κατηγορούν τους ήρωες, για προδοσια …

Θα πω δημόσια δυο λόγια και στα θρασίμια αλλά και στους υπευθύνους της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Φάκελο της Κύπρου.

Κύριε Ερμή , θα πρέπει να θυμάστε ότι η αδικία τιμωρείται και αναρωτιέμαι γιατί ακόμα και νεκρός ο Ανχης Παύλος Κουρούπης σας ενοχλεί ; επειδή δεν του μοιάζετε ούτε στο μικρό του δακτυλάκι;

Γιάτρεψε την ψυχή σου γιατί είσαι δυστυχής .

Δεν σε ρωτώ αν φοβάσαι τον Θεό γιατί δεν πιστεύεις ούτε στο διάβολο, διότι ένας άνθρωπος που τρέφει 37 χρόνια μίσος για κάποιον που πολέμησε για τον τόπο του όταν αυτός κρύβονταν, είναι ψυχικά νεκρός.

Τίποτα δεν μένει κρυφό και όλα μαθαίνονται, σας λέω ότι έστω κι αν φτιάξατε μάρτυρα και τον παρουσιάσατε σαν οδηγό του Παύλου, εσύ και ο κ. Οικονομίδης, εγώ έχω 10 πραγματικούς μάρτυρες, ότι, ο οδηγός του από την στιγμή που ήρθε στο 251 ΤΠ ήταν ο Λευτέρης Θωμάς ο οποίος αγνοείται ... ο Παύλος τον έδιωχνε αλλά ο Λευτέρης δεν έφευγε από δίπλα του. Δεν διστάσατε να πλησιάσετε την οικογένεια Θωμά και να κατηγορήσετε τον Παύλο και λυπάμαι, αντί να δώσετε παρηγοριά και κουράγιο στην οικογένεια την επιβαρύνατε με περισσότερο πόνο. Συγχαρητήρια ήταν πολύ σπουδαίο το έργο σας και δεν χρειάζεται ιδιαίτερα προσόντα, παρά μόνο εμπάθεια … προσόν των μικρών και ποταπών ανθρωποειδών τεράτων…

Κύριε Οικονομίδη οι πραγματικές καταθέσεις βρίσκονται εκεί που πρέπει και θα δημοσιευτούν σε εύλογο χρονικό διάστημα και τότε θα δούμε ποιοι θα τρέχουν να κρυφτούν γιατί όταν έπρεπε να αντιμετωπίσεις τον τούρκο εισβολέα στην πρώτη γραμμή εσύ στράφηκες εναντίων των ελλαδιτών που πολεμούσαν για τον τόπο σου. Το ότι είχαν στραμμένη την προσοχή τους στο τούρκο ήταν εύκολη λεία για σένα… αλήθεια με πόσους ικανοποιήθηκες;

Και 100 πλαστούς μάρτυρες να παρουσιάσετε είτε το θέλετε είτε όχι ο Παύλος ήταν και θα είναι στις συνειδήσεις των ανδρών που τον έζησαν και πολέμησαν δίπλα του ο Γενναίος Διοικητής , ο Ήρωας, ο Λεωνίδας της Κύπρου.

Εδώ θα ήθελα να επισημάνω κάτι που το γνωρίζουν και όσοι δεν έχουν υπηρετήσει στρατιωτική θητεία είναι ότι ο Ανχης (ΠΖ) Παυλος Κουρούπης ήταν Διοικητής Τάγματος, Διοικητής του 3ου Τ.Σ. της Ανωτέρας της Κυρήνειας ήταν ο Συνταγματάρχης Στυλιανός Μιχόπουλος ο οποίος είχε το γενικό πρόσταγμα αλλά και όλες τις επαφές με το ΓΕΕΦ και τον Αρχηγό του, Μ. Γιωργίτση και τα Ηνωμένα Έθνη , καθώς ήταν ανώτερος σε βαθμό εκτός από θέση.

Κύριε Σιζόπουλε δεν επιτρέψατε να καταθέσω διότι είμαι Ελληνίδα, καλέσατε όμως τον κ. Χριστοφορίδη και τον κ. Χαρδαβέλλα και οι δυο είναι Ελλαδίτες όσο αφορά τον κ. Χριστοφορίδη δεν πιστεύω να παρουσιάστηκε σαν νέος τουρκοφάγος της ιστορίας της Κύπρου , γιατί ήταν στην σπήλια μαζί με τα γυναικόπαιδα και μάλιστα μια Κυρηνειωτισσα τον ρώτησε γιατί δεν πάει να πολεμήσει.

Αλήθεια κάποιος που έχει μάθει να κρύβεται πίσω από γυναικόπαιδα τι κύρος μπορεί να διαθέτει;

Αυτή η περίπτωση μαζί με του Ερμή είναι χαρακτηριστικά δείγματα των μαρτύρων που καταθέτουν για τον Φάκελο της Κύπρου. Άνθρωποι χωρίς ίχνος αξιοπρεπείας, ας αφήσουν λοιπόν τους ήρωες στην ησυχία τους.

Κύριε πρόεδρε αν δεν κάνετε πραγματική και σε βάθος διερεύνηση των μαρτυρίων που δέχεστε θα έχετε συμβάλλει στο μεγαλύτερο φιάσκο της Ιστορίας μετά την προδοσία της Κύπρου. Είμαι σίγουρη ότι δεν θα θέλατε σε καμιά περίπτωση να είστε ο κύριος πρωταγωνιστής.

Η βιασύνη σας να δικάσετε τους Ελλαδίτες Ήρωες είναι μεγάλη και μαζί με τον κύριο Ομήρου και τον κύριο Αριστοφάνη Γεωργίου θα έπρεπε να είστε πιο προσεκτικοί, γιατί το να πατάς στο αίμα αυτών που χάθηκαν για τον τόπο σας ενώ εσείς απολαμβάνετε τα αξιώματα που αυτοί διασφάλισαν για εσάς, είναι μεγάλη ασέβεια είναι Ιεροσυλία.

Σας υπενθυμίζω ότι λαός που δεν τιμά αυτούς που χάθηκαν για την ελευθερία του, δεν έχει μέλλον… και εσείς με τον τρόπο σας συμβάλλεται στα μέγιστα.

Κύριε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, στις 29/12/2010 σας άκουσα να λέτε ότι ένας πρόεδρος έχει δικαίωμα να μιλά, εγώ συμπληρώνω και να μην επιτρέπει αδικίες σε βάρος των γενναίων που έθεσαν τους εαυτούς τους οδόφραγμα στον Τούρκο εισβολέα.

Σέβομαι την εκάστοτε προτίμηση της πλειοψηφίας του Κυπριακού λαού. Σήμερα δεν νομίζω ότι όλοι αυτοί συμφωνούν με χειρισμούς και ενέργειες που αμαυρώνουν και ακυρώνουν την Τιτάνια προσπάθεια των ανδρών του Ελληνικού Στρατού να αναχαιτίσουν τους τούρκους εισβολείς όταν κάποιοι κρυβόντουσαν η έψαχναν να βρουν τις μονάδες τους και άλλα πολλά. Θεωρώ υποχρέωση μου να αγωνιστώ με όλο το είναι μου εναντίον αυτής της διαβολικής συμπαιγνίας.

Ακόμα ελπίζω ότι όλοι θα πράξουν δίκαια …!!!

Μαίρη Κουρούπη
Σύζυγος του Ήρωα
Ανχη(ΠΖ) Παύλου Κουρούπη
Διοικητή του 251 Τ.Π.

ΑΡΓΥΡΟΥΝ ΑΡΙΣΤΕΙΟΝ ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ.

2010-12-30T10:58:00.004+02:00

Η Ακαδημία Αθηνών, το κορυφαίο Πνευματικό Ίδρυμα της χώρας μας, στην πανηγυρική συνεδρία της, την Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010, παρασημοφόρησε την Φιλοπατρία και την Διαμόρφωση Θρησκευτικής και Εθνικής Συνείδησης, απονέμοντας το ΑΡΓΥΡΟΥΝ ΜΕΤΑΛΛΙΟΝ ΑΝΔΡΕΙΑΣ στην Δασκάλα του Γένους μας, την ηρωική Χαρά Νικοπούλου.

Με αυτή την ομολογουμένως θαρραλέα στάση της, η Ακαδημία Αθηνών, αφ' ενός μεν καταφέρνει ένα αποφασιστικής σημασίας πλήγμα στους πάσης φύσεως ανθέλληνες και κονιορτοποιεί τα σχέδιά τους για ολοκληρωτική παράδοση της Ελλάδος στα βρώμικα χέρια των ανόμων εχθρών της, αφ' ετέρου δε, αποστομώνει όλους εκείνους που επιτέθηκαν στη Χαρά με οποιονδήποτε τρόπο (τούρκους και υποτιθέμενους Έλληνες) κατατάσσοντάς τους στην ίδια κατηγορία αίσχους και ντροπής.

Τη στιγμή που οι ντόπιοι συνεργάτες των εχθρών μας, ετοιμάζονται να χαρακτηρίσουν σαν Ποινικά Εγκλήματα την Αγάπη για την Πατρίδα και το Έθνος μας και την συνειδητή Πίστη Στον Τριαδικό Θεό, έρχεται με παρρησία η Ακαδημία Αθηνών να δείξει τον δρόμο του Χρέους και της Τιμής, αναδεικνύοντας την Δασκάλα της ψυχής, των ονείρων και της ελπίδας όλων των χειμαζομένων Ελλήνων, σε Φάρο φωτεινό και άσβεστο και σε παράδειγμα που πρέπει να μιμηθεί κάθε Ελληνόψυχος.

Η Ακαδημία Αθηνών με αυτή την ιστορική απόφασή της, κηρύσσει με σαφήνεια και αδιαμφισβήτητη καθαρότητα ότι τα ΛΟΓΙΑ και τα ΕΡΓΑ της ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ καθορίζουν πλέον τον ΑΚΡΙΒΗ ΚΑΝΟΝΑ ΠΑΔΕΙΑΣ και αποτελούν το ΛΑΜΠΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ για κάθε Δάσκαλο ή Δασκάλα, όλων των βαθμίδων, όπου και αν βρίσκονται.

Η Ακαδημία Αθηνών το βράδυ της 28ης Δεκεμβρίου 2010, άπλωσε τις μεγάλες και δυνατές Ελληνικές της φτερούγες και μας έδειξε ότι κάτω από αυτές εκκολάπτονται οι ελπίδες μας για Εθνική ανασύνταξη και συσπείρωση, που θα φέρουν το ποθούμενο για όλη την Ελλάδα, έτσι όπως την περιέγραψε στην αντιφώνησή της η Δασκάλα - θρύλος προς τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών κ. Κωνσταντίνο Σβολόπουλο, παρουσία του Υπουργού Εσωτερικών και αναπληρωτή Προέδρου της Κυβέρνησης κ. Γιάννη Ραγκούση, που την άκουγε εμβρόντητος και ανήμπορος να αντιδράσει.

(Νικόλαος Φ. Αργυρόπουλος, Πρόεδρος του Συλλόγου των ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΩΝ ΚΥΠΡΟΥ 1974. ΤΗΛ. 6934654321 & 2106003680).

===================================

Η Αντιφώνησις

Η Χαρά Νικοπούλου προς τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών, κατά την παρασημοφόρησή της με το Αργυρούν Μετάλλιον Ανδρείας.

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Ακαδημίας Αθηνών,

Εν έτει 2010, όπου η Ελληνική Κυβέρνηση αφαιρεί τον όρο Εθνικής από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και περιθωριοποιεί ως ακραίους εθνικιστές τους απλούς Έλληνες που αγαπούν το Έθνος και την Πατρίδα τους,

Ευχαριστώ θερμά την Ακαδημία Αθηνών,

που στο πρόσωπό μου παρασημοφορεί τη Φιλοπατρία και τη διαμόρφωση Θρησκευτικής, αλλά κυρίως Εθνικής συνείδησης στους μαθητές μου, η οποία για όλους τους Έλληνες περιλαμβάνει τη σκλαβωμένη Βόρειο Ήπειρο από την οποία κατάγομαι, τη Μακεδονία μας στην οποία γεννήθηκα και η ελευθερία της οποίας τελεί υπό διαπραγμάτευση, τη Θράκη και την Κύπρο που καταδυναστεύονται από τους τούρκους και τους Ελεύθερους πολιορκημένους Έλληνες που ζουν στον Άγιο Παντελεήμονα.

Αυτό το Μετάλλιο Ανδρείας αποτελεί για μένα ηθική δέσμευση να συνεχίσω με μεγαλύτερη Πίστη τον αγώνα μου, μέχρι την τελική δικαίωση του Έθνους μας.

Το αφιερώνω στα δικά μου Πομακόπουλα της Θράκης.

(Αίθουσα Τελετών της Ακαδημίας Αθηνών, Πανηγυρική Συνεδρία της 28ης Δεκεμβρίου 2010).

Η ΨΥΧΟΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ

2010-12-28T12:52:00.002+02:00

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΡΟΥΣΤΗ

Ο ελληνικός λαός παρ’ολο που κατοικεί στο χώρο αυτόν από την πρώτη στιγμή της εμφανίσεως του στην ιστορία, διατηρεί την ίδια γλώσσα , τα ίδια γενετικά χαρακτηριστικά ,διασώζει ήθη και έθιμα από την αρχαιότητα , τον ξεχωρίζει μια ιστορική συνεχεία από άλλους λαούς, ταυτόχρονα, μιμείται άκριτα οτιδήποτε ξενόφερτο.
Ο έλληνας ενώ αιώνες τώρα δέχεται την εχθρότητα άλλων λαών γειτονικών και μη, η εν γένει άμυνα του δεν στρέφεται σε άλλους λαούς, αλλά σε επιθετικότητα ενάντια στον εαυτό του. Ότι κερδίζει στον πόλεμο το χάνει στην ειρήνη.
Ενώ θεωρεί ότι έχει μια ανωτερότητα σαν φυλή, ταυτόχρονα, θαυμάζει οποιονδήποτε δεν μιλάει ελληνικά.
Ο κάθε έλληνας έχει μια διαφορετική άποψη. Την...
δική του άποψη. Αναπόφευκτα θα τον χαρακτήριζε κάποιος, σαν ένα λαό ανομοιογενή. Αντιθέτως το χαρακτηριστικό αυτό ταυτοποιει μια κοινωνία με ανομοιογενή τάξη ή σε ομοιογενή αταξία.
Παράδειγμα τούτου είναι οι κατοικίες των ελλήνων που η κάθε μια χαρακτηρίζει τον ίδιο και μόνο, σύμφωνα με τις ανάγκες του και τα θέλω του.
Ενώ αντιμετωπίζουν φοβικά κάθε τι νέο, παράλληλα θα αφομοιώσουν κάθε τι ξένο.
Ενώ είναι κατά τεκμήριο λαός κοινωνικός σε κάθε μορφή κοινωνικής εκδήλωσης, από την άλλη ,σε κάθε τους φράση ξεκινούν με την λέξη «ΕΓΩ» ή «ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ;»
Ενώ διδάξαν το μέτρο ζουν μεσ’την υπερβολή.
Ενώ είναι έξυπνοι και ιδιοφυείς, το προτέρημα αυτό το ακυρώνουν από την υπερηφάνεια και την αλαζονική τους συμπεριφορά.
Ενώ παράγουν λίγο ,καταναλώνουν υπέρμετρα.
Το ιδιωτικό αγαθό το συσσωρεύουν και το δημόσιο το σπαταλούν. Όσο κάτι ανήκει σε περισσότερους τόσο λιγότερο το προσέχουν.
Είναι πατριώτες και εξαγγέλλουν ότι θα πέθαιναν για την πατρίδα τους, στη πράξη όμως η ιστορία διδάσκει ότι η χώρα αυτή έχει βγάλει τους μεγαλύτερους προδότες.
Οι μεγάλες ήττες της χώρας ,δεν έγιναν στις μάχες αλλά στα παρασκήνια.
Ενώ κάθε μέρα εκφράζουν την πίστη τους στην πατρίδα ,κάθε μέρα κάνουν κάτι για να την καταστρέψουν.
Ενώ δείχνουν το πρότυπο μιας οικογενειακής ζωής, από την άλλη οι στατιστικές εξωσυζυγικών σχέσεων χτυπάνε κόκκινο.
Ενώ είναι υπέρ της ελεύθερης έκφρασης , της δημοκρατίας, της αντίθετης άποψης και του πλουραλισμού, παράλληλα , μισούν οτιδήποτε διαφωνεί μαζί τους. Και όταν κάποιος ή κάποιοι συμφωνούν μεταξύ τους , δεν το αντέχουν και πολύ, αμέσως βρίσκουν παρακλάδια διαφωνίας. (βλέπε πολιτικά κόμματα)
Ενώ διδάξαν το «αιεν αριστευειν», μάχονται με λύσσα οτιδήποτε είναι «ανώτερο». Το λοιδορούν, το φθονούν και δεν ησυχάζουν αν δεν το απαξιώσουν.
Ενώ διδάξαν το «γνώθι σ’ευατον», σε καμία περίπτωση δεν δέχονται ότι έσφαλαν οι ίδιοι ,αλλά πάντα οι άλλοι.
Ενώ διδάξαν το «τολμησον φρονειν», στριμώχνονται στα πολιτικά γραφεία απαιτώντας την προστασία του δημοσίου.
Ψηφίζουμε αριστερά και διατηρούμε επιχειρήσεις εφαρμόζοντας οτιδήποτε αντεργατικό,
Ψηφίζουμε δεξιά, και γλείφουμε να μπούμε στο δημόσιο
Ψηφίζουμε κάτι που δεν μας αρέσει για να μη βγει αυτό που δεν μας αρέσει καθόλου.
Ανάλογα της θέσης μας διαμορφώνουμε τις απόψεις μας και όχι ανάλογα την άποψη μας διαμορφώνουμε τη θέση μας.
Ο έλληνας, ενώ είναι καχύποπτος σε όλα, στην ουσία είναι ο πιο ευκολόπιστος πολίτης στην Ευρώπη.
Φτιάχνει σενάρια, εφευρίσκει εξωτερικούς εχθρούς που απειλούν την χώρα, και αγνοεί ότι ο ασφαλέστερος εχθρός του είναι ο εαυτός του.
Εκεί που χτίζει εκκλησίες , εκεί χαλάει σπίτια.
Στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους οι αντιφάσεις είναι εξόφθαλμες.
Στην κόρη , «σιγά να μη σου δώσω προίκα, που ζούμε», «κοίτα να βρεις ένα καλό παιδί με καλή δουλειά» και άλλα τέτοια ενώ,
Στο αγόρι, «κοίτα να βρεις κοπέλα από σπίτι και με σπίτι»
Στην ηθική , ενώ στο αγόρι διδάσκουν το προσφιλές άθλημα του «γυναικά», στο κορίτσι η «παρθενιά» είναι κάτι πολύτιμο το οποίο δεν πρέπει να σπαταληθεί αδιάκριτα.
Στους γάμους οι γονείς των νεονυμφων από την μια εξασφαλίζουν την οικονομική ευημερία της νέας οικογένειας, και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις αρχίζουν με τις παρεμβάσεις τους να την διαβρώνουν.
Όλοι γνωρίζουν και έναν υπουργό, έναν αξιωματούχο , έναν καλλιτέχνη, έναν μεγάλο ή έναν επώνυμο έλληνα, αλλά κανείς δεν γνωρίζει έναν άσημο άνεργο ή φτωχό στη διπλανή του πόρτα που πεινάει.
Διαδηλώνουμε για την ειρήνη στο κόσμο και δεν μιλάμε με τον αδελφό μας , τον γείτονα , μα περισσότερο δεν έχουμε ειρήνη με τον ίδιο μας τον εαυτό.
Έχουμε τα περισσότερα πανεπιστήμια στην Ευρώπη , τους περισσότερους δασκάλους , τα περισσότερα μαθήματα και την χειρότερη παιδεία.
Έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, τα λιγότερα εργατικά χέρια, τους λιγότερους αγρότες, κάνουμε δυο δουλειές , απασχολούμε τους περισσότερους μετανάστες και παραλληλα εχουμε 15% ανεργία. Τι λαός Θεέ μου!
Έχουμε ποσοστά ιδιοκτησίας άνω του 90% του πληθυσμού, διαμέρισμα στην πόλη , σπίτι στην εξοχή, χωράφια στο χωριό , 2 αυτοκίνητα, καταθέσεις στις τράπεζες, τηλεοράσεις plasma σε όλα τα δωμάτια του σπιτιού, γεμάτες ταβέρνες, ακριβά ρούχα , πλούσιες διακοπές και 300 δις εξωτερικό χρέος.
Ενώ δεν έχουν σχέση τόσο πολύ με το διάβασμα, τα ξέρουν όλα.
Ενώ κάθε εξωτερικός παρατηρητής θα χαρακτήριζε τους έλληνες σαν ένα λαό θρησκευόμενο , θα διαπίστωνε ότι είναι ο πιο βλάστημος . Ενώ η θρησκεία τους, διδάσκει την ταπείνωση , η αλαζονεία είναι το κύριο χαρακτηριστικό τους.
Η ρητορεία και ο λόγος τους ,διέπουν μια εξωστρεφή προσωπικότητα και μια τάση προς τα άνω και τα μεγαλεπήβολα σχέδια, εξαντλείται όμως στις λεπτομέρειες και στην αναποφασιστικότητα. Ενώ μιλάμε όλοι και πολύ, δεν ακούει κανείς.
Κάθε αλλαγή την εκλαμβάνουμε σαν απειλή και κάθε ευκαιρία την εκμεταλλευόμαστε μέχρι εκφυλισεως της.
Εύκολα μπορεί να απαξιώσουν και να κατηγορήσουν οποιονδήποτε και την στιγμή της τιμωρίας θα τον συγχωρήσουν σαν ένδειξη μεγαλοψυχίας προς αποφυγή επαναλήψεως της παραβατικης πράξης και συνεπέστατα θα την επαναλάβουν γνωρίζοντας ότι θα ξανασυγχωρεθουν.
Ενώ θεωρούν τον εαυτό τους αυθεντία ,εύκολα προσκολλούνται σε κομματικούς σχηματισμούς οι οποίοι γι’αυτους κατέχουν το αλάθητο . Όταν όμως αλλάζουν γνώμη ανάλογα την συγκυρία , υπερασπίζουν μια άποψη με πάθος ,ξεχνώντας ότι πριν λίγο καιρό ήταν αυτοί που την κατηγορούσαν.(βλέπε ΠΑΣΟΚ)
Διαφωνούμε ή συμφωνούμε ,όχι ανάλογα με αυτό που ακούγεται αλλά από το ποιος το λέει.
Όμως.
Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι η μακροχρόνια υποταγή μας σε ξένες φυλές έχει αλλάξει το DNA μας.
Ο αγώνας για επιβίωση έκανε την εξυπνάδα ,πονηριά, την εγκράτεια , απληστία, την ντομπροσύνη, ανειλικρίνεια, την επινοητικότητα, απάτη, την τιμιότητα, αποδοχή προϊόντος εγκλήματος. Παράλληλα σε κάθε ανομία μας αντιτάξαμε ισχυρά άλλοθι, την φοροδιαφυγή την ονομάσαμε φυσιολογική άμυνα στο ληστρικό κράτος, τα αυθαίρετα και τις πολεοδομικές παραβάσεις τα θεωρούσαμε δεδομένα, τον διορισμό μας στο δημόσιο ,υποχρέωση του κράτους, την υγειά ,την παιδεία, την πρόνοια, τις θεωρούμε υπηρεσίες εξ ορισμού, δωρεάν, απαιτούμε να μας προσφέρουν το περισσότερο αντικαταβαλοντας το λιγότερο.
Η ευπροσαρμοστικοτητα μας και η πειθαρχία στους νόμους σε χώρες του εξωτερικού , έρχεται σε εμφανή αντίθεση με την συμπεριφορά μας στο εσωτερικό της χώρας.
Η ανυπακοή στους νόμους θεωρείται επαναστατική πράξη και ας είναι αυτοκαταστροφική
Έχουμε μπερδέψει το καθήκον με το δικαίωμα τη νομιμοφροσύνη με την υποχρέωση την πρόοδο με την οπισθοδρόμηση.
Απαιτούμε χωρίς να δίνουμε
Διεκδικούμε χωρίς να δικαιούμαστε
Νικάμε χωρίς να κερδίζουμε
Η ιστορία διδάσκει όμως δυο πλεονεκτήματα
1. ότι ο πάτος είναι πάντα για τον έλληνα το εφαλτήριο του για ανάπτυξη και
2. οτι στην ελληνική ψυχή καταγράφεται μια λέξη που δεν μεταφράζεται από καμία άλλη γλώσσα στον κόσμο
ΤΟ ΦΙΛΟΤΙΜΟ !!!

Αναρτήθηκε από το http://kostasxan.blogspot.com

ΣΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ ΤΟΥ ΘΗΡΙΟΥ!

2010-11-23T15:18:00.002+02:00

(ΑΦΙΕΡΩΜΈΝΟ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ)

Στα σπλάχνα του θηρίου

Συγγραφέας:

Ροδίτη Άντη

Άρδην τ. 78

Όπως ανάμεσα στα παιδιά τους οι γονιοί αγαπούν, αν τύχει κι έχουν, περισσότερο από τ’ άλλα το σακάτικο, έτσι κι η Αριστερά της Κύπρου αγαπά πάνω απ’ όλα το σύνθημά της: «Εμείς δεν κάναμε ποτέ κακό στην Κύπρο»! Μ’ αυτό θέλουν να πουν στον κόσμο ότι είναι οι ενωτικοί και ο ελληνικός στρατός οι αποκλειστικοί ένοχοι για το κατάντημα να βρίσκεται σήμερα η Κύπρος άγρια δαγκωμένη στο στόμα του λύκου, του Γκρίζου Λύκου. Ότι δεν φαίνεται να θριαμβεύει πάντοτε η Δικαιοσύνη θα μπορούσε κανείς να το εννοήσει ως μέρος του σχεδίου «ελευθερία» που διέπει την ύπαρξη του κόσμου. Μια μέρα, πάντως, ίσως πιο σύντομα απ’ ό,τι φαντάζεται η Αριστερά, όσο κι αν όλο και περισσότερο σπανίζουν οι πνευματικοί άνθρωποι-ηγέτες που θα επιτάχυναν τη διαδικασία, θα φτάσουμε όλοι στα ορθά συμπεράσματα και θα φανεί ξεκάθαρα τόσο η αληθινή της ταυτότητα, όσο και το μέγεθος της ευθύνης της. Αφήνοντας πίσω τη μη συμμετοχή της στον αντιαποικιακό-ενωτικό Αγώνα του ’55-’59 κι αφήνοντας πίσω το γεγονός ότι διέβαλε και συκοφάντησε όσο μπορούσε την Ένωση και την Ελλάδα ενόσω διεξαγόταν εκείνος ο Αγώνας, πράγματα που δεν έβλαψαν καίρια τότε, γιατί ο λαός την απομόνωσε και την εξουδετέρωσε, η δράση της υπήρξε αποφασιστικά καταστροφική στα πρώτα χρόνια μετά τον Αγώνα. Μέχρι τα τέλη Αυγούστου του 1964, ένας αντικειμενικός παρατηρητής, που θα είχε τις βασικές πληροφορίες στη διάθεσή του, θα μπορούσε, σχεδόν με βεβαιότητα να συμπεράνει, ότι το μέλλον προδιέγραφε μια τουρκική μάλλον, παρά ελληνική Κύπρο. Ναι μεν τότε, με την άδεια και την προτροπή των Αμερικανών, είχε επιτελεσθεί αρχικά η ντε φάκτο Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα (είχε μεταφερθεί στην Κύπρο μια ελληνική μεραρχία δύναμης πυρός Σώματος Στρατού), τα πράγματα, όμως, έμελλε να εξελιχθούν εντελώς ανάποδα. Όταν οι συνομιλίες για παροχή ανταλλαγμάτων στους Τούρκους, προκειμένου να επικυρωθεί και επισήμως η Ένωση απέτυχαν, αδημονώντας πια οι Αμερικανοί και σφόδρα ανησυχούντες για την πιθανότητα να μετατραπεί όντως η Κύπρος σε Κούβα της Μεσογείου, είπαν τη μεγάλη κουβέντα, την κουβέντα που έκαμε τους Εγγλέζους να ξινίσουν τα μούτρα τους1, την κουβέντα που κυριολεκτικά ακύρωνε τις τουρκικές και τις αγγλικές εγγυήσεις και τα επεμβατικά τους δικαιώματα εις τον αιώνα τον άπαντα, την κουβέντα που θα μπορούσε να οδηγήσει στη δικαίωση εθνικών αγώνων και μαρτυρίων και ονείρων αιώνων, την κουβέντα, ακόμα, που θα απαγόρευε και τις σημερινές απαιτήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο: Κηρύξετε την Ένωση τώρα, είπαν, ολόκληρης της Κύπρου με την Ελλάδα, με μόνο όρο να υποσχεθείτε ότι θα συνομιλήσετε με τους Τούρκους για κάποια ανταλλάγματα μετά². ΜΕΤΑ. Δεν πρόκειται τώρα να αναλύσουμε τη σημασία αυτού του «μετά». Ο κάθε νουνεχής Έλληνας, πολιτικά σκεπτόμενος άνθρωπος, μπορεί μόνος του να φαντασθεί τη σημασία και τις προεκτάσεις του. Εδώ, απλώς, θυμίζουμε και την επιστολή του Προέδρου των ΗΠΑ Τζόνσον, της 5ης Ιουνίου 1964³, η οποία απαγόρευε ρητά στην Τουρκία να επέμβει στην Κύπρο χρησιμοποιώντας αμερικανική στρατιωτική βοήθεια που της δόθηκε για άλλους σκοπούς, με στόχο να διχοτομήσει την Κύπρο. Κι αυτό όχι βέβαια για τα δικά μας γλυκά μάτια, αλλά επειδή έτσι εξυπηρετείτο, τότε, η αμερικανική εξωτερική πολιτική. Ας αφήσουμε, στο σημείο αυτό, για λίγο το 1964 κι ας πάμε μια δεκαετία αργότερα, στον Σεπτέμβριο του 1974, στο ξενοδοχείο Dome (ιδιοκτησίας της οικογένειας Κατσελλή), στην τουρκοκρατούμενη Κερύνεια, όπου είχαν εγκλωβιστεί αρκετοί Έλληνες κάτοικοί της. Εκεί έφτασε σε κάποια στιγμή ένα αμερικανικό συνεργείο ειδήσεων και ζήτησε να μιλήσει με τους εγκλωβισμένους. Εκείνοι επιτέθησαν με άγριες φωνές κατά των Αμερικανών δημοσιογράφων, εκτοξεύοντας τις γνωστές και κατά τα άλλα δίκαιες, βέβαια, κατηγορίες για την ευθύνη των Αμερικανών στην ντε φάκτο τουρκοποίηση της Κερύνειας και της μισής σχεδόν Κύπρου. Ανάμεσα στους παρόντες εγκλωβισμένους ήταν και ο δάσκαλος Σωτήρης Έλληνας, δεν ζει πια, αλλά διηγήθηκε την ιστορία στον επίσης Κερυνειώτη κουνιάδο του Γιώργο Σφογγαρά κι εκείνος σε μένα, ο οποίος άκουσε τον επικεφαλής Αμερικανό δημοσιογράφο να αποστομώνει με τις εξής δυο φράσεις τους αγανακτισμένους, φωνασκούντες Κερυνειώτες: “Why do you shout? You had your chances!” Τουτέστιν, γιατί διαμαρτύρεστε; Σε σας πρώτους δόθηκε η ευκαιρία να κάνετε ό,τι επετράπη στους Τούρκους να κάμουν σήμερα κι εσείς, τότε, δεν την εκμεταλλευτήκατε! Εμείς οι Έλληνες της Κύπρου να εκμεταλλευτούμε τέτοια ευκαιρία; Αστεία πράματα. Εμείς, υπό την πεφωτισμένη ηγεσία του Μεγάλου μας Ηγέτη, Προέδρου, Αρχιεπισκόπου και Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄, είχαμε ήδη αφήσει πίσω μας τον αγώνα της Ένωσης με την πτωχή και νατοϊκή Ελλάδα (δεν το ξέραμε άραγε το ’55-’59 ότι ανήκε στο ΝΑΤΟ;) κι είχαμε αναλάβει έναν περίπου παγκοσμίων διαστάσεων άλλον αγώνα, μεγάλο και αριστερό-προοδευτικό, μάλιστα, αγώνα ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΝΑΤΟ! Αρκεί κανείς να φυλλομετρήσει μερικές κυρίαρχες κυπριακές εφημερίδες της εποχής, όπως την ακελική Χαραυγή και τη δεξιά Ο Φιλελεύθερος, για να ζήσει αμέσως το πνεύμα που επικρατούσε. Η «Χ» ζητούσε επί καθημερινής βάσεως από την Ελλάδα να τα μαζεύει και να φεύγει από το ΝΑΤΟ το συντομότερο δυνατό (είχαμε τη Σοβιετική Ένωση να μας… στηρίζει!), ενώ ο δεξιός «Φ» διακήρυττε στεντορείως ότι ουδεμία ελληνική κυβέρνηση δικαιούται να υποδεικνύει στην Κύπρο τι πρέπει να πράξει! Σε λαϊκό, καθημερινό επίπεδο, καφενεία, σωματεία, χώρους εργασίας, κοινωνικές συνευρέσεις, η διαβολή και η συκοφαντία εις βάρος της Ελλάδος και του ελληνικού στρατού, της μεραρχίας, εκ μέρους της «Αριστεράς» κατά πρώτο λόγο, κυριολεκτικά οργίαζε. Εκτεινόταν από τον ερωτικό τομέα, πώς δηλαδή αυτοί οι απατεώνες οι Καλαμαράδες αποπλανούσαν με την όμορφη γλώσσα τους τις παρθένες Κυπριοπούλες μας, ως το πόσο αδύναμη οικονομικά ήταν η Ελλάς, που θα παρέσυρε μαζί της στην ιδία φτώχεια και την Κύπρο αν γινόταν η Ένωση, χώρια που οι υψηλόβαθμοι Κύπριοι δημόσιοι υπάλληλοι θα έχαναν τις θέσεις τους, αφού θα τους τις έπαιρναν, μόλις γινόταν η Ένωση, οι Καλαμαράδες! Όλ’ αυτά αντιμετωπίζονταν με πολύ σπάνιες έως ανύπαρκτες επίσημες κυβερνητικές δηλώσεις για την πραγματική αξία και σημασία της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στην Κύπρο. Αυτό που έγινε σε μία περίπτωση, δεν μπορώ να διαβεβαιώσω και για δεύτερη, ήταν ότι κάλεσε τους Έλληνες αξιωματικούς ο Μακάριος για να τους εξηγήσει πως εκείνος ήταν μαζί τους και γνώριζε καλά τη σημασία και την αξία της παρουσίας τους, κατά τον ίδιο τρόπο που στα συλλαλητήριά του διακήρυττε την πίστη του στην Ένωση, αλλά το συνήθως τεράστιο πλήθος από κάτω δεν έφερε ούτε μία ελληνική σημαία, ενώ στις ελάχιστες φορές που αναφερόταν η λέξη «Ένωση», εκδήλωνε την… κάθετη διαφωνία του ξελαρυγγιζόμενο ρυθμικά «Η Κύπρος – ανήκει – στον – λα – ό – της». Μόλις πρόσφατα (30.8.2009) η αριστεροδεξιά ή δεξιοαριστερά κυπριακή εφημερίδα Καθημερινή (κατά το πρότυπο της αθηναϊκής, «που είναι μια δεξιά εφημερίδα», όπως λέει το Άρδην, «η οποία γράφεται κατά 80% από αριστερούς»), δημοσίευσε την έκπληξη ενός νεαρού αρθρογράφου της (δόκτορος, μάλιστα, της φιλοσοφίας, καθώς υπογράφει), για το γεγονός ότι οι Έλληνες στρατιώτες που έρχονταν ντυμένοι τουρίστες-επισκέπτες με πλοία για ν’ αποτελέσουν τη μεραρχία το 1964, ήταν φορτωμένοι «λύσσα ενάντια στον Μακάριο», επειδή τον θεωρούσαν ως τον κύριο υπεύθυνο για τη μη πραγματοποίηση της Ένωσης και για το γεγονός ότι οι Κύπριοι που τους συνόδευαν ήθελαν γι’ αυτό να τους πετάξουν στη θάλασσα! Όταν απάντησα στον νεαρό δόκτορα ότι τότε υπήρχε άλλη τόση λύσσα εκ μέρους της Κύπρου κατά της Ελλάδος, της Ελλάδος της δημοκρατίας του Γ. Παπανδρέου, βεβαίως, κι όχι της Ελλάδος της χούντας, την οποία λύσσα ο Μακάριος γνώριζε πολύ καλά, την υποδαύλιζε, μάλιστα, μέσω των παρακοιμωμένων του και την άφηνε ν’ αναπτύσσεται και να ευδοκιμεί, η επιστολή μου δεν δημοσιεύτηκε. και όταν δοκίμασα να επικοινωνήσω με τον διευθυντή της εφημερίδας, όχι άγνωστό μου, αρνήθηκε να βγει στο τηλέφωνο. Η κυπριακή Καθημερινή υποστηρίζει τον πάση θυσία συμβιβασμό (για να το πω έτσι) με την Τουρκία και τη συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους, αλλά όσον αφορά τις δικές μας ιστορικές αλήθειες προτιμά να τις κρύβει κάτω από το χαλί! Δεν δείχνει να πιστεύει ότι είναι ανάγκη να τις ξέρουμε. Κι αν ο σκοταδισμός έχει τόσο αναβαθμιστεί στις μέρες μας, ώστε να εκλαμβάνεται ως προϋπόθεση/συστατικό της ειρήνης, ο καθένας μπορεί να συμπεράνει για ποιας ποιότητας «ειρήνη» μιλούμε. Όταν, λοιπόν, στις 19 Αυγούστου 1964 ο υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Σπύρος Κυπριανού, ευρισκόμενος στην Αθήνα, πληροφορήθηκε επισήμως ότι την επομένη θα πετούσε για την Κύπρο ο υπουργός Άμυνας της Ελλάδος, με σκοπό να ενημερώσει τον Πρόεδρο Μακάριο για την απόφαση της κυβέρνησης της Ελλάδος, της αντιπολίτευσης και του βασιλέως να κηρυχθεί μονομερώς η Ένωση Κύπρου-Ελλάδος, ενθουσιασμένος ο άνθρωπος πήρε τηλέφωνο τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο να του ανακοινώσει την ιστορική και μεγαλειώδη είδηση. Το ξύλο το γλίτωσε μόνο γιατί δεν περνούν τα σκαμπίλια μέσα από τα σύρματα. Ο Μακάριος τού έκλεισε αμέσως το τηλέφωνο και το ξανασήκωσε χωρίς καθυστέρηση. Πήρε τον μετέπειτα άλλο μεγάλο «αριστερό» και χαρισματικό ηγέτη, τον υιό του πρωθυπουργού, τον ομοϊδεάτη του Ανδρέα Παπανδρέου, επίσης οπαδό των Αδεσμεύτων και επίσης «τρανό πολεμιστή» κατά του ΝΑΤΟ και του εξήγησε πως όφειλε, μια και δυο, να πάει στον μπαμπά του και να του δώσει να καταλάβει, επιτέλους, πως ήταν καιρός να συνειδητοποιήσει ότι ΑΛΛΑΞΑΝ τα πράγματα κάτω στην Κύπρο και ότι ο λαός δεν ήθελε πια κανέναν ν’ αποφασίζει για λογαριασμό του. Το «σχέδιο» που είχε υπόψη του ο Μακάριος (σε αντίθεση με τα όσα είχε προηγουμένως συμφωνήσει με τον πρωθυπουργό της Ελλάδος πάνω σε μια κοινή γραμμή με στόχο την εκπλήρωση των εθνικών πόθων), το «σχέδιο» που μόνο εκ των υστέρων μπορεί κανείς να το μαντέψει μελετώντας δηλώσεις και απόψεις στενών συνεργατών του και απλών οπαδών του (ένας τέτοιος στενός συνεργάτης του ήταν π.χ. ο Μιλτιάδης Χριστοδούλου, ιδρυτικό στέλεχος του ΑΚΕΛ και επίσημος εκπρόσωπος της κυβέρνησης Μακαρίου)4, το «σχέδιο», λοιπόν, ήταν να φτάσει πρώτα ο λαός σε μιαν «αληθινή Ανεξαρτησία», να διώξει τις αγγλικές βάσεις και συλλήβδην το ΝΑΤΟ, να φτάσει έτσι σε μια «γνήσια Αυτοδιάθεση» και από κει να θέσει ξανά στον εαυτό του το μέγα ερώτημα αν ήθελε ή όχι την Ένωση με την Ελλάδα ή αν ήθελε να παραμείνει «ανεξάρτητος και αδέσμευτος», μακράν πάσης (δυτικής) συμμαχίας. Ενώ, λοιπόν, ο υπουργός Άμυνας της Ελλάδος εξηγούσε στη Λευκωσία τις λεπτομέρειες της ανακήρυξης της Ένωσης στον Μακάριο, ο Γεώργιος Παπανδρέου στην Αθήνα είχε ήδη μετανιώσει και σκεφτόταν με θλίψη (ήταν περίπου αμέτρητες οι φορές που ο Μακάριος δεν τήρησε μαζί του τα συμφωνηθέντα), πως ο μόνος τρόπος για να γίνει η Ένωση ήταν με πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου, πράγμα, βέβαια, που ο ίδιος δεν θα μπορούσε να κάμει ποτέ. Όταν, λοιπόν, ο αδελφός Γκουρογιάννης και άλλοι ομόγλωσσοι και ομόθρησκοι Έλληνες συγγραφείς δηλώνουν και νιώθουν (Άρδην τ. 76, σελίς 17) ότι «εμείς, σαν Ελλάδα, προξενήσαμε μια μεγάλη συμφορά στους Κυπρίους, που δεν τους άξιζε, και κυρίως γιατί μετά από αυτή τη συμφορά δεν φανήκαμε αλληλέγγυοι κ.λπ.», μερικοί από μας, μέσα από το στόμα του Λύκου σφηνωμένοι προσωρινά κάπου ανάμεσα στα δόντια του με τρόπο που τον εμποδίζει για την ώρα να μας καταπιεί πάραυτα και να μας ξεχέσει κανονικά θα του λέγαμε: Αστεία πράγματα, αδελφέ Βασίλη Γκουρογιάννη, αυτά που λες. Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι η Ελλάς πάντα έτρεχε για την Κύπρο και η Κύπρος άμα άκουε «κινδυνεύει η Ελλάς» έδινε ό,τι είχε και δεν είχε για τη μάνα της. Η μεγαλύτερη όμως αλήθεια είναι ότι η Ελλάς, ακόμα και πάμπτωχη, έδινε από το υστέρημά της για την Κύπρο και η Κύπρος δεν είπε ποτέ – τουλάχιστον επί Μακαρίου – «κρατήστε τα, εσείς τα έχετε περισσότερη ανάγκη από μάς»! Αλλά η ακόμα πιο μεγάλη αλήθεια είναι ότι η Ελλάς έφερε εδώ τα στρατευμένα παιδιά της στα 1964, αποφασισμένη και να πολεμήσει για την Ένωση. Είμαστε εμείς οι Κύπριοι, οι Κύπριοι του Μακαρίου, οι αριστεροί της Χαραυγής και οι αριστεροί του δεξιού Φιλελεύθερου, που ΔΕΝ ΤΗ ΘΕΛΑΜΕ. Επειδή, όμως, η Κύπρος είναι κάτι παραπάνω από μισή Ελλάδα όταν τη δεις στην προοπτική του τι θα μπορούσε να ήταν σήμερα για τον εαυτό της, δηλαδή και για την Ελλάδα και γι’ αυτό ούτε αστεία σηκώνει ούτε και την παραμικρή άγνοια, ειδικά εκείνων που ενδιαφέρονται πραγματικά γι’ αυτή, δεν πρέπει να μείνουν ασχολίαστα ακόμα μερικά πράγματα από τη συνομιλία Καραμπελιά-Γκουρογιάννη στο Άρδην τ. 76. «Υπήρξαν άνθρωποι», λέει ο Γιώργος Καραμπελιάς (σελίς 20), που «μετράγανε πόσο γρήγορα προχωράει ο τούρκικος στρατός στην Κύπρο για να πέσει η χούντα στην Ελλάδα»! Κι «εμείς εδώ κάναμε δημοκρατία», συνεχίζει ο Γκουρογιάννης, «κι αυτοί χάσανε τη μισή Κύπρο». Κι όταν λίγο αργότερα έρχεται ο ίδιος ο Γκουρογιάννης και το «διορθώνει» (σελίς 22) λέγοντας «δεν υπάρχουν Ελλαδίτες και Κύπριοι, αλλά οι Κύπριοι είναι Έλληνες», δεν διορθώνει τίποτε. Το εμείς εδώ και αυτοί εκεί έχει περάσει στο αίμα όλων μας πια. Έτσι, αν αυτών εκεί τουρκέψει η ελληνική Κερύνειά τους για να έχουμε εμείς εδώ τη «δημοκρατία» μας ή για να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, αν είναι για να νικήσει η Αριστερά τη Δεξιά, κι ακόμα πιο ντόμπρα, αν είναι για να χάσουν οι μεν την εξουσία και να την περάσουν στο χέρι οι δε, γιατί να μην τουρκέψει ένα κομματάκι της Ελλάδας που είναι και στου διαόλου τη μάνα μακριά; Αν, όμως, πρέπει όσο γίνεται και όλο και πιο συχνά ν’ ασχολούμαστε με τις αλήθειες που έχουν μέλλον, θα πρέπει επιτέλους να παραδεχτούμε ότι η ευθύνη του «εμείς εδώ οι Καλαμαράδες» και του «αυτοί εκεί οι μακρινοί Κυπραίοι», βαραίνει πρώτα και κύρια τη λεγόμενη «Αριστερά» της Κύπρου, που υποστήριξε τον διαχωρισμό με χαρακτηριστική σοβιετική αποφασιστικότητα, εμμονή και συνέπεια, υπό την αιγίδα, μάλιστα, της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρου και του Αρχιεπισκόπου της Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄. Του ήρωα της ευρύτερης «Αριστεράς» Μακαρίου, του οποίου ένα τεράστιο άγαλμα αποφάσισαν ομόφωνα και σχεδίασαν να στήσουν κάπου μεταξύ Ομονοίας και Συντάγματος, στα 1983 (ΑΠΕ 4.4.1983), οι Δ. Μπέης, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Ι. Καμπανέλλης, Α. Φλέμινγκ, Μ. Θεοδωράκης, Α. Σαμαράκης, Γ. Ρίτσος, Ν. Βρεττάκος, ο χαράκτης Τάσσος, η Έλλη Αλεξίου, η Μελίνα Μερκούρη και άλλοι «αριστεροί» και «προοδευτικοί», που έκριναν ότι για να ξοφλήσουν την υποχρέωσή τους και κυρίως για να ξεπλύνουν την ενοχή τους, που «ήθελαν να ηττηθεί η Κύπρος από τους Τούρκους (να τουρκέψει δηλαδή) για να πέσει η χούντα στην Ελλάδα», έπρεπε να ανταμείψουν τον… Μακάριο! Τον κατ’ εξοχήν υπεύθυνο. Βέβαια δεν το έλεγαν έτσι τότε κι ούτε και τώρα τολμά κανείς, ακόμα, να το πει έτσι. Αλλά ναι, είναι η «αριστερή» πολιτική του Μακαρίου, η μετά 13 ελληνικών-νατοϊκών κυβερνήσεων σύγκρουση και διαφωνία του και ο από αυτή την κατάσταση εκπορευθείς διαχωρισμός (μετεξελιχθείς αργότερα σε «διχασμό»), των από δω… υπερήφανων, ανυπότακτων και αδούλωτων στον ιμπεριαλισμό Κυπρίων, από τους εκεί… ξεφτιλισμένους, υποταγμένους και πληρωμένους Καλαμαράδες –για να μιλήσουμε με τη γλώσσα της κυπριακής νοοτροπίας του 1964– που καρποφόρησε στο τέλος την τουρκοποίηση της μισής Κύπρου στα 1974 κι ολόκληρης στο εγγύς ή στο όχι και τόσο εγγύς μέλλον. Στην Κύπρο, σήμερα, στον τόπο του εγκλήματος, στα καφέ της Μακαρίου και στα καφέ της Σπύρου Κυπριανού και πολύ σύντομα και στα καφέ της νεοβαπτισθείσης Τάσσου Παπαδόπουλου, στα καφέ των λεωφόρων που φέρουν τα ονόματα όλων των μεγάλων αριστεροδεξιών «ηρώων» μας –τρομάρα τους– άρχισε από καιρό να αναδίδεται η βρώμα και η δυσωδία της αληθινής προδοσίας. Άρχισαν οι νέοι να καταλαβαίνουν πως είναι η «αριστερή», αντιδυτική, αντινατοϊκή και κατ’ ακολουθία ανεδαφικά ανθελλαδική, ενάντια στην ασφάλεια του τόπου, πολιτική του Μακαρίου, που κατέληξε να μας φέρει τους Τούρκους, με φυσικό επακόλουθο, βέβαια, τι άλλο από ένα «σχέδιο Ανάν». Και διερωτώνται, επίσης, σήμερα οι νέοι, πώς είναι δυνατόν όλοι αυτοί που έλεγαν ΝΑΙ στον Μακάριο για να εξασφαλίσουν, κάποτε, μια δική τους άνοδο στην προεδρία της ταλαίπωρης «Κυπριακής Δημοκρατίας», πώς έγιναν ξαφνικά όλοι αυτοί… «μαραθωνομάχοι» του ΟΧΙ στο σχέδιο του Ανάν; Μήπως γιατί αυτό το «ΟΧΙ», εκτός από το να είναι μια γνήσια, όμως απελπιστικά καθυστερημένη αγωνιστική γραμμή, υπηρετεί επίσης τον στόχο τού να μένει καλά κρυμμένη η ευθύνη και η ενοχή του Μακαρίου και των συν αυτώ; Έτσι κι αλλιώς, ο ίδιος ο Μακάριος παραδέχτηκε ότι εδώ που έφερε τα πράγματα δεν θα μπορούσε πια να επιδιώξει τίποτε περισσότερο από μια «διζωνική ομοσπονδία». Και είναι, βέβαια, αστείο να περιμένει κανείς ότι μετά τη στρατιωτική νίκη της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδος, μετά την παρουσία τεσσάρων πλέον πάνοπλων τουρκικών μεραρχιών στην Κύπρο, πολύ κοντά στην ίδια την Τουρκία και πολύ μακριά από την Ελλάδα, θα συγκατανεύσει ποτέ η Τουρκία σε τέτοιου είδους «διζωνική ομοσπονδία», που ν’ αφήνει περιθώρια ν’ αποκτήσουν ξανά στην Κύπρο οι Έλληνες το πάνω χέρι! Εκείνο, όμως, για το οποίο δεν διερωτώνται καθόλου οι νέοι είναι το γεγονός ότι ένας άλλος που έλεγε μια ζωή τυφλά ΝΑΙ στον Μακάριο κι ύστερα τα ταύτισε με ΟΧΙ στα μασκαρεμένα ως «σχέδιο Ανάν» αποτελέσματα της πολιτικής του, ο νυν Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, βλέποντας τώρα ότι η «υπόθεση Μακάριος» άρχισε να παίρνει την κάτω βόλτα, αντιλαμβανόμενος ότι έτσι και πέσει κάπως απότομα ο μύθος του Μεγάλου Ηγέτη θα πάρει κι άλλους πολλούς μαζί του, αντί –με στόχο την ενίσχυση του ΟΧΙ στα νέα σχέδια της Δύσης εναντίον μας– ν’ αναβιώσει την παλιά, καταπληκτική και αναξιοποίητη ιδέα των πιο πάνω αναφερθέντων πολιτικών, διανοουμένων και καλλιτεχνών της Ελλάδος, ηρώων της «Αριστεράς» που περίμεναν πώς και πώς «να ηττηθεί (δηλαδή να τουρκέψει) η Κύπρος για να πέσει η χούντα στην Ελλάδα», αντί δηλαδή να φτιάξει ακόμα ένα «σύμβολο αντίστασης», ακόμα έναν τερατώδη χάλκινο Μακάριο και να τον στείλει πεσκέσι να στηθεί στο Σύνταγμα και να στεφανώνεται εκάστην 20ην Ιουλίου (μέρα που τουρκοπατήθηκε η Κερύνεια κι ύστερα όλη η άλλη κατεχόμενη σήμερα Κύπρος), πήρε και σήκωσε ακόμα και τον δικό μας από το προαύλιο της Αρχιεπισκοπής εν Λευκωσία και τον έστησε μακριά στα βουνά να μην τον βλέπει άλλο ο λαός, γιατί βρίσε-βρίσε, μια μέρα θα έφταναν και στο δικό του παραθύρι οι βρισιές. Θα πρέπει, ακόμα, επιτέλους, να λεχθεί από ανθρώπους που δεν έχουν απολέσει την ικανότητα να σκέφτονται ένεκα υπερβολικής προσήλωσης στην τηλεοπτική οθόνη, ότι στον δικό μας ευρύτερο ελληνικό χώρο, αυτή η υπόθεση με την «Αριστερά», την αγνή, τάχα, ιδεολογία που ονειρεύτηκε να βάλει στον κυρίαρχο, εκτροχιασμένο και ξεπουλημένο «δεξιό» μας κόσμο τάξη, η «Αριστερά» («η κυρίαρχη ιδεολογία της διανόησης στην Ελλάδα» που λέει το Άρδην), που κόντεψε να το πιστέψει κιόλας ότι αποτελείται από καλύτερης πάστας ανθρώπους από τους κυβερνώντες «δεξιούς», όχι μόνο δεν διαφέρει κατ’ ελάχιστο από τους εχθρούς της, αλλά έχει πια προσκομίσει, με την άνοδό της στην εξουσία (και ΕΔΩ και ΕΚΕΙ), και αποδεικτικά στοιχεία ότι είναι ένα και το αυτό με τους άλλους κι ότι ένα είναι το παιχνίδι που παίζεται: Αυτό του ποιος θ’ αρπάξει και θα κρατήσει την εξουσία ταΐζοντας καλύτερα τους δικούς του σε βάρος των δικών του άλλου, και κατ’ επέκταση σε βάρος του συνόλου των ανθρώπων που αποτελούν την πατρίδα. Η πλάκα (πλάκα που η άλλη της όψη είναι μια ανείπωτη τραγωδία) είναι ότι αυτό το ηλίθιο παιγνίδι των τάχα καλύτερων και ευγενέστερων ανθρώπων (στην πραγματικότητα «παιγνίδι» αδικημένων που θέλουν απλώς να εκδικηθούν), που θα κυριαρχούσαν με την… αξιοσύνη, την ανωτερότητα και την παλικαριά τους πάνω στους «κακούς», κατάντησε να το παίξει κι ένας αρχιεπίσκοπος που το έφερε η κακή μας μοίρα να του είχε ανατεθεί η αποκατάσταση και η σωτηρία της Κύπρου, ενός από τα αρχαιότερα μέρη του Ελληνισμού. Στον δρόμο του «αγώνα» του αποφάσισε ότι του έπεφτε λίγη η απλή Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα («Το λεν για κατηγορία: Πως πεθυμούσε για την Κύπρο πιο πολλά απ’ όσα έπρεπε»5), αφού ένας άλλος, πολύ πιο ενδιαφέρων και μεγαλύτερων διαστάσεων αγώνας, εκείνος της κατατρόπωσης μιας χούντας και κατ’ ακολουθίαν εκείνος της κατατρόπωσης των ΗΠΑ και των ιμπεριαλιστικών, δυτικότροπων επιδιώξεών τους, του πήγαινε καλύτερα! Πέρα από το γεγονός ότι υπό τις νέες συνθήκες φυσικοί του σύμμαχοι έγιναν η Αριστερά και η Σοβιετική Ένωση και εχθρός του η… Ελλάς, του Γεωργίου Παπανδρέου ή του Γεωργίου Παπαδοπούλου δεν είχε σημασία πια, αφού όλοι στο κλαμπ του ΝΑΤΟ ήταν γραμμένοι, πέρα, λοιπόν, από το γεγονός ότι τα έβαζε με την πατρίδα που ορκίστηκε μαζί της να ενώσει την Κύπρο, υπάρχει και η αδιερεύνητη ψυχαναλυτικώς πλευρά του να έφτασε εκεί που έφτασε μόνο και μόνο για να διατηρεί, όσο βρισκόταν στη ζωή, όλες τις εξουσίες και τα μεγαλεία που του δώσαμε! Υπό αυτή την έννοια ο Αγώνας, που αρχικά ανέλαβε για λογαριασμό του λαού του, έγινε στο τέλος προσωπικός του «αγώνας». Είναι πολλά που μπορεί να βγάλει στη φόρα το «θηρίο Κύπρος» που λέει ο αδελφός Γκουρογιάννης και δίκαια (;) δεν αποτολμά να μπει στα σπλάχνα του. Περιμένει, λέει, έναν Θουκυδίδη ν’ αναστηθεί για να το κάμει. Αστεία πράματα! Αλήθεια, πόσο συχνά επανέρχεται, αφού τόσο μας πάει, η φράση: Αστεία πράματα! Πώς αλλιώς, όμως, αφού οι συγγραφείς μας δεν αποτολμούν πλέον τα δύσκολα και τα σημαντικά, αλλά προτιμούν να περιφέρονται στα περίχωρα των μεγάλων εθνικών προβληματισμών μας γράφοντας «υπαρξιακά», τάχα, «ευπώλητα» πάντως μυθιστορήματα περί «Βιετνάμ της Ελλάδος» ή, ακόμα, και «Βιετνάμ της Τουρκίας»; Γι’ αυτό, άμα θέλει το Άρδην να μιλά για την Κύπρο, ας αφήσει τον Γκουρογιάννη (πατριώτης, δεν λέω, ο άνθρωπος) ή τον Χατζόπουλο (επίσης άνθρωπος που αγαπά την Κύπρο), που δεν έζησαν, όμως, τίποτε από αυτά που γράφουν για την Κύπρο – και ας δοκιμάσει να δει κατάματα, όσο κι αν κοστίζει, την αλήθεια της Κύπρου. Ας μπει στα σπλάχνα της, εκεί που υπάρχει ανασφάλεια και κίνδυνος, εκεί που χρειάζεται Θουκυδίδης να τα βγάλει πέρα κι ας σπάσει εκεί τα μούτρα του: Με τους αξιωματικούς καταδρομείς του ελληνικού στρατού καθώς έπεφταν νεκροί, κτυπημένοι από Κύπριους ακροβολιστές, μακαριακούς αστυνομικούς, στη μέση του δρόμου έξω από το ΡΙΚ ή βγαίνοντας ανέμελοι και χωρίς προφυλάξεις από το σπίτι Κυπρίων πολιτικών που διατηρούσαν ένοπλες ομάδες ως αντίπαλο δέος στη… Μεραρχία, για χάρη του Μακαρίου! Αλλά και με τους Κύπριους Έλληνες εθνοφρουρούς, τα φανταράκια των 17 χρονών, που μέχρι πέρσι δεν τους έκαμναν μνημόσυνο, ούτε καν στα οχτώ που κάηκαν ζωντανά μέσα στο τεθωρακισμένο τους όχημα, μπροστά στην είσοδο του πάλαι ποτέ και αείποτε Κυβερνείου των Εγγλέζων και μετέπειτα Προεδρικού Μεγάρου του Μακαρίου, όταν βλήθηκαν από αντιαρματικό Κύπριου εφεδρικού αστυνομικού που μπορούσε να ήταν και πατέρας τους. Το σημείο ήταν ακριβώς το ίδιο, εκεί που στα 1931 Αγγλοτούρκοι αστυνομικοί πυροβόλησαν και σκότωσαν τον δεκαεπτάχρονο Ονούφριο Κληρίδη που είχε πάει εκεί, σε μια παράνομη διαδήλωση-επανάσταση, νομίζοντας πως έτσι θα πετύχαινε την Ένωση. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 1. Απόρρητο έγγραφο υπουργείου Άμυνας Μ. Βρετανίας DEFE 11/456, (10638, 25.8.1964), στο Fanoulla Argyrou «Conspiracy or Blunder?» Nicosia 2000, σ. 157-158 και φωτοτυπία του εγγράφου στη σελίδα 196). 2. Σπύρου Παπαγεωργίου Τα Κρίσιμα Ντοκουμέντα, Τόμος β΄, σ. 307-308. 3. Γλαύκου Κληρίδη Η Κατάθεσή μου, Εκδόσεις Αλήθειας 1989, β΄ τόμος, σ. 118-121. 4. Μιλτιάδη Χριστοδούλου Κύπρος-Ελλάς, Τόμος β΄, Πρόοδος, Λευκωσία 1999. 5. Απόσπασμα από ομιλία του ποιητή, δοκιμιογράφου, διευθυντή τού ΡΙΚ, μετέπειτα υπουργού Παιδείας και κυβερνητικού εκπροσώπου Ανδρέα Χριστοφίδη στο φιλολογικό μνημόσυνο του Μακαρίου στον Κύκκο στα 1983. Παραθέτω επιστολή που έστειλα μόλις πρόσφατα (30.8.2009) στην αριστεροδεξιά ή δεξιοαριστερά κυπριακή εφημερίδα Καθημερινή (κατά το πρότυπο της δικής σας, «που είναι μια δεξιά εφημερίδα» όπως λέτε, «η οποία γράφεται κατά 80% από αριστερούς», η οποία δεν τη δημοσίευσε, βεβαίως:

Προσθήκη νέου σχολίου

Σχόλια

Δευ, 11/08/2010 - 15:26 — Άντης Ροδίτης (χωρίς επαλήθευση)

Η απάντησή μου

Η Στις 5 Νοεμβρίου η εφημερίδα «Χαραυγή» έγραψε με την υπογραφή «Χρ. Μ.», ότι είμαι ένας «αμετανόητος ενωτικός», ο οποίος στο βιβλίο μου «Δέκα χιλιάδες μέλισσες» χρησιμοποιώ ντοκουμέντα για να αποδείξω ότι ο πρώτος και κύριος υπεύθυνος για τη μη πραγματοποίηση της Ένωσης ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος. Ναι, έτσι έγραψα και δεν έχω παράπονο από τη «Χαραυγή» που το επαναλαμβάνει. Είπα επίσης, λέει η «Χ», ότι το βιβλίο μου αποσκοπεί στην απομυθοποίηση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Πράγματι, έτσι είναι και πάλι δεν έχω πρόβλημα με τη «Χ» που το ξαναλέει. Εκεί, όμως, που έχω μια πολύ σοβαρή διαφωνία με τη «Χ» είναι στο σημείο που γράφει ότι αν γινόταν η Ένωση θα καταλήγαμε σαν μια ακόμα «παρηκμασμένη επαρχία της Ελλάδας, όπως η περιοχή της Φλώρινας ή της Αλεξανδρούπολης»!! Απάντησα στη «Χ» ότι σε τέτοια περίπτωση θα ήμασταν οι Κύπριοι απείρως πιο ευτυχισμένοι από ό,τι τώρα με τη μισή μας πατρίδα τουρκοπατημένη, χιλιάδες πρόσφυγες, σκοτωμένους και αγνοούμενους. Η ίδια η Ελλάδα θα ήταν σε πολύ καλύτερη θέση για να υπερασπίζεται τα συμφέροντα όλων των Ελλήνων κι ότι είναι πραγματικά πολύ λυπηρό να δείχνουν προτίμηση στη σημερινή κατάσταση της Κύπρου (από κάθε άποψη), παρά προς μια Κύπρο φτωχή μεν αλλά ελληνική και απαλλαγμένη από την τουρκική κατοχή. Κι ότι, επίσης, αυτές οι απόψεις τους δεν διαφέρουν από εκείνες του 1964, όταν προκειμένου να στηρίξουν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και να διαβάλουν την Ελλάδα γενικά, υποστήριζαν ότι η Ένωση θα μας έφερνε την φτώχεια και την παρακμή μιας άσημης και απομακρυσμένης ελληνικής επαρχίας. Η «Χαραυγή» δεν δημοσίευσε την απάντησή μου. Συμπληρώνω σήμερα, αφού πέρασαν μερικές μέρες και σκέφτηκα ακόμα καλύτερα την εκτός τόπου και χρόνου εξωφρενική θέση της «Χαραυγής», ότι δεν είναι καθόλου παράξενο που προτιμούν να ζουν στη μισή Κύπρο με την άλλη μισή κατεχόμενη από την Τουρκία, παρά να ζουν σε μια Κύπρο αλώβητη και φτωχική επαρχία της Ελλάδος. Τους ικανοποιεί ότι…κυβερνούν! Αυτό ήταν πάντα το ΑΚΕΛ. Έβαζε πάνω απ’ όλα την συνοχή και την υπερίσχυση του Κόμματος, τίποτε άλλο. Της συνοχής και της υπερίσχυσης του Κόμματος δεν προηγείται τίποτε απολύτως. Όλα έπονται. Ούτε καν η «λύση» του κυπριακού δεν προηγείται. Κι αυτή έπεται. Για παράδειγμα μια συνεργασία ΑΚΕΛ – ΔΗ.ΣΥ με σκοπό τη «λύση» του κυπριακού εμπεριέχει τον κίνδυνο μείωσης της δύναμης τού ΑΚΕΛ. Ευτυχώς, λοιπόν, για μερικούς και δυστυχώς για άλλους, αυτή η συνεργασία δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ. Γιατί είτε το κυπριακό θα «λυθεί» με ένα ισχυρό ΑΚΕΛ στην εξουσία ή ας μη λυθεί ποτέ. Θέλω, όμως, να επανέλθω στο θέμα της «φτωχής επαρχίας της Ελλάδος» που, δυστυχώς, χάρη και στην ουσιαστική συμβολή του ΑΚΕΛ και της «Χ» δεν ευτυχήσαμε να καταλήξουμε. Πήγε ποτέ ο «Χρ.Μ.» στη Φλώρινα ή την Αλεξανδρούπολη για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την «παρακμή» για την οποία εξακολουθεί να μιλά με την παρωχημένη γλώσσα του 1964; Σίγουρα όχι. Κι επειδή δεν μπορεί να είναι οικονομικό το πρόβλημά του, αφού σήμερα νέες αεροπορικές εταιρίες μπορούν πάμφθηνα να πετάξουν μέχρι εκεί τον οποιονδήποτε, ας πάει να δει περί ποιας ακριβώς «παρακμής» ομιλεί, για να μην του ξεφεύγουν από το στόμα ανοησίες. Αν, όμως, είναι όντως οικονομικό το πρόβλημα, πάλι υπάρχει εύκολη λύση και κάμνω την αρχή της προσφέροντας Є20, για έναν έρανο στον οποίο είμαι σίγουρος θα συνδράμουν κι άλλοι «αμετανόητοι ενωτικοί», μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος θα είναι σίγουρα κι αυτός, έστω εν μέρει, «αμετανόητος ενωτικός», αφού μόλις προχθές τίμησε με την παρουσία και τα λόγια του έναν από τους μεγάλους αρχηγούς ημών των αμετανόητων ενωτικών: Τον θρυλικό Κυριάκο Μάτση, άνθρωπο που ήξερε καλά πόσο το ενωτικό ιδεώδες δεν απόκλειε, ούτε αποκλείει τις πανανθρωπινες αξίες, που δήθεν υπερασπιζόταν η πάλε ποτέ Σοβιετική Ένωση, το ίνδαλμα και το πρότυπο της «Χαραυγής», η οποία γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο δεν δημοσιεύει απόψεις διαφωνούντων. Στη Σοβιετική Ένωση υπήρχε μόνο μια εφημερίδα, η κρατική, και υπήρχε μόνο ένα κόμμα, το κρατικό! Αυτό θαύμαζαν, αυτό μιμούνται, έστω κι αν δεν υπάρχει πλεόν. Όσοι πιστοί, λοιπόν, συνδράμετε να πάει ο άνθρωπος να δει από κοντά την Πατρίδα του, μπας κι ανοίξουν τα ματάκια του και ξεπλυθεί επιτέλους το μυαλό του. Άντης Ροδίτης 8.11.2010

σημείωση: ειναι ένα υπέροχο κείμενο! το ανήρτησα από την Ιστοσελίδα ΑΡΔΗΝ-ΡΗΞΗ.

ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

2010-10-12T17:48:00.005+03:00

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2011

Η ΕΡΕΥΝΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΠΕΛΑΣΓΟΣ"

335 Σελίδες που ξετυλίγουν όλο τον ιστό της προδοσίας

χωρίς να χαρίζομαι σε κανένα

(*) όλα τα κείμενα είναι σε πολυτονικό

ΠΡΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΔΟΥΛΑ, ΒΕΤΕΡΑΝΟ ΤΟΥ

1974, ΕΛΔΥΚΑΡΙΟ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΤΟΤΕ

ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ Ι.ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑ

Λίγα λόγια από τον Συγγραφέα του έργου

"...Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφεί για την αντίσταση των Ελληνικών όπλων κατά την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο, το «μαύρο» καλοκαίρι του 1974. Προσωπικά έχω υπ’ όψιν μου περ’ιπου 80 βιβλία – Ελληνικά και ξένα – τα οποία έχω μελετήσει προσεκτικά, διαβάζοντάς τα 2 και 3 φορές το καθένα, διασταυρώνοντας τα γεγονότα που αναφέρει το καθένα από αυτά, με ότι αντίστοιχο αναφέρουν τα υπόλοιπα, έτσι ώστε να αποκομίσω την μία και μοναδική αντικειμενική αλήθεια – όσο αυτό είναι δυνατόν - και να βγάλω τα προσωπικά συμπεράσματά μου. Αυτό περισσότερο από όλα για να είμαι ήσυχος με τον εαυτό μου και την συνείδηση μου, ότι όταν κατηγορώ κάποιους για «προδοσία» ή «ανικανότητα», να μπορώ να το στηρίξω με στοιχεία.

Το οφείλω επίσης στον πατέρα μου, που παιδί ακόμα, τον θυμάμαι να διαπληκτίζεται την ημέρα της Επιστράτευσης, με τον Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος της γειτονιάς μου στο Κερατσίνι, όταν αυτός του έλεγε ότι δεν επιστρατεύεται γιατί είχε λευκό Απολυτήριο και εκείνος οργίλος του φώναζε «εγώ θέλω να πάω να πολεμήσω για την πατρίδα μου!» και γύρισε σπίτι σχεδόν κλαίγοντας, 37 χρονών άντρας τότε, με δύο μικρά παιδιά! Σαν να ένοιωθε ταπεινωμένος που δεν θα πήγαινε να πολεμήσει, λόγω του χρώματος του Απολυτηρίου του Στρατού του - ενώ την ίδια στιγμή άλλοι διέφευγαν στο εξωτερικό για να διασφαλίσουν την σωματική ακεραιότητά τους. Το οφείλω σε έναν τέτοιον Έλληνα που με γέννησε και με ανάθρεψε και με έκανε απόλυτα όμοιο του, τον πατέρα μου Αλέξανδρο!

Αποφάσισα λοιπόν να γράψω αυτήν την έρευνά μου, μετά από την διαπίστωση ότι οι νεοέλληνες της μεταπολιτευτικής περιόδου, έχουν μια συγκεχυμένη άποψη στο μυαλό τους για το Κυπριακό, το οποίο το αντιμετωπίζουν τελείως αφοριστικά, με κραυγές του στυλ «Προδότες Χουντικοί», «Αλήτες Πολιτικοί», «οι Κύπριοι δεν πολεμήσανε», «ο Μακάριος ήταν Εθνάρχης» κλπ.

Αλλά με κραυγές δεν γράφεται η Ιστορία. Ίσως κάποια από τα παραπάνω να είναι αλήθεια, ίσως και όλα, ίσως και τίποτα!

Ίσως η αλήθεια να βρίσκεται κάπου στην μέση. Αυτός είναι ο λόγος που θέλησα να βάλω μελάνι στο άσπρο χαρτί για να γράψω τις διαπιστώσεις μου μετά από πολύχρονη έρευνα, που βασίζεται σε βιβλία που έγραψαν άλλοι, έτσι ώστε εμείς οι νεώτεροι, να έχουμε μια εικόνα πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα και να γνωρίζουμε τι πραγματικά έγινε τότε!...."

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 80 ΒΙΒΛΙΩΝ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΤΗΡΙΧΘΗΚΕ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ, (ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΝ ΜΕ ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ):

- ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΑΤΤΙΛΑΣ Σ.Βλάσση

- ΑΥΤΟΣ ΚΑΛΕΣΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Γ.Μιχαλόπουλος

- ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟΒΑΣΗ Μ.Α.Μπιράντ

- ΝΤΑΛΓΚΑ ΝΤΑΛΓΚΑ – ΚΥΜΑΤΑ ΚΥΜΑΤΑ Σ. Ιορδανίδου

- Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 1974 Γ.Σέργη

- ΔΙΑΤΑΓΗ: ΕΚΤΕΛΕΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ Ρ.Αλάσορ

- Η ΑΛΗΘΕΙΑ Γ.Μπονάνος

- ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ Χ.Χαραλαμπόπουλος

- ΚΥΠΡΟΣ ’74 – ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΝΙΚΗΣΑΜΕ Δ.Χάντζος

- ΚΥΡΙΟΙ ΠΑΤΕ ΓΙΑ ΥΠΝΟ Ε.Σταμάτης

- ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ – ΚΥΠΡΟΣ #1 Σ.Βλάσσης

- ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ – ΚΥΠΡΟΣ #2 Σ.Βλάσσης

- ΤΑ ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Ι.Μαμουνιδάκης

- Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΑΘΗΝΩΝ-ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Α.Αθανασίου

- ΤΡΑΓΙΚΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ – ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ Π.Γαρουφαλιάς

- Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΠΛΗΤΤΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ – Δ.Καρδιανός (Σ.Παπαγεωργίου)

- ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΑΤΤΙΛΕΣ Ι.Μπήτος

- ΕΙΣΒΟΛΗ Π.Παπαδημήτρης

- Ο ΠΑΣΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Τουσάλπ

- ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ Σ.Τσαγλαγιαγκίλ

- Η ΑΕΡΟΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΟ 1974 Ν.Τζελεπίδης

- ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ - ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΝΙΚΗ» Ι.Κακολύρης

- ΠΩΣ ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ 38% ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Δ.Μπίκος

- ΚΥΠΡΟΣ 1954-1974 – ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΟΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ Κ.Χατζηαντωνίου

- 1974 ΟΙ ΑΔΙΚΑΙΩΤΟΙ Κ.Αργυρόπουλος

- ΟΙ 1619 ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Ι.Βαρνάκος

- 13 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ – ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Π.Κασιμάτης

- ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ Κ.Βελλόπουλος

- ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ 1923-1993 Ι.Βαρνάκος

- ΚΥΠΡΟΣ – ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ 1960-2004 Ι.Λάμπρου

- YEARS OF RENEWAL H.Kissinger

- THE CYPRUS REVOLT N.Crawshaw

- ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ Ν.Κρανιδιώτης

- ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΩΡΕΣ Δ.Μπίτσιος

- ΠΑΖΑΡΕΜΑΤΑ Μ.Α.Μπριράντ

- ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Λ.Ιεροδιακόνου

- ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ Γ.Καρούζης

- Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΕΑΛΩ Σ.Γεωργιάδης

- ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΦΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Γ.Μήτσαινας

- ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ Β.Λειβαδάς

- ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ – 20 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ Ι.Μαζαράκης-Αινιάν

- ΕΙΣΒΟΛΗ – ΚΥΠΡΟΣ Α.Χατζόπουλος

- Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Σ.Καρκαλέτσης

- ΚΥΠΡΙΑΚΟ 1972-1974 – Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Μ.Δεκλερής

- ΚΥΠΡΟΣ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΤΤΙΛΑΣ Δ.Ανάλις

- ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ & ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ Β.Χατζηκυριάκου

- ΚΥΠΡΟΣ 1974 – ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΑΠΩΛΕΣΘΕΙΣΑ Δ.Χάντζος

- ΑΠΟΒΑΣΗ Α.Μούσκου

- ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ Π.Αραπάκης

- ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ & ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ Μ.Δρουσιώτης

- SATILIK ADA KIBRIS Ε.Μουτερσιμλέρ

- ΤΟ 361 ΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Δ.Χάντζος

- ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΟΤΑΝ ΣΠΑΖΕΙ Η ΣΙΩΠΗ Χ.Κουπάτος

- ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ 1974 Α.Χρυσάφη

- O ΕΦΙΑΛΤΗΣ Α.Καούρης

- ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΑ ΤΑΝΚΣ Α.Κυριακίδης -Ρ.Πρέντζας

- ΦΑΝΤΑΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ Κ.Λεωνίδου

- 256 ΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ Π.Μυρτιώτης

- ΟΙ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ ΤΗΣ ΞΥΛΟΦΑΓΟΥ Π.Μυρτιώτης

- ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Π.Σταύρος

- ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΙ ΦΑΚΕΛΛΟΣ Σ.Παπαγεωργίου

- ΦΑΚΕΛΛΟΣ ΚΥΠΡΟΥ Α.Παυλίδης

- Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ Ν.Σαρρής

- ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1974 Κ.Τζώρτζης

- ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ 1972-1974 Σ.Μαρκεζίνης

- ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗ 1974 Α.Βλάχος

- Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΜΑΣΚΑ Ν.Ψαρουδάκης

- ΟΙ 70 ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΜΕΡΕΣ Σ.Ψυχάρης

- Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Α.Ανδρουτσόπουλος

- ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Κ.Κάππος

- ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ KISSINGER Κ.Βενιζέλος-Μ.Ιγνατίου

- ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ / BLOODY TRUTH “Ανώνυμη Συγγραφική Ομάδα”

- ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ Θ.Μυλωνά

- ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ. ΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ-ΤΑΛΑΑΤ Α Αιμιλιανίδης-Μ. Κοντός- Γ.Κέντας

- ΑΓΝΟΗΘΕΝΤΕΣ 1974 Π.Νεοκλέους

- Η ΑΠΟΡΡΗΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ Γ.Ε.Ε.Φ. ΓΙΑ ΤΟ 1974 Σ.Βλάσση

- 286 Μ.Τ.Π. – ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 1974 Δ.Ταλιαδώρος

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ - Συνέντευξη με 2 βετεράνους

2010-09-21T22:50:00.005+03:00

Φωτογρφία από το άκρο του στρατοπέδου του 251 ΤΠ

(κομμάτι από το βιβλίο μου "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ" - Κεφάλαιο "Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ)

.... Για να ολοκληρώσω το κεφάλαιο που αναφέρεται στην «Μάχη της Κερύνειας», θα πρέπει να αναφέρω τις πληροφορίες που έλαβα από τον Έφεδρο Αξιωματικό του 251 Τ.Π. Κώστα Τ. (στο βιβλίο αναφέρεται το ονοματεπώνυμό του) που τις μεταφέρω αυτούσιες, όπως μου τις έδωσε εγγράφως (τις οποίες άλλωστε είχε παρουσιάσει σε άρθρο του σε Κυπριακή Εφημερίδα) και τις οποίες θεωρώ σημαντικές: «251 Τ.Π - ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΛΥΚΙΩΤΙΣΣΑΣ ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ» Το 251 Τ.Π ήταν το Τάγμα που πρώτο και μόνο αντιμετώπισε την τουρκική εισβολή στις 20 Ιουλίου 1974. Διοικητής του 251 Τ.Π ήταν ο Αντισυνταγματάρχης Παύλος Κουρούπης και Υποδιοικητής ο Ταγματάρχης Αλέξανδρος Μανιάτης. Το Τάγμα είχε έξι λόχους. Τον Λόχο Διοικήσεως, τον Λόχο Υποστηρίξεως καθώς και άλλους τέσσερις Λόχους.
Ο 1ος Λόχος καθώς και ο 2ος είχαν την έδρα τους στο Τάγμα μαζί τον ΛΥΤ και τον Λόχο Διοικήσεως.
Ο 3ος Λόχος είχε την έδρα του κοντά στο Δημητριάδειο Στάδιο, τον Πράξανδρο και είχε υπό την αρμοδιότητα του τα φυλάκια 101 έως και το 120 λίγο πριν από τον Άγιο Γεώργιο. Τα φυλάκια ήταν ακριβώς έξω από την νεκρά ζώνη και είχαν ρόλο να προφυλάσσουν την Κερύνεια από τα φυλάκια των Τούρκων που ήταν στον Πενταδάκτυλο λίγο πριν από τον Πύργο του Παυλίδη, από τους Τούρκους που κρατούσαν το φρούριο του Αγίου Ιλαρίωνα από τα γεγονότα της Τουρκοανταρσίας το 1963 και από τα φυλάκια μέχρι το ύψωμα της Καμήλας. Τα φυλάκια ήταν επανδρωμένα με 3-5 στρατιώτες με λιανοτούφεκα του 1940. Στο φυλάκιο 120 υπήρχε και ένα πολυβόλο 12,7 Γκρηνώφ ρωσικής κατασκευής, Αυτά τα Γκρηνώφ δεν ήταν αερόψυκτα αλλά είχαν ραβδώσεις για να κάθεται μέσα το ψύχος και να κρυώνει η κάννη. Αλλά δυστυχώς δεν είμασταν στην Σιβηρία με χαμηλές θερμοκρασίες αλλά στην Κύπρο με ψηλές θερμοκρασίες έτσι όταν έριχναν η κάννη άσπριζε και έπρεπε να υλακτεί. Με στοιχειώδη μέχρι και ανεπαρκή επικοινωνία επίσης όλα τα φυλάκια. Ο 4ος Λόχος είχε έδρα το σπίτι της Λαίδης 300 μέτρα μετά την 33ΜΚ στο Μπέλλαπάις.
Ο 4ος Λόχος αποτελείτο από 35-40 στρατιώτες και είχε αρμοδιότητα να φυλάει τον δρόμο Μπέλλαπάις μέχρι τον κύριο δρόμο Κερύνειας-Λευκωσίας που αξίζει να αναφέρομε ήταν αποκομμένος και αυτός από το 1963 λόγω της Τουρκοανταρσίας. Επίσης είχε δύο φυλάκια στον Πενταδάκτυλο έναντι πολυάριθμων φυλακίων των τούρκων στην Άσπρη Μούττη καθώς και την φύλαξη των αποθηκών πυρομαχικών που ήταν πίσω από το Μπέλλαπάις στο δρόμο προς Συγχαρί. Και αυτός ο Λόχος ήταν εφοδιασμένος με λιανοτούφεκα του 1940 όπως εξ άλλου ολόκληρη η Εθνική Φρουρά ήταν εφοδιασμένη με τον ίδιο οπλισμό. Να αφήσουμε τα οχήματα που όλα ήταν αγορασμένα από τις δημοπρασίες των αποθηκών των βάσεων και με χρονολογίες κατασκευής το 1940. Βεβαίως είχαμε και Μπρέν και Στέν και Όλμους και Μπαζούκας του 1940 όπως είχαμε και τα MG42 κοινώς τουρτούρες και Μάουζερ και αυτά του 1940 αλλά χιτλερικά κατάλοιπα. Το 251Τ.Π ιδρύθηκε το 1966 για τις ανάγκες της περιοχής της Κερύνειας και το Διοικητήριο βρισκόταν σε Τούρκικη γη. Αριστερά του δρόμου που οδηγούσε στην Παναγία τη Γλυκιώτισσα ήταν τα κτίρια της Παιδικής εξοχής του Σεβέρη όπου εκεί έμενε ο 1ος Λόχος και ο ΛΥΤ.Οι άλλοι Λόχοι, Λόχος Διοικήσεως και ο 2ος στεγαζόταν στο άλλο κτίριο του Σεβέρη που βρισκόταν δεξιά του δρόμου. Εκεί ήταν και τα μαγειρεία. Το Διοικητήριο ήταν στεγασμένο σε ένα κτίριο το οποίο όπως αναφέραμε ήταν σε Τουρκική γη. Από την είσοδο του Τάγματος μέχρι το ΚΨΜ και μέχρι το Διοικητήριο είχε δεκάδες κυπαρίσσια δεξιά και αριστερά των δρόμων. Είχε μεγάλο στίβο μάχης καθώς και μεγάλο χώρο έκτασης περίπου ενός γηπέδου ποδοσφαίρου για τις ασκήσεις και τις αθλοπαιδιές των στρατιωτών. Στο 251 Τ.Π. είχε και μια Ίλη αρμάτων Τ34/85 κατασκευής 1940-1945. Πέντε άρματα δηλαδή από σύνολο 35 που είχε η Εθνική Φρουρά. Ήταν εφοδιασμένα με ένα πυροβόλο των 85 χλ και δύο πολυβόλα των 7.62mm. Ο 2ος Λόχος δεν είχε στρατιώτες. Υπήρχε στα χαρτιά αλλά υπήρχε ο οπλισμός του σε αποθήκη δίπλα από τον Λόχο Διοικήσεως. Υπό την αρμοδιότητα του 251 Τ.Π ήταν και ο καθαρισμός των πολυβολείων και πυροβολείων που ήταν σε μια γραμμή τα μεν πολυβολεία από την Νήσο των Εχιδνών μέχρι τον Βαβυλά, 12 τον αριθμό και 5 πυροβολεία από το Περιβόλι της Κυρά Ελένης (έτσι πήρε και το όνομα του αυτό το πυροβολείο) που ήταν απέναντι από το καφενείο του Σακκά στον δρόμο προς Άγιο Γεώργιο και το τελευταίο ήταν στην παραλία των Πανάγρων. Πολυβολεία και πυροβολεία άδεια όμως, γιατί όταν κτίστηκαν ήταν στην Κύπρο η Ελληνική Μεραρχία η οποία είχε την ευθύνη για την στελέχωση και την επάνδρωσή τους με το κατάλληλο υλικό. Η Ελληνική Μεραρχία φεύγοντας από την Κύπρο τον Νοέμβριο του 1967 πήρε μαζί της και όλο το υλικό που είχε μέσα σε αυτά. Το 1972 το πυροβολείο που βρισκόταν και δέσποζε της περιοχής στο Πέντε Μίλι χαλάστηκε και άρχισαν να αναγείρουν ξενοδοχείο. Από το 1967 που έφυγε η Ελληνική Μεραρχία κανένα υλικό δεν αγοράστηκε για επάνδρωση όλων αυτών. Δεν μπορούσε η Εθνική Φρουρά το 1974 να βάλει μέσα σε αυτά τα πυροβολεία πυροβόλο των 25 Λιβρών γιατί αυτά ήταν για πυροβόλα των 9,4 ιντζών. Ούτε υπήρχαν έξτρα και κατάλληλα πολυβόλα για τα πολυβολεία Και μιλάμε για 12 πολυβολεία σε απόσταση περίπου δυόμιση χιλιομέτρων το ένα από το άλλο. Γιατί μερικοί νομίζουν ότι όλα ήταν κτισμένα στο Πέντε Μίλι. Στην Κερύνεια δεν είχαμε την γραμμή Μαζινώ ή τα οχυρά του Ρούπελ όπως μερικοί ανεγκέφαλοι νομίζουν. Τα δε πυροβολεία ήταν κτισμένα σε απόσταση 40 χιλιομέτρων. Και μιλάμε για πέντε πυροβολεία. Από την Κερύνεια μέχρι τα Πάναγρα σαράντα ολόκληρα χιλιόμετρα. Αυτό ήταν το 251Τ.Π που γιόρταζε κάθε χρόνο στις 8 του Σεπτέμβρη μιας και η Εκκλησία της Παναγίας της Γλυκιώτισσας ήταν ακριβώς στην βόρεια πλευρά του στρατοπέδου. Χιλιάδες οι προσκυνητές κάθε χρόνο στο Πανηγύρι της Γλυκιώτισσας από όλη την επαρχία. Δεκάδες οι πραματευτάδες και δεκάδες οι βάρκες να πηγαινοέρχονταν από το λιμάνι της Κερύνειας μέχρι το λιμανάκι της Παναγίας της Γλυκιώτισσας με προσκυνητές. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις λιχουδιές και το παραδοσιακό κλέφτικο του Κούντουρου και τους χορούς μέχρι πρωίας για 3 ολόκληρες μέρες και την φιλοξενία του Τσιανάκκα που είχε το κέντρο στο απάνεμο λιμανάκι της Γλυκιώτισσας. ΔΡΑΣΗ 251 Τ.Π Όπως ανάφερα Διοικητής του 251 Τ.Π ήταν ο Ανχης Παύλος Κουρούπης και Υποδιοικητής ο Τχης Αλέξανδρος Μανιάτης.
Ο Αλέξανδρος Μανιάτης ανέλαβε την διοίκηση της 31 ΜΚ γιατί ο διοικητής της σκοτώθηκε στο πραξικόπημα. Καθήκοντα υποδιοικητή ανέλαβε ο Τχης Γρηγοριάδης Κων/νος Επιτελικός Αξιωματικός του 3ου Τακτικού Συγκροτήματος.
Οι ανησυχίες για επικείμενη τουρκική εισβολή άρχισαν να φαίνονται στον ορίζοντα από την Τετάρτη το απόγευμα. Οι πληροφορίες για επίθεση ήταν πιο συχνές την Πέμπτη 18 Ιουλίου και την Παρασκευή ήταν βέβαιη η εισβολή. Σε σύσκεψη αποφασίστηκε επιστράτευση 300 ατόμων και μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου ολοκληρώθηκε. Ο Κουρούπης ήταν ανήσυχος όπως και οι υπόλοιποι αξιωματικοί γιατί δεν είχαν πάρει σαφείς οδηγίες. Όμως ετοίμασε τον πρώτο λόχο και τον λόχο διοικήσεως καθώς και τον ΛΥΤ. Έδωσε οδηγίες και στα τρία ετοιμοπόλεμα Τ34/85 και περιμέναμε το ξημέρωμα. Με την έναρξη της τουρκικής εισβολής και αφού διεφάνη το σημείο απόβασης, ο ΗΡΩΑΣ Παύλος Κουρούπηε με τα παλικάρια του δηλαδή τον 1ο λόχο τον λόχο Διοικήσεως και τον ΛΥΤ ξεκίνησαν για το Πέντε Μίλι.
Ο 1ος λόχος και ο λόχος Διοικήσεως πήραν θέσεις αριστερά του δρόμου που οδηγούσε προς Καραβά παρά την στροφή της Περιοχής του Πικρού Νερού. Η εισβολή δεν είχε ξεκινήσει. Εκατοντάδες έφεδροι από την Βασίλεια, Λάπηθο, Καραβά, Άγιο Γεώργιο, Κερύνεια και άλλα γειτονικά χωριά έτρεξαν στο 251Τ.Π και εφοδιάστηκαν με ότι οπλισμό είχε το Τάγμα. Λάθος γιατί όλοι έτρεξαν στο 251 Τ.Π και δεν πήγαν στις μονάδες που έγραφε το ΦΑΠ τους με αποτέλεσμα να μην μείνει ούτε ένα όπλο για δείγμα στο στρατόπεδο. Συγχαρητήρια όμως σε όλους αυτούς που έτρεξαν και παρουσιάστηκαν και δεν κρύφτηκαν και να βγαίνουν μετά από χρόνια να εξασκούν κριτική. ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. Γύρω στις 7.00πμ, ξεκίνησαν και τα 3 άρματα για το Πέντε Μίλι με διοικητή τον Δώρο Μπούρα. Στις 7.15πμ, πέρασε έξω από το 251 Τ.Π και Μοίρα Πυροβολικού του Βοσπόρου και αφού πέρασε από την περιοχή που θα γινόταν η απόβαση ανηφόρισε προς τον Πενταδάκτυλο όπου τάχθηκε και έβαλε κατά της απόβασης που ξεκίνησε λίγο μετά τις 8 το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974. Τα αεροπλάνα βομβάρδιζαν παντού όλες τις θέσεις της Ε.Φ. Τα πυροβόλα των πλοίων κτυπούσαν ασταμάτητα, τα ελικόπτερα πηγαινοέρχονταν στην Τουρκία ασταμάτητα. Και ξαφνικά ο Κουρούπης διατάζει πυρ αφού το ΓΕΕΦ τον είχε στο περίμενε. Πυρ και ο Υπολοχαγός Αντωνακόπουλος με τα πυροβόλα του από τον Πενταδάκτυλο, πυρ και τα πυροβόλα του Κρίτωνα Τζαβέλλα έφεδρου Αξιωματικού από την Αϊρκώτισσα. Οι Τούρκοι οι οποίοι μέχρι εκείνη τη στιγμή κατόρθωσαν να αποβιβάσουν ένα εκσκαφέα και καμιά 50ριά στρατιώτες τα έχασαν. Και ξέσπασαν με νέες αεροπορικές επιθέσεις, με τα πυροβόλα των πλοίων και με ομοβροντίες όλμων από τον Άγιο Ιλαρίωνα να σκορπούν θάνατο. Σε κάποια στιγμή 8-9 ελικόπτερα «Μπέλ Χιούη» κατόρθωσαν να αποβιβάσουν στρατιώτες στην περιοχή Φτέρυχα - Μότιδες. Οι Τούρκοι όμως λούφαξαν και έμειναν εκεί άπρακτοι αφού καθηλώθηκαν από τα λιγοστά παλικάρια του 251. Τα φορτηγά πηγαινοέρχονταν στο 251 και έφευγαν πίσω με πυρομαχικά. Μόνο πυρομαχικά. Ούτε νερό ούτε φαγητό ήθελαν τα γενναία παλικάρια του 251. Μερικού έφεδροι έτρεξαν και τους συμπαραστάθηκαν. Ο Κουρούπης από το πρόχειρο αρχηγείο του στο Τριμίθι δίπλα από την Παναγία την Χρυσοτριμιθκιώτισσα με τον Τσάκκα τον Μπλέτσα, το Γιάννη τον Οικονομίδη που είχε την πρωτοβουλία και με δική του διαταγή τα αντιαεροπορικά του 251 έγιναν ο φόβος και ο τρόμος των τουρκικών αεροπλάνων, τον χαμογελαστό Ελευθέριο Θωμά από την Λάπηθο, με τον αγνοούμενο ήρωα νεαρό έφεδρο αξιωματικό του 251 Νίκο Νικολάου γιό του Παναγιώτη από την Κερύνεια όρθιοι αντιμετώπιζαν τους Τούρκους . Οι άλλοι στρατιώτες του 251 πολεμούσαν στον Άγιο Γεώργιο με τον έφεδρο αξιωματικό Λουκά Λουκά γιό του Τάκη του Φουρουκλά. Λοκατζήδες της 33ΜΚ ανασυνταγμένοι μετά την μάχη του Αγίου Ιλαρίωνα κατέφθασαν στην περιοχή και έδωσαν μάχη σχεδόν εκ του συστάδην με τους Τούρκους. Γράφει ο συναιχμάλωτος μου Πολύκαρπος Γεωργιάδης στο ημερολόγιο του: «Ενώ υποχωρούσαμε κατέφθασαν 20 λοκατζήδες. Φορούσαν όλοι κοντά παντελόνια και κρατούσαν τσέχικα όπλα. Ο ένας από αυτούς, τραυματισμένος. Οι λοκατζήδες μας είπαν να υποχωρήσουμε. Αυτοί τράβηξαν εμπρός. Τέτοιο θάρρος δεν είδα ποτέ στη ζωή μου. Οι Τούρκοι εξαπέλυσαν τη στιγμή εκείνη τη δεύτερη επίθεση. Τότε κροτάλισαν τα αυτόματα των λοκατζήδων. Το θέαμα ήταν ανεπανάληπτο. Οι Τούρκοι έπεφταν νεκροί ο ένας μετά τον άλλο. Οι λοκατζήδες πολεμούσαν ως πραγματικοί ήρωες. Κάτω από τις ελιές γέμισε ο τόπος με πτώματα Τούρκων. Η μάχη συνεχίστηκε μέχρι την νύκτα… ’’Πολεμούν όλοι σαν λιοντάρια σαν ΕΛΛΗΝΕΣ. Αλήθεια ποιός μπορεί να ξεχάσει την ενέργεια του έφεδρου Λοχία Καταδρομών Χρίστου Καρεφυλλίδη του Ανδρέα που μόλις αντίκρισε τα παλικάρια της 33ΜΚ βα περνούν έξω από το 251Τ.Π με κατεύθυνση τον Άγιο Γεώργιο τους ακολούθησε και ενώθηκε μαζί τους και πολέμησε και σήμερα είναι ανάμεσα στο ΠΑΝΘΕΟ των ΗΡΩΩΝ και ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ. Μόνο όσοι ζήσαμε αυτή την εικόνα μπορούμε να καταλάβουμε το μεγαλείο του ΑΝΔΡΑ. Και έρχεται ή ώρα της προέλασης των απίστων και αφού πια δεν μπορούν να αντισταθούν στην υπεροπλία των βαρβάρων τα παλικάρια του 251 δίνουν το άπαν των δυνάμεων των για να αποκρούσουν τους Tούρκους. Και την Δευτέρα 22 Ιουλίου 1974 περνούν όλοι στην ΑΘΑΝΑΣΙΑ. Πέφτουν σχεδόν όλοι ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ. Τολμώ να πω ότι εάν ο Παύλος Κουρούπης είχε μαζί του και τον Αλέξανδρο Μανιάτη και τον ήρωα του Καραβά Σταύρο Μπιτσάκη ίσως το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό. Ίσως λέω γιατί και όσοι ήταν μαζί με τον Κουρούπη ήταν παλικάρια και ημίθεοι. Με τον Σταύρο Μπιτσάκη υπηρετήσαμε μαζί στο 251 την περίοδο 1972-1973 και μετά μετατέθηκε στο 256 Τ.Π. Ο τούρκος διοικητής της εισβολής στρατηγός Ντεμιρέλ στο ημερολόγιο του αναφέρει ότι η αντίσταση του 251 παραλίγο να τον αναγκάσει να διατάξει οπισθοχώρηση. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΤΕΜΙΡΕΛ ΚΑΙ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΜΙΣΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ: «Στη Μερσίνα παρουσιάστηκαν 20 τουρκοκύπριοι φοιτητές που ήθελαν να μας ακολουθήσουν σαν εθελοντές. Αμέσως τους παρεκάλεσα να έρθουν μαζί μας, όμως τελικά μόνο ένας, ο Munir Bey, μας ακολούθησε. Κατά τον πλου μας στην Κύπρο
ο M. Bey παρακολουθούσε το PIK γιατί γνώριζε ελληνικά, και άρχισε να
κλαίει. Μας είπε ότι οι αποβατικές μας δυνάμεις ρίχτηκαν στη θάλασσα. Τώρα καταλάβαινα καλύτερα τα λόγια του διοικητή της 2ης Στρατιάς, που παραπονείτο ότι το Τουρκικό Γ.Ε.Σ. δεν του έδινε καμία πληροφορία για την κατάσταση. O αρχηγός του Τουρκικού ΓΕΣ του είχε πει: Πάρτε αμέσως ότι βρείτε και ξεκινάτε. Χρειάζονται άρματα, πυροβόλα και αεροπλάνα. Μέσα μου όμως ήλπιζα ότι ήταν αδύνατο να είχαν καταστραφεί όλες οι αποβατικές δυνάμεις. Διέθεταν και μία ίλη 15 αρμάτων υπό τη διοίκηση του υπίλαρχου Ersel και μια μοίρα Π/Β με 12 πυροβόλα, ενώ η εχθρική αεροπορία δεν είχε εμφανιστεί. Σε μια περίπτωση άκουgα από τον ασύρματο κλάματα και κραυγές αγωνίας από την παραλία και δεν γνώριζα τι να κάνω. Σε κάποια στιγμή αποφάσισα να αποσύρω τα στρατεύματα και να σταματήσω την απόβαση γιατί δεχόμαστε πετυχημένες βολές από το πυροβολικό και πετυχημένα πυρά από τους άνδρες του 251Τ.Π και οι στρατιώτες μας δεν μπορούσαν να σηκώσουν κεφάλι.Υπολογίζαμε ότι η χειρότερη για μας περίπτωση θα ήταν να μην μπορούσαμε να βγούμε στην παραλία. Αν καταφέρναμε να αποβιβαστούμε στη στεριά θα έπρεπε να επιτεθούμε.» ΑΥΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΗΜΕΙΩΝΕ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΑΠΟΒΑΣΗΣ ΝΤΕΜΙΡΕΛ(1). Αυτή ήταν σε γενικές γραμμές η δράση του 251Τ.Π κατά τις τρείς πρώτες, μέρες της εισβολής. Αρκετοί στρατιώτες του 251Τ.Π μετά από μια κοπιώδη πορεία πίσω από το Κάρμι και Ελιά και Καραβά ενώθηκαν με την μονάδα του πυροβολικού στον Προφήτη Ηλία στον Πενταδάκτυλο. Το 251 Τ.Π δεν εγκαταλείφτηκε έρμαιο στα χέρια των Tούρκων. 25 ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ παρέμειναν μέσα σε αυτό και το υπερασπίστηκαν. Και τα 25 αυτά ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ μετά από ένα άνισο αγώνα συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Οι υπόλοιποι διασωθέντες άντρες του 251 συνέχισαν την δράση τους στην περιοχή Αγίου Ερμολάου και Βασίλειας και στον δεύτερο γύρος πολέμησαν στον Κουτσοβέντη και στην Περιοχή Κυθραίας και Μιάς Μηλιάς υπό τις διαταγές του Αλέξανδρου Μανιάτη που επανήλθε πίσω στο 251 και του Κωνσταντίνου Γρηγοριάδη. Το 251 έδωσε για την πατρίδα όλη την ΙΚΜΑΔΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ. ΕΧΕΙ 94 ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΣΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ. Τα παλικάρια του πολέμησαν σαν νέοι ΜΑΡΑΘΩΝΟΜΑΧΟΙ υπό τις διαταγές ενός νέου Λεωνίδα του ΠΑΥΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΗ. Και πια η ανταμοιβή όλων αυτών των παλικαριών; Καμία. Μόνο τα μνημόσυνα και οι καταθέσεις στεφανιών. Οι ήρωες του 251 δεν χρειάζονται στεφάνια. Οι ήρωες του 251 απλά διερωτούνται . Διερωτούνται: ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ; Απλά δεν κάνουμε τίποτα. Μόνο παρακολουθούμε με δέος το Εθνικό ξεπούλημα της Κερύνειας. Από το 1974 και μετά το 251Τ.Π το ηρωικότερο εκ των ηρωικότερων ταγμάτων της Κύπρου δεν υπάρχει . Δεν υπάρχει ούτε και για το κράτος. Υπάρχει όμως στο ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.
Kων.Τ.(2) Εφ.Αξιωματικός 251 Τ.Π.»
----------------------------------------------------------------------------------------------

(1) αναφέρεται στον Στρατηγό Μ.Ντεμιρέλ, Διοικητή της 39ης Τουρκικής Μεραρχίας
(2) η εξουσιοδότηση που έχω από τους βετεράνους είναι να χρησιμοποιήσω τις συνεντεύξεις τους στο βιβλίο μου μόνο και όχι σε αναρτήσεις στο διαδίκτυο, για αυτό τους αναφέρω μόνο με τα αρχικά τους σε αυτήν την ανάρτηση.

Ο Ανχης ΠΖ Παύλος Κουρούπης Διοικητής του 251 ΤΠ. Του δόθηκε το τιμητικό όνομα "Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ της Κερύνειας" - μέχρι σήμερα παραμένει στις λίστες των αγνοουμένων

Από την άλλη πλευρά πολλά ακούστηκαν για την στάση του Συνταγματάρχη Σ.Μιχόπουλου, που ήταν επικεφαλής του 3ου Τ.Σ. της Κερύνειας.
Είναι πάρα πολλοί αυτοί που τον χαρακτήρισαν προδότη. Επειδή σκοπός μου δεν είναι να σπιλώσω αξιωματικούς, για τους οποίους η πληροφόρηση που έχω, δεν μπορεί να είναι πλήρης και αντικειμενική, θα αναφερθώ σε μις κατάθεση, που την θεωρώ σχετικά ήπια σε σχέση με τον Συνταγματάρχη (διότι με βάση την πληροφόρησή μου, υπήρξαν καταθέσεις Εθνοφρουρών της εποχής, στην Εξεταστική Επιτροπή της Κυπριακής Βουλής, πραγματικός κόλαφος για τον Μιχόπουλο). Θα παραθέσω αυτούσια την ενημέρωση που είχα από τον Ελληνοκύπριο Έφεδρο Αξιωματικό Κώστα Σ., και που αφορούν και τον Σχη Στυλιανό Μιχόπουλο: “Στις 19/7/1974 το βράδυ βρέθηκα στην Κερύνεια με τμήμα Λόχου Μηχανικού
(3 αξιωματικοί και 15 οπλίτες) του 70 Τ.Μ., που αποσπάσθηκε στο 3ο Τακτικό Συγκρότημα (Κερύνειας). Τότε είχα τον βαθμό του ΔΕΑ ΜΧ και το τμήμα μας πήγε στην Κερύνεια για να ναρκοθετήσει τις παραλίες Πέντε και Έξι Μίλι, δυτικά της Κερύνειας, σύμφωνα με τα Σχέδια Αμύνης Κύπρου (ΣΑΚ1, ΣΑΚ2 και ΣΑΚ3). Στις 23.55 της 19/7/1974, εντός του στρατοπέδου του 251 Τ.Π., στην Γλυκιώτισσα, ο Συγκροτηματάρχης του 3ου ΤΣ Στυλιανός Μιχόπουλος δεν επέτρεψε στον υπολοχαγό ΜΧ Παναγιώτη Παναγόπουλο να στρώσει τα προγραμματισμένα από τα Σχέδια ναρκοπέδια. Ήμουνα μπροστά όταν του είπε «Προληπτικώς ήρθατε, πέστε να κοιμηθήτε!» Στις 4 το πρωί της 20/7/1974, αφού βγάλαμε τους στρατιώτες μας σε διασπορά στα δέντρα απέναντι από το 251 Τ.Π. και τους αφήσαμε με τον ανθ/λγο Γιάννη Τερζή, πήγαμε με τον υπολοχαγό και ένα κερυνιώτη έφεδρο που διέθεσε το ιδιωτικό του αυτοκίνητο στην παραλία Πέντε Μίλι για αναγνώριση, περίπου 4 km δυτικά του στρατοπέδου του 251 ΤΠ. Εκεί δεν υπήρχε ψυχή, ούτε Έλληνας ούτε Τούρκος, ενώ τα αποβατικά ήταν 1 km μέσα στην θάλασσα και ερχόντουσαν με λοξή πορεία προς την ακτή. Φεύγοντας από εκεί και επιστρέφοντας πίσω στο 251 ΤΠ είδαμε 2 πυροβόλα κατά πάσα πιθανότητα της 190 ΜΑΤΠ να έχουν ταχθεί βορείως του παραλιακού δρόμου, αντί στα μπετονένια πυροβολεία, και να βάλλουν κατά των αποβατικών (πολλά χρόνια αργότερα πληροφορήθηκα ότι τα πυροβολεία μπορούσαν να δεχθούν μόνο τα πυροβόλα των 17 ιντζών της ελληνικής μεραρχίας που αποχώρησε το 1967). Λίγα λεπτά αργότερα, μετά από βυθίσεις αεροπλάνων πάνω από τον δρόμο και μέχρι να φτάσουμε στην Γλυκιώτισσα οι Πυροβολαρχία σίγησε. Γιατί; Μάθαμε ότι χτυπήθηκε από τα αεροπλάνα και ίσως από αποβιβασθέντες από την Παρασκευή Τούρκους Πεζοναύτες. Φαίνεται ότι και εμείς από τύχη γλυτώσαμε την σφαγή μας από τους Τούρκους Πεζοναύτες. Γυρίσαμε πίσω και ταχθήκαμε βορείως του 251 ΤΠ ώστε να ανακόψουμε τυχόν διείσδυση/παρενόχληση Τ/Κ από το Τ/Κ χωρίο/θύλακα Τέμπλος. Μέχρι τις 16.30 δεν παρατηρήσαμε κάποια οργανωμένη κίνηση ελληνικών τμημάτων
προς την κατεύθυνση του προγεφυρώματος και είχαμε την εντύπωση ότι δεν υπήρχε οργανωμένο μέτωπο, ότι οι συγκρούσεις με τους εισβολείς ήταν τυχαίες και σποραδικές και ότι από στιγμή σε στιγμή θα εμφανιζόντουσαν
προελαύνοντες από δυτικά οι Τούρκοι. Κάποια στιγμή μάλιστα, γύρω στις 15.00 ταχθήκαμε προς δυσμάς διότι ήρθε η πληροφορία ότι έρχονται οι Τούρκοι. Στις 16.30 ήρθε στην πύλη του 251 ΤΠ ο συνταγματάρχης Μιχόπουλος και μας είπε περί προγεφυρώματος 4 αρμάτων και 1 τάγματος και πιάσαμε κουβέντα διότι η ένταση είχε πέσει και τα πράγματα φαινόντουσαν πιο χαλαρά.

Στις 17.30 (20/7/1974) κατέφθασε ουλαμός του 120 ΛΒΟ με 8 ΠΑΟ 106 υπό τον υπολοχαγό Κωνσταντίνο Αργυρόπουλο. Ήμουνα μπροστά όταν ο Μιχόπουλος του είπε «Προχώρα (δυτικά) και θα βρεις τα φίλια τμήματα,
θα σου δείξουν πού είναι τα 4 άρματα, θα τα βαρέσεις και τελειώσαμε!».
Πράγματι ο Αργυρόπουλος προχώρησε και σε λίγα λεπτά ακούσαμε κανονιές και ΠΑΟ και τον ορυμαγδό μιας σφοδρής μάχης με βαρέα. Λίγο αργότερα, και ενώ ο Μιχόπουλος την είχε κοπανήσει, επέστρεψε ο Αργυρόπουλος με 4 ΠΑΟ μόνο, και ανά χείρας τον στρατιώτη Λ.Α. (τα στοιχεία του είναι στην διάθεση του συγγραφέα) με μισοκομμένο χέρι. Ο Αργυρόπουλος είχε βρεί τους Τούρκους ξαπλωμένους μέσα στις ελιές, έκανε χειραψία με τον ταγματάρχη των αρμάτων, τους εξέλαβε για τα φίλια τμήματα, και μετά μονομάχησαν τα τμήματα με βαρέα όπλα, εκ του συστάδην! Η εντύπωσή μας για ανυπαρξία μετώπου, επιβεβαιωνόταν κατά δραματικό τρόπο. Σας εξιστόρησα αυτά που ξέρω σχετικά με τον Μιχόπουλο για το διήμερο 19/7/1974-21/7/1974 και καταλαβαίνω ότι εδώ στην Κύπρο, πολλοί τον θεωρούν αρχιπροδότη! Από ότι ακούω και από συμπολεμιστές μου καταλογίζονται στον Μιχόπουλο τεράστιες ευθύνες. Εγώ είπα στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής ότι θεωρούσα για πολλά χρόνια τον Μιχόπουλο προδότη αλλά όχι πια. Τους είπα ότι θεωρώ ότι τα έχασε την κρίσιμη στιγμή και ότι τελικά σάλεψε το μυαλό του. Προς ενίσχυση της άποψής μου περί Μιχόπουλου, πέρα από την δική μου μαρτυρία (όχι ναρκοπέδιο στο Πέντε Μίλι-επεισόδιο με Αργυρόπουλο), υπάρχει η μαρτυρία του εφ. ανθ/λγου ΜΧ Χρίστου Σολομώντος ο οποίος το βράδυ της 20/7/1974 έφθασε στην Κερύνεια με 30 εφέδρους του Μηχανικού και εκρηκτικά για να ανατινάξει δρομολόγιο. Ο Μιχόπουλος του είπε να μπεί στο προγεφύρωμα και να κάνει «αέρα» και να ανατινάξει τα άρματα! Εκείνη την στιγμή μπήκε στου Μιχόπουλου ο λοχαγός Ανδρέας Φωτιάδης του 301 ΤΕ, μετέπειτα αιχμάλωτος,και ζήτησε όπλα για τους 300 εφέδρους του, που έφεραν πολλοί από αυτούς κυνηγετικά. Ο Μιχόπουλος του είπε να πάρει κουβέρτες από τους θαλάμους, να του δώσει βενζίνη και να κάνει «αέρα» και να κάψει τα άρματα! Έγινε φραστικό επεισόδιο και ο Μιχόπουλος έφυγε θυμωμένος. Έξω από το γραφείο ήταν ο ήδη μισοκαταστραφείς Αργυρόπουλος του 120 ΛΒΟ και είπε στον Ανθγό ΜΧ, να μην πάει διότι φίλια τμήματα δεν θα έβρισκε. Του διηγήθηκε τι του συνέβη το απόγευμα και του είπε «με βοηθήσανε οι δικοί σας, τα παιδιά του Μηχανικού, οι οποίοι πήρανε και τον σοβαρά τραυματισμένο Στρτη Λ. Α. στο νοσοκομείο». Ο Χρίστος Σολομώντος τότε επέστρεψε άπρακτος στην Λευκωσία και επανήλθε με το τμήμα του στην Κερύνεια, στις 21/7/1974, όπου εντάχθηκε στο δικό μας τμήμα και του ανατέθηκε η ομάδα πυροδοτήσεως για την ανατίναξη του κύριου δρόμου Κερύνειας-Κλεπίνης-Λευκωσίας. Σταματώ εδώ. Την όλη δράση του Μηχανικού στην Κερύνεια και αργότερα στο ανατολικό μέτωπο την κατέθεσα λεπτομερώς στην Κυπριακή Βουλή στις 21/4/2010, στα πλαίσια της έρευνας για τον Φάκελλο της Κύπρου. Στην κατάθεσή μου στην Βουλή ανάφερα ότι ο λοχαγός μας τήρησε όλες τις αρχές πολεμικής εμπλοκής για το Μηχανικό (αναγνωρίσεις, απόκρυψη και μηδενικές μετακινήσεις την ημέρα, δράση την νύκτα, μέτρα ασφαλείας στους χώρους στρατοπέδευσης, δρομολόγια διαφυγής κλπ), ώστε να πετύχουμε στις αποστολές μας με ελάχιστες απώλειες (τραυματισμούς μόνο). Κατέθεσα και έγχρωμο χάρτη (Google Earth), με τις θέσεις μας και την δραστηριότητά μας. Έκλεισα την κατάθεσή μου λέγοντας ότι αν οι μονάδες της Κερύνειας είχαν ταχθεί εκεί που προβλεπόταν από το βράδυ της 19/7/1974 και με την χρήση των βαρέων όπλων ευθυτενούς τροχιάς που υπήρχαν στην περιοχή, η απόβαση θα είχε λήξει σε 30 λεπτά. Το εγχείρημα της απόβασης σε μια ακτή μήκους 300 μέτρων σε απόσταση 200-300 μέτρων από τον δρόμο και δυνατότητα εγκλωβισμού του προγεφυρώματος από Δύση, Βορρά και Ανατολή ήταν καταδικασμένο.» Το πιο πιθανό είναι ότι ο ΣχηςΣ.Μιχόπουλος, στον γενικότερο εφησυχασμό και την μακαριότητα που κυριαρχούσε στο ΓΕΕΦ, δεν κατάλαβε τι ετοιμαζόταν από πλευράς Τούρκων την 20/7/74 και παρέμενε στην ειρηνική αλλά εικονική πραγματικότητά του. Όταν ξεκίνησε η απόβαση (ή καλύτερα η αποβίβαση των Τούρκων), φαίνεται να ξύπνησε! Όμως το χάος της «γελοίας» επιστράτευσης, οι αλληλοσυγκρουόμενες διαταγές του ΓΕΕΦ – που υποβάθμιζαν το γεγονός ότι οι Τούρκοι επιχειρούν απόβαση – τον έκαναν «να τα χάσει» και να παρασυρθεί σε κινήσεις, διαταγές και πράξεις που εξέθεσαν πρώτον τον ίδιο και κατά δεύτερο λόγο την ίδια την απόπειρα αντίστασης και απώθησης του εχθρικού προγεφυρώματος στην θάλασσα!

(Και οι δύο συνεντεύξεις εμφανίζονται στο βιβλίο μου "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ")

Ο ΑΠΟΘΑΝΩΝ ΔΕΔΙΚΑΙΩΤΑΙ?

2010-08-20T00:40:00.003+03:00

Απεβίωσε την 16η Αυγούστου 2010, κατά σύμπτωση 36η τραγική επέτειο της κατάληψης του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στην Λευκωσία και της παράδοσης της πόλης της Αμμοχώστου στις ορδές του Αττίλα, ο Ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης... ο επιλεγόμενος και "αόρατος δικτάτορας"!

Θερμοπληξία στις φυλακές Κορυδαλλού όπου εξέτιε ποινή επτάκις ισόβια! 87 ετών!

Εφημερίδες αναφέρουν άρθρα γιά τα έργα και τις ημέρες του ανδρός.

Κάποιες, θέλοντας να δείξουν την μεγαλοθυμία της "Δημοκρατίας" (η οποία δεν επεδείχθη όταν ζήτησε λόγω της θερμοπληξίας να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο, αίτημα το οποίο του το αρνήθηκαν), κλείνουν με ένα "ο αποθανών δεδικαίωται"!

Τι σημαίνει αυτό?

Συνήθως χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι ο νεκρός πια δεν κρίνεται, ή -χειρότερα- ότι δικαιώθηκαν πλέον οι εν ζωή επιλογές του.

Αυτό είναι ΛΑΘΟΣ που οφείλεται στο εξής: η αρχική φράση είναι ο αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας και βρίσκεται στην προς Ρωμαίους επιστολή του Απ. Παύλου (ολόκληρη η φράση: "«Ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθη ίνα καταργηθή το σώμα της αμαρτίας του μηκέτι δουλεύειν ημάς τη αμαρτία, ο γαρ αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας»), και βέβαια δεν έχει καθόλου τη σημασία που εμείς πετσοκόβοντάς την της αποδίδουμε.

Να με συγχωρείτε λοιπόν, αλλά κανείς νεκρός δεν "δεδικαίωται", είτε λέγεται Βενιζέλος, είτε Γούναρης, είτε Παπανδρέου, είτε Καραμανλής, είτε Παπαδόπουλος, είτε στην περίπτωσή μας Ιωαννίδης, αλλά όλοι κρίνονται, όχι μόνον από τους ιστορικούς του μέλλοντος, αλλά κυρίως από την ίδια τους τη γενιά και την γενιά των παιδιών τους.

Βλέποντας ότι γίνεται και κατάχρηση και καταστρατήγηση του "ο αποθανών δεδικαίωται", να μου επιτρέψετε να σας πω ότι αν η Νεο-Ελληνική έννοια ίσχυε, τότε θα έπρεπε να μην κριθεί ούτε ο Χίτλερ, ούτε ο Στάλιν, ούτε κανένας άλλος σφαγέας της Ανθρωπότητας!

Η Ιστορία ήταν, είναι και θα είναι εδώ να κρίνει νηφάλια τα έργα και τις ημέρες του καθενός μας, πόσω δε μάλλον αυτών που διεδραμάτισαν σημαντικούς ρόλους στον ρουν της!

Ας γυρίσουμε στον Δημήτριο Ιωαννίδη.

Διάβασα καμμιά πενηνταριά άρθρα που αφού το κοσμούν με ότι πιό απεχθές υπάρχει στο πλούσιο Ελληνικό λεξιλόγιο από πλευράς κοσμητικών επιθέτων, πετούν στο τέλος ένα happy end: "ο αποθανών δεδικαίωτε"!

Διάβασα και κάποια άλλα άρθρα που ...εξυμνούσαν το ήθος, την ευφυία, τον πατριωτισμό του ανδρός!

Αλλά τι ήταν τελικά ο Δημήτριος Ιωαννίδης?

Γιατί όσο ζούσε όλοι τον ανέφεραν ως προδότη, ενώ όλοι γνώριζαν τον άκρατο εθνικισμό του?

Τα γεγονότα που ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 1973 και κορυφώθηκαν με αυτά της Κύπρου τον "μαύρο Ιούλιο-Αύγουστο¨του 1974, καθώς και η αλληλουχία τους τον εμπλέκουν σε μία από τις πιό μελανές στιγμές της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας μας.

Υπάρχει πλέον το ερώτημα: Υπήρξε ο Ταξίαρχος ΠΖ Δημ.Ιωαννίδης ΠΡΟΔΟΤΗΣ?

Κατά την γνώμη μου καταρχάς υπήρξε τραγικάαφελής...

Όμως αυτή η αφέλειά του δεν τονεμπόδισε να ξεκινήσει πράξεις παράνομες και επικίνδυνες, που στο τέλος έφεραντην καταστροφή!

Για να δούμε όμως την όλη παγίδα που οι Αμερικάνοι έστησαν στον αφελέστατο Ιωαννίδη, πρέπει να δούμε κάποια γεγονότα που προηγήθηκαν.

Είναι γνωστό σε όλους, ότι ο Ιωαννίδης υπήρξε άνθρωπος τωνΑμερικανών, όπως σχεδόν όλο το σκηνικό των πρωταιτίων της 21ης Απριλίου του 1967. Όμως η διαφοροποίηση του Παπαδόπουλου, σε ορισμένα θέματαπου «άγγιξαν» ευαίσθητες χορδές των Αμερικάνων, όπως η «ευγενική» άρνησή του να παράσχει κάποιες διευκολύνσεις στον Πόλεμο του Γιόμ Κιπούρ τον Οκτώβριο του 1973 στις Αμερικανικές Δυνάμεις (χρήση του Στρατιωτικού Αεροδρομίου της Ελευσίνας για τον στρατιωτικό ανεφοδιασμό του Ισραήλ), έκαναν έξαλλο τον Kissinger.

Βέβαια και οι Άγγλοι αρνήθηκαν να διαθέσουν τις βάσεις τους στην Κύπρο για αυτό το σκοπό. Όμως για τους Αμερικάνους δεν ήταν εύκολο ναα νατρέψουν την Κυβέρνηση του Εντουάρντ Χήθ. Όμως ήταν πανεύκολο να ανατρέψουντην Κυβέρνηση Παπαδόπουλου, ιδίως όταν είχαν έτοιμο τον αντικαταστάτη του, τονΙωαννίδη και έναν έτοιμο πρωθυπουργό με θητεία στις ΗΠΑ τον Αδ.Ανδρουτσόπουλο.

Αυτό ήταν το κομβικό σημείο που αποφασίστηκε από τον Kissinger η ένταξη της Κύπρου στον Στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ για τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής. Και σε αυτόντον σχεδιασμό είχε ιδιαίτερο ρόλο και η Τουρκία. Και βέβαια στον όλο σχεδιασμό,δεν είχε καμμιά θέση, μια σταθερή Κυβέρνηση στην Κύπρο υπό τον Μακάριο, που αλληθώριζε προς την Ρωσία, αλλά και προς τους «Αδεσμεύτους».

Έτσι έβαλαν τον Ταξίαρχο Δημ.Ιωαννίδη, συμπτωματικά (?) με την ευκαιρία (!) των γεγονότων του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 (ένα περίπου μήνα μετά από τα γεγονότα του Γιόμ Κιπούρ), να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο και τους συν αυτώ, να το θέσει υπό περιορισμό μαζί με τους άμεσους συνεργάτες του και πρώην συντρόφους του ιδίου, στο εγχείρημα του 1967 και να περάσει την διαχείριση των συμφερόντων των ΗΠΑ και κατά συνέπεια του ΝΑΤΟ, σε αυτόν και σε μία κλίκα χαμηλόβαθμων αξιωματικών.

Γνωρίζοντας την χαρακτηριστική αφέλειά του και την ανικανότητά του να μπορεί να δει «στρατηγικούς σχεδιασμούς σεβάθο χρόνου» και «νέα αμυντικά δόγματα», τον χρησιμοποίησαν γνωρίζοντας τον εθνικισμό που τον διέκρινε και τον έβαλαν να ανατρέψει τον Μακάριο, αποδεχόμενοι εκ των προτέρων της βεβαιότητας ότι οι Τούρκοι θα επενέβαιναν και έτσι θα εντασσόταν η Κύπρος πιο «ομαλά» υπό τον «αμυντικό σχεδιασμό»,Τουρκίας-Ισραήλ.

Όμως ο εθνικισμός όταν συνοδεύεται από αφέλεια, μόνο δεινάμπορεί να φέρει – όπως και έφερε!

Όταν κάποια στιγμή, παρόλη την αφέλειά του, ο Ιωαννίδης είδε ότι τον «κορόιδεψαν» οι υποκινητές του, που τον έβαλαν να κάνει αυτό το εγκληματικά ανόητο πραξικόπημα στην Κύπρο κατά του Μακαρίου, δεν έκανε τίποτα – παρόλο που ακόμα ήλεγχε τον Στρατό και τους δοτούς πολιτικούς – για να αποτρέψει τα χειρότερα...

O Γεωργ.Φράγκος καταφέρνει και παίρνει συνέντευξη στην Φυλακή από τον Δημ.Ιωαννίδη, τον άλλοτε «πανίσχυρο Ταξίαρχο της Χούντας».

Γράφει ο Γ.Φράγκος:

Η φωνή του ακούγεται κοφτή καιαποφασιστική στο μικρό κελί που του έχει διατεθεί στην έκτη πτέρυγα των Φυλακών Κορυδαλλού. «Με εξαπάτησαν ο Σίσκο και ο Κίσινγκερ για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας στην Κύπρο». Ο ίδιος, ντυμένος με μια αθλητική φόρμα, μόλις έχει σηκωθεί από το κρεβάτι εκστρατείας όπου συνηθίζει να ξεκουράζεται τα ατέλειωτα 35 χρόνια που μεσολάβησαν από την καταδίκη του για τη συμμετοχή στο Απριλιανό Πραξικόπημα και το ρόλο του στα τραγικά γεγονότα του καλοκαιριού του 1974. Παρότι μικρόσωμος, νιώθεις παρατηρώντας αυτόν τον ηλικιωμένο άνδρα ότι κρύβει μέσα του πολλή δύναμη και σκληράδα όπως και αρκετά μυστικά... Με εξαίρεση ένα πρόβλημα που είχε με την όρασή του το οποίο ξεπεράσθηκε επιτυχώς, η υγεία του είναι πολύ καλή, ενώ η διαύγεια και η παρατηρητικότητά του εντυπωσιάζουν για κάποιον που είχε υπερβεί τότε (Ιούλιος του 2009) το 86ο έτος της ηλικίας του.

Ο Μίμης, όπως του προσφωνούν οι λίγοι φίλοι του, γνωστότερος στον ελληνικό λαό ως «ο αόρατος δικτάτορας», κατά κόσμον Ταξίαρχος ΠΖ Δημήτριος Ιωαννίδης, δεν κρύβει την οργή του για την ενορχηστρωμένη συμπαιγνία σε βάρος του από την τότε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ. Κάνοντας μια αναδρομή στην κρίσιμη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το πρωί της 20ής Ιουλίου 1974, λίγες ώρες μετά την τουρκική απόβαση στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας, στο ΑΕΔ (Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων) - στην οποία εκτός του δοτού τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Φαίδωνα Γκιζίκη, του πρωθυπουργού Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου, των υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας Κυπραίου και Λατσούδη και των αρχηγών Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας, συμμετείχαν ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα Χένρι Τάσκα και ο υφυπουργός Εξωτερικών της Αμερικής Σίσκο, που μόλις είχε προσγειωθεί ερχόμενος από τηνΑγκυρα όπου συναντήθηκε με τον Ετσεβίτ - αποκαλύπτει πως οι Αμερικανοί προσπάθησαν να... αποκοιμίσουν την Αθήνα, ενώ συνεχιζόταν η τουρκική εισβολή.

«Ο Σίσκο, που πήρε το λόγο αμέσως μετά την είσοδό του στην αίθουσα του τρίτου ορόφου του Πενταγώνου όπου συνεδριάζαμε, μας ζήτησε να δείξουμε αυτοσυγκράτηση. Μας διαβεβαίωσε μάλιστα, ότι αυτός και ο Κίσινγκερ θα έπειθαν τους Τούρκους να αποχωρήσουν από την Κύπρο, τα επόμενα 24ωρα, αφήνοντας μια δύναμη περίπου 1.500 ανδρών για ενίσχυση της ΤΟΥΡΔΥΚ και της τόνωσης του ηθικού των Τουρκοκυπρίων. Γι' αυτό και μας κάλεσε να αποφύγουμε κάθε πολεμική ενέργεια».

Στο σημείο αυτό παρενέβη ο ίδιος και χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι είπε απευθυνόμενος στην αμερικανική πλευρά: «Μας εξαπατήσατε, όπως κάνατε και προ ημερών, όταν μας υποσχεθήκατε ότι ο έκτος στόλος θα περιπολούσε στα στενά της Μερσίνας, ώστε να αποτρέψει τουρκική αποβατική ενέργεια».

Ο Ιωαννίδης θυμάται ότι αμέσως σηκώθηκαν τόσο ο Γκιζίκης όσο και Κυπραίος και απευθυνόμενοι στους δύο Αμερικανούς στα αγγλικά, τους προειδοποίησαν ότι αν οι Τούρκοι δεν αποχωρούσαν άμεσα, η Ελλάδα θα έφευγε από το ΝΑΤΟ και θα «κήρυττε τον πόλεμο στην Αγκυρα».

Μετά από μικρή παύση, ανακαλώντας τη μνήμη του, λέει: «Αμέσως έπεισα τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Γρηγόριο Μπονάνο να κηρύξουμε γενική επιστράτευση! Παράλληλα αποφασίσαμε να καταφύγουμε και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που το ίδιο βράδυ έβγαζε το 353/74 ψήφισμα, το οποίο ξεκάθαρα ζητούσε να κληθούν όλα τα μέρη να σεβαστούν την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου».

«Εκτός από την επι στράτευση, σε τιάλλες ενέργειες προχωρήσατε;», τον ρωτήσαμε, με το θάρρος της γνωριμίας που είχαμε αποκτήσει, καθώς ένα παιχνίδι της μοίρας μας έφερε να μοιραζόμαστε τους ίδιους χώρους για ένα χρονικό διάστημα. «Διέταξα τον τότε αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Πέτρο Αραπάκη να στείλει αμέσως τα μισά υποβρύχια που βρισκόντουσαν στα Δωδεκάνησα στην Κύπρο και να χτυπήσουν τα τουρκικά πλοία, ενώ πρότεινα να κηρύξουμε την 'Ενωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα».

«Τελικά τι έγινε;», τον ξαναρωτήσαμε. «Διατύπωσαν δισταγμούς τόσο ο Μπονάνος που ακόμη πίστευε στη μεσολάβηση των Αμερικανών όσο και ο Γκιζίκης. Αλλά και ο τότε αρχηγός της Αεροπορίας Παπανικολάου, όταν του ζήτησαν να στείλουμε τα Φάντομ που είχαμε και να διαλύσουν τους εισβολείς, άρχισε τις αναλύσεις σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες των συγκεκριμένων αεροσκαφών»...

Αναπόφευκτη η απορία μας για το «εάν θα κερδίζαμε έναν πόλεμο με την Τουρκία που υπερτερούσε αριθμητικά τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε οπλικά συστήματα»...

«Κι όμως, δεν ήταν έτσι τα πράγματα», μας διέκοψε, «γιατί οι συσχετισμοί στην ποιότητα των όπλων, ιδιαίτερα στην Αεροπορία και στο Ναυτικό, ήταν συντριπτικά υπέρ μας. Ακόμη και στο Στρατό Ξηράς όπου η Τουρκία υπερτερούσε τρία προς ένα, δεν είχαμε ουσιαστικό πρόβλημα λόγω του περιορισμένου μετώπου στον Εβρο.

Εξάλλου, εμείς είχαμε καλύτερα άρματα μάχης, τα γαλλικά ΑΜΧ, που ήταν πιο σύγχρονα και γρήγορα από τα αμερικανικά Μ-47 που διέθεταν, είναι αλήθεια σε μεγάλους αριθμούς αυτοί. Επιπλέον, οι περισσότεροι ανώτεροι αξιωματικοί είχαμε πολεμική εμπειρία από την περίοδο 1946-49, ενώ οι Τούρκοι είχαν να πολεμήσουν από το '22».

Για τον πάλαι ποτέ πανίσχυρο άνδρα της χώρας... «η κρίσιμη διαφορά ήταν στην ψυχοσύνθεση των δύο λαών. Ο Ελληνας στρατιώτης εκείνης της εποχής (1974) ήταν πολύ καλύτερα εκπαιδευμένος και είχε υψηλότερο ηθικό από τον αντίστοιχο Τούρκο».

Σύμφωνα με τον ίδιο... «τα 22 Φάντομ που μόνο εμείς τότε διαθέταμε ,θα δημιουργούσαν υπεροχή στον αέρα και θα συνέτριβαν την τουρκική αεροπορία. Απ' ό,τι θυμάμαι πετούσαν με επιχειρησιακή ταχύτητα 700χλμ. την ώρα και ήταν απείρως γρηγορότερα από τα F-104, F-100 και F-84 που είχαν οι Τούρκοι. Ειδικά τα τελευταία ήταν κάτι παλιατζούρες από τον καιρό τηςΚορέας που ίσα - ίσα πετούσαν».

Αλλά και στο Ναυτικό, σύμφωνα με τον ιδεολογικό υπεύθυνο του Απριλιανού καθεστώτος, όπως ο ίδιος αρέσκεται να αποκαλεί τον εαυτό του, η διαφορά ήταν συντριπτική: «Πρέπει να 'χαμε δύο – τρία αντιτορπιλικά περισσότερα από τους Τούρκους, αλλά το παιχνίδι θα κερδιζόταν από τα υποβρύχια και τις γαλλικές πυραυλάκατους που μόλις είχαμε παραλάβει. Είχαμε οχτώ γερμανικά υποβρύχια, από τα οποία τα τέσσερα ήταν σύγχρονα τύπου 2009, ενώ αυτοί κάτι απομεινάρια αμερικανικά του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου». Γι' αυτό, όπως υποστηρίζει... «μπορούσαμε να διαλύσουμε τις τουρκικές αποβατικές δυνάμεις. Θυμάμαι ότι τα υποβρύχια του Αραπάκη απείχαν περίπου 80 ναυτικά μίλια από την Πάφο και τα Φάντομ βρίσκονταν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Στη σύσκεψη που έγινε τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου στο γραφείο του Γκιζίκη, είπα στον Αραπάκη να βουλιάξει όλα τα τουρκικά πλοία που ήταν έξω από το λιμάνι της Κυρήνειας και στον Παπανικολάου να στείλει από την Κρήτη τα πρώτα έξι Φάντομ και να βομβαρδίσουν οτιδήποτε τουρκικό εκινείτο πάνω στο νησί».

Τελικά, όμως, δεν έγινε τίποτε απ' όλ' αυτά. «Γιατί;», τον ρωτήσαμε. «Μας πρόδωσαν, δεν το κρύβω, οι αρχηγοί των γενικών επιτελείων και ο Γκιζίκης. Οπως πληροφορήθηκα εκ των υστέρων οι τρεις αρχηγοί μαζί με τον Μπονάνο και τονΓκιζίκη, συναντήθηκαν και αποφάσισαν να μην έρθουν σε αντιπαράθεση με τηνΤουρκία, ενώ ο Αραπάκης διέταξε τα υποβρύχια να γυρίσουν πίσω και ο Παπανικολάου να μη σηκωθεί ούτε ένα αεροπλάνο. Στη συγκεκριμένη σύσκεψη, όπως ενημερώθηκα από τον αρχηγό του Στρατού αντιστράτηγο Γαλατσάνο, ο Αραπάκης πρότεινε κι οι άλλοι συμφώνησαν να παραδώσουν την εξουσία στους πολιτικούς».

Ο ίδιος απαντά και στην κατηγορία ότι ήθελε το θάνατο του Μακαρίου. «Σε καμία περίπτωση γιατί έτσι θα κλονιζόταν το έρεισμα της Ενωσης, μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι περισσότεροι Κύπριοι ήταν μακαρικοί. Η διαταγή που είχα δώσει προσωπικά στον συνταγματάρχη Κων/νο Κομπόκη, που ήταν επικεφαλής της επίθεσης στο Προεδρικό Μέγαρο, ήταν να συλληφθεί ο Μακάριος ζωντανός».

Οσο για την τύχη του Αρχιεπισκόπου Κύπρου ο Ιωαννίδης υποστηρίζει ότι ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ που «δεν έβλεπε με καλό μάτι τον Μακάριο», του είχε προτείνει να «φιλοξενηθεί» για ένα διάστημα σε Μοναστήρι του Αγίου Ορους. «Ο Σεραφείμ γνώριζε προσωπικά πολλούς ηγούμενους και με είχε πείσει ότι θα μπορούσε να τακτοποιήσει το θέμα».

Για τον «αόρατο δικτάτορα» δεν έγιναν εγκλήματα στη διάρκεια της Επταετίας για τα οποία να θεωρείται ηθικός αυτουργός.«Μάθατε πότε να μου έχει γίνει καμία αγωγή για το συγκεκριμένο θέμα ή κάποιος να έχει στραφεί ζητώντας αποζημίωση από την οικογένειά μου, ισχυριζόμενος ότι υπήρξε θύμα μου;», αναρωτιέται.

Οσο για τους δημοσιογράφους, θεωρεί ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα, ακόμη και να μπουν στη φυλακή, όπως ο υπογράφων, προκειμένου να κάνουν ρεπορτάζ. Εμείς, όμως, οφείλουμε να περιγράψουμε τα γεγονότα, έστω και από αυτήν την πλευρά, καθώς η παραφιλολογία που είχε αναπτυχθεί γύρω από την Κυπριακή τραγωδία, μας δίνει το δικαίωμα να φωτίσουμε όλες τις πτυχές εκείνων που πρωταγωνίστησαν την συγκεκριμένη περίοδο...

Όπως γίνεται φανερό, ο Ιωαννίδης δεν λέει και πολλά για τον Αμερικανικό παράγοντα και τις συνεννοήσεις μαζί του προ του Πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου, ούτε κάν για τους λόγους που τον οδήγησαν να ανατρέψει τονΠαπαδόπουλο, λέει όμως πολλές αλήθειες σε αυτήν την συνέντευξή του, που «κουμπώνουν» με άλλες μαρτυρίες τρίτων για αυτές τις «αμαρτωλές» συσκέψεις μετους Αμερικάνους.

Μετά πό αυτήν την συνέντευξη αντιλαμβανόμαστε τελικά τι έκανε;

Αρκέστηκε μόνο στο να καταμαρτυρεί κατ' επανάληψιν στους Αμερικάνους πολιτικούς και διπλωμάτες, το γνωστό πλέον «μας εξαπατήσατε!» Αφού επιδόθηκε σε ένα άσκοπο "θέατρο απειλών και λεονταρισμών", από τους οποίους δεν τόλμησε να πράξει ουδέν, τελικά κατέρρευσε και έμεινε απλός θεατής των πραγματικά τραγικών στιγμών που διαδραματίζονταν τότε σε Ελλάδα και Κύπρο!

Ούτε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα τόλμησε να ανακηρύξει!

Ούτε έξοδο από το ΝΑΤΟ αποφάσισε!

Ούτε αντίποινα προς την Τουρκία, με κήρυξη Πολέμου τόλμησε!

Αυτό από μόνο του, συνιστά προδοσία!

Οι πραγματικοί άντρες και ιδιαίτερα αυτοί που θέλουν να λέγονται αγνοί εθνικιστές, όταν ξέρουν και νιώθουν ότι δεν πρόδωσαν, αλλά άθελά τους έκαναν κακό στην πατρίδα τους, βάζουν το υπηρεσιακό τους όπλο στον κρόταφο και σαν άντρες ζητούν συγχώρεση και λύτρωση, με τον θάνατο τους!

Ο Ιωαννίδης στην Δίκη της Χούντας το 1974, είπε το "Μην ανησυχείτε Κε Πρόεδρε (απευθυνόμενος στον Πρόδρο του Δικαστηρίου Ντεγιάννη). Δεν θα αποκαλύψω Κρατικά Μυστικά. Κρατώ κλειστά τα χαρτιά μου"!

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!

Και αν δεν τα άνοιξε ποτέ σε μας, εκεί που θα πάει στο τελευταίο του ταξίδι, (γιά όσους δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Κόλαση και Παράδεισος), τον περιμένουν ο Κουρούπης, ο Καλμπουρτζής, ο Μπούτος, ο Κατσάνης, ο Κατούντας, ο Μουζάκης, ο Χατζηδάκης και τόσοι άλλοι να τους πει όλη την αλήθεια... Αυτήν που δεν είπε ολόκληρη, ποτέ σε μας!

Μετά από όλα αυτά, εγώ λοιπόν δεν θα πώ "ο αποθανών δεδικαίωται" αλλά "Θεός σχωρέστον!"

Με εκτίμηση στην υπομονή σας να διαβάσετε το άρθρο μου
ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΣΤΗΝ ΧΕΙΜΑPΡΑ

2010-08-14T12:13:00.006+03:00

Σε όλα τα γραπτά μου, έχω σαν βασικό γνώμονα την νηφάλια "εξήγηση" των γεγονότων, διότι είμαι πεποισμένος ότι μόνο με την γνώση και την αντίληψη, θα αποφύγουμε τις δυσάρεστες καταστάσεις.

Με αφορμή την δολοφονία του Αριστοτέλη στην Χειμάρρα από Αλβανούς .."Εθνικιστές", περιηγήθηκα το διαδίκτυο με σκοπό να δω πως βλέπουν το γεγονός οι άλλοι, ακόμα και αυτοί που δεν έχουν τα ίδια ιδεώδη και ιδανικά με μένα...

Λοιπόν τι αντίκρυσα?

"Κραυγές" του στυλ "ορμάτε τους να φτάσουμε μέχρι την Πόλη", "φάτε τα ...λαρύγγια των Αλβανών που ζουν στην Ελλάδα" κλπ παρόμοια από την μιά πλευρά (δικαιολογημένα σε κάποιο βαθμό) και από την άλλη πλευρά "μην διογκώσουμε ένα περιστατικό, που προκάλεσαν μερικοί ανεγκέφαλοι"!

Είδα βέβαια και το τραγικό "Τι Βορειοηπειρώτες και κουραφέξαλα, Αλβανοί πολίτες είναι. Γιατί τότε δεν λέμε Δυτικοθρακιώτες τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης?" (!!!)

Κάθησα και σκέφτηκα όσο μπορούσα πιό νηφάλια λόγω του γεγονότος, τι διαβάζω και βλέπω γύρω μου και αποφάσισα να βαρέσω αυτά τα πλήκτρα του υπολογιστή, μπας και βοηθήσω από πλευράς μου να δούμε την αλήθεια κατάματα. Μιά αλήθεια που και σκληρή είναι και τραγική. Και εξηγούμαι:

Η ζώνη των Βαλκανίων που ζούμε, διότι αυτήν διάλεξαν οι πρόγονοι μας 3,000 χρόνια πριν, διακατέχεται από έναν ξέφρενο Εθνικισμό από όλα τα κράτη που την απαρτίζουν, ίσως διότι διαμέσου των αιώνων, υπήρξαν τόσες πολλές αλλαγές συνόρων που συντηρούσαν πάντα έναν αδηφάγο αλυτρωτισμό.

Το διαπίστωσα όταν εργαζόμενος επί αρκετά χρόνια σαν Υψηλόβαθμο Διευθυντικό στέλεχος σε μιά Πολυεθνική Εταιρεία έφτασα να γίνω "Βαλκανιάρχης" δηλαδή να έχω υπό την ευθύνη μου, πέραν της Ελλάδας και της Κύπρου και σχεδόν όλες τις χώρες των Βαλκανίων. Εκεί είδα γιά πρώτη φορά την ουτοπία της "ήρεμης Βαλκανικής"!

Θα σας αναφέρω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μιά βραδιά στο Βελιγράδι, είχα βγάλει τον Διευθυντή που είχα σαν υπεύθυνο γιά την Σερβία και το Μαυροβούνιο γιά φαγητό μετά από μιά κοπιαστική ημέρα. Μετά το τέλος του φαγητού, αρχίσαμε να πίνουμε τα παραδοσιακά "σνάπς" και ο Σέρβος "έκανε κεφάλι". Εγώ λόγω της θέσης μου ήμουν πιό προσεκτικός και διατηρούσα την νηφαλιότητά μου. Ξεκινήσαμε την συζήτηση γιά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στην πρώην Γιουγκοσλαβία και γιά το γεγονός ότι μόνο η Ελλάδα δεν "τσίμπησε" στην παραπληροφόρηση των δυτικών μέσων ενημέρωσης (Αγγλίας, Γερμανίας κλπ) και βοήθησε με κάθε τρόπο τους Σέρβους "αδελφούς" μας, έστω και με αυτην την ηθική υποστήριξη. Λίγο λίγο η συζήτηση πήγαινε πιό πέρα, ώσπου χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στην ΠΓΔΜ....
Εκεί έμεινα εμβρόντητος όταν ο Mirce (έτσι λεγόταν ο υφιστάμενος μου Διευθυντής της Σερβίας) μου είπε ότι η "Μακεδονία" είναι "αλύτρωτη" και φτάνει μέχρι την Θεσσαλονικη και τον Όλυμπο!!!
Δώστε βάση... Υφιστάμενος μου, με γνώση του ότι είμαι Έλληνας και του γεγονότος ότι σαν Έλληνας ήμουν παρά το πλευρό του στην διαμάχη της Σερβίας με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, με γνώση της ευαισθησίας που έχουμε σαν Έλληνες στο θέμα της Μακεδονίας μας και της διαμάχης μας με την ΠΓΔΜ (ένα θέμα που έπρεπε να έχουμε κλείσει πριν 20 χρόνια).... Παρόλα ταύτα μου έδειξε τι πιστεύει και στην πορεία ανακάλυψα ότι δεν ήταν ο μόνος που πίστευε το ίδιο σε ότι αφορά την ΠΓΔΜ!

Ένα δεύτερο περιστατικό ήταν όταν σε ένα από τα συχνά ταξίδια μου στην Σόφια, πήρα όλο το team μου εκεί και τους έβγαλα όλους γιά φαγητό επ'ευκαιρία της επίτευξης του στόχου τους σε πωλήσεις και κέρδη γιά το πρώτο τρίμηνο του 2004 (αν θυμάμαι καλά)! Έκαναν σαν τρελλοί από την χαρά τους, γιατί ήξεραν ότι θα τους πήγαινα σε ένα πολυτελές εστιατόριο όπου θα έτρωγαν και θα έπιναν ότι τραβούσε η ψυχή τους. Και το βασικότερο... Θα πλήρωνε η Εταιρεία!
Που λέτε ότι με πήγαν (καθότι άφησα αυτούς να επιλέξουν το μέρος, λόγω εντοπιότητας) ?
Σε ένα όντως πολυτελές εστιατόριο με το όνομα "Μεγάλη Βουλγαρία" !!!

Με έβαλαν να καθήσω σε μιά θέση όπου από πίσω μου είχα ένα χάρτη της Βαλκανικής όπου στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, η πιό ακριτική Ελληνική Ομάδα θα ήταν η ΑΕΛ (Λάρισα)! Όλα τα άλλα, Κεντρική, Ανατολική, Δυτική Μακεδονία, Ανατολική και Δυτική Θράκη, ΠΓΔΜ, και ένα μικρό κομμάτι της Αλβανίας στην Βουλγαρική επικράτεια. Κοίταξα τον υφιστάμενο μου Βούλγαρο διευθυντή με απορία και του λέω "Radoslav (έτσι ήταν το όνομα του) πως και διάλεξες αυτό το εστιατόριο?"
"Εχει πολύ καλό φαγητό" μου απαντάει και διέκρινα ένα μικρό μειδίαμα στο βλέμμα του!
Πραγματικά έκπληκτος από το γεγονός και διακρίνοντας γελάκια από πλευράς των υπολοίπων εργαζομένων που είχα καλέσει στο τραπέζι, όποτε γυρνούσα και παρατηρούσα αυτόν τον χάρτη, συνέχισα σαν να μην τρέχει τίποτα. Τους άφησα και διάλεξαν ότι πιό εκλεκτό υπήρχε σε ψάρια, κρασί κλπ, και όταν έφτασε η ώρα του λογαριασμού, άναψα τσιγάρο, φόρεσα το παλτό μου και βγήκα έξω, λέγοντας: "Radoslav κανόνισε τον λογαριασμό"!
Έμειναν όλοι με το στόμα ανοιχτό! Πήγε να μου πει κάτι αλλά με το ύφος πιά του Προιστάμενου του και όχι του "συνεργάτη" που τον κάλεσε γιά φαγητό του επανέλαβα: "Φρόντισε τον λογαριασμό. Σας περιμένω απ' έξω"!
Τους παρακολουθούσα που ψάχνονταν να βάλουν όλοι ρεφενέ να πληρώσουν τον λογαριασμό, αφού εγώ τους είχα εγκαταλείψει... Ένας εθνικιστικός σαδισμός ξύπνησε μέσα μου βλέποντας την αγωνία τους να μαζέψουν τα Λέβα που χρειάζονταν γιά να πληρώσουν τον τσουχτερό λογαριασμό, όχι μόνο αυτών που έφαγαν και ήπιαν αυτοί, αλλά και αυτών που έφαγα και ήπια εγώ!
Με γύρισαν στο Ξενοδοχείο μου αμίλητοι σε όλη την διαδρομή...
Την επόμενη μέρα ο Radoslav μου έφερε τον λογαριασμό να τον υπογράψω, γιά να πάρει τα χρήματα από το Ταμείο και να τα μοιράσει στους συναδέλφους του που πλήρωσαν μαζί του τον λογαριασμό. Εκεί είχα την ευκαιρία να μιλήσω λίγο μαζί του και να καταλάβω ότι μέσα τους είχαν μιά ζήλεια γιά την Ελλάδα, γιά το γεγονός ότι είχαν Έλληνα προιστάμενο, γιά το γεγονός ότι στην Ελλάδα περνάμε καλύτερα από ότι εκείνοι, από το ότι εμείς είμασταν εδώ και πολλά χρόνια μέλη της ΕΟΚ αρχικά και της ΕΕ μεταγενέστερα κλπ κλπ. Και όλα αυτά τους έβγαιναν σε ένα Εθνικιστικό ...κόμπλεξ, που μόνο με την σκέψη της Μεγάλης Βουλγαρίας μπορούσαν να ξεπεράσουν!
Συζητήσαμε αρκετά, και από τις κουβέντες μου κατάλαβε ότι μπορεί να είμαι στέλεχος Πολυεθνικής αλλά πρώτα από όλα είμαι Έλληνας και ότι δεν θα ανεχόμουν παρόμοιες συμπεριφορές στο μέλλον. Και προς μεγάλη του ευχαρίστηση με είδε να βάζω την υπογραφή μου στον λογαριασμό του Εστιατορίου, σημάδι ότι τα βάσανά του τελείωσαν, λόγω της ατυχούς έμπνευσης του να πάει έναν Έλληνα και δη προιστάμενό του, σε ένα εστιατόριο που λεγόταν "Μεγάλη Βουλγαρία" και να τον βάλει να καθήσει μπροστά στον χάρτη της!

Με όλα αυτά που ίσως σας κούρασαν που θέλω να καταλήξω? Στο γεγονός ότι η Βαλκανική είναι πλήρης Εθνικισμού και Αλυτρωτισμού και όποιος δεν το καταλαβαίνει είναι ή βλάκας ή ...προδότης!

Ερχόμενοι λοιπόν στην Αλβανία και στο περιστατικό με τον άτυχο Αριστοτέλη, θέλω να σας πω τι καταλαβαίνω από όλη αυτήν την υπόθεση:
"Οι Αλβανοί ΔΕΝ μας υπολογίζουν ή καλύτερα δεν μας παίρνουν στα σοβαρά!"

Οι Αλβανοί ως Τουρκογενής λαός (καμμία σχέση με τους Ιλλυρίους, όπως βαυκαλίζονται), σέβονται ΜΟΝΟ την δύναμη, όπως και οι Τούρκοι άλλωστε!

Βλέπουν ομοεθνείς τους να βρίσκονται στην Ελλάδα, να καίνε επ' ευκαιρία έστω ποδοσφαιρικού αγώνα Ελληνικές σημαίες και κανείς να μην αντιδράει, βλέπουν να μπαίνουν από τα σύνορα και κανείς να μην τους ενοχλέι, βλέπουν ...Έλληνες Πολιτικούς να θέλουν να τους "Ελληνοποιήσουν" λες και είναι ο "περιούσιος Λαός", βλέπουν ότι κανείς Νόμος γιά την Μετανάστευση δεν τηρείται από τις Αρχές, βλέπουν ότι λόγω συμφόρησης των Φυλακών κακοποιοί Ομοεθνείς τους αθωωνονται γιά να επιστρέψουν δήθεν στην Αλβανία, ενώ την επομένη κιόλας μέρα κόβουν βόλτες στην Ομόνοια, βλέπουν μιά "κουτσουλιά" στον χάρτη που λέγεται ΠΓΔΜ να μας έχει στριμώξει στην γωνία, νιώθουν την απατηλή ασφάλεια της ομογάλακτης Τουρκίας και την υποστήριξη των ΗΠΑ στην υπόθεση του Κοσσόβου, και έτσι πιστεύουν ότι ανεξάρτητα από το πόσο μπορούν να "το τραβήξουν το σχοινί" με την Ελλάδα, μπορούν και να μείνουν ατιμώρητοι!

Το βασικότερο βλέπουν απέναντί τους, Ελληνικές Κυβερνήσεις ΧΩΡΙΣ ΠΥΓΜΗ!

Κυβερνήσεις που έκαναν ΑΡΣΗ του ΕΜΠΟΛΕΜΟΥ απέναντί τους, χωρίς να πάρουν ως αντιστάθμισμα, καθόλου ευεργετικά ανταλλάγματα γιά την καταπιεζόμενη Ελληνική Εθνική και όχι Θρησκευτική Μειονότητα της Βορειου Ηπείρου.

Κυβερνήσεις που σε παρόμοια συμβάντα, σαν αυτό του Αριστοτέλη, απλά να ψελλίζουν κάποιες διαμαρτυρίες!

Όχι οι Αλβανοί δεν ξέρουν Ιστορία (γιά αυτό και νομίζουν ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Ιλλυρίων και ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Αλβανός, όπως και ο Γιώργης Καστριώτης)! Απλά οι Τούρκοι τους συμβουλεύουν: "κοιτάτε εμείς, και το 1955 και το 1964-1965 και το 1974 καταφέραμε και τους ξεριζώσαμε από τα εδάφη τους, που τώρα είναι εδάφη μας, και κανείς δεν μας είπε τίποτα!. Κάντε το ίδιο και εσείς... Οι σημερινοί Έλληνες θέλουν μόνο την καλοπέρασή τους, δεν έχουν τα κότσια των προγόνων τους!"

Και αυτό είναι η Αλήθεια! Ψηφίζουμε αυτόν που θα μας τάξει περισσότερα γιά την καλοπέρασή μας ανεξάρτητα αν ξέρουμε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα υπερασπίσει τα Εθνικά μας Συμφέροντα!

Αν το 1955 όταν έγινε τον Σεπτέμβρη η "Νύχτα των Κρυστάλλων" στην Κωνσταντινούπολη, στην Θράκη απελαύνονταν 10,000 Μουσουλμάνοι, αν συνέβαινε το ίδιο το 1964-65 με παράλληλη δήμευση περιουσιών τους , όπως έγινεμε τους Έλληνες της Πόλης, όπου σε μιά νύχτα άφησαν περιουσίες στην Κωσταντινούπολη την Ίμβρο και την Τένεδο και ήλθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, θα σου έλεγα αν τολμούσαν άλλοι να κάνουν το ίδιο!

Αν ήξεραν ότι ο θάνατος του Αριστοτέλη θα σήμαινε βίαιη απέλαση - με παράλληλη φύλαξη των συνόρων - 50.000 Αλβανών με τις οικογένειες τους, από την Ελλάδα, θα σου έλεγα αν έκαναν θανατηφόρες μαγκιές ....οι έτεροι καλοί μας γείτονες!

Το ίδιο το Αλβανικό Κράτος που στην ουσία συντηρείται οικονομικά από την Ελλάδα, θα κρεμούσε ανάποδα στην Πλατεία των Τυράνων (ή Τυράν-ν-ων), τους εγκληματίες δολοφόνους του Αριστοτέλη!

Αλλά ξέρουν ότι απέναντί τους έχουν ένα Κράτος-οπερέττα με Πολιτικούς χωρίς πυγμή, που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ίδιων ανθρώπων και Κυβερνήσεων που εξυπηρετούν και οι ίδιοι...

Και γιά αυτό αποθρασύνονται! Και δυστυχώς φοβάμαι ότι δεν είδαμε τίποτα ακόμα!

Οι Αλβανοί σήμερα είναι η πρώτη σε πληθυσμό μειονότητα στην χώρα! Με τα δικαιώματα που πήραν μετανάστες και λαθρομετανάστες σύντομα θα μπορούν να έχουν λόγο στα πολιτκά και κοινωνικά αλλά και ΕΘΝΙΚΑ θέματα της χώρας!

Και σε αυτό θα φταίμε εμείς, με αυτούς που ψηφίζουμε!

Και κάτι τελευταίο: "Μην πεις, "Θεός σχωρέστον", γιά τον Αριστοτέλη και αμέσως μετά πας γιά βουτιά στην πισίνα.... Άφησε να περάσει λίγη ώρα... για το τυπικόν της υποθέσεως!

ΥΓ Ευχαριστώ που με ανεχθήκατε!

Υ/Β Β.Π.Ν. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ - Πλωτάρχης Μίλτων Ιατρίδης

2010-08-13T12:51:00.005+03:00

ΤΟ Υ/Β Β.Π.Ν. "ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ" ΣΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ 1939

Πριν από 70 περίπου χρόνια, το Δεκέμβριο του 1940, ένα άγνωστο, ως τότε, υποβρύχιο του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού έγραφε μια από τις πιο ένδοξες σελίδες στην ιστορία της Ελλάδας, κατά τη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου του 1940-1941.

Είχε προηγηθεί η ιταλική πρόκληση της 28ης Οκτωβρίου, η οποία είχε βρει την Ελλάδα έτοιμη να δώσει τη μάχη «υπέρ βωμών και εστιών», από κάθε σπιθαμή της επικράτειας.

Το υποβρύχιο ονομαζόταν «Παπανικολής» και είχε, κατά τη διάρκεια του πολέμου, ως Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη ΒΠΝ Μίλτωνα Ιατρίδη.

Στις 24 Δεκεμβρίου 1940, το υποβρύχιο «Παπανικολής» επιτέθηκε εναντίον μεγάλης ιταλικής νηοπομπής στην Αδριατική θάλασσα και κατόρθωσε να βυθίσει στα Στενά του Οτράντο τρία ιταλικά οπλιταγωγά, συνολικού βάρους 25.000 τόνων, που μετέφεραν όπλα, πολεμοφόδια και εν γένει πολεμικό υλικό στα παράλια της Αλβανίας, για να ενισχυθούν οι ιταλικές μονάδες που προσπαθούσαν να νικήσουν τους Έλληνες ...

Για το κατόρθωμά του αυτό, ο Κυβερνήτης Μίλτων Ιατρίδης προβιβάστηκε άμεσα σε Αντιπλοίαρχο επ' ανδραγαθία και του απονεμήθηκε το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας» (30 Δεκεμβρίου 1940).

Το γεγονός αυτό περιποιεί ιδιαίτερη τιμή όχι μόνο στο Πολεμικό μας Ναυτικό, που αγωνίστηκε ισάξια με το Στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά και στο Νομό Κορινθίας, καθώς ο Πλωτάρχης Μ. Ιατρίδης είχε και Κορινθιακή καταγωγή.

Ο ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ ΜΙΛΤΩΝ ΙΑΤΡΙΔΗΣ (ΑΡΙΣΤΕΡΑ) ΣΤΟΝ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ, ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΔΡΙΑΤΙΚΗ, ΟΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΔΕΚΤΟΣ ΜΕ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟ ΝΑΥΤΕΣ & ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Γεννήθηκε στο Σοφικό το 1906, τον τόπο καταγωγής της μητέρας του. Ο πατέρας του, Βασίλειος Ιατρίδης, καταγόταν από τον Πύργο Ηλείας και ασκούσε το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Μετά την ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του, ο Μίλτων Ιατρίδης εισήλθε στη Σχολή των Ναυτικών Δοκίμων το 1921 και αποφοίτησε ως μάχιμος Σημαιοφόρος στις 26 Ιανουαρίου 1926. Από τότε υπηρέτησε κυρίως στα υποβρύχια.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1939, προβιβάστηκε στο βαθμό του Πλωτάρχη. Από τη θέση αυτή και με τη συνακόλουθη ανάληψη του αξιώματος του Κυβερνήτου του «Παπανικολής», συνέβαλε τα μέγιστα στον αγώνα εναντίον του Άξονα.
Είναι βέβαιο πως η πράξη του έχει γραφεί με «χρυσά γράμματα» στην ιστορία του ελληνο-ιταλικού πολέμου.

Ως τα μέσα του 1941 και τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας - με την ταυτόχρονη πτώση της Κρήτης -, όργωνε κυριολεκτικά με το υποβρύχιό του τη θάλασσα του Σαρωνικού, απ' τις ακτές του οποίου, κυρίως στην περιοχή του Σοφικού, παρελάμβανε Άγγλους και Νεοζηλανδούς σαμποτέρ, οι οποίοι είχαν φθάσει στην περιοχή για να προκαλέσουν δολιοφθορές στις πρώτες δυνάμεις Κατοχής που κατέφθαναν στην Κορινθία. Οι σαμποτέρ μεταφέρονταν με τον «Παπανικολή» στην Κρήτη, απ' όπου συνέχιζαν τον αγώνα κατά των Γερμανών. Στην περιοχή του Σοφικού, υπάρχει ο όρμος της «Σελόντας», που αποτελούσε και το καταφύγιο του υποβρυχίου, όταν ο Κυβερνήτης του επισκεπτόταν το χωριό του.

Μετά το τέλος του πολέμου, οδήγησε το υποβρύχιό του στη Μέση Ανατολή, όπου είχε καταφύγει η ελληνική Κυβέρνηση, αφού αντιμετώπισε πολλούς κινδύνους.

Στα τέλη Δεκεμβρίου 1941, ο Ιατρίδης στάλθηκε στην Αγγλία για να παραλάβει το αντιτορπιλικό «Μιαούλης», του οποίου πλέον είχε τοποθετηθεί Κυβερνήτης και επέστρεψε με αυτό στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στα τέλη του 1942. Στη συνέχεια υπηρέτησε στη Βάση Υποβρυχίων και σε άλλες υπηρεσίες της ξηράς.

Μετά το τέλος του πολέμου, επιστάτησε στις επισκευές του ιταλικού καταδρομικού «Ευγένιος της Σαβοΐας», που είχε δοθεί, τότε, στην Ελλάδα ως πολεμική αποζημίωση και μετονομάστηκε «Έλλη».

Ο Μ. Ιατρίδης αποστρατεύτηκε αυτεπάγγελτα στις 29 Δεκεμβρίου 1952, με σύγχρονη προαγωγή στον βαθμό του Πλοιάρχου. Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1960, ο μεγάλος αυτός άνδρας του Πολεμικού μας Ναυτικού, σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, σε ηλικία 54 ετών. Ήταν παντρεμένος με τη Λέλα Ιατρίδη (η οποία απεβίωσε πρόσφατα) και έχει μια κόρη, την Αδριατική, η οποία πήρε το όνομα της θάλασσας όπου ο Πλωτάρχης πατέρας της έγραψε μια από τις λαμπρότερες σελίδες της εμπόλεμης ιστορίας μας.

Στη γενέτειρά του, το Σοφικό, έχει τοποθετηθεί η προτομή του Μίλτωνος Ιατρίδη, στο προαύλιο του Ναού της Αγίας Τριάδος. Παρόμοια προτομή υπάρχει και στην πόλη της Κορίνθου, ως τιμή στον μεγάλο Κορίνθιο Πλωτάρχη.

ΚΑΤΑ ΤΟ 1971, ΤΟΤΕ ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΥ ΤΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΝ ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΘΕΩΡΗΤΟ "ΑΜΑΡΤΗΜΑ" ΚΑΙ "ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ", ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΤΑΙΝΙΑ "ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ" ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΖΑΚΟ ΣΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΠΛΩΤΑΡΧΗ ΙΑΤΡΙΔΗ, ΤΗΝ ΑΙΜΙΛΙΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗ ΣΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ ΛΕΛΑΣ, ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΦΕΡΤΗ ΣΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥ ΑΣΛΑΝΟΓΛΟΥ, ΤΟΝ Γ.ΜΑΛΟΥΧΟ, ΤΟΝ Π.ΛΙΑΡΟ κα ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΜΑΣ!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ.ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΤΟ 2008 ΣΕ ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΤΟΤΕ ΜΕΛΟΣ.

ΟΛΟΙ ΦΤΑΙΜΕ...!!!!

2010-08-10T12:52:00.004+03:00

Κάποτε πρέπει να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και να πούμε: "Φτού σου"!

Είναι η καλύτερη αυτοκριτική που θα μπορούσαμε να κάνουμε...

Χρόνια στα blogs (σχεδόν από τότε που εμφανίστηκαν δειλά-δειλά), ακούω και βλέπω τα ίδια και τα ίδια!

"ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ"

Και στο ραντεβού "εκεί" είναι μόνο ο μικροπωλητής που πουλάει ψημένο καλαμπόκι και ποπ κόρν... Όλοι οι υπόλοιποι στον καναπέ και "ζάπινγκ" στα γρήγορα μην χάσουμε το σημερινό ...X-Factor!

Θα μου πείτε "Αντε ρε υπερβολικέ!"

Υπερβολικός? Για πείτε μου που είσασταν/είμασταν (βλέπετε δεν βγάζω την ουρά μου απ'έξω) την επομένη της βραδιάς των Ιμίων? Γιατί δεν πήγαν 500.000 κόσμος έξω από την Βουλή να τους πάρει και να τους σηκώσει (όπως ο αέρας την σημαία μας στα Ίμια - κατά την φελλο-Παγκάλειο λογική)?

Τώρα βλέπω... Το Πίρι Ρέις στην υφαλοκρηπίδα μας (και σύντομα στην κ@@@@@πίδα μας γιά να λέμε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη), ο Δρούτσας τσιμπάει τα ντολμαδάκια με τον Νεο-Βεζύρη Νταβούτ-ογλού και κοιμάται τον ύπνο του δικαίου ενώ η πονηρή-μαιμού καλοβλέπει και τα ντολμαδάκια στο πιάτο του ΥΠΕΞ μας, και εμείς... τι εμείς?

Εμείς, Κυρίες και Κύριοι εμείς (που θα έλεγε και ο Τουρνάς)...

Πονοκέφαλος πρώτος: Θα μείνει ο Μπάγιεβιτς μετά το ξυλοφόρτωμα?
Πονοκέφαλος δεύτερος: Θα έλθει ο Valverde - θα μας προτιμήσει από την Εθνική Ιαπωνίας?
Πονοκέφαλος τρίτος: Τι ώρα θα έλθει το νέο απόκτημα του ΠΑΟΚ να πάμε στο γήπεδο να γίνει της π@@@@ στην υποδοχή...
Πονοκέφαλος τέταρτος: Θα κοπεί το επίδομα "έγκαιρης προσέλευσης" στους Δημοσίους Μη-Υπαλλήλους (ο σωστός όρος είναι Δημόσιοι Δυνάστες)!
Πονοκέφαλος πέμπτος: H Τζούλια ποιόν θα έχει παρτενέρ στην νέα τσόντα που κατά πληροφορίες θα έχει και ...οθωμανικό δίκαιο (εεε τα υπόλοιπα τα είδαμε - μέχρι και μεθυσμένο ...φύλο είδαμε!)
Πονοκέφαλος έκτος: Μενεγάκη με ποιόν? Ποίός είναι ο Ματέο? Και ο Λάτσιος με ποιά?
Πονοκέφαλος έβδομος: Με ποιό Τούρκικο Σήριαλ (που κοστίζει και φτηνά) θα απάντήσουν τα άλλα κανάλια στο δακρυβρεχτο Τούρκικο του ΑΝΤ1, που έχει καθηλώσει, γιαγιάδες, παππούδες, πονεμένες νοικοκυρές, καταπιεσμένους συζύγους και λοιπά μελλοντικά γιουσουφάκια?
Πονοκέφαλος όγδοος: τι θα γίνει με την λαθρομετανάστευση? (μην βιάζεστε... δεν μας επιασε κανένας "εθνικός πόνος" γιά την αύξηση των Αλβανών στην Ελλάδα που σαν μειονότητα πλέον, πέρασαν σε αριθμό και τους Μουσουλμάνους της Θράκης)... Στις παραλίες που δεν πληρώνεις δεν μπορείς να πας πιά! Όλη η παραλία πιασμένη από Αλβανούς.... Δεν μπορείς να κάνεις το μπάνιο σου στην ίδια σου την χώρα βρε αδελφέ! (αυτό είναι που πονάει σήμερα...) Άσε που σε κοιτάνε και "λιμασμένα"... Θα σε φάνε ρε παιδί μου!

Η λίστα δεν τελειώνει....

Μπορώ να γράφω μέχρι μεθαύριο αυτά που μου έρχονται στον νου σαν προβλήματα που θα κάνουν τον νεοέλληνα να προβληματιστεί, να το συζητήσει το πράμα και να αλλάξει στάση στο πως κάθεται στον καναπέ του...

Τι? Πριν 20 μέρες ήταν η επέτειος της εισβολής των Τούρκων στην Κύπρο? Ε και.... Ποιός ασχολείται με τέτοια πράγματα την σήμερον ημέραν.....

Κάποιοι γραφικοί ...."ακροδεξιούς" τους λέει η κυρία που λέει τις ειδήσεις στο MEGA κάνανε μιά περαντζάδα στο κέντρο της Αθήνας με κάτι σημαίες... και αυτό ήταν!

ΛΟΙΠΟΝ ΑΝΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΗΡΑ ΤΩΡΑ!

Αν στις επόμενες εκλογές πάτε και ψηφίσετε (όποιο κόμμα και αν θέλετε) μην ξαναρχίσετε τις γκρίνιες....

Μην ξανανευριάσετε που ετοιμάζουν τα παιδιά μας γιά γιουσουφάκια (μαθαίνοντας και με τον νόμο Τούρκικα...)

Μην ξανανευριάσετε που οι Τούρκοι κάνουν τσάρκα με τα πολεμικά τους στο Λαύριο...

Μην ξανανευριάσετε που τα σχολικά βιβλία μας γράφουν γιά ..."συνωστισμούς" σε απόβάθρες, αντί γιά ...εξανδραποδισμούς!

Μην ξαναβγείτε από τα ρούχα σας που σε λίγο θα μπορούμε να έχουμε Αλβανό Δήμαρχο και Τούρκο Περιφερειάρχη!

Μην ξαναγκρινιάσετε που επειδή το είπε κάποιος παπ@@@@ της Τρόικας, από αύριο δείτε τον εαυτό σας να κατατάσσεται στους "Νεό-Πτωχους"....

Μην ξανακοκκινήσετε από τα νεύρα σας αν δείτε ανθρώπους που έχουν καταδικαστεί γιά απάτες, όχι μόνο να είναι ελεύθεροι - γιά δήθεν ανήκεστο βλάβη της υγείας τους (μιά χαρά είναι καλέ οι άνθρωποι, κόκκινοι κόκκινοι μην τους ματιάσω, μέχρι και στα γήπεδα πάνε) - ενώ εσύ επειδή δεν τα κατάφερες να πληρώσεις το Τ.Σ.Α. σου έρχεται κλήτευση γιά δικαστήριο.....

Σας το λέω γιά να είμαστε ξηγημένοι.....

ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΑΝ ΔΟΥΝΕ 80% ΑΠΟΧΗ... Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 80% ΛΕΥΚΑ, ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΣΤΟ ¨ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΣ"!!!

ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΑΝ ΔΟΥΝΕ 1,000,000 ΚΟΣΜΟ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ "Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΤΟΥΣ"!!!

Γιατί Αντίσταση δεν κάνεις μόνο από το FACEBOOK και το YOU TUBE πίνοντας Coca-Cola Zero (μην πάρουμε και καμμιά θερμίδα!)....

ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΑΙΔΡΑ ΕΙΧΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΓΙΑΤΙ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑ ΣΑΣ...

Κώστας "Μαυροσκούφης"

ΥΓ Κάθε πρωί βλέπω κάποιον στο καθρέφτη μου... Την μέρα που θα πάψω να τον εκτιμώ... δεν θα υπαρχω πλέον!

ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ...!!!

2010-07-18T19:59:00.000+03:00

Όταν βλέπω αυτήν την φωτογραφία, με τους Τούρκους στρατιώτες μέσα στο καταληφθέν Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, να κρατούν την ημισέληνο νιώθω ένα περίεργο συναίσθημα.

Σκέφτομαι γιατί δεν μπορούμε εμείς οι Έλληνες να μάθουμε από τα λάθη μας?

Γιατί πρέπει πάντα να βλέπουμε τα πράγματα κοντόφθαλμα και όταν υποστούμε τις στρατηγικές ήττες, να γινόμαστε "καθηγητές" στην ανάλυση της ήττας!

Δεν αντέχει άλλες ήττες ο Ελληνισμός! Καταλάβετέ το...

Στην Κύπρο αντί ο αγώνας να είναι αντικατοχικός και κατά των τετελεσμένων, ακούω ατέρμονες συζητήσεις γιά την ΕΟΚΑ Β' τον Μακάριο με το "Εφεδρικό" του, τους προδότες με το πραξικόπημά τους, τους Νεο-Κυπρίους του ΑΚΕΛ που θέλουν προσέγγιση με τα "αδέλφια" τους στον Βορρά και ένα κάρο αμπελοφιλοσοφίες!

Ως εδώ αδέλφια!

Ακούστε ένα "καλαμαρά" που λατρεύει την Κύπρο...

Τα αίτια του διχασμού λίγο-πολύ τα ξέρουμε όλοι... Τα τραγικά λάθη του Μακαρίου τα γνωρίζουμε όλοι...

Τα λάθη στην τακτική των "Ενωτικών" τα εμπεδώσαμε, όλα αυτά τα χρόνια...

Τον προδοτικό ρόλο των Στρατιωτικών του ΑΕΔ της Χούντας των Αθηνών και τον ρόλο Αγγλο-Αμερικάνων τον ξέρουμε πιά...

Τι κάνουμε τώρα?

Διαβάζω και ακούω σχόλια χωρίς προκαταλήψεις, από την Κύπρο, από διαφόρους ανθρώπους απλούς, καθημερινούς και αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι όλοι μας ρίχνουμε νερό στον μύλο των Τούρκων! ΔΙΧΟΝΟΙΑ και τίποτα άλλο!

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ένα:

Χύθηκε πολύ αίμα, γιά να αφήσουμε τα τετελεσμένα να παγιωθούν!

Χύθηκε πολύ αίμα, γιά να βάλουμε την υπογραφή μας στην διχοτόμηση!

Χύθηκε πολύ αίμα, γιά να εξαντλούμε την ενέργειά μας στις συζητήσεις και τις αναλύσεις γιά το προδοτικό πραξικόπημα ή γιά τον ρόλο του Μακαρίου στα γεγονότα...

Χύθηκε πολύ αίμα Ελληνικό, Ελλαδίτικο και Κυπριακό γιά να έχουμε την πολυτέλεια μιάς νέας διχόνοιας...

Θυμάμαι μιά από τις πάμπολλες επισκέψεις μου στα "Φυλακισμένα Μνήματα" όπου ο αρχιφύλακας ξεναγός εξηγούσε τους αγώνες των ηρώων της ΕΟΚΑ και τα τελευταία λόγια τους... προσπαθώντας να πει με δικά του λόγια ότι αγωνίστηκαν γιά μιά Κύπρο Ελεύθερη (κάτι που άφηνε να εννοηθεί ότι αγωνίστηκαν γιά μιά ...ανεξάρτητη Κύπρο!)

Τον ρώτησα: "Γιατί αγωνίστηκαν και θυσιαστηκαν όλοι αυτοί? Γιά την ...αυτοδιάθεση"?

Σάστισε.. αλλά δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά και μου απάντησε: "Μα γιά την ένωσιν με την Ελλάδα"!

Ακριβώς!

Λοιπόν δεν πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα υπό το πρίσμα των τετελεσμένων και να αφήνουμε αυτά να καθορίζουν την πολιτική μας!

Ο Αγώνας στην Κύπρο είναι ΕΘΝΙΚΟΣ & ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ...τελεία και παύλα!

Δεν υπάρχει Κυπριακό Έθνος... Ο Κυπριακός Λαός είναι μέρος του Ελληνικού Έθνους!

Καλό είναι να μαθαίνουμε από τα λάθη μας αλλά δεν θα πρέπει να αλλάζουμε την ρότα μας, αλλιώς θα αποδειχθεί ότι η Ιστορία διδάσκει ότι κανείς δεν διδάσκεται από αυτήν!

Το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ θα πρέπει να το θυμόμαστε σε κάθε βήμα μας, σε κάθε πράξη μας, καθημερινά και όχι μόνο κάθε χρόνο τέτοια μέρα!

Το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ πρέπει να είναι "στάση ζωής" και γιά σας στην Μεγαλόνησο αλλά και γιά εμάς τους Ελλαδίτες!

Κώστας Μαυροσκούφης

ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΤΙΣ "ΚΟΤΕΣ" Κε ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ?

2010-07-15T18:15:00.005+03:00

Οι Τούρκοι βγήκαν στο Αιγαίο ...γιά ωκεανογραφικές μελέτες, στα διεθνή ύδατα αλλά εντός της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας!

Μάλισταααααα!

Ε και? θα πει κάποιος, που ρουφάει αμέριμνος τον φρεντουτσίνο του στο καφέ στο Κολωνάκι, θαυμάζοντας την παρκαρισμένη τζιπάρα του, στο πεζοδρόμιο (ε και αν εμποδίζει την διάβαση γιά άτομα με ειδικές ανάγκες τι φταίει αυτός? αυτός τους δημιούργησε τις ειδικές ανάγκες? ήμαρτον...)

Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος... Η πλευρά του ραχατιού, του ραγιαδισμού, της καλοπέρασης και του "τι με νοιάζει εμένα αν οι Τούρκοι φτάσουν στον Μαραθώνα! Αρκεί να μείνουν εκεί και να μην εισβάλλουν σε καμμιά Μύκονο και χάσουμε και τις διακοπές μας"!

Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά. Αυτών που ανησυχούν, που αγαπούν αυτόν τον τόπο και που αναγνωρίζουν ότι "μητρός τε και πατρός τε και των άλλων προγόνων, τιμιώτερον εστιν η πατρίς". Ναι αυτοί ανησυχούν... Γιατί βλέπουν όνειρα... Βλέπουν εφιάλτες...

Βλέπουν Μεγαλέξανδρους και Λεωνίδες, Κολοκοτρωναίους και Παπαφλέσσες, Μεταξάδες και Βενιζέλους, Πλαστήρες και Παπάγους, Δαβάκηδες και Ιατριδηδες, Σταυριανάκους και Κουρούπηδες, Βλαχάκους και Γιαλοψούς, Καραθανάσηδες και Ηλιάκηδες, να έρχονται στον ύπνο τους και να τους λένε: ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ... ΕΣΥ ΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ?

Και αμέσως πετάγεσαι από τον εφιάλτη, κάθιδρως, και πιάνεις το κεφάλι σου και σκέφτεσαι απλά πράγματα καθημερινά...

Αν είσαι στον δρόμο με την γυναίκα σου και κάποιος της πει μιά αισχρή κουβέντα, εσύ τι θα κάνεις? Θα πεις "ασε τον αγάπη μου ενας αλήτης είναι μην του δίνεις σημασία" ?

Και αν αυτός βλέποντας σε "να δίνεις τόπο στην οργή, επανέλθει και δεν αρκεστεί μόνο στα λόγια και απλώσει το χέρι του, τι θα πείς "δεν στα έλεγα αληταράς είναι, γιατί δεν σέβεται μιά κυρία που συνοδεύεται"...

Καθώς σκέφτεσαι αυτά σκουπίζεις τον ιδρώτα από το μέτωπό σου και προσπαθείς να βρεις στο σακκάκι σου την ταυτότητα σου... Λέει ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ... άρα είμαι ΕΛΛΗΝ!

Και τότε σκέφτεσαι τι θα έκανε ο Μιλτιάδης ή ο Νικηταράς αν ήταν στην θέση μου?

Θα του έσπαγε τα μούτρα του θρασύτατου που τόλμησε να σηκώσει τα μάτια του στην γυναίκα του, και ας ήταν διπλός στο μπόι.... Όσες φάω και όσες δώσω... Έτσι θα έλεγε!

Και μετά πέφτει ξανά ασυναίσθητα το μάτι σου στην διπλωμένη εφημερίδα στο κομοδίνο... Πηχαίος τίτλος: "Οι Τούρκοι κάνουν έρευνες στο Καστελλόριζο"!

Πως νιώθεις τότε Ελληναρά μου? Αν το Καστελλόριζο ήταν η γυναίκα σου? Τι θα έλεγες?

Λοιπόν δύο δρόμοι υπάρχουν... Ο Ελληνικός και της "κότας" !

Αν νιώθεις ότι σε εκφράζει ο Ελληνικός, αυτός που "δεν σηκώνει μίγα στο σπαθί του" βγες έξω και βροντοφώναξε σε όσους έχουν αναλάβει τον ρόλο της "κότας" ότι δεν είμαστε μόνο στην αστυνομική ταυτότητα Έλληνες Πολίτες αλλά απόγονοι του ευκλεούς γένους των ανδρών αυτών που ο Ουίνστον Τσώρτσιλ έθεσε υπεράνω των Ηρώων...

Και να τους δώσεις να καταλάβουν ότι αναγνωρίζοντας τους αγώνες που έκαναν κάποτε κάποιοι ρομαντικοί (που σήμερα θέλουν να αποκαθηλώσουν τα ποτραίτα τους από τα σχολεία), είσαι έτοιμος να κάνεις το ίδιο και να μην αφήσεις καμμιά σημαία "να την πάρει ο άνεμος" ....

Αν όμως φίλε μου, ανήκεις σε αυτούς που έχουν πάρει τον δρόμο της "κότας" (της ντροπής των Ιμίων, του υπερθεματισμού του Σχεδίου Ανάν κλπ) εεεε τότε κάτσε στα αυγά σου... Πρόσεχε όμως μην μας κουνιέσαι πολύ γιατί μπορεί να τα σπάσεις!!!

Κώστας Μαυροσκούφης

Υπηρετήσας στα Τεθωρακισμένα την περίοδο 1982-1984, δοκιμάσας την ψυχική του αντοχή στον Γενικό Συναγερμό κατά την Ανακήρυξη του Ψευδοκράτους του Ντεκτάς τον Νοέμβρη του 1983 και επιστρατευθείς στην κρίση του Μαρτίου 1987.

Η υποκρισία ΟΛΩΝ μας!

2010-07-01T17:37:00.006+03:00

Διαβάστε το ρεπορτάζ και μετά το σχόλιο μου!
--------------------------------------------------------

Ρεπορτάζ: Δ. Βερύκιος

Οι φωτογραφίες από την επίσκεψη της Τζούλιας Αλεξανδράτου και του μάνατζερ της μεταμεσονύχτιες ώρες στο Πολεμικό Μουσείο κόστισαν στον γιο του πρώην γραμματέα της ΝΔ Λευτέρη Ζαγορίτη. Ο Γεράσιμος Ζαγορίτης μετατέθηκε σε απομακρυσμένο φυλάκιο του Πολεμικού Ναυτικού στη Λήμνο και με 2 μήνες επιπλέον θητείας λόγω της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Ο διοικητής του Πολεμικού Μουσείου παραιτήθηκε, ενώ ο εισαγγελέας του Ναυτοδικείου εξετάζει τις ποινικές ευθύνες όλων των εμπλεκομένων.

Εκτός από τον Γεράσιμο Ζαγορίτη ερευνούνται οι ευθύνες του αξιωματικού υπηρεσίας των σκοπών, ακόμη και της Τζούλιας Αλεξανδράτου και του Μένιου Φουρθιώτη, οι οποίοι μπήκαν σε στρατιωτικό χώρο χωρίς άδεια. Εν τω μεταξύ, ο μάνατζερ της Τζούλιας Αλεξανδράτου έστειλε εξώδικα στα ΜΜΕ που μετέδωσε την είδηση, ότι το ΓΕΣ ερευνά τις στρατολογικές του εκκρεμότητες και αναφέρει, ότι «έχω λάβει νόμιμη αναβολή από την εκπλήρωση των στρατιωτικών μου υποχρεώσεων λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας».

Πηγή: ALPHA
--------------------------------------------------

Χαίρομαι ειλικρινά ιδιαίτερα, διότι με αυτό το ρεπορτάζ και τα παρόμοια του, που εμφανίστηκαν στα ΜΜΕ, καθώς και τα σχόλια που είδαν το φως της δημοσιότητας, κατάλαβα ότι "ανακαλύψαμε την Αμερική"!!!
Δεν γνωρίζαμε τάχα ότι οι λεφτάδες φροντίζουν τα παιδάκια τους... χαχα!
Και φανταζόμασταν ότι οι Πολιτικοί μας, που φρόντιζαν τα παιδιά "των λεφτάδων", να κάνουν την θητεία τους σαν ...καντηλανάφτες στο ξωκλήσι του Λυκαβηττού, δεν θα έκαναν τίποτα γιά τα ίδια τα βλαστάρια τους...
Είμαστε τόσο ανόητοι ή ζούμε σε άλλο πλανήτη;

Άσε τα σύνορα σου λέει να πάει κανένας άλλος! Δόξα τω θεώ, αγροτική χώρα είμαστε υπάρχουν πολλά παιδιά αγροτών που είναι και σκληραγωγημένα να πάνε εκεί στον Έβρο, να φοβούνται και οι άλλοι της απο κει πλευράς!

Δηλαδή σου λέει ο τάδε Πολιτικός, αν στείλω τον γιό μου τον Ρούλη στα σύνορα θα σωθεί η Ελλάδα? Πάρε τηλέφωνο τον συνάδελφο Πολιτικό που τυγχάνει σήμερα να είναι Υπουργός Εθνικής Άμυνας (Άμυνας που λέει ο λόγος δηλαδή, όταν οι Τούρκοι κόβουν βόλτες στο Σούνιο), και να του ζητήσω ένα ρουσφετάκι γιά τον κανακάρη μου...
Αύριο που ξέρεις μπορεί να είμαι εγώ στην θέση του και να χρειαστεί κάτι εκείνος γιά κανένα ανήψι του... Άλλωστε αυτά είναι δανεικά μεταξύ πολιτικών...
Τι; O Υπουργός είναι από άλλο κόμμα; Μα τι σημασία έχει αυτό; (άλλωστε όπως λέει ο λαός όλα τα γουρούνια - και συγνώμη γιά τα νόστιμα τετράποδα - την ίδια φάτσα έχουν!)

Αλλά μιλάμε γιά γιούς πολιτικών και δεν βλέπουμε τι γίνεται με τους ίδιους τους πολιτικούς!

ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ;
ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ" ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΥ;
ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΥ;
ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΥ;

ΜΗΝ ΠΑΙΔΕΥΕΣΤΕ ΤΣΑΜΠΑ!!!!

Και κάτι τελευταίο...
Ξέρετε πόσοι "επώνυμοι" έχουν πάρει "Απολυτήριο Τρελλού" (πάσχοντα δηλαδή από ψυχολογικές διαταραχές ή σχιζοφρενικές τάσεις) γιά να μην υπηρετήσουν;

Ξέρετε ότι με την κείμενη νομοθεσία (που πιστεύω ότι ισχύει ακόμα) αν έχεις πάρει το λεγόμενο "Απολυτήριο Τρελλού" από τον Στρατό δεν μπορείς να κάνεις κάποια πράγματα, ανάμεσα από στα οποία είναι να μην μπορείς να βγάλεις "Δίπλωμα Οδήγησης Οχήματος";

Χαχαχαχα... πόσοι με Τζιπάρες, που τις παρκάρουν επιδεικτικά στα πεζοδρόμια του Κολωνακίου, δεν πήγαν Στρατό ως "διαταραγμένοι ψυχικά"!!!!

Αλλά να μου πείτε όταν κάποια λαμόγια έφαγαν εκατομμύρια είτε επί Κοσκωτά είτε πιό πρόσφατα και όταν φυλακίστηκαν γιά τα κακουργήματά τους, επικαλέστηκαν "ανήκεστο βλάβη της υγείας τους" και αποφυλακίστηκαν, και σήμερα είναι σημαίνοντα μέλη της κοινωνίας, σε αθλητικά σωματεία, σε αλυσίδες επιχειρήσεων, τι να πεί κανείς;

Σε μιά κοινωνία σάπια τίποτα δεν κάνει εντύπωση πιά...

Και η "καημένη" η Τζούλια λίγη δημοσιότητα ήθελε... Τι έκανε το κορίτσι; Μπήκε σε στρατιωτικούς θαλάμους και είδε δέκα φαντάρους με τα σώβρακα...

Σαπίλα αδέλφια, σαπίλα...

Σε λίγο δεν θα μας κάνει τίποτα εντύπωση πιά!

Μεθ' υπολήψεως

Κώστας "Μαυροσκούφης"
Υπηρετήσας κανονικά την θητεία μου επί 22 συναπτούς μήνες
ως Λοχίας (ΤΘ) σε Αυλώνα, Λιτόχωρο, Πύθειο Έβρου.

(*) Γιά να είμαι ειλικρινής ο πατέρας μου (ο οποίος δεν ήταν πολιτικός), έβαλε "βύσμα" μέσω γνωστού που γνώριζε κάποιον, που ήξερε κάποιον άλλο που δούλευε στο ΓΕΣ, κατάφερε κάποτε και με έφερε στο τελευταίο 4μηνο της 22μηνης θητείας μου στο Γουδί αλλά ο "σκατάς" ο Ντεκτάς είχε άλλα σχέδια και με ξαπέστειλαν μαζί με άλλους 1.000 άνδρες, ξανά στα σύνορα μόλις Ανακήρυξε το Ψευδοκράτος του και έτσι το όνειρο του τέλους της θητείας στην Αθήνα... κράτησε λίγο! Θεία Δίκη! Αλλα μόνο γιά μένα ρε γαμ....;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ, ο "Μαύρος Καβαλλάρης"

2010-06-22T16:00:00.004+03:00

Πλησιάζει η επέτειος των 57 χρόνων που έφυγε από την ζωή ένας μεγάλος Έλληνας!

Έφυγε απ' τη ζωή ο «τρόμος και ο φόβος» του Τουρκικού Στρατού.
Έφυγε απ' τη ζωή ο «χειρότερος εφιάλτης» του Κεμάλ Ατατούρκ, του Ισμέτ Πασά και των οπλιτών τους.
Έφυγε ο ήρωας των Βαλκανικών Πολέμων, ο πρωταγωνιστής της Εκστρατείας κατά των Μπολσεβίκων στην Ουκρανία, ο θρύλος της Μικρασιατικής Απελευθερωτικής Εκστρατείας, ο Στρατηγός Νικόλαος Πλαστήρας.
Πολλοί νέοι μας σήμερα αγνοούν και αυτό ακόμα το όνομά του, πόσω δε μάλλον το έργο του!
Έφυγε από την ζωή ο «Μαύρος Καβαλάρης», (ο «καραμπιμπέρ» όπως τον έλεγαν οι Τούρκοι), ο Αντισυνταγματάρχης Διοικητής του ένδοξου 5/42 Συντάγματος Ευζώνων (του «σεϊτάν ασκέρ» κατά τους Τούρκους), ενός Συντάγματος που έπαιξε τον ρόλο «ποιμενικού κυνός» στα αποδιοργανωμένα και ατάκτως υποχωρούντα, τμήματα του Ελληνικού Στρατεύματος, μετά την Γενική Επίθεση του Κεμάλ, τον Αύγουστο του 1922.
Έφυγε από την ζωή ο Ανδρας εκείνος που με την ανδρεία του και την παλλικαριά των πολεμιστών του, που ο ίδιος ενέπνεε, ανάγκασε τον Διοικητή της 57ης Τουρκικής Μεραρχίας Πεζικού, Ρεσάτ Μπέη, να αυτοκτονήσει, διότι δεν κατάφερε μέσα στην γενική υποχώρηση του Ελληνικού Στρατού να καταλάβει το ύψωμα 1310-Ερικνέντου Χασάν Μπέλ,το οποίο το υπερασπίζονταν οι Τσολιάδες του 5/42 και ο Διοικητής τους, ενώ είχε δώσει τον λόγο του, στον αρχιστράτηγό του Μουσταφά Κεμάλ!
Μια ολόκληρη Μεραρχία δεν κατάφερε να καταβάλλει την χαλύβδινη αντίσταση που προέβαλλε, ένα αποδεκατισμένο Σύνταγμα Ευζώνων!
Έφυγε από την ζωή ο ήρωας της εξαιρετικά άνισης μάχης του Σαλιχλή, ο οποίος με τμήματα της Μεραρχίας Ιππικού υπό τον Αλέξανδρο Παπάγο, υπήρξαν οι σωτήρες των προσφύγων της Φιλαδέλφειας!
Έφυγε ο απαράμιλλος Ελληνας, που παρόλο το γεγονός ότι έφτασε να κυβερνήσει πολλές φορές την Ελλάδα, σαν Πρωθυπουργός, πέθανε με μοναδική περιουσία ένα κρεββάτι και ένα μικρό κομμάτι γης, που άφησε προίκα στην ψυχοκόρη του (ορφανή προσφυγοπούλα από την Προύσσα, που ο ίδιος υιοθέτησε κατά την διάρκεια της εκστρατείας), σε αντίθεση με τους αρκετούς πολιτικάντηδες τα τελευταία χρόνια, όπου έχουν αναγάγει την «ρεμούλα» σε «Εθνικό Σπόρ» και την «διαφθορά» σε επίκτητο χαρακτηριστικό των Νεοελλήνων.
Έφυγε αυτός που ύψωσε αντρίκια το ανάστημα του και σαν γνήσιος επαναστάτης έδωσε την αρμόζουσα απάντηση στον Άγγλο Πρέσβυ Λίντλεϋ, όταν η Αγγλία του ζητούσε επίμονα και με θρασύτατες απειλές κατά της χώρας μας, να μην καταδικάσει τους Έξη υπεύθυνους (πολιτικούς και αρχιστράτηγο) της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Η απάντηση του ξεκάθαρη και χωρίς περιθώρια παρερμηνειών:
«Η Ελλάς κύριε πρέσβυ, υπήρξε τίμια Σύμμαχος της Αγγλιας. Την εγκαταλείψατε αλλά εκείνη συνέχισε μόνη τον αγώνα. Είδε τους πληθυσμούς της να σφαγιάζονται, την ελληνική γη να ακρωτηριάζεται. Όμως μπορεί να ζήσει και μόνη. Και αν καταρρεύσει, θα στήσουμε στον Κάβο Μαλέα μιά πινακίδα που θα γράφει, πως εδώ ανθούσε κάποτε ένας ένδοξος πολιτισμός, ο Ελληνικός, που κατέστρεψαν οι Δυτικές Δυνάμεις, με πρωταγωνίστρια την Αγγλία. Αυτό να διαβιβάσεις στη Κυβέρνησή σου. Τελειώσαμε κύριε. Δεν έχουμε τίποτα άλλο να πούμε. Πηγαίνετε!»
Γιά πόσους Ελληνες πολιτικούς έχετε μάθει ή ακούσει ότι είπαν παρόμοια λόγια στον Αμερικάνο Πρέσβυ την τελευταία 60ετία?
Μπορείτε να φαντασθείτε τον Κωστάκη Καραμανλή ή τον Γιωργάκη Παπανδρέου, να λέει τέτοιες κουβέντες στον «αξιότιμο» κύριο πρέσβυ των ΗΠΑ στην Ελλάδα?
Και κατά το Δεκεμβριανό Κίνημα, κλήθηκε να βοηθήσει με όλες του τις δυνάμεις να μην διαιρεθεί και αιματοκυλισθεί ή ήδη ακρωτηριασμένη από την Ναζιστική Κατοχή, Ελλάδα! Όπως ήταν φυσικό έλαβε από την Αριστερά, που τον βρήκε εμπόδιο στα σχέδια της, το γνωστό πλέον: «Τι Παπάγος, Τι Πλαστήρας! …»
Αυτός ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας!
Η πολιτική δεν ήταν το «δυνατό» στοιχείο του!
Έκανε αναμφίβολα πολλά λάθη…Αλλά ποιός μεγάλος άνδρας δεν κάνει και μεγάλα λάθη;
Όμως γεννήθηκε και πέθανε Έντιμος και Γενναίος Στρατιώτης!
Ίσως πολλοί Δεξιοί δεν του το αναγνώρισαν ποτέ λόγω των προστριβών του με τον Θρόνο και το «φιλοβενιζελικό» παρελθόν του (σε αντίθεση με την αναγνώριση που έλαβε ο εξίσου «βενιζελικός» Κονδύλης, ο οποίος αργότερα έφτασε να είναι βασιλικότερος του Βασιλέως!). Κάποιοι εξ αυτών όμως, δεν του το αναγνώρισαν ποτέ, λόγω της στάσης που έλαβε στην υπόθεση της Δίκης των Έξ… (παρόλο το γεγονός ότι ο πλέον αδιάλλακτος υπήρξε ο Πάγκαλος και όχι ο Πλαστήρας!)
Σίγουρα η Αριστερά δεν του το αναγνώρισε ποτέ, όχι μόνο λόγω της εμμονής της να μην αναγνωρίζει τίποτα που δε προέρχεται ακραιφνώς από τον χώρο της, αλλά κύρια γιατί τον βρήκε αντίπαλο στα σχέδια της τον μαύρο Αύγουστο του 1922, όταν τα στελέχη της σαμποτάριζαν με κάθε τρόπο τον «ιμπεριαλιστικό» (όπως χαρακτήριζαν) Ελληνικό Στρατό στην Μικρασία (έχοντας θέσει τις οργανώσεις της στην υπηρεσία του «αντι-ιμπεριαλιστή επαναστάτη» Μουσταφά Κεμάλ – κατ’ εντολήν του Λένιν), αλλά και επίσης, γιατί τον βρήκε εμπόδιο μπροστά της, κατά την διάρκεια της Ανταρσίας των στελεχών της κατά του Εθνικού Κράτους, τον Δεκέμβρη του 1944…
Η αναγνώριση έρχεται από όλους αυτούς που θεωρούν εαυτούς ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΕΣ! Αυτούς που έμαθαν να τιμούν τον ανιδιοτελή αγώνα και τη θυσία για την ΠΑΤΡΙΔΑ! Πέρα από κόμματα και ιδεοληψίες! Για αυτούς που υπάρχει ΜΟΝΟ μία Ιδεολογία: η ΕΛΛΑΔΑ!
Δυστυχώς Πλαστήρες δεν γεννιούνται κάθε μέρα. Ας το θεωρήσουμε εξαιρετική τιμή μας, ότι γεννήθηκε σε αυτόν τον τόπο και πρόσφερε ότι μπορεί να προσφέρει ένας τίμιος Έλληνας Πατριώτης: ΔΥΣΤΥΧΩΣ Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ ΔΕΝ ΖΟΥΣΕ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ «ΙΜΙΩΝ»… ΑΝ ΖΟΥΣΕ Η ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕ ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙ… ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΠΟΙΟΙ… ΘΑ ΖΟΥΣΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ, ΦΕΡΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΓΗ «ΠΥΡ» ΤΟΥ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΥ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΟΣ, ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ ΤΟ 1923…

Σημείωση:το παραπάνω κείμενο το έγραψα γιά πρώτη φορά το 2003, και το έστειλα σε όλους τους συναδέλφους στην Πολυεθνική εταιρεία που εργαζόμουν, με τον κίνδυνο να χαρακτηριστώ γραφικός! Αργότερα ένας συνάδελφος το έστειλε στις e-grammes.gr που αναρτήθηκε και από εκεί πρόσφατα το είδα στο stoxos.gr

ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΟ ΓΙΑΤΙ?

2010-06-22T14:57:00.003+03:00

(κειμενο γραμμένο από http://www.youtube.com/user/fotiniaspida)

Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε εθνικιστή όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου; Για να την πουλήσουν πιο εύκολα. Όταν κάθε λέξη που άρχιζε από -εθν. και -ελλ. 'εγινε ο δαίμονας που θα μας στερούσε από τον "εκσυγχρονισμό".
Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε ρατσιστή; Σε πολύ λίγο δεν θα είσαι ιδιοκτήτης της πατρίδας σου, θα είσαι ένας κάτοικος μιας χώρας που θα ανοίκει στους τραπεζίτες και τ' αφεντικά τους που παριστάνουν την κυβέρνηση.
Κατάλαβες τώρα γιατί τους αγαπάνε τους "μη νόμιμους μετανάστες" τόσο πολύ οι εκλεγμένοι αλήτες μας; Για να κάνουν με τη δυστυχία τους κι εμάς δυστυχισμένους.
Κατάλαβες τώρα γιατί πριονίσανε την παιδεία και την υποβάθμησαν σε "εκπαίδευση"; Για να σε κάνουν υπαλληλάκο των 3.60. Να σε βάλουν πίσω από τον πάγκο των μπακάλικών τους, να σερβίρεις καφέδες και να πηγαίνεις με το παπί πίτσες στα πάρτυ του Χριστοφοράκου.
Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες; Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δoσεις σου, με χαρτιά τυπωμένα σου πήρανε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί.
Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο; Όταν ένας πρωθυπουργός της χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι του χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς για .επενδύσεις. Κατάλαβες τώρα πως κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας πλούτο με αέρα;
Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την "ελεύθερη αγορά"; Για να κλείσει ο μπακάλης και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα της γερμανίας. Σε βγάλανε ψαράκι από τη γυάλα σου και σε πετάξανε στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, με τους δικούς τους .κανόνες διατροφής.
Κατάλαβες τώρα ψαράκι πόσο αξίζει η γυάλα σου; Μήπως έχεις την καλύτερη γωνιά στον κόσμο, το καλύτερο οικόπεδο και στην κοστολογούν μόλις 300 δις; Τότε τα βράχια της ιρλανδίας πόσο κάνουν, τέσσερα δίφραγκα;
Κατάλαβες τώρα τι σημαίνουν για 'κείνους "επενδύσεις"; Με δημόσιο χρήμα, σε δημόσιο χώρο, με κρατικές επιδοτήσεις φτιάχνουν έργα που σε βάζουν να τα πληρώνεις για τρεις ζωές σ΄αυτούς που το παίζουν εργολάβοι. Τους έφτιαξες καινούριο αεροδρόμιο ενώ είχες, τους χάρισες και τον εθνικό σου αερομεταφορέα επειδή ήταν "μορφονιοί" και 'ξέραν καλύτερα να στήνουν σιδεριές και να στρώνουν άσφαλτο από τη ΜΟΜΑ.
Κατάλαβες τώρα γιατί την Εθνική σου Οδό της αλλάζουν ονοματάκι; Θέλεις 20ευρώ για να πας από Αθήνα - Θεσσαλονίκη χρησιμοποιόντας την Εθνική σου Οδό, αυτήν που είναι υποχρέωση του κράτους να κατασκευάσει κι όχι να την ξεπουλήσει στο κάθε "όμορφο' που παριστάνει τον εργολάβο.
Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα χαζοκούτια; Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια της τηλεόρασης. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα" με ειδικότητα στον αέρα.
Κατάλαβες μήπως τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει ούτε ένας σοβαρός άνθρωπος; Επειδή αφορά ένα θίασο τριακοσίων διορισμένων από τις κοματικές λίστες οι οποίες συντάσσονται από ντόποιους τοποτηρητές που οι μεγάλοι επιλέγουν από τις "άγιες οικογένειες" του τόπου. Δεν θα βρείτε κανέναν από τους έλληνες λαμπρούς διανοητές κι επιστήμονες εκεί μέσα. Ούτε απ' έξω δεν πατάνε μη λερωθούν.
Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά; Δεν θέλουν άλλους Έλληνες. Ούτε στο γένος ούτε στη σκέψη. Καθιστούν αδύνατη ακόμα και την αναπαραγωγή. Οι γονείς σε δυο δουλειές, οι παππούδες ακόμα και στα 70 θα εργάζονται. Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν αυτόματα και ο ξέρουν. Είναι υπεύθυνοι για κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ. Θυμηθήτε το, κάνουν γενοκτονία και το ξέρουν.
Συμπληρώστε τον κατάλογο. Ελεύθερα παρακαλώ.

Σημείωση μου:
ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ!!!
Κώστας "Μαυροσκούφης"