ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2011

Η ΕΡΕΥΝΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΠΕΛΑΣΓΟΣ"

335 Σελίδες που ξετυλίγουν όλο τον ιστό της προδοσίας

χωρίς να χαρίζομαι σε κανένα

(*) όλα τα κείμενα είναι σε πολυτονικό

ΠΡΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΔΟΥΛΑ, ΒΕΤΕΡΑΝΟ ΤΟΥ

1974, ΕΛΔΥΚΑΡΙΟ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΤΟΤΕ

ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ Ι.ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑ

Λίγα λόγια από τον Συγγραφέα του έργου

"...Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφεί για την αντίσταση των Ελληνικών όπλων κατά την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο, το «μαύρο» καλοκαίρι του 1974. Προσωπικά έχω υπ’ όψιν μου περ’ιπου 80 βιβλία – Ελληνικά και ξένα – τα οποία έχω μελετήσει προσεκτικά, διαβάζοντάς τα 2 και 3 φορές το καθένα, διασταυρώνοντας τα γεγονότα που αναφέρει το καθένα από αυτά, με ότι αντίστοιχο αναφέρουν τα υπόλοιπα, έτσι ώστε να αποκομίσω την μία και μοναδική αντικειμενική αλήθεια – όσο αυτό είναι δυνατόν - και να βγάλω τα προσωπικά συμπεράσματά μου. Αυτό περισσότερο από όλα για να είμαι ήσυχος με τον εαυτό μου και την συνείδηση μου, ότι όταν κατηγορώ κάποιους για «προδοσία» ή «ανικανότητα», να μπορώ να το στηρίξω με στοιχεία.

Το οφείλω επίσης στον πατέρα μου, που παιδί ακόμα, τον θυμάμαι να διαπληκτίζεται την ημέρα της Επιστράτευσης, με τον Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος της γειτονιάς μου στο Κερατσίνι, όταν αυτός του έλεγε ότι δεν επιστρατεύεται γιατί είχε λευκό Απολυτήριο και εκείνος οργίλος του φώναζε «εγώ θέλω να πάω να πολεμήσω για την πατρίδα μου!» και γύρισε σπίτι σχεδόν κλαίγοντας, 37 χρονών άντρας τότε, με δύο μικρά παιδιά! Σαν να ένοιωθε ταπεινωμένος που δεν θα πήγαινε να πολεμήσει, λόγω του χρώματος του Απολυτηρίου του Στρατού του - ενώ την ίδια στιγμή άλλοι διέφευγαν στο εξωτερικό για να διασφαλίσουν την σωματική ακεραιότητά τους. Το οφείλω σε έναν τέτοιον Έλληνα που με γέννησε και με ανάθρεψε και με έκανε απόλυτα όμοιο του, τον πατέρα μου Αλέξανδρο!

Αποφάσισα λοιπόν να γράψω αυτήν την έρευνά μου, μετά από την διαπίστωση ότι οι νεοέλληνες της μεταπολιτευτικής περιόδου, έχουν μια συγκεχυμένη άποψη στο μυαλό τους για το Κυπριακό, το οποίο το αντιμετωπίζουν τελείως αφοριστικά, με κραυγές του στυλ «Προδότες Χουντικοί», «Αλήτες Πολιτικοί», «οι Κύπριοι δεν πολεμήσανε», «ο Μακάριος ήταν Εθνάρχης» κλπ.

Αλλά με κραυγές δεν γράφεται η Ιστορία. Ίσως κάποια από τα παραπάνω να είναι αλήθεια, ίσως και όλα, ίσως και τίποτα!

Ίσως η αλήθεια να βρίσκεται κάπου στην μέση. Αυτός είναι ο λόγος που θέλησα να βάλω μελάνι στο άσπρο χαρτί για να γράψω τις διαπιστώσεις μου μετά από πολύχρονη έρευνα, που βασίζεται σε βιβλία που έγραψαν άλλοι, έτσι ώστε εμείς οι νεώτεροι, να έχουμε μια εικόνα πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα και να γνωρίζουμε τι πραγματικά έγινε τότε!...."

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 80 ΒΙΒΛΙΩΝ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΤΗΡΙΧΘΗΚΕ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ, (ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΝ ΜΕ ΒΕΤΕΡΑΝΟΥΣ):

- ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΑΤΤΙΛΑΣ Σ.Βλάσση

- ΑΥΤΟΣ ΚΑΛΕΣΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Γ.Μιχαλόπουλος

- ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟΒΑΣΗ Μ.Α.Μπιράντ

- ΝΤΑΛΓΚΑ ΝΤΑΛΓΚΑ – ΚΥΜΑΤΑ ΚΥΜΑΤΑ Σ. Ιορδανίδου

- Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 1974 Γ.Σέργη

- ΔΙΑΤΑΓΗ: ΕΚΤΕΛΕΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ Ρ.Αλάσορ

- Η ΑΛΗΘΕΙΑ Γ.Μπονάνος

- ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΤΤΙΛΑ Χ.Χαραλαμπόπουλος

- ΚΥΠΡΟΣ ’74 – ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΝΙΚΗΣΑΜΕ Δ.Χάντζος

- ΚΥΡΙΟΙ ΠΑΤΕ ΓΙΑ ΥΠΝΟ Ε.Σταμάτης

- ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ – ΚΥΠΡΟΣ #1 Σ.Βλάσσης

- ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ – ΚΥΠΡΟΣ #2 Σ.Βλάσσης

- ΤΑ ΤΕΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Ι.Μαμουνιδάκης

- Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΑΘΗΝΩΝ-ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Α.Αθανασίου

- ΤΡΑΓΙΚΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ – ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ Π.Γαρουφαλιάς

- Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΠΛΗΤΤΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟΝ – Δ.Καρδιανός (Σ.Παπαγεωργίου)

- ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΑΤΤΙΛΕΣ Ι.Μπήτος

- ΕΙΣΒΟΛΗ Π.Παπαδημήτρης

- Ο ΠΑΣΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ Ε.Τουσάλπ

- ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΟΥ Σ.Τσαγλαγιαγκίλ

- Η ΑΕΡΟΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΟ 1974 Ν.Τζελεπίδης

- ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ - ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΝΙΚΗ» Ι.Κακολύρης

- ΠΩΣ ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ 38% ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Δ.Μπίκος

- ΚΥΠΡΟΣ 1954-1974 – ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΟΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ Κ.Χατζηαντωνίου

- 1974 ΟΙ ΑΔΙΚΑΙΩΤΟΙ Κ.Αργυρόπουλος

- ΟΙ 1619 ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Ι.Βαρνάκος

- 13 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ – ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Π.Κασιμάτης

- ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ Κ.Βελλόπουλος

- ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ 1923-1993 Ι.Βαρνάκος

- ΚΥΠΡΟΣ – ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ 1960-2004 Ι.Λάμπρου

- YEARS OF RENEWAL H.Kissinger

- THE CYPRUS REVOLT N.Crawshaw

- ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ Ν.Κρανιδιώτης

- ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΩΡΕΣ Δ.Μπίτσιος

- ΠΑΖΑΡΕΜΑΤΑ Μ.Α.Μπριράντ

- ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Λ.Ιεροδιακόνου

- ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ Γ.Καρούζης

- Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΕΑΛΩ Σ.Γεωργιάδης

- ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΦΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ Γ.Μήτσαινας

- ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ Β.Λειβαδάς

- ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ – 20 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ Ι.Μαζαράκης-Αινιάν

- ΕΙΣΒΟΛΗ – ΚΥΠΡΟΣ Α.Χατζόπουλος

- Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Σ.Καρκαλέτσης

- ΚΥΠΡΙΑΚΟ 1972-1974 – Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ Μ.Δεκλερής

- ΚΥΠΡΟΣ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΤΤΙΛΑΣ Δ.Ανάλις

- ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ & ΤΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ Β.Χατζηκυριάκου

- ΚΥΠΡΟΣ 1974 – ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΑΠΩΛΕΣΘΕΙΣΑ Δ.Χάντζος

- ΑΠΟΒΑΣΗ Α.Μούσκου

- ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ Π.Αραπάκης

- ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ & ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ Μ.Δρουσιώτης

- SATILIK ADA KIBRIS Ε.Μουτερσιμλέρ

- ΤΟ 361 ΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Δ.Χάντζος

- ΚΥΠΡΟΣ 1974 - ΟΤΑΝ ΣΠΑΖΕΙ Η ΣΙΩΠΗ Χ.Κουπάτος

- ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ 1974 Α.Χρυσάφη

- O ΕΦΙΑΛΤΗΣ Α.Καούρης

- ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΑ ΤΑΝΚΣ Α.Κυριακίδης -Ρ.Πρέντζας

- ΦΑΝΤΑΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ Κ.Λεωνίδου

- 256 ΤΑΓΜΑ ΠΕΖΙΚΟΥ Π.Μυρτιώτης

- ΟΙ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΙ ΤΗΣ ΞΥΛΟΦΑΓΟΥ Π.Μυρτιώτης

- ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Π.Σταύρος

- ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΙ ΦΑΚΕΛΛΟΣ Σ.Παπαγεωργίου

- ΦΑΚΕΛΛΟΣ ΚΥΠΡΟΥ Α.Παυλίδης

- Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ Ν.Σαρρής

- ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1974 Κ.Τζώρτζης

- ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ 1972-1974 Σ.Μαρκεζίνης

- ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗ 1974 Α.Βλάχος

- Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΜΑΣΚΑ Ν.Ψαρουδάκης

- ΟΙ 70 ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΜΕΡΕΣ Σ.Ψυχάρης

- Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Α.Ανδρουτσόπουλος

- ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ Κ.Κάππος

- ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ KISSINGER Κ.Βενιζέλος-Μ.Ιγνατίου

- ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ / BLOODY TRUTH “Ανώνυμη Συγγραφική Ομάδα”

- ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ Θ.Μυλωνά

- ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ. ΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ-ΤΑΛΑΑΤ Α Αιμιλιανίδης-Μ. Κοντός- Γ.Κέντας

- ΑΓΝΟΗΘΕΝΤΕΣ 1974 Π.Νεοκλέους

- Η ΑΠΟΡΡΗΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ Γ.Ε.Ε.Φ. ΓΙΑ ΤΟ 1974 Σ.Βλάσση

- 286 Μ.Τ.Π. – ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 1974 Δ.Ταλιαδώρος

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ - Συνέντευξη με 2 βετεράνους

Φωτογρφία από το άκρο του στρατοπέδου του 251 ΤΠ

(κομμάτι από το βιβλίο μου "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ" - Κεφάλαιο "Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ)

.... Για να ολοκληρώσω το κεφάλαιο που αναφέρεται στην «Μάχη της Κερύνειας», θα πρέπει να αναφέρω τις πληροφορίες που έλαβα από τον Έφεδρο Αξιωματικό του 251 Τ.Π. Κώστα Τ. (στο βιβλίο αναφέρεται το ονοματεπώνυμό του) που τις μεταφέρω αυτούσιες, όπως μου τις έδωσε εγγράφως (τις οποίες άλλωστε είχε παρουσιάσει σε άρθρο του σε Κυπριακή Εφημερίδα) και τις οποίες θεωρώ σημαντικές: «251 Τ.Π - ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΛΥΚΙΩΤΙΣΣΑΣ ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ» Το 251 Τ.Π ήταν το Τάγμα που πρώτο και μόνο αντιμετώπισε την τουρκική εισβολή στις 20 Ιουλίου 1974. Διοικητής του 251 Τ.Π ήταν ο Αντισυνταγματάρχης Παύλος Κουρούπης και Υποδιοικητής ο Ταγματάρχης Αλέξανδρος Μανιάτης. Το Τάγμα είχε έξι λόχους. Τον Λόχο Διοικήσεως, τον Λόχο Υποστηρίξεως καθώς και άλλους τέσσερις Λόχους.
Ο 1ος Λόχος καθώς και ο 2ος είχαν την έδρα τους στο Τάγμα μαζί τον ΛΥΤ και τον Λόχο Διοικήσεως.
Ο 3ος Λόχος είχε την έδρα του κοντά στο Δημητριάδειο Στάδιο, τον Πράξανδρο και είχε υπό την αρμοδιότητα του τα φυλάκια 101 έως και το 120 λίγο πριν από τον Άγιο Γεώργιο. Τα φυλάκια ήταν ακριβώς έξω από την νεκρά ζώνη και είχαν ρόλο να προφυλάσσουν την Κερύνεια από τα φυλάκια των Τούρκων που ήταν στον Πενταδάκτυλο λίγο πριν από τον Πύργο του Παυλίδη, από τους Τούρκους που κρατούσαν το φρούριο του Αγίου Ιλαρίωνα από τα γεγονότα της Τουρκοανταρσίας το 1963 και από τα φυλάκια μέχρι το ύψωμα της Καμήλας. Τα φυλάκια ήταν επανδρωμένα με 3-5 στρατιώτες με λιανοτούφεκα του 1940. Στο φυλάκιο 120 υπήρχε και ένα πολυβόλο 12,7 Γκρηνώφ ρωσικής κατασκευής, Αυτά τα Γκρηνώφ δεν ήταν αερόψυκτα αλλά είχαν ραβδώσεις για να κάθεται μέσα το ψύχος και να κρυώνει η κάννη. Αλλά δυστυχώς δεν είμασταν στην Σιβηρία με χαμηλές θερμοκρασίες αλλά στην Κύπρο με ψηλές θερμοκρασίες έτσι όταν έριχναν η κάννη άσπριζε και έπρεπε να υλακτεί. Με στοιχειώδη μέχρι και ανεπαρκή επικοινωνία επίσης όλα τα φυλάκια. Ο 4ος Λόχος είχε έδρα το σπίτι της Λαίδης 300 μέτρα μετά την 33ΜΚ στο Μπέλλαπάις.
Ο 4ος Λόχος αποτελείτο από 35-40 στρατιώτες και είχε αρμοδιότητα να φυλάει τον δρόμο Μπέλλαπάις μέχρι τον κύριο δρόμο Κερύνειας-Λευκωσίας που αξίζει να αναφέρομε ήταν αποκομμένος και αυτός από το 1963 λόγω της Τουρκοανταρσίας. Επίσης είχε δύο φυλάκια στον Πενταδάκτυλο έναντι πολυάριθμων φυλακίων των τούρκων στην Άσπρη Μούττη καθώς και την φύλαξη των αποθηκών πυρομαχικών που ήταν πίσω από το Μπέλλαπάις στο δρόμο προς Συγχαρί. Και αυτός ο Λόχος ήταν εφοδιασμένος με λιανοτούφεκα του 1940 όπως εξ άλλου ολόκληρη η Εθνική Φρουρά ήταν εφοδιασμένη με τον ίδιο οπλισμό. Να αφήσουμε τα οχήματα που όλα ήταν αγορασμένα από τις δημοπρασίες των αποθηκών των βάσεων και με χρονολογίες κατασκευής το 1940. Βεβαίως είχαμε και Μπρέν και Στέν και Όλμους και Μπαζούκας του 1940 όπως είχαμε και τα MG42 κοινώς τουρτούρες και Μάουζερ και αυτά του 1940 αλλά χιτλερικά κατάλοιπα. Το 251Τ.Π ιδρύθηκε το 1966 για τις ανάγκες της περιοχής της Κερύνειας και το Διοικητήριο βρισκόταν σε Τούρκικη γη. Αριστερά του δρόμου που οδηγούσε στην Παναγία τη Γλυκιώτισσα ήταν τα κτίρια της Παιδικής εξοχής του Σεβέρη όπου εκεί έμενε ο 1ος Λόχος και ο ΛΥΤ.Οι άλλοι Λόχοι, Λόχος Διοικήσεως και ο 2ος στεγαζόταν στο άλλο κτίριο του Σεβέρη που βρισκόταν δεξιά του δρόμου. Εκεί ήταν και τα μαγειρεία. Το Διοικητήριο ήταν στεγασμένο σε ένα κτίριο το οποίο όπως αναφέραμε ήταν σε Τουρκική γη. Από την είσοδο του Τάγματος μέχρι το ΚΨΜ και μέχρι το Διοικητήριο είχε δεκάδες κυπαρίσσια δεξιά και αριστερά των δρόμων. Είχε μεγάλο στίβο μάχης καθώς και μεγάλο χώρο έκτασης περίπου ενός γηπέδου ποδοσφαίρου για τις ασκήσεις και τις αθλοπαιδιές των στρατιωτών. Στο 251 Τ.Π. είχε και μια Ίλη αρμάτων Τ34/85 κατασκευής 1940-1945. Πέντε άρματα δηλαδή από σύνολο 35 που είχε η Εθνική Φρουρά. Ήταν εφοδιασμένα με ένα πυροβόλο των 85 χλ και δύο πολυβόλα των 7.62mm. Ο 2ος Λόχος δεν είχε στρατιώτες. Υπήρχε στα χαρτιά αλλά υπήρχε ο οπλισμός του σε αποθήκη δίπλα από τον Λόχο Διοικήσεως. Υπό την αρμοδιότητα του 251 Τ.Π ήταν και ο καθαρισμός των πολυβολείων και πυροβολείων που ήταν σε μια γραμμή τα μεν πολυβολεία από την Νήσο των Εχιδνών μέχρι τον Βαβυλά, 12 τον αριθμό και 5 πυροβολεία από το Περιβόλι της Κυρά Ελένης (έτσι πήρε και το όνομα του αυτό το πυροβολείο) που ήταν απέναντι από το καφενείο του Σακκά στον δρόμο προς Άγιο Γεώργιο και το τελευταίο ήταν στην παραλία των Πανάγρων. Πολυβολεία και πυροβολεία άδεια όμως, γιατί όταν κτίστηκαν ήταν στην Κύπρο η Ελληνική Μεραρχία η οποία είχε την ευθύνη για την στελέχωση και την επάνδρωσή τους με το κατάλληλο υλικό. Η Ελληνική Μεραρχία φεύγοντας από την Κύπρο τον Νοέμβριο του 1967 πήρε μαζί της και όλο το υλικό που είχε μέσα σε αυτά. Το 1972 το πυροβολείο που βρισκόταν και δέσποζε της περιοχής στο Πέντε Μίλι χαλάστηκε και άρχισαν να αναγείρουν ξενοδοχείο. Από το 1967 που έφυγε η Ελληνική Μεραρχία κανένα υλικό δεν αγοράστηκε για επάνδρωση όλων αυτών. Δεν μπορούσε η Εθνική Φρουρά το 1974 να βάλει μέσα σε αυτά τα πυροβολεία πυροβόλο των 25 Λιβρών γιατί αυτά ήταν για πυροβόλα των 9,4 ιντζών. Ούτε υπήρχαν έξτρα και κατάλληλα πολυβόλα για τα πολυβολεία Και μιλάμε για 12 πολυβολεία σε απόσταση περίπου δυόμιση χιλιομέτρων το ένα από το άλλο. Γιατί μερικοί νομίζουν ότι όλα ήταν κτισμένα στο Πέντε Μίλι. Στην Κερύνεια δεν είχαμε την γραμμή Μαζινώ ή τα οχυρά του Ρούπελ όπως μερικοί ανεγκέφαλοι νομίζουν. Τα δε πυροβολεία ήταν κτισμένα σε απόσταση 40 χιλιομέτρων. Και μιλάμε για πέντε πυροβολεία. Από την Κερύνεια μέχρι τα Πάναγρα σαράντα ολόκληρα χιλιόμετρα. Αυτό ήταν το 251Τ.Π που γιόρταζε κάθε χρόνο στις 8 του Σεπτέμβρη μιας και η Εκκλησία της Παναγίας της Γλυκιώτισσας ήταν ακριβώς στην βόρεια πλευρά του στρατοπέδου. Χιλιάδες οι προσκυνητές κάθε χρόνο στο Πανηγύρι της Γλυκιώτισσας από όλη την επαρχία. Δεκάδες οι πραματευτάδες και δεκάδες οι βάρκες να πηγαινοέρχονταν από το λιμάνι της Κερύνειας μέχρι το λιμανάκι της Παναγίας της Γλυκιώτισσας με προσκυνητές. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις λιχουδιές και το παραδοσιακό κλέφτικο του Κούντουρου και τους χορούς μέχρι πρωίας για 3 ολόκληρες μέρες και την φιλοξενία του Τσιανάκκα που είχε το κέντρο στο απάνεμο λιμανάκι της Γλυκιώτισσας. ΔΡΑΣΗ 251 Τ.Π Όπως ανάφερα Διοικητής του 251 Τ.Π ήταν ο Ανχης Παύλος Κουρούπης και Υποδιοικητής ο Τχης Αλέξανδρος Μανιάτης.
Ο Αλέξανδρος Μανιάτης ανέλαβε την διοίκηση της 31 ΜΚ γιατί ο διοικητής της σκοτώθηκε στο πραξικόπημα. Καθήκοντα υποδιοικητή ανέλαβε ο Τχης Γρηγοριάδης Κων/νος Επιτελικός Αξιωματικός του 3ου Τακτικού Συγκροτήματος.
Οι ανησυχίες για επικείμενη τουρκική εισβολή άρχισαν να φαίνονται στον ορίζοντα από την Τετάρτη το απόγευμα. Οι πληροφορίες για επίθεση ήταν πιο συχνές την Πέμπτη 18 Ιουλίου και την Παρασκευή ήταν βέβαιη η εισβολή. Σε σύσκεψη αποφασίστηκε επιστράτευση 300 ατόμων και μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου ολοκληρώθηκε. Ο Κουρούπης ήταν ανήσυχος όπως και οι υπόλοιποι αξιωματικοί γιατί δεν είχαν πάρει σαφείς οδηγίες. Όμως ετοίμασε τον πρώτο λόχο και τον λόχο διοικήσεως καθώς και τον ΛΥΤ. Έδωσε οδηγίες και στα τρία ετοιμοπόλεμα Τ34/85 και περιμέναμε το ξημέρωμα. Με την έναρξη της τουρκικής εισβολής και αφού διεφάνη το σημείο απόβασης, ο ΗΡΩΑΣ Παύλος Κουρούπηε με τα παλικάρια του δηλαδή τον 1ο λόχο τον λόχο Διοικήσεως και τον ΛΥΤ ξεκίνησαν για το Πέντε Μίλι.
Ο 1ος λόχος και ο λόχος Διοικήσεως πήραν θέσεις αριστερά του δρόμου που οδηγούσε προς Καραβά παρά την στροφή της Περιοχής του Πικρού Νερού. Η εισβολή δεν είχε ξεκινήσει. Εκατοντάδες έφεδροι από την Βασίλεια, Λάπηθο, Καραβά, Άγιο Γεώργιο, Κερύνεια και άλλα γειτονικά χωριά έτρεξαν στο 251Τ.Π και εφοδιάστηκαν με ότι οπλισμό είχε το Τάγμα. Λάθος γιατί όλοι έτρεξαν στο 251 Τ.Π και δεν πήγαν στις μονάδες που έγραφε το ΦΑΠ τους με αποτέλεσμα να μην μείνει ούτε ένα όπλο για δείγμα στο στρατόπεδο. Συγχαρητήρια όμως σε όλους αυτούς που έτρεξαν και παρουσιάστηκαν και δεν κρύφτηκαν και να βγαίνουν μετά από χρόνια να εξασκούν κριτική. ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. Γύρω στις 7.00πμ, ξεκίνησαν και τα 3 άρματα για το Πέντε Μίλι με διοικητή τον Δώρο Μπούρα. Στις 7.15πμ, πέρασε έξω από το 251 Τ.Π και Μοίρα Πυροβολικού του Βοσπόρου και αφού πέρασε από την περιοχή που θα γινόταν η απόβαση ανηφόρισε προς τον Πενταδάκτυλο όπου τάχθηκε και έβαλε κατά της απόβασης που ξεκίνησε λίγο μετά τις 8 το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974. Τα αεροπλάνα βομβάρδιζαν παντού όλες τις θέσεις της Ε.Φ. Τα πυροβόλα των πλοίων κτυπούσαν ασταμάτητα, τα ελικόπτερα πηγαινοέρχονταν στην Τουρκία ασταμάτητα. Και ξαφνικά ο Κουρούπης διατάζει πυρ αφού το ΓΕΕΦ τον είχε στο περίμενε. Πυρ και ο Υπολοχαγός Αντωνακόπουλος με τα πυροβόλα του από τον Πενταδάκτυλο, πυρ και τα πυροβόλα του Κρίτωνα Τζαβέλλα έφεδρου Αξιωματικού από την Αϊρκώτισσα. Οι Τούρκοι οι οποίοι μέχρι εκείνη τη στιγμή κατόρθωσαν να αποβιβάσουν ένα εκσκαφέα και καμιά 50ριά στρατιώτες τα έχασαν. Και ξέσπασαν με νέες αεροπορικές επιθέσεις, με τα πυροβόλα των πλοίων και με ομοβροντίες όλμων από τον Άγιο Ιλαρίωνα να σκορπούν θάνατο. Σε κάποια στιγμή 8-9 ελικόπτερα «Μπέλ Χιούη» κατόρθωσαν να αποβιβάσουν στρατιώτες στην περιοχή Φτέρυχα - Μότιδες. Οι Τούρκοι όμως λούφαξαν και έμειναν εκεί άπρακτοι αφού καθηλώθηκαν από τα λιγοστά παλικάρια του 251. Τα φορτηγά πηγαινοέρχονταν στο 251 και έφευγαν πίσω με πυρομαχικά. Μόνο πυρομαχικά. Ούτε νερό ούτε φαγητό ήθελαν τα γενναία παλικάρια του 251. Μερικού έφεδροι έτρεξαν και τους συμπαραστάθηκαν. Ο Κουρούπης από το πρόχειρο αρχηγείο του στο Τριμίθι δίπλα από την Παναγία την Χρυσοτριμιθκιώτισσα με τον Τσάκκα τον Μπλέτσα, το Γιάννη τον Οικονομίδη που είχε την πρωτοβουλία και με δική του διαταγή τα αντιαεροπορικά του 251 έγιναν ο φόβος και ο τρόμος των τουρκικών αεροπλάνων, τον χαμογελαστό Ελευθέριο Θωμά από την Λάπηθο, με τον αγνοούμενο ήρωα νεαρό έφεδρο αξιωματικό του 251 Νίκο Νικολάου γιό του Παναγιώτη από την Κερύνεια όρθιοι αντιμετώπιζαν τους Τούρκους . Οι άλλοι στρατιώτες του 251 πολεμούσαν στον Άγιο Γεώργιο με τον έφεδρο αξιωματικό Λουκά Λουκά γιό του Τάκη του Φουρουκλά. Λοκατζήδες της 33ΜΚ ανασυνταγμένοι μετά την μάχη του Αγίου Ιλαρίωνα κατέφθασαν στην περιοχή και έδωσαν μάχη σχεδόν εκ του συστάδην με τους Τούρκους. Γράφει ο συναιχμάλωτος μου Πολύκαρπος Γεωργιάδης στο ημερολόγιο του: «Ενώ υποχωρούσαμε κατέφθασαν 20 λοκατζήδες. Φορούσαν όλοι κοντά παντελόνια και κρατούσαν τσέχικα όπλα. Ο ένας από αυτούς, τραυματισμένος. Οι λοκατζήδες μας είπαν να υποχωρήσουμε. Αυτοί τράβηξαν εμπρός. Τέτοιο θάρρος δεν είδα ποτέ στη ζωή μου. Οι Τούρκοι εξαπέλυσαν τη στιγμή εκείνη τη δεύτερη επίθεση. Τότε κροτάλισαν τα αυτόματα των λοκατζήδων. Το θέαμα ήταν ανεπανάληπτο. Οι Τούρκοι έπεφταν νεκροί ο ένας μετά τον άλλο. Οι λοκατζήδες πολεμούσαν ως πραγματικοί ήρωες. Κάτω από τις ελιές γέμισε ο τόπος με πτώματα Τούρκων. Η μάχη συνεχίστηκε μέχρι την νύκτα… ’’Πολεμούν όλοι σαν λιοντάρια σαν ΕΛΛΗΝΕΣ. Αλήθεια ποιός μπορεί να ξεχάσει την ενέργεια του έφεδρου Λοχία Καταδρομών Χρίστου Καρεφυλλίδη του Ανδρέα που μόλις αντίκρισε τα παλικάρια της 33ΜΚ βα περνούν έξω από το 251Τ.Π με κατεύθυνση τον Άγιο Γεώργιο τους ακολούθησε και ενώθηκε μαζί τους και πολέμησε και σήμερα είναι ανάμεσα στο ΠΑΝΘΕΟ των ΗΡΩΩΝ και ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ. Μόνο όσοι ζήσαμε αυτή την εικόνα μπορούμε να καταλάβουμε το μεγαλείο του ΑΝΔΡΑ. Και έρχεται ή ώρα της προέλασης των απίστων και αφού πια δεν μπορούν να αντισταθούν στην υπεροπλία των βαρβάρων τα παλικάρια του 251 δίνουν το άπαν των δυνάμεων των για να αποκρούσουν τους Tούρκους. Και την Δευτέρα 22 Ιουλίου 1974 περνούν όλοι στην ΑΘΑΝΑΣΙΑ. Πέφτουν σχεδόν όλοι ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΚΕΡΥΝΕΙΑΣ. Τολμώ να πω ότι εάν ο Παύλος Κουρούπης είχε μαζί του και τον Αλέξανδρο Μανιάτη και τον ήρωα του Καραβά Σταύρο Μπιτσάκη ίσως το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό. Ίσως λέω γιατί και όσοι ήταν μαζί με τον Κουρούπη ήταν παλικάρια και ημίθεοι. Με τον Σταύρο Μπιτσάκη υπηρετήσαμε μαζί στο 251 την περίοδο 1972-1973 και μετά μετατέθηκε στο 256 Τ.Π. Ο τούρκος διοικητής της εισβολής στρατηγός Ντεμιρέλ στο ημερολόγιο του αναφέρει ότι η αντίσταση του 251 παραλίγο να τον αναγκάσει να διατάξει οπισθοχώρηση. ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΤΕΜΙΡΕΛ ΚΑΙ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΜΙΣΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ: «Στη Μερσίνα παρουσιάστηκαν 20 τουρκοκύπριοι φοιτητές που ήθελαν να μας ακολουθήσουν σαν εθελοντές. Αμέσως τους παρεκάλεσα να έρθουν μαζί μας, όμως τελικά μόνο ένας, ο Munir Bey, μας ακολούθησε. Κατά τον πλου μας στην Κύπρο
ο M. Bey παρακολουθούσε το PIK γιατί γνώριζε ελληνικά, και άρχισε να
κλαίει. Μας είπε ότι οι αποβατικές μας δυνάμεις ρίχτηκαν στη θάλασσα. Τώρα καταλάβαινα καλύτερα τα λόγια του διοικητή της 2ης Στρατιάς, που παραπονείτο ότι το Τουρκικό Γ.Ε.Σ. δεν του έδινε καμία πληροφορία για την κατάσταση. O αρχηγός του Τουρκικού ΓΕΣ του είχε πει: Πάρτε αμέσως ότι βρείτε και ξεκινάτε. Χρειάζονται άρματα, πυροβόλα και αεροπλάνα. Μέσα μου όμως ήλπιζα ότι ήταν αδύνατο να είχαν καταστραφεί όλες οι αποβατικές δυνάμεις. Διέθεταν και μία ίλη 15 αρμάτων υπό τη διοίκηση του υπίλαρχου Ersel και μια μοίρα Π/Β με 12 πυροβόλα, ενώ η εχθρική αεροπορία δεν είχε εμφανιστεί. Σε μια περίπτωση άκουgα από τον ασύρματο κλάματα και κραυγές αγωνίας από την παραλία και δεν γνώριζα τι να κάνω. Σε κάποια στιγμή αποφάσισα να αποσύρω τα στρατεύματα και να σταματήσω την απόβαση γιατί δεχόμαστε πετυχημένες βολές από το πυροβολικό και πετυχημένα πυρά από τους άνδρες του 251Τ.Π και οι στρατιώτες μας δεν μπορούσαν να σηκώσουν κεφάλι.Υπολογίζαμε ότι η χειρότερη για μας περίπτωση θα ήταν να μην μπορούσαμε να βγούμε στην παραλία. Αν καταφέρναμε να αποβιβαστούμε στη στεριά θα έπρεπε να επιτεθούμε.» ΑΥΤΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΗΜΕΙΩΝΕ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΑΠΟΒΑΣΗΣ ΝΤΕΜΙΡΕΛ(1). Αυτή ήταν σε γενικές γραμμές η δράση του 251Τ.Π κατά τις τρείς πρώτες, μέρες της εισβολής. Αρκετοί στρατιώτες του 251Τ.Π μετά από μια κοπιώδη πορεία πίσω από το Κάρμι και Ελιά και Καραβά ενώθηκαν με την μονάδα του πυροβολικού στον Προφήτη Ηλία στον Πενταδάκτυλο. Το 251 Τ.Π δεν εγκαταλείφτηκε έρμαιο στα χέρια των Tούρκων. 25 ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ παρέμειναν μέσα σε αυτό και το υπερασπίστηκαν. Και τα 25 αυτά ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ μετά από ένα άνισο αγώνα συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Οι υπόλοιποι διασωθέντες άντρες του 251 συνέχισαν την δράση τους στην περιοχή Αγίου Ερμολάου και Βασίλειας και στον δεύτερο γύρος πολέμησαν στον Κουτσοβέντη και στην Περιοχή Κυθραίας και Μιάς Μηλιάς υπό τις διαταγές του Αλέξανδρου Μανιάτη που επανήλθε πίσω στο 251 και του Κωνσταντίνου Γρηγοριάδη. Το 251 έδωσε για την πατρίδα όλη την ΙΚΜΑΔΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ. ΕΧΕΙ 94 ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΣΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ. Τα παλικάρια του πολέμησαν σαν νέοι ΜΑΡΑΘΩΝΟΜΑΧΟΙ υπό τις διαταγές ενός νέου Λεωνίδα του ΠΑΥΛΟΥ ΚΟΥΡΟΥΠΗ. Και πια η ανταμοιβή όλων αυτών των παλικαριών; Καμία. Μόνο τα μνημόσυνα και οι καταθέσεις στεφανιών. Οι ήρωες του 251 δεν χρειάζονται στεφάνια. Οι ήρωες του 251 απλά διερωτούνται . Διερωτούνται: ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ; Απλά δεν κάνουμε τίποτα. Μόνο παρακολουθούμε με δέος το Εθνικό ξεπούλημα της Κερύνειας. Από το 1974 και μετά το 251Τ.Π το ηρωικότερο εκ των ηρωικότερων ταγμάτων της Κύπρου δεν υπάρχει . Δεν υπάρχει ούτε και για το κράτος. Υπάρχει όμως στο ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.
Kων.Τ.(2) Εφ.Αξιωματικός 251 Τ.Π.»
----------------------------------------------------------------------------------------------

(1) αναφέρεται στον Στρατηγό Μ.Ντεμιρέλ, Διοικητή της 39ης Τουρκικής Μεραρχίας
(2) η εξουσιοδότηση που έχω από τους βετεράνους είναι να χρησιμοποιήσω τις συνεντεύξεις τους στο βιβλίο μου μόνο και όχι σε αναρτήσεις στο διαδίκτυο, για αυτό τους αναφέρω μόνο με τα αρχικά τους σε αυτήν την ανάρτηση.

Ο Ανχης ΠΖ Παύλος Κουρούπης Διοικητής του 251 ΤΠ. Του δόθηκε το τιμητικό όνομα "Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ της Κερύνειας" - μέχρι σήμερα παραμένει στις λίστες των αγνοουμένων

Από την άλλη πλευρά πολλά ακούστηκαν για την στάση του Συνταγματάρχη Σ.Μιχόπουλου, που ήταν επικεφαλής του 3ου Τ.Σ. της Κερύνειας.
Είναι πάρα πολλοί αυτοί που τον χαρακτήρισαν προδότη. Επειδή σκοπός μου δεν είναι να σπιλώσω αξιωματικούς, για τους οποίους η πληροφόρηση που έχω, δεν μπορεί να είναι πλήρης και αντικειμενική, θα αναφερθώ σε μις κατάθεση, που την θεωρώ σχετικά ήπια σε σχέση με τον Συνταγματάρχη (διότι με βάση την πληροφόρησή μου, υπήρξαν καταθέσεις Εθνοφρουρών της εποχής, στην Εξεταστική Επιτροπή της Κυπριακής Βουλής, πραγματικός κόλαφος για τον Μιχόπουλο). Θα παραθέσω αυτούσια την ενημέρωση που είχα από τον Ελληνοκύπριο Έφεδρο Αξιωματικό Κώστα Σ., και που αφορούν και τον Σχη Στυλιανό Μιχόπουλο: “Στις 19/7/1974 το βράδυ βρέθηκα στην Κερύνεια με τμήμα Λόχου Μηχανικού
(3 αξιωματικοί και 15 οπλίτες) του 70 Τ.Μ., που αποσπάσθηκε στο 3ο Τακτικό Συγκρότημα (Κερύνειας). Τότε είχα τον βαθμό του ΔΕΑ ΜΧ και το τμήμα μας πήγε στην Κερύνεια για να ναρκοθετήσει τις παραλίες Πέντε και Έξι Μίλι, δυτικά της Κερύνειας, σύμφωνα με τα Σχέδια Αμύνης Κύπρου (ΣΑΚ1, ΣΑΚ2 και ΣΑΚ3). Στις 23.55 της 19/7/1974, εντός του στρατοπέδου του 251 Τ.Π., στην Γλυκιώτισσα, ο Συγκροτηματάρχης του 3ου ΤΣ Στυλιανός Μιχόπουλος δεν επέτρεψε στον υπολοχαγό ΜΧ Παναγιώτη Παναγόπουλο να στρώσει τα προγραμματισμένα από τα Σχέδια ναρκοπέδια. Ήμουνα μπροστά όταν του είπε «Προληπτικώς ήρθατε, πέστε να κοιμηθήτε!» Στις 4 το πρωί της 20/7/1974, αφού βγάλαμε τους στρατιώτες μας σε διασπορά στα δέντρα απέναντι από το 251 Τ.Π. και τους αφήσαμε με τον ανθ/λγο Γιάννη Τερζή, πήγαμε με τον υπολοχαγό και ένα κερυνιώτη έφεδρο που διέθεσε το ιδιωτικό του αυτοκίνητο στην παραλία Πέντε Μίλι για αναγνώριση, περίπου 4 km δυτικά του στρατοπέδου του 251 ΤΠ. Εκεί δεν υπήρχε ψυχή, ούτε Έλληνας ούτε Τούρκος, ενώ τα αποβατικά ήταν 1 km μέσα στην θάλασσα και ερχόντουσαν με λοξή πορεία προς την ακτή. Φεύγοντας από εκεί και επιστρέφοντας πίσω στο 251 ΤΠ είδαμε 2 πυροβόλα κατά πάσα πιθανότητα της 190 ΜΑΤΠ να έχουν ταχθεί βορείως του παραλιακού δρόμου, αντί στα μπετονένια πυροβολεία, και να βάλλουν κατά των αποβατικών (πολλά χρόνια αργότερα πληροφορήθηκα ότι τα πυροβολεία μπορούσαν να δεχθούν μόνο τα πυροβόλα των 17 ιντζών της ελληνικής μεραρχίας που αποχώρησε το 1967). Λίγα λεπτά αργότερα, μετά από βυθίσεις αεροπλάνων πάνω από τον δρόμο και μέχρι να φτάσουμε στην Γλυκιώτισσα οι Πυροβολαρχία σίγησε. Γιατί; Μάθαμε ότι χτυπήθηκε από τα αεροπλάνα και ίσως από αποβιβασθέντες από την Παρασκευή Τούρκους Πεζοναύτες. Φαίνεται ότι και εμείς από τύχη γλυτώσαμε την σφαγή μας από τους Τούρκους Πεζοναύτες. Γυρίσαμε πίσω και ταχθήκαμε βορείως του 251 ΤΠ ώστε να ανακόψουμε τυχόν διείσδυση/παρενόχληση Τ/Κ από το Τ/Κ χωρίο/θύλακα Τέμπλος. Μέχρι τις 16.30 δεν παρατηρήσαμε κάποια οργανωμένη κίνηση ελληνικών τμημάτων
προς την κατεύθυνση του προγεφυρώματος και είχαμε την εντύπωση ότι δεν υπήρχε οργανωμένο μέτωπο, ότι οι συγκρούσεις με τους εισβολείς ήταν τυχαίες και σποραδικές και ότι από στιγμή σε στιγμή θα εμφανιζόντουσαν
προελαύνοντες από δυτικά οι Τούρκοι. Κάποια στιγμή μάλιστα, γύρω στις 15.00 ταχθήκαμε προς δυσμάς διότι ήρθε η πληροφορία ότι έρχονται οι Τούρκοι. Στις 16.30 ήρθε στην πύλη του 251 ΤΠ ο συνταγματάρχης Μιχόπουλος και μας είπε περί προγεφυρώματος 4 αρμάτων και 1 τάγματος και πιάσαμε κουβέντα διότι η ένταση είχε πέσει και τα πράγματα φαινόντουσαν πιο χαλαρά.

Στις 17.30 (20/7/1974) κατέφθασε ουλαμός του 120 ΛΒΟ με 8 ΠΑΟ 106 υπό τον υπολοχαγό Κωνσταντίνο Αργυρόπουλο. Ήμουνα μπροστά όταν ο Μιχόπουλος του είπε «Προχώρα (δυτικά) και θα βρεις τα φίλια τμήματα,
θα σου δείξουν πού είναι τα 4 άρματα, θα τα βαρέσεις και τελειώσαμε!».
Πράγματι ο Αργυρόπουλος προχώρησε και σε λίγα λεπτά ακούσαμε κανονιές και ΠΑΟ και τον ορυμαγδό μιας σφοδρής μάχης με βαρέα. Λίγο αργότερα, και ενώ ο Μιχόπουλος την είχε κοπανήσει, επέστρεψε ο Αργυρόπουλος με 4 ΠΑΟ μόνο, και ανά χείρας τον στρατιώτη Λ.Α. (τα στοιχεία του είναι στην διάθεση του συγγραφέα) με μισοκομμένο χέρι. Ο Αργυρόπουλος είχε βρεί τους Τούρκους ξαπλωμένους μέσα στις ελιές, έκανε χειραψία με τον ταγματάρχη των αρμάτων, τους εξέλαβε για τα φίλια τμήματα, και μετά μονομάχησαν τα τμήματα με βαρέα όπλα, εκ του συστάδην! Η εντύπωσή μας για ανυπαρξία μετώπου, επιβεβαιωνόταν κατά δραματικό τρόπο. Σας εξιστόρησα αυτά που ξέρω σχετικά με τον Μιχόπουλο για το διήμερο 19/7/1974-21/7/1974 και καταλαβαίνω ότι εδώ στην Κύπρο, πολλοί τον θεωρούν αρχιπροδότη! Από ότι ακούω και από συμπολεμιστές μου καταλογίζονται στον Μιχόπουλο τεράστιες ευθύνες. Εγώ είπα στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής ότι θεωρούσα για πολλά χρόνια τον Μιχόπουλο προδότη αλλά όχι πια. Τους είπα ότι θεωρώ ότι τα έχασε την κρίσιμη στιγμή και ότι τελικά σάλεψε το μυαλό του. Προς ενίσχυση της άποψής μου περί Μιχόπουλου, πέρα από την δική μου μαρτυρία (όχι ναρκοπέδιο στο Πέντε Μίλι-επεισόδιο με Αργυρόπουλο), υπάρχει η μαρτυρία του εφ. ανθ/λγου ΜΧ Χρίστου Σολομώντος ο οποίος το βράδυ της 20/7/1974 έφθασε στην Κερύνεια με 30 εφέδρους του Μηχανικού και εκρηκτικά για να ανατινάξει δρομολόγιο. Ο Μιχόπουλος του είπε να μπεί στο προγεφύρωμα και να κάνει «αέρα» και να ανατινάξει τα άρματα! Εκείνη την στιγμή μπήκε στου Μιχόπουλου ο λοχαγός Ανδρέας Φωτιάδης του 301 ΤΕ, μετέπειτα αιχμάλωτος,και ζήτησε όπλα για τους 300 εφέδρους του, που έφεραν πολλοί από αυτούς κυνηγετικά. Ο Μιχόπουλος του είπε να πάρει κουβέρτες από τους θαλάμους, να του δώσει βενζίνη και να κάνει «αέρα» και να κάψει τα άρματα! Έγινε φραστικό επεισόδιο και ο Μιχόπουλος έφυγε θυμωμένος. Έξω από το γραφείο ήταν ο ήδη μισοκαταστραφείς Αργυρόπουλος του 120 ΛΒΟ και είπε στον Ανθγό ΜΧ, να μην πάει διότι φίλια τμήματα δεν θα έβρισκε. Του διηγήθηκε τι του συνέβη το απόγευμα και του είπε «με βοηθήσανε οι δικοί σας, τα παιδιά του Μηχανικού, οι οποίοι πήρανε και τον σοβαρά τραυματισμένο Στρτη Λ. Α. στο νοσοκομείο». Ο Χρίστος Σολομώντος τότε επέστρεψε άπρακτος στην Λευκωσία και επανήλθε με το τμήμα του στην Κερύνεια, στις 21/7/1974, όπου εντάχθηκε στο δικό μας τμήμα και του ανατέθηκε η ομάδα πυροδοτήσεως για την ανατίναξη του κύριου δρόμου Κερύνειας-Κλεπίνης-Λευκωσίας. Σταματώ εδώ. Την όλη δράση του Μηχανικού στην Κερύνεια και αργότερα στο ανατολικό μέτωπο την κατέθεσα λεπτομερώς στην Κυπριακή Βουλή στις 21/4/2010, στα πλαίσια της έρευνας για τον Φάκελλο της Κύπρου. Στην κατάθεσή μου στην Βουλή ανάφερα ότι ο λοχαγός μας τήρησε όλες τις αρχές πολεμικής εμπλοκής για το Μηχανικό (αναγνωρίσεις, απόκρυψη και μηδενικές μετακινήσεις την ημέρα, δράση την νύκτα, μέτρα ασφαλείας στους χώρους στρατοπέδευσης, δρομολόγια διαφυγής κλπ), ώστε να πετύχουμε στις αποστολές μας με ελάχιστες απώλειες (τραυματισμούς μόνο). Κατέθεσα και έγχρωμο χάρτη (Google Earth), με τις θέσεις μας και την δραστηριότητά μας. Έκλεισα την κατάθεσή μου λέγοντας ότι αν οι μονάδες της Κερύνειας είχαν ταχθεί εκεί που προβλεπόταν από το βράδυ της 19/7/1974 και με την χρήση των βαρέων όπλων ευθυτενούς τροχιάς που υπήρχαν στην περιοχή, η απόβαση θα είχε λήξει σε 30 λεπτά. Το εγχείρημα της απόβασης σε μια ακτή μήκους 300 μέτρων σε απόσταση 200-300 μέτρων από τον δρόμο και δυνατότητα εγκλωβισμού του προγεφυρώματος από Δύση, Βορρά και Ανατολή ήταν καταδικασμένο.» Το πιο πιθανό είναι ότι ο ΣχηςΣ.Μιχόπουλος, στον γενικότερο εφησυχασμό και την μακαριότητα που κυριαρχούσε στο ΓΕΕΦ, δεν κατάλαβε τι ετοιμαζόταν από πλευράς Τούρκων την 20/7/74 και παρέμενε στην ειρηνική αλλά εικονική πραγματικότητά του. Όταν ξεκίνησε η απόβαση (ή καλύτερα η αποβίβαση των Τούρκων), φαίνεται να ξύπνησε! Όμως το χάος της «γελοίας» επιστράτευσης, οι αλληλοσυγκρουόμενες διαταγές του ΓΕΕΦ – που υποβάθμιζαν το γεγονός ότι οι Τούρκοι επιχειρούν απόβαση – τον έκαναν «να τα χάσει» και να παρασυρθεί σε κινήσεις, διαταγές και πράξεις που εξέθεσαν πρώτον τον ίδιο και κατά δεύτερο λόγο την ίδια την απόπειρα αντίστασης και απώθησης του εχθρικού προγεφυρώματος στην θάλασσα!

(Και οι δύο συνεντεύξεις εμφανίζονται στο βιβλίο μου "ΚΥΠΡΟΣ 1974 - Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ")

Ο ΑΠΟΘΑΝΩΝ ΔΕΔΙΚΑΙΩΤΑΙ?

Απεβίωσε την 16η Αυγούστου 2010, κατά σύμπτωση 36η τραγική επέτειο της κατάληψης του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στην Λευκωσία και της παράδοσης της πόλης της Αμμοχώστου στις ορδές του Αττίλα, ο Ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης... ο επιλεγόμενος και "αόρατος δικτάτορας"!

Θερμοπληξία στις φυλακές Κορυδαλλού όπου εξέτιε ποινή επτάκις ισόβια! 87 ετών!

Εφημερίδες αναφέρουν άρθρα γιά τα έργα και τις ημέρες του ανδρός.

Κάποιες, θέλοντας να δείξουν την μεγαλοθυμία της "Δημοκρατίας" (η οποία δεν επεδείχθη όταν ζήτησε λόγω της θερμοπληξίας να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο, αίτημα το οποίο του το αρνήθηκαν), κλείνουν με ένα "ο αποθανών δεδικαίωται"!

Τι σημαίνει αυτό?

Συνήθως χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι ο νεκρός πια δεν κρίνεται, ή -χειρότερα- ότι δικαιώθηκαν πλέον οι εν ζωή επιλογές του.

Αυτό είναι ΛΑΘΟΣ που οφείλεται στο εξής: η αρχική φράση είναι ο αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας και βρίσκεται στην προς Ρωμαίους επιστολή του Απ. Παύλου (ολόκληρη η φράση: "«Ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθη ίνα καταργηθή το σώμα της αμαρτίας του μηκέτι δουλεύειν ημάς τη αμαρτία, ο γαρ αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας»), και βέβαια δεν έχει καθόλου τη σημασία που εμείς πετσοκόβοντάς την της αποδίδουμε.

Να με συγχωρείτε λοιπόν, αλλά κανείς νεκρός δεν "δεδικαίωται", είτε λέγεται Βενιζέλος, είτε Γούναρης, είτε Παπανδρέου, είτε Καραμανλής, είτε Παπαδόπουλος, είτε στην περίπτωσή μας Ιωαννίδης, αλλά όλοι κρίνονται, όχι μόνον από τους ιστορικούς του μέλλοντος, αλλά κυρίως από την ίδια τους τη γενιά και την γενιά των παιδιών τους.

Βλέποντας ότι γίνεται και κατάχρηση και καταστρατήγηση του "ο αποθανών δεδικαίωται", να μου επιτρέψετε να σας πω ότι αν η Νεο-Ελληνική έννοια ίσχυε, τότε θα έπρεπε να μην κριθεί ούτε ο Χίτλερ, ούτε ο Στάλιν, ούτε κανένας άλλος σφαγέας της Ανθρωπότητας!

Η Ιστορία ήταν, είναι και θα είναι εδώ να κρίνει νηφάλια τα έργα και τις ημέρες του καθενός μας, πόσω δε μάλλον αυτών που διεδραμάτισαν σημαντικούς ρόλους στον ρουν της!

Ας γυρίσουμε στον Δημήτριο Ιωαννίδη.

Διάβασα καμμιά πενηνταριά άρθρα που αφού το κοσμούν με ότι πιό απεχθές υπάρχει στο πλούσιο Ελληνικό λεξιλόγιο από πλευράς κοσμητικών επιθέτων, πετούν στο τέλος ένα happy end: "ο αποθανών δεδικαίωτε"!

Διάβασα και κάποια άλλα άρθρα που ...εξυμνούσαν το ήθος, την ευφυία, τον πατριωτισμό του ανδρός!

Αλλά τι ήταν τελικά ο Δημήτριος Ιωαννίδης?

Γιατί όσο ζούσε όλοι τον ανέφεραν ως προδότη, ενώ όλοι γνώριζαν τον άκρατο εθνικισμό του?

Τα γεγονότα που ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 1973 και κορυφώθηκαν με αυτά της Κύπρου τον "μαύρο Ιούλιο-Αύγουστο¨του 1974, καθώς και η αλληλουχία τους τον εμπλέκουν σε μία από τις πιό μελανές στιγμές της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας μας.

Υπάρχει πλέον το ερώτημα: Υπήρξε ο Ταξίαρχος ΠΖ Δημ.Ιωαννίδης ΠΡΟΔΟΤΗΣ?

Κατά την γνώμη μου καταρχάς υπήρξε τραγικάαφελής...

Όμως αυτή η αφέλειά του δεν τονεμπόδισε να ξεκινήσει πράξεις παράνομες και επικίνδυνες, που στο τέλος έφεραντην καταστροφή!

Για να δούμε όμως την όλη παγίδα που οι Αμερικάνοι έστησαν στον αφελέστατο Ιωαννίδη, πρέπει να δούμε κάποια γεγονότα που προηγήθηκαν.

Είναι γνωστό σε όλους, ότι ο Ιωαννίδης υπήρξε άνθρωπος τωνΑμερικανών, όπως σχεδόν όλο το σκηνικό των πρωταιτίων της 21ης Απριλίου του 1967. Όμως η διαφοροποίηση του Παπαδόπουλου, σε ορισμένα θέματαπου «άγγιξαν» ευαίσθητες χορδές των Αμερικάνων, όπως η «ευγενική» άρνησή του να παράσχει κάποιες διευκολύνσεις στον Πόλεμο του Γιόμ Κιπούρ τον Οκτώβριο του 1973 στις Αμερικανικές Δυνάμεις (χρήση του Στρατιωτικού Αεροδρομίου της Ελευσίνας για τον στρατιωτικό ανεφοδιασμό του Ισραήλ), έκαναν έξαλλο τον Kissinger.

Βέβαια και οι Άγγλοι αρνήθηκαν να διαθέσουν τις βάσεις τους στην Κύπρο για αυτό το σκοπό. Όμως για τους Αμερικάνους δεν ήταν εύκολο ναα νατρέψουν την Κυβέρνηση του Εντουάρντ Χήθ. Όμως ήταν πανεύκολο να ανατρέψουντην Κυβέρνηση Παπαδόπουλου, ιδίως όταν είχαν έτοιμο τον αντικαταστάτη του, τονΙωαννίδη και έναν έτοιμο πρωθυπουργό με θητεία στις ΗΠΑ τον Αδ.Ανδρουτσόπουλο.

Αυτό ήταν το κομβικό σημείο που αποφασίστηκε από τον Kissinger η ένταξη της Κύπρου στον Στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ για τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής. Και σε αυτόντον σχεδιασμό είχε ιδιαίτερο ρόλο και η Τουρκία. Και βέβαια στον όλο σχεδιασμό,δεν είχε καμμιά θέση, μια σταθερή Κυβέρνηση στην Κύπρο υπό τον Μακάριο, που αλληθώριζε προς την Ρωσία, αλλά και προς τους «Αδεσμεύτους».

Έτσι έβαλαν τον Ταξίαρχο Δημ.Ιωαννίδη, συμπτωματικά (?) με την ευκαιρία (!) των γεγονότων του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 (ένα περίπου μήνα μετά από τα γεγονότα του Γιόμ Κιπούρ), να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο και τους συν αυτώ, να το θέσει υπό περιορισμό μαζί με τους άμεσους συνεργάτες του και πρώην συντρόφους του ιδίου, στο εγχείρημα του 1967 και να περάσει την διαχείριση των συμφερόντων των ΗΠΑ και κατά συνέπεια του ΝΑΤΟ, σε αυτόν και σε μία κλίκα χαμηλόβαθμων αξιωματικών.

Γνωρίζοντας την χαρακτηριστική αφέλειά του και την ανικανότητά του να μπορεί να δει «στρατηγικούς σχεδιασμούς σεβάθο χρόνου» και «νέα αμυντικά δόγματα», τον χρησιμοποίησαν γνωρίζοντας τον εθνικισμό που τον διέκρινε και τον έβαλαν να ανατρέψει τον Μακάριο, αποδεχόμενοι εκ των προτέρων της βεβαιότητας ότι οι Τούρκοι θα επενέβαιναν και έτσι θα εντασσόταν η Κύπρος πιο «ομαλά» υπό τον «αμυντικό σχεδιασμό»,Τουρκίας-Ισραήλ.

Όμως ο εθνικισμός όταν συνοδεύεται από αφέλεια, μόνο δεινάμπορεί να φέρει – όπως και έφερε!

Όταν κάποια στιγμή, παρόλη την αφέλειά του, ο Ιωαννίδης είδε ότι τον «κορόιδεψαν» οι υποκινητές του, που τον έβαλαν να κάνει αυτό το εγκληματικά ανόητο πραξικόπημα στην Κύπρο κατά του Μακαρίου, δεν έκανε τίποτα – παρόλο που ακόμα ήλεγχε τον Στρατό και τους δοτούς πολιτικούς – για να αποτρέψει τα χειρότερα...

O Γεωργ.Φράγκος καταφέρνει και παίρνει συνέντευξη στην Φυλακή από τον Δημ.Ιωαννίδη, τον άλλοτε «πανίσχυρο Ταξίαρχο της Χούντας».

Γράφει ο Γ.Φράγκος:

Η φωνή του ακούγεται κοφτή καιαποφασιστική στο μικρό κελί που του έχει διατεθεί στην έκτη πτέρυγα των Φυλακών Κορυδαλλού. «Με εξαπάτησαν ο Σίσκο και ο Κίσινγκερ για τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας στην Κύπρο». Ο ίδιος, ντυμένος με μια αθλητική φόρμα, μόλις έχει σηκωθεί από το κρεβάτι εκστρατείας όπου συνηθίζει να ξεκουράζεται τα ατέλειωτα 35 χρόνια που μεσολάβησαν από την καταδίκη του για τη συμμετοχή στο Απριλιανό Πραξικόπημα και το ρόλο του στα τραγικά γεγονότα του καλοκαιριού του 1974. Παρότι μικρόσωμος, νιώθεις παρατηρώντας αυτόν τον ηλικιωμένο άνδρα ότι κρύβει μέσα του πολλή δύναμη και σκληράδα όπως και αρκετά μυστικά... Με εξαίρεση ένα πρόβλημα που είχε με την όρασή του το οποίο ξεπεράσθηκε επιτυχώς, η υγεία του είναι πολύ καλή, ενώ η διαύγεια και η παρατηρητικότητά του εντυπωσιάζουν για κάποιον που είχε υπερβεί τότε (Ιούλιος του 2009) το 86ο έτος της ηλικίας του.

Ο Μίμης, όπως του προσφωνούν οι λίγοι φίλοι του, γνωστότερος στον ελληνικό λαό ως «ο αόρατος δικτάτορας», κατά κόσμον Ταξίαρχος ΠΖ Δημήτριος Ιωαννίδης, δεν κρύβει την οργή του για την ενορχηστρωμένη συμπαιγνία σε βάρος του από την τότε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ. Κάνοντας μια αναδρομή στην κρίσιμη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το πρωί της 20ής Ιουλίου 1974, λίγες ώρες μετά την τουρκική απόβαση στο Πεντεμίλι της Κυρήνειας, στο ΑΕΔ (Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων) - στην οποία εκτός του δοτού τότε Προέδρου της Δημοκρατίας Φαίδωνα Γκιζίκη, του πρωθυπουργού Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου, των υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας Κυπραίου και Λατσούδη και των αρχηγών Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας, συμμετείχαν ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα Χένρι Τάσκα και ο υφυπουργός Εξωτερικών της Αμερικής Σίσκο, που μόλις είχε προσγειωθεί ερχόμενος από τηνΑγκυρα όπου συναντήθηκε με τον Ετσεβίτ - αποκαλύπτει πως οι Αμερικανοί προσπάθησαν να... αποκοιμίσουν την Αθήνα, ενώ συνεχιζόταν η τουρκική εισβολή.

«Ο Σίσκο, που πήρε το λόγο αμέσως μετά την είσοδό του στην αίθουσα του τρίτου ορόφου του Πενταγώνου όπου συνεδριάζαμε, μας ζήτησε να δείξουμε αυτοσυγκράτηση. Μας διαβεβαίωσε μάλιστα, ότι αυτός και ο Κίσινγκερ θα έπειθαν τους Τούρκους να αποχωρήσουν από την Κύπρο, τα επόμενα 24ωρα, αφήνοντας μια δύναμη περίπου 1.500 ανδρών για ενίσχυση της ΤΟΥΡΔΥΚ και της τόνωσης του ηθικού των Τουρκοκυπρίων. Γι' αυτό και μας κάλεσε να αποφύγουμε κάθε πολεμική ενέργεια».

Στο σημείο αυτό παρενέβη ο ίδιος και χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι είπε απευθυνόμενος στην αμερικανική πλευρά: «Μας εξαπατήσατε, όπως κάνατε και προ ημερών, όταν μας υποσχεθήκατε ότι ο έκτος στόλος θα περιπολούσε στα στενά της Μερσίνας, ώστε να αποτρέψει τουρκική αποβατική ενέργεια».

Ο Ιωαννίδης θυμάται ότι αμέσως σηκώθηκαν τόσο ο Γκιζίκης όσο και Κυπραίος και απευθυνόμενοι στους δύο Αμερικανούς στα αγγλικά, τους προειδοποίησαν ότι αν οι Τούρκοι δεν αποχωρούσαν άμεσα, η Ελλάδα θα έφευγε από το ΝΑΤΟ και θα «κήρυττε τον πόλεμο στην Αγκυρα».

Μετά από μικρή παύση, ανακαλώντας τη μνήμη του, λέει: «Αμέσως έπεισα τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Γρηγόριο Μπονάνο να κηρύξουμε γενική επιστράτευση! Παράλληλα αποφασίσαμε να καταφύγουμε και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, που το ίδιο βράδυ έβγαζε το 353/74 ψήφισμα, το οποίο ξεκάθαρα ζητούσε να κληθούν όλα τα μέρη να σεβαστούν την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου».

«Εκτός από την επι στράτευση, σε τιάλλες ενέργειες προχωρήσατε;», τον ρωτήσαμε, με το θάρρος της γνωριμίας που είχαμε αποκτήσει, καθώς ένα παιχνίδι της μοίρας μας έφερε να μοιραζόμαστε τους ίδιους χώρους για ένα χρονικό διάστημα. «Διέταξα τον τότε αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού Πέτρο Αραπάκη να στείλει αμέσως τα μισά υποβρύχια που βρισκόντουσαν στα Δωδεκάνησα στην Κύπρο και να χτυπήσουν τα τουρκικά πλοία, ενώ πρότεινα να κηρύξουμε την 'Ενωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα».

«Τελικά τι έγινε;», τον ξαναρωτήσαμε. «Διατύπωσαν δισταγμούς τόσο ο Μπονάνος που ακόμη πίστευε στη μεσολάβηση των Αμερικανών όσο και ο Γκιζίκης. Αλλά και ο τότε αρχηγός της Αεροπορίας Παπανικολάου, όταν του ζήτησαν να στείλουμε τα Φάντομ που είχαμε και να διαλύσουν τους εισβολείς, άρχισε τις αναλύσεις σχετικά με τις πραγματικές δυνατότητες των συγκεκριμένων αεροσκαφών»...

Αναπόφευκτη η απορία μας για το «εάν θα κερδίζαμε έναν πόλεμο με την Τουρκία που υπερτερούσε αριθμητικά τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε οπλικά συστήματα»...

«Κι όμως, δεν ήταν έτσι τα πράγματα», μας διέκοψε, «γιατί οι συσχετισμοί στην ποιότητα των όπλων, ιδιαίτερα στην Αεροπορία και στο Ναυτικό, ήταν συντριπτικά υπέρ μας. Ακόμη και στο Στρατό Ξηράς όπου η Τουρκία υπερτερούσε τρία προς ένα, δεν είχαμε ουσιαστικό πρόβλημα λόγω του περιορισμένου μετώπου στον Εβρο.

Εξάλλου, εμείς είχαμε καλύτερα άρματα μάχης, τα γαλλικά ΑΜΧ, που ήταν πιο σύγχρονα και γρήγορα από τα αμερικανικά Μ-47 που διέθεταν, είναι αλήθεια σε μεγάλους αριθμούς αυτοί. Επιπλέον, οι περισσότεροι ανώτεροι αξιωματικοί είχαμε πολεμική εμπειρία από την περίοδο 1946-49, ενώ οι Τούρκοι είχαν να πολεμήσουν από το '22».

Για τον πάλαι ποτέ πανίσχυρο άνδρα της χώρας... «η κρίσιμη διαφορά ήταν στην ψυχοσύνθεση των δύο λαών. Ο Ελληνας στρατιώτης εκείνης της εποχής (1974) ήταν πολύ καλύτερα εκπαιδευμένος και είχε υψηλότερο ηθικό από τον αντίστοιχο Τούρκο».

Σύμφωνα με τον ίδιο... «τα 22 Φάντομ που μόνο εμείς τότε διαθέταμε ,θα δημιουργούσαν υπεροχή στον αέρα και θα συνέτριβαν την τουρκική αεροπορία. Απ' ό,τι θυμάμαι πετούσαν με επιχειρησιακή ταχύτητα 700χλμ. την ώρα και ήταν απείρως γρηγορότερα από τα F-104, F-100 και F-84 που είχαν οι Τούρκοι. Ειδικά τα τελευταία ήταν κάτι παλιατζούρες από τον καιρό τηςΚορέας που ίσα - ίσα πετούσαν».

Αλλά και στο Ναυτικό, σύμφωνα με τον ιδεολογικό υπεύθυνο του Απριλιανού καθεστώτος, όπως ο ίδιος αρέσκεται να αποκαλεί τον εαυτό του, η διαφορά ήταν συντριπτική: «Πρέπει να 'χαμε δύο – τρία αντιτορπιλικά περισσότερα από τους Τούρκους, αλλά το παιχνίδι θα κερδιζόταν από τα υποβρύχια και τις γαλλικές πυραυλάκατους που μόλις είχαμε παραλάβει. Είχαμε οχτώ γερμανικά υποβρύχια, από τα οποία τα τέσσερα ήταν σύγχρονα τύπου 2009, ενώ αυτοί κάτι απομεινάρια αμερικανικά του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου». Γι' αυτό, όπως υποστηρίζει... «μπορούσαμε να διαλύσουμε τις τουρκικές αποβατικές δυνάμεις. Θυμάμαι ότι τα υποβρύχια του Αραπάκη απείχαν περίπου 80 ναυτικά μίλια από την Πάφο και τα Φάντομ βρίσκονταν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Στη σύσκεψη που έγινε τα ξημερώματα της 21ης Ιουλίου στο γραφείο του Γκιζίκη, είπα στον Αραπάκη να βουλιάξει όλα τα τουρκικά πλοία που ήταν έξω από το λιμάνι της Κυρήνειας και στον Παπανικολάου να στείλει από την Κρήτη τα πρώτα έξι Φάντομ και να βομβαρδίσουν οτιδήποτε τουρκικό εκινείτο πάνω στο νησί».

Τελικά, όμως, δεν έγινε τίποτε απ' όλ' αυτά. «Γιατί;», τον ρωτήσαμε. «Μας πρόδωσαν, δεν το κρύβω, οι αρχηγοί των γενικών επιτελείων και ο Γκιζίκης. Οπως πληροφορήθηκα εκ των υστέρων οι τρεις αρχηγοί μαζί με τον Μπονάνο και τονΓκιζίκη, συναντήθηκαν και αποφάσισαν να μην έρθουν σε αντιπαράθεση με τηνΤουρκία, ενώ ο Αραπάκης διέταξε τα υποβρύχια να γυρίσουν πίσω και ο Παπανικολάου να μη σηκωθεί ούτε ένα αεροπλάνο. Στη συγκεκριμένη σύσκεψη, όπως ενημερώθηκα από τον αρχηγό του Στρατού αντιστράτηγο Γαλατσάνο, ο Αραπάκης πρότεινε κι οι άλλοι συμφώνησαν να παραδώσουν την εξουσία στους πολιτικούς».

Ο ίδιος απαντά και στην κατηγορία ότι ήθελε το θάνατο του Μακαρίου. «Σε καμία περίπτωση γιατί έτσι θα κλονιζόταν το έρεισμα της Ενωσης, μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι περισσότεροι Κύπριοι ήταν μακαρικοί. Η διαταγή που είχα δώσει προσωπικά στον συνταγματάρχη Κων/νο Κομπόκη, που ήταν επικεφαλής της επίθεσης στο Προεδρικό Μέγαρο, ήταν να συλληφθεί ο Μακάριος ζωντανός».

Οσο για την τύχη του Αρχιεπισκόπου Κύπρου ο Ιωαννίδης υποστηρίζει ότι ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ που «δεν έβλεπε με καλό μάτι τον Μακάριο», του είχε προτείνει να «φιλοξενηθεί» για ένα διάστημα σε Μοναστήρι του Αγίου Ορους. «Ο Σεραφείμ γνώριζε προσωπικά πολλούς ηγούμενους και με είχε πείσει ότι θα μπορούσε να τακτοποιήσει το θέμα».

Για τον «αόρατο δικτάτορα» δεν έγιναν εγκλήματα στη διάρκεια της Επταετίας για τα οποία να θεωρείται ηθικός αυτουργός.«Μάθατε πότε να μου έχει γίνει καμία αγωγή για το συγκεκριμένο θέμα ή κάποιος να έχει στραφεί ζητώντας αποζημίωση από την οικογένειά μου, ισχυριζόμενος ότι υπήρξε θύμα μου;», αναρωτιέται.

Οσο για τους δημοσιογράφους, θεωρεί ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα, ακόμη και να μπουν στη φυλακή, όπως ο υπογράφων, προκειμένου να κάνουν ρεπορτάζ. Εμείς, όμως, οφείλουμε να περιγράψουμε τα γεγονότα, έστω και από αυτήν την πλευρά, καθώς η παραφιλολογία που είχε αναπτυχθεί γύρω από την Κυπριακή τραγωδία, μας δίνει το δικαίωμα να φωτίσουμε όλες τις πτυχές εκείνων που πρωταγωνίστησαν την συγκεκριμένη περίοδο...

Όπως γίνεται φανερό, ο Ιωαννίδης δεν λέει και πολλά για τον Αμερικανικό παράγοντα και τις συνεννοήσεις μαζί του προ του Πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου, ούτε κάν για τους λόγους που τον οδήγησαν να ανατρέψει τονΠαπαδόπουλο, λέει όμως πολλές αλήθειες σε αυτήν την συνέντευξή του, που «κουμπώνουν» με άλλες μαρτυρίες τρίτων για αυτές τις «αμαρτωλές» συσκέψεις μετους Αμερικάνους.

Μετά πό αυτήν την συνέντευξη αντιλαμβανόμαστε τελικά τι έκανε;

Αρκέστηκε μόνο στο να καταμαρτυρεί κατ' επανάληψιν στους Αμερικάνους πολιτικούς και διπλωμάτες, το γνωστό πλέον «μας εξαπατήσατε!» Αφού επιδόθηκε σε ένα άσκοπο "θέατρο απειλών και λεονταρισμών", από τους οποίους δεν τόλμησε να πράξει ουδέν, τελικά κατέρρευσε και έμεινε απλός θεατής των πραγματικά τραγικών στιγμών που διαδραματίζονταν τότε σε Ελλάδα και Κύπρο!

Ούτε την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα τόλμησε να ανακηρύξει!

Ούτε έξοδο από το ΝΑΤΟ αποφάσισε!

Ούτε αντίποινα προς την Τουρκία, με κήρυξη Πολέμου τόλμησε!

Αυτό από μόνο του, συνιστά προδοσία!

Οι πραγματικοί άντρες και ιδιαίτερα αυτοί που θέλουν να λέγονται αγνοί εθνικιστές, όταν ξέρουν και νιώθουν ότι δεν πρόδωσαν, αλλά άθελά τους έκαναν κακό στην πατρίδα τους, βάζουν το υπηρεσιακό τους όπλο στον κρόταφο και σαν άντρες ζητούν συγχώρεση και λύτρωση, με τον θάνατο τους!

Ο Ιωαννίδης στην Δίκη της Χούντας το 1974, είπε το "Μην ανησυχείτε Κε Πρόεδρε (απευθυνόμενος στον Πρόδρο του Δικαστηρίου Ντεγιάννη). Δεν θα αποκαλύψω Κρατικά Μυστικά. Κρατώ κλειστά τα χαρτιά μου"!

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΚΑΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!

Και αν δεν τα άνοιξε ποτέ σε μας, εκεί που θα πάει στο τελευταίο του ταξίδι, (γιά όσους δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Κόλαση και Παράδεισος), τον περιμένουν ο Κουρούπης, ο Καλμπουρτζής, ο Μπούτος, ο Κατσάνης, ο Κατούντας, ο Μουζάκης, ο Χατζηδάκης και τόσοι άλλοι να τους πει όλη την αλήθεια... Αυτήν που δεν είπε ολόκληρη, ποτέ σε μας!

Μετά από όλα αυτά, εγώ λοιπόν δεν θα πώ "ο αποθανών δεδικαίωται" αλλά "Θεός σχωρέστον!"

Με εκτίμηση στην υπομονή σας να διαβάσετε το άρθρο μου
ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΣΤΗΝ ΧΕΙΜΑPΡΑ

Σε όλα τα γραπτά μου, έχω σαν βασικό γνώμονα την νηφάλια "εξήγηση" των γεγονότων, διότι είμαι πεποισμένος ότι μόνο με την γνώση και την αντίληψη, θα αποφύγουμε τις δυσάρεστες καταστάσεις.

Με αφορμή την δολοφονία του Αριστοτέλη στην Χειμάρρα από Αλβανούς .."Εθνικιστές", περιηγήθηκα το διαδίκτυο με σκοπό να δω πως βλέπουν το γεγονός οι άλλοι, ακόμα και αυτοί που δεν έχουν τα ίδια ιδεώδη και ιδανικά με μένα...

Λοιπόν τι αντίκρυσα?

"Κραυγές" του στυλ "ορμάτε τους να φτάσουμε μέχρι την Πόλη", "φάτε τα ...λαρύγγια των Αλβανών που ζουν στην Ελλάδα" κλπ παρόμοια από την μιά πλευρά (δικαιολογημένα σε κάποιο βαθμό) και από την άλλη πλευρά "μην διογκώσουμε ένα περιστατικό, που προκάλεσαν μερικοί ανεγκέφαλοι"!

Είδα βέβαια και το τραγικό "Τι Βορειοηπειρώτες και κουραφέξαλα, Αλβανοί πολίτες είναι. Γιατί τότε δεν λέμε Δυτικοθρακιώτες τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης?" (!!!)

Κάθησα και σκέφτηκα όσο μπορούσα πιό νηφάλια λόγω του γεγονότος, τι διαβάζω και βλέπω γύρω μου και αποφάσισα να βαρέσω αυτά τα πλήκτρα του υπολογιστή, μπας και βοηθήσω από πλευράς μου να δούμε την αλήθεια κατάματα. Μιά αλήθεια που και σκληρή είναι και τραγική. Και εξηγούμαι:

Η ζώνη των Βαλκανίων που ζούμε, διότι αυτήν διάλεξαν οι πρόγονοι μας 3,000 χρόνια πριν, διακατέχεται από έναν ξέφρενο Εθνικισμό από όλα τα κράτη που την απαρτίζουν, ίσως διότι διαμέσου των αιώνων, υπήρξαν τόσες πολλές αλλαγές συνόρων που συντηρούσαν πάντα έναν αδηφάγο αλυτρωτισμό.

Το διαπίστωσα όταν εργαζόμενος επί αρκετά χρόνια σαν Υψηλόβαθμο Διευθυντικό στέλεχος σε μιά Πολυεθνική Εταιρεία έφτασα να γίνω "Βαλκανιάρχης" δηλαδή να έχω υπό την ευθύνη μου, πέραν της Ελλάδας και της Κύπρου και σχεδόν όλες τις χώρες των Βαλκανίων. Εκεί είδα γιά πρώτη φορά την ουτοπία της "ήρεμης Βαλκανικής"!

Θα σας αναφέρω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Μιά βραδιά στο Βελιγράδι, είχα βγάλει τον Διευθυντή που είχα σαν υπεύθυνο γιά την Σερβία και το Μαυροβούνιο γιά φαγητό μετά από μιά κοπιαστική ημέρα. Μετά το τέλος του φαγητού, αρχίσαμε να πίνουμε τα παραδοσιακά "σνάπς" και ο Σέρβος "έκανε κεφάλι". Εγώ λόγω της θέσης μου ήμουν πιό προσεκτικός και διατηρούσα την νηφαλιότητά μου. Ξεκινήσαμε την συζήτηση γιά τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στην πρώην Γιουγκοσλαβία και γιά το γεγονός ότι μόνο η Ελλάδα δεν "τσίμπησε" στην παραπληροφόρηση των δυτικών μέσων ενημέρωσης (Αγγλίας, Γερμανίας κλπ) και βοήθησε με κάθε τρόπο τους Σέρβους "αδελφούς" μας, έστω και με αυτην την ηθική υποστήριξη. Λίγο λίγο η συζήτηση πήγαινε πιό πέρα, ώσπου χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στην ΠΓΔΜ....
Εκεί έμεινα εμβρόντητος όταν ο Mirce (έτσι λεγόταν ο υφιστάμενος μου Διευθυντής της Σερβίας) μου είπε ότι η "Μακεδονία" είναι "αλύτρωτη" και φτάνει μέχρι την Θεσσαλονικη και τον Όλυμπο!!!
Δώστε βάση... Υφιστάμενος μου, με γνώση του ότι είμαι Έλληνας και του γεγονότος ότι σαν Έλληνας ήμουν παρά το πλευρό του στην διαμάχη της Σερβίας με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, με γνώση της ευαισθησίας που έχουμε σαν Έλληνες στο θέμα της Μακεδονίας μας και της διαμάχης μας με την ΠΓΔΜ (ένα θέμα που έπρεπε να έχουμε κλείσει πριν 20 χρόνια).... Παρόλα ταύτα μου έδειξε τι πιστεύει και στην πορεία ανακάλυψα ότι δεν ήταν ο μόνος που πίστευε το ίδιο σε ότι αφορά την ΠΓΔΜ!

Ένα δεύτερο περιστατικό ήταν όταν σε ένα από τα συχνά ταξίδια μου στην Σόφια, πήρα όλο το team μου εκεί και τους έβγαλα όλους γιά φαγητό επ'ευκαιρία της επίτευξης του στόχου τους σε πωλήσεις και κέρδη γιά το πρώτο τρίμηνο του 2004 (αν θυμάμαι καλά)! Έκαναν σαν τρελλοί από την χαρά τους, γιατί ήξεραν ότι θα τους πήγαινα σε ένα πολυτελές εστιατόριο όπου θα έτρωγαν και θα έπιναν ότι τραβούσε η ψυχή τους. Και το βασικότερο... Θα πλήρωνε η Εταιρεία!
Που λέτε ότι με πήγαν (καθότι άφησα αυτούς να επιλέξουν το μέρος, λόγω εντοπιότητας) ?
Σε ένα όντως πολυτελές εστιατόριο με το όνομα "Μεγάλη Βουλγαρία" !!!

Με έβαλαν να καθήσω σε μιά θέση όπου από πίσω μου είχα ένα χάρτη της Βαλκανικής όπου στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου, η πιό ακριτική Ελληνική Ομάδα θα ήταν η ΑΕΛ (Λάρισα)! Όλα τα άλλα, Κεντρική, Ανατολική, Δυτική Μακεδονία, Ανατολική και Δυτική Θράκη, ΠΓΔΜ, και ένα μικρό κομμάτι της Αλβανίας στην Βουλγαρική επικράτεια. Κοίταξα τον υφιστάμενο μου Βούλγαρο διευθυντή με απορία και του λέω "Radoslav (έτσι ήταν το όνομα του) πως και διάλεξες αυτό το εστιατόριο?"
"Εχει πολύ καλό φαγητό" μου απαντάει και διέκρινα ένα μικρό μειδίαμα στο βλέμμα του!
Πραγματικά έκπληκτος από το γεγονός και διακρίνοντας γελάκια από πλευράς των υπολοίπων εργαζομένων που είχα καλέσει στο τραπέζι, όποτε γυρνούσα και παρατηρούσα αυτόν τον χάρτη, συνέχισα σαν να μην τρέχει τίποτα. Τους άφησα και διάλεξαν ότι πιό εκλεκτό υπήρχε σε ψάρια, κρασί κλπ, και όταν έφτασε η ώρα του λογαριασμού, άναψα τσιγάρο, φόρεσα το παλτό μου και βγήκα έξω, λέγοντας: "Radoslav κανόνισε τον λογαριασμό"!
Έμειναν όλοι με το στόμα ανοιχτό! Πήγε να μου πει κάτι αλλά με το ύφος πιά του Προιστάμενου του και όχι του "συνεργάτη" που τον κάλεσε γιά φαγητό του επανέλαβα: "Φρόντισε τον λογαριασμό. Σας περιμένω απ' έξω"!
Τους παρακολουθούσα που ψάχνονταν να βάλουν όλοι ρεφενέ να πληρώσουν τον λογαριασμό, αφού εγώ τους είχα εγκαταλείψει... Ένας εθνικιστικός σαδισμός ξύπνησε μέσα μου βλέποντας την αγωνία τους να μαζέψουν τα Λέβα που χρειάζονταν γιά να πληρώσουν τον τσουχτερό λογαριασμό, όχι μόνο αυτών που έφαγαν και ήπιαν αυτοί, αλλά και αυτών που έφαγα και ήπια εγώ!
Με γύρισαν στο Ξενοδοχείο μου αμίλητοι σε όλη την διαδρομή...
Την επόμενη μέρα ο Radoslav μου έφερε τον λογαριασμό να τον υπογράψω, γιά να πάρει τα χρήματα από το Ταμείο και να τα μοιράσει στους συναδέλφους του που πλήρωσαν μαζί του τον λογαριασμό. Εκεί είχα την ευκαιρία να μιλήσω λίγο μαζί του και να καταλάβω ότι μέσα τους είχαν μιά ζήλεια γιά την Ελλάδα, γιά το γεγονός ότι είχαν Έλληνα προιστάμενο, γιά το γεγονός ότι στην Ελλάδα περνάμε καλύτερα από ότι εκείνοι, από το ότι εμείς είμασταν εδώ και πολλά χρόνια μέλη της ΕΟΚ αρχικά και της ΕΕ μεταγενέστερα κλπ κλπ. Και όλα αυτά τους έβγαιναν σε ένα Εθνικιστικό ...κόμπλεξ, που μόνο με την σκέψη της Μεγάλης Βουλγαρίας μπορούσαν να ξεπεράσουν!
Συζητήσαμε αρκετά, και από τις κουβέντες μου κατάλαβε ότι μπορεί να είμαι στέλεχος Πολυεθνικής αλλά πρώτα από όλα είμαι Έλληνας και ότι δεν θα ανεχόμουν παρόμοιες συμπεριφορές στο μέλλον. Και προς μεγάλη του ευχαρίστηση με είδε να βάζω την υπογραφή μου στον λογαριασμό του Εστιατορίου, σημάδι ότι τα βάσανά του τελείωσαν, λόγω της ατυχούς έμπνευσης του να πάει έναν Έλληνα και δη προιστάμενό του, σε ένα εστιατόριο που λεγόταν "Μεγάλη Βουλγαρία" και να τον βάλει να καθήσει μπροστά στον χάρτη της!

Με όλα αυτά που ίσως σας κούρασαν που θέλω να καταλήξω? Στο γεγονός ότι η Βαλκανική είναι πλήρης Εθνικισμού και Αλυτρωτισμού και όποιος δεν το καταλαβαίνει είναι ή βλάκας ή ...προδότης!

Ερχόμενοι λοιπόν στην Αλβανία και στο περιστατικό με τον άτυχο Αριστοτέλη, θέλω να σας πω τι καταλαβαίνω από όλη αυτήν την υπόθεση:
"Οι Αλβανοί ΔΕΝ μας υπολογίζουν ή καλύτερα δεν μας παίρνουν στα σοβαρά!"

Οι Αλβανοί ως Τουρκογενής λαός (καμμία σχέση με τους Ιλλυρίους, όπως βαυκαλίζονται), σέβονται ΜΟΝΟ την δύναμη, όπως και οι Τούρκοι άλλωστε!

Βλέπουν ομοεθνείς τους να βρίσκονται στην Ελλάδα, να καίνε επ' ευκαιρία έστω ποδοσφαιρικού αγώνα Ελληνικές σημαίες και κανείς να μην αντιδράει, βλέπουν να μπαίνουν από τα σύνορα και κανείς να μην τους ενοχλέι, βλέπουν ...Έλληνες Πολιτικούς να θέλουν να τους "Ελληνοποιήσουν" λες και είναι ο "περιούσιος Λαός", βλέπουν ότι κανείς Νόμος γιά την Μετανάστευση δεν τηρείται από τις Αρχές, βλέπουν ότι λόγω συμφόρησης των Φυλακών κακοποιοί Ομοεθνείς τους αθωωνονται γιά να επιστρέψουν δήθεν στην Αλβανία, ενώ την επομένη κιόλας μέρα κόβουν βόλτες στην Ομόνοια, βλέπουν μιά "κουτσουλιά" στον χάρτη που λέγεται ΠΓΔΜ να μας έχει στριμώξει στην γωνία, νιώθουν την απατηλή ασφάλεια της ομογάλακτης Τουρκίας και την υποστήριξη των ΗΠΑ στην υπόθεση του Κοσσόβου, και έτσι πιστεύουν ότι ανεξάρτητα από το πόσο μπορούν να "το τραβήξουν το σχοινί" με την Ελλάδα, μπορούν και να μείνουν ατιμώρητοι!

Το βασικότερο βλέπουν απέναντί τους, Ελληνικές Κυβερνήσεις ΧΩΡΙΣ ΠΥΓΜΗ!

Κυβερνήσεις που έκαναν ΑΡΣΗ του ΕΜΠΟΛΕΜΟΥ απέναντί τους, χωρίς να πάρουν ως αντιστάθμισμα, καθόλου ευεργετικά ανταλλάγματα γιά την καταπιεζόμενη Ελληνική Εθνική και όχι Θρησκευτική Μειονότητα της Βορειου Ηπείρου.

Κυβερνήσεις που σε παρόμοια συμβάντα, σαν αυτό του Αριστοτέλη, απλά να ψελλίζουν κάποιες διαμαρτυρίες!

Όχι οι Αλβανοί δεν ξέρουν Ιστορία (γιά αυτό και νομίζουν ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Ιλλυρίων και ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Αλβανός, όπως και ο Γιώργης Καστριώτης)! Απλά οι Τούρκοι τους συμβουλεύουν: "κοιτάτε εμείς, και το 1955 και το 1964-1965 και το 1974 καταφέραμε και τους ξεριζώσαμε από τα εδάφη τους, που τώρα είναι εδάφη μας, και κανείς δεν μας είπε τίποτα!. Κάντε το ίδιο και εσείς... Οι σημερινοί Έλληνες θέλουν μόνο την καλοπέρασή τους, δεν έχουν τα κότσια των προγόνων τους!"

Και αυτό είναι η Αλήθεια! Ψηφίζουμε αυτόν που θα μας τάξει περισσότερα γιά την καλοπέρασή μας ανεξάρτητα αν ξέρουμε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα υπερασπίσει τα Εθνικά μας Συμφέροντα!

Αν το 1955 όταν έγινε τον Σεπτέμβρη η "Νύχτα των Κρυστάλλων" στην Κωνσταντινούπολη, στην Θράκη απελαύνονταν 10,000 Μουσουλμάνοι, αν συνέβαινε το ίδιο το 1964-65 με παράλληλη δήμευση περιουσιών τους , όπως έγινεμε τους Έλληνες της Πόλης, όπου σε μιά νύχτα άφησαν περιουσίες στην Κωσταντινούπολη την Ίμβρο και την Τένεδο και ήλθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα, θα σου έλεγα αν τολμούσαν άλλοι να κάνουν το ίδιο!

Αν ήξεραν ότι ο θάνατος του Αριστοτέλη θα σήμαινε βίαιη απέλαση - με παράλληλη φύλαξη των συνόρων - 50.000 Αλβανών με τις οικογένειες τους, από την Ελλάδα, θα σου έλεγα αν έκαναν θανατηφόρες μαγκιές ....οι έτεροι καλοί μας γείτονες!

Το ίδιο το Αλβανικό Κράτος που στην ουσία συντηρείται οικονομικά από την Ελλάδα, θα κρεμούσε ανάποδα στην Πλατεία των Τυράνων (ή Τυράν-ν-ων), τους εγκληματίες δολοφόνους του Αριστοτέλη!

Αλλά ξέρουν ότι απέναντί τους έχουν ένα Κράτος-οπερέττα με Πολιτικούς χωρίς πυγμή, που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ίδιων ανθρώπων και Κυβερνήσεων που εξυπηρετούν και οι ίδιοι...

Και γιά αυτό αποθρασύνονται! Και δυστυχώς φοβάμαι ότι δεν είδαμε τίποτα ακόμα!

Οι Αλβανοί σήμερα είναι η πρώτη σε πληθυσμό μειονότητα στην χώρα! Με τα δικαιώματα που πήραν μετανάστες και λαθρομετανάστες σύντομα θα μπορούν να έχουν λόγο στα πολιτκά και κοινωνικά αλλά και ΕΘΝΙΚΑ θέματα της χώρας!

Και σε αυτό θα φταίμε εμείς, με αυτούς που ψηφίζουμε!

Και κάτι τελευταίο: "Μην πεις, "Θεός σχωρέστον", γιά τον Αριστοτέλη και αμέσως μετά πας γιά βουτιά στην πισίνα.... Άφησε να περάσει λίγη ώρα... για το τυπικόν της υποθέσεως!

ΥΓ Ευχαριστώ που με ανεχθήκατε!

Υ/Β Β.Π.Ν. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ - Πλωτάρχης Μίλτων Ιατρίδης

ΤΟ Υ/Β Β.Π.Ν. "ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ" ΣΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ 1939

Πριν από 70 περίπου χρόνια, το Δεκέμβριο του 1940, ένα άγνωστο, ως τότε, υποβρύχιο του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού έγραφε μια από τις πιο ένδοξες σελίδες στην ιστορία της Ελλάδας, κατά τη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου του 1940-1941.

Είχε προηγηθεί η ιταλική πρόκληση της 28ης Οκτωβρίου, η οποία είχε βρει την Ελλάδα έτοιμη να δώσει τη μάχη «υπέρ βωμών και εστιών», από κάθε σπιθαμή της επικράτειας.

Το υποβρύχιο ονομαζόταν «Παπανικολής» και είχε, κατά τη διάρκεια του πολέμου, ως Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη ΒΠΝ Μίλτωνα Ιατρίδη.

Στις 24 Δεκεμβρίου 1940, το υποβρύχιο «Παπανικολής» επιτέθηκε εναντίον μεγάλης ιταλικής νηοπομπής στην Αδριατική θάλασσα και κατόρθωσε να βυθίσει στα Στενά του Οτράντο τρία ιταλικά οπλιταγωγά, συνολικού βάρους 25.000 τόνων, που μετέφεραν όπλα, πολεμοφόδια και εν γένει πολεμικό υλικό στα παράλια της Αλβανίας, για να ενισχυθούν οι ιταλικές μονάδες που προσπαθούσαν να νικήσουν τους Έλληνες ...

Για το κατόρθωμά του αυτό, ο Κυβερνήτης Μίλτων Ιατρίδης προβιβάστηκε άμεσα σε Αντιπλοίαρχο επ' ανδραγαθία και του απονεμήθηκε το «Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας» (30 Δεκεμβρίου 1940).

Το γεγονός αυτό περιποιεί ιδιαίτερη τιμή όχι μόνο στο Πολεμικό μας Ναυτικό, που αγωνίστηκε ισάξια με το Στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά και στο Νομό Κορινθίας, καθώς ο Πλωτάρχης Μ. Ιατρίδης είχε και Κορινθιακή καταγωγή.

Ο ΠΛΩΤΑΡΧΗΣ ΜΙΛΤΩΝ ΙΑΤΡΙΔΗΣ (ΑΡΙΣΤΕΡΑ) ΣΤΟΝ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ, ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΔΡΙΑΤΙΚΗ, ΟΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΔΕΚΤΟΣ ΜΕ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟ ΝΑΥΤΕΣ & ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Γεννήθηκε στο Σοφικό το 1906, τον τόπο καταγωγής της μητέρας του. Ο πατέρας του, Βασίλειος Ιατρίδης, καταγόταν από τον Πύργο Ηλείας και ασκούσε το επάγγελμα του εκπαιδευτικού. Μετά την ολοκλήρωση των εγκυκλίων σπουδών του, ο Μίλτων Ιατρίδης εισήλθε στη Σχολή των Ναυτικών Δοκίμων το 1921 και αποφοίτησε ως μάχιμος Σημαιοφόρος στις 26 Ιανουαρίου 1926. Από τότε υπηρέτησε κυρίως στα υποβρύχια.

Δεκατρία χρόνια αργότερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1939, προβιβάστηκε στο βαθμό του Πλωτάρχη. Από τη θέση αυτή και με τη συνακόλουθη ανάληψη του αξιώματος του Κυβερνήτου του «Παπανικολής», συνέβαλε τα μέγιστα στον αγώνα εναντίον του Άξονα.
Είναι βέβαιο πως η πράξη του έχει γραφεί με «χρυσά γράμματα» στην ιστορία του ελληνο-ιταλικού πολέμου.

Ως τα μέσα του 1941 και τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας - με την ταυτόχρονη πτώση της Κρήτης -, όργωνε κυριολεκτικά με το υποβρύχιό του τη θάλασσα του Σαρωνικού, απ' τις ακτές του οποίου, κυρίως στην περιοχή του Σοφικού, παρελάμβανε Άγγλους και Νεοζηλανδούς σαμποτέρ, οι οποίοι είχαν φθάσει στην περιοχή για να προκαλέσουν δολιοφθορές στις πρώτες δυνάμεις Κατοχής που κατέφθαναν στην Κορινθία. Οι σαμποτέρ μεταφέρονταν με τον «Παπανικολή» στην Κρήτη, απ' όπου συνέχιζαν τον αγώνα κατά των Γερμανών. Στην περιοχή του Σοφικού, υπάρχει ο όρμος της «Σελόντας», που αποτελούσε και το καταφύγιο του υποβρυχίου, όταν ο Κυβερνήτης του επισκεπτόταν το χωριό του.

Μετά το τέλος του πολέμου, οδήγησε το υποβρύχιό του στη Μέση Ανατολή, όπου είχε καταφύγει η ελληνική Κυβέρνηση, αφού αντιμετώπισε πολλούς κινδύνους.

Στα τέλη Δεκεμβρίου 1941, ο Ιατρίδης στάλθηκε στην Αγγλία για να παραλάβει το αντιτορπιλικό «Μιαούλης», του οποίου πλέον είχε τοποθετηθεί Κυβερνήτης και επέστρεψε με αυτό στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στα τέλη του 1942. Στη συνέχεια υπηρέτησε στη Βάση Υποβρυχίων και σε άλλες υπηρεσίες της ξηράς.

Μετά το τέλος του πολέμου, επιστάτησε στις επισκευές του ιταλικού καταδρομικού «Ευγένιος της Σαβοΐας», που είχε δοθεί, τότε, στην Ελλάδα ως πολεμική αποζημίωση και μετονομάστηκε «Έλλη».

Ο Μ. Ιατρίδης αποστρατεύτηκε αυτεπάγγελτα στις 29 Δεκεμβρίου 1952, με σύγχρονη προαγωγή στον βαθμό του Πλοιάρχου. Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1960, ο μεγάλος αυτός άνδρας του Πολεμικού μας Ναυτικού, σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας, σε ηλικία 54 ετών. Ήταν παντρεμένος με τη Λέλα Ιατρίδη (η οποία απεβίωσε πρόσφατα) και έχει μια κόρη, την Αδριατική, η οποία πήρε το όνομα της θάλασσας όπου ο Πλωτάρχης πατέρας της έγραψε μια από τις λαμπρότερες σελίδες της εμπόλεμης ιστορίας μας.

Στη γενέτειρά του, το Σοφικό, έχει τοποθετηθεί η προτομή του Μίλτωνος Ιατρίδη, στο προαύλιο του Ναού της Αγίας Τριάδος. Παρόμοια προτομή υπάρχει και στην πόλη της Κορίνθου, ως τιμή στον μεγάλο Κορίνθιο Πλωτάρχη.

ΚΑΤΑ ΤΟ 1971, ΤΟΤΕ ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΥ ΤΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΝ ΝΕΩΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΘΕΩΡΗΤΟ "ΑΜΑΡΤΗΜΑ" ΚΑΙ "ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ", ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΤΑΙΝΙΑ "ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΝ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ" ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΚΑΖΑΚΟ ΣΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΠΛΩΤΑΡΧΗ ΙΑΤΡΙΔΗ, ΤΗΝ ΑΙΜΙΛΙΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗ ΣΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ ΛΕΛΑΣ, ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΦΕΡΤΗ ΣΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥ ΑΣΛΑΝΟΓΛΟΥ, ΤΟΝ Γ.ΜΑΛΟΥΧΟ, ΤΟΝ Π.ΛΙΑΡΟ κα ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΜΑΣ!

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ.ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΤΟ 2008 ΣΕ ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΗΤΑΝ ΤΟΤΕ ΜΕΛΟΣ.

ΟΛΟΙ ΦΤΑΙΜΕ...!!!!

Κάποτε πρέπει να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και να πούμε: "Φτού σου"!

Είναι η καλύτερη αυτοκριτική που θα μπορούσαμε να κάνουμε...

Χρόνια στα blogs (σχεδόν από τότε που εμφανίστηκαν δειλά-δειλά), ακούω και βλέπω τα ίδια και τα ίδια!

"ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ"

Και στο ραντεβού "εκεί" είναι μόνο ο μικροπωλητής που πουλάει ψημένο καλαμπόκι και ποπ κόρν... Όλοι οι υπόλοιποι στον καναπέ και "ζάπινγκ" στα γρήγορα μην χάσουμε το σημερινό ...X-Factor!

Θα μου πείτε "Αντε ρε υπερβολικέ!"

Υπερβολικός? Για πείτε μου που είσασταν/είμασταν (βλέπετε δεν βγάζω την ουρά μου απ'έξω) την επομένη της βραδιάς των Ιμίων? Γιατί δεν πήγαν 500.000 κόσμος έξω από την Βουλή να τους πάρει και να τους σηκώσει (όπως ο αέρας την σημαία μας στα Ίμια - κατά την φελλο-Παγκάλειο λογική)?

Τώρα βλέπω... Το Πίρι Ρέις στην υφαλοκρηπίδα μας (και σύντομα στην κ@@@@@πίδα μας γιά να λέμε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη), ο Δρούτσας τσιμπάει τα ντολμαδάκια με τον Νεο-Βεζύρη Νταβούτ-ογλού και κοιμάται τον ύπνο του δικαίου ενώ η πονηρή-μαιμού καλοβλέπει και τα ντολμαδάκια στο πιάτο του ΥΠΕΞ μας, και εμείς... τι εμείς?

Εμείς, Κυρίες και Κύριοι εμείς (που θα έλεγε και ο Τουρνάς)...

1. Πονοκέφαλος πρώτος: Θα μείνει ο Μπάγιεβιτς μετά το ξυλοφόρτωμα?
2. Πονοκέφαλος δεύτερος: Θα έλθει ο Valverde - θα μας προτιμήσει από την Εθνική Ιαπωνίας?
3. Πονοκέφαλος τρίτος: Τι ώρα θα έλθει το νέο απόκτημα του ΠΑΟΚ να πάμε στο γήπεδο να γίνει της π@@@@ στην υποδοχή...
4. Πονοκέφαλος τέταρτος: Θα κοπεί το επίδομα "έγκαιρης προσέλευσης" στους Δημοσίους Μη-Υπαλλήλους (ο σωστός όρος είναι Δημόσιοι Δυνάστες)!
5. Πονοκέφαλος πέμπτος: H Τζούλια ποιόν θα έχει παρτενέρ στην νέα τσόντα που κατά πληροφορίες θα έχει και ...οθωμανικό δίκαιο (εεε τα υπόλοιπα τα είδαμε - μέχρι και μεθυσμένο ...φύλο είδαμε!)
6. Πονοκέφαλος έκτος: Μενεγάκη με ποιόν? Ποίός είναι ο Ματέο? Και ο Λάτσιος με ποιά?
7. Πονοκέφαλος έβδομος: Με ποιό Τούρκικο Σήριαλ (που κοστίζει και φτηνά) θα απάντήσουν τα άλλα κανάλια στο δακρυβρεχτο Τούρκικο του ΑΝΤ1, που έχει καθηλώσει, γιαγιάδες, παππούδες, πονεμένες νοικοκυρές, καταπιεσμένους συζύγους και λοιπά μελλοντικά γιουσουφάκια?
8. Πονοκέφαλος όγδοος: τι θα γίνει με την λαθρομετανάστευση? (μην βιάζεστε... δεν μας επιασε κανένας "εθνικός πόνος" γιά την αύξηση των Αλβανών στην Ελλάδα που σαν μειονότητα πλέον, πέρασαν σε αριθμό και τους Μουσουλμάνους της Θράκης)... Στις παραλίες που δεν πληρώνεις δεν μπορείς να πας πιά! Όλη η παραλία πιασμένη από Αλβανούς.... Δεν μπορείς να κάνεις το μπάνιο σου στην ίδια σου την χώρα βρε αδελφέ! (αυτό είναι που πονάει σήμερα...) Άσε που σε κοιτάνε και "λιμασμένα"... Θα σε φάνε ρε παιδί μου!

Η λίστα δεν τελειώνει....

Μπορώ να γράφω μέχρι μεθαύριο αυτά που μου έρχονται στον νου σαν προβλήματα που θα κάνουν τον νεοέλληνα να προβληματιστεί, να το συζητήσει το πράμα και να αλλάξει στάση στο πως κάθεται στον καναπέ του...

Τι? Πριν 20 μέρες ήταν η επέτειος της εισβολής των Τούρκων στην Κύπρο? Ε και.... Ποιός ασχολείται με τέτοια πράγματα την σήμερον ημέραν.....

Κάποιοι γραφικοί ...."ακροδεξιούς" τους λέει η κυρία που λέει τις ειδήσεις στο MEGA κάνανε μιά περαντζάδα στο κέντρο της Αθήνας με κάτι σημαίες... και αυτό ήταν!

ΛΟΙΠΟΝ ΑΝΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΗΡΑ ΤΩΡΑ!

Αν στις επόμενες εκλογές πάτε και ψηφίσετε (όποιο κόμμα και αν θέλετε) μην ξαναρχίσετε τις γκρίνιες....

Μην ξανανευριάσετε που ετοιμάζουν τα παιδιά μας γιά γιουσουφάκια (μαθαίνοντας και με τον νόμο Τούρκικα...)

Μην ξανανευριάσετε που οι Τούρκοι κάνουν τσάρκα με τα πολεμικά τους στο Λαύριο...

Μην ξανανευριάσετε που τα σχολικά βιβλία μας γράφουν γιά ..."συνωστισμούς" σε απόβάθρες, αντί γιά ...εξανδραποδισμούς!

Μην ξαναβγείτε από τα ρούχα σας που σε λίγο θα μπορούμε να έχουμε Αλβανό Δήμαρχο και Τούρκο Περιφερειάρχη!

Μην ξαναγκρινιάσετε που επειδή το είπε κάποιος παπ@@@@ της Τρόικας, από αύριο δείτε τον εαυτό σας να κατατάσσεται στους "Νεό-Πτωχους"....

Μην ξανακοκκινήσετε από τα νεύρα σας αν δείτε ανθρώπους που έχουν καταδικαστεί γιά απάτες, όχι μόνο να είναι ελεύθεροι - γιά δήθεν ανήκεστο βλάβη της υγείας τους (μιά χαρά είναι καλέ οι άνθρωποι, κόκκινοι κόκκινοι μην τους ματιάσω, μέχρι και στα γήπεδα πάνε) - ενώ εσύ επειδή δεν τα κατάφερες να πληρώσεις το Τ.Σ.Α. σου έρχεται κλήτευση γιά δικαστήριο.....

Σας το λέω γιά να είμαστε ξηγημένοι.....

ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΑΝ ΔΟΥΝΕ 80% ΑΠΟΧΗ... Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 80% ΛΕΥΚΑ, ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΣΤΟ ¨ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΜΑΡΚΙΑΣ"!!!

ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΑΝ ΔΟΥΝΕ 1,000,000 ΚΟΣΜΟ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ "Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΤΟΥΣ"!!!

Γιατί Αντίσταση δεν κάνεις μόνο από το FACEBOOK και το YOU TUBE πίνοντας Coca-Cola Zero (μην πάρουμε και καμμιά θερμίδα!)....

ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΑΙΔΡΑ ΕΙΧΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΓΙΑΤΙ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑ ΣΑΣ...

Κώστας "Μαυροσκούφης"

ΥΓ Κάθε πρωί βλέπω κάποιον στο καθρέφτη μου... Την μέρα που θα πάψω να τον εκτιμώ... δεν θα υπαρχω πλέον!

ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ...!!!

Όταν βλέπω αυτήν την φωτογραφία, με τους Τούρκους στρατιώτες μέσα στο καταληφθέν Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, να κρατούν την ημισέληνο νιώθω ένα περίεργο συναίσθημα.

Σκέφτομαι γιατί δεν μπορούμε εμείς οι Έλληνες να μάθουμε από τα λάθη μας?

Γιατί πρέπει πάντα να βλέπουμε τα πράγματα κοντόφθαλμα και όταν υποστούμε τις στρατηγικές ήττες, να γινόμαστε "καθηγητές" στην ανάλυση της ήττας!

Δεν αντέχει άλλες ήττες ο Ελληνισμός! Καταλάβετέ το...

Στην Κύπρο αντί ο αγώνας να είναι αντικατοχικός και κατά των τετελεσμένων, ακούω ατέρμονες συζητήσεις γιά την ΕΟΚΑ Β' τον Μακάριο με το "Εφεδρικό" του, τους προδότες με το πραξικόπημά τους, τους Νεο-Κυπρίους του ΑΚΕΛ που θέλουν προσέγγιση με τα "αδέλφια" τους στον Βορρά και ένα κάρο αμπελοφιλοσοφίες!

Ως εδώ αδέλφια!

Ακούστε ένα "καλαμαρά" που λατρεύει την Κύπρο...

Τα αίτια του διχασμού λίγο-πολύ τα ξέρουμε όλοι... Τα τραγικά λάθη του Μακαρίου τα γνωρίζουμε όλοι...

Τα λάθη στην τακτική των "Ενωτικών" τα εμπεδώσαμε, όλα αυτά τα χρόνια...

Τον προδοτικό ρόλο των Στρατιωτικών του ΑΕΔ της Χούντας των Αθηνών και τον ρόλο Αγγλο-Αμερικάνων τον ξέρουμε πιά...

Τι κάνουμε τώρα?

Διαβάζω και ακούω σχόλια χωρίς προκαταλήψεις, από την Κύπρο, από διαφόρους ανθρώπους απλούς, καθημερινούς και αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι όλοι μας ρίχνουμε νερό στον μύλο των Τούρκων! ΔΙΧΟΝΟΙΑ και τίποτα άλλο!

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ένα:

Χύθηκε πολύ αίμα, γιά να αφήσουμε τα τετελεσμένα να παγιωθούν!

Χύθηκε πολύ αίμα, γιά να βάλουμε την υπογραφή μας στην διχοτόμηση!

Χύθηκε πολύ αίμα, γιά να εξαντλούμε την ενέργειά μας στις συζητήσεις και τις αναλύσεις γιά το προδοτικό πραξικόπημα ή γιά τον ρόλο του Μακαρίου στα γεγονότα...

Χύθηκε πολύ αίμα Ελληνικό, Ελλαδίτικο και Κυπριακό γιά να έχουμε την πολυτέλεια μιάς νέας διχόνοιας...

Θυμάμαι μιά από τις πάμπολλες επισκέψεις μου στα "Φυλακισμένα Μνήματα" όπου ο αρχιφύλακας ξεναγός εξηγούσε τους αγώνες των ηρώων της ΕΟΚΑ και τα τελευταία λόγια τους... προσπαθώντας να πει με δικά του λόγια ότι αγωνίστηκαν γιά μιά Κύπρο Ελεύθερη (κάτι που άφηνε να εννοηθεί ότι αγωνίστηκαν γιά μιά ...ανεξάρτητη Κύπρο!)

Τον ρώτησα: "Γιατί αγωνίστηκαν και θυσιαστηκαν όλοι αυτοί? Γιά την ...αυτοδιάθεση"?

Σάστισε.. αλλά δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά και μου απάντησε: "Μα γιά την ένωσιν με την Ελλάδα"!

Ακριβώς!

Λοιπόν δεν πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα υπό το πρίσμα των τετελεσμένων και να αφήνουμε αυτά να καθορίζουν την πολιτική μας!

Ο Αγώνας στην Κύπρο είναι ΕΘΝΙΚΟΣ & ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ...τελεία και παύλα!

Δεν υπάρχει Κυπριακό Έθνος... Ο Κυπριακός Λαός είναι μέρος του Ελληνικού Έθνους!

Καλό είναι να μαθαίνουμε από τα λάθη μας αλλά δεν θα πρέπει να αλλάζουμε την ρότα μας, αλλιώς θα αποδειχθεί ότι η Ιστορία διδάσκει ότι κανείς δεν διδάσκεται από αυτήν!

Το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ θα πρέπει να το θυμόμαστε σε κάθε βήμα μας, σε κάθε πράξη μας, καθημερινά και όχι μόνο κάθε χρόνο τέτοια μέρα!

Το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ πρέπει να είναι "στάση ζωής" και γιά σας στην Μεγαλόνησο αλλά και γιά εμάς τους Ελλαδίτες!

Κώστας Μαυροσκούφης

ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΤΙΣ "ΚΟΤΕΣ" Κε ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ?

Οι Τούρκοι βγήκαν στο Αιγαίο ...γιά ωκεανογραφικές μελέτες, στα διεθνή ύδατα αλλά εντός της Ελληνικής Υφαλοκρηπίδας!

Μάλισταααααα!

Ε και? θα πει κάποιος, που ρουφάει αμέριμνος τον φρεντουτσίνο του στο καφέ στο Κολωνάκι, θαυμάζοντας την παρκαρισμένη τζιπάρα του, στο πεζοδρόμιο (ε και αν εμποδίζει την διάβαση γιά άτομα με ειδικές ανάγκες τι φταίει αυτός? αυτός τους δημιούργησε τις ειδικές ανάγκες? ήμαρτον...)

Αυτή είναι η μία πλευρά του νομίσματος... Η πλευρά του ραχατιού, του ραγιαδισμού, της καλοπέρασης και του "τι με νοιάζει εμένα αν οι Τούρκοι φτάσουν στον Μαραθώνα! Αρκεί να μείνουν εκεί και να μην εισβάλλουν σε καμμιά Μύκονο και χάσουμε και τις διακοπές μας"!

Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά. Αυτών που ανησυχούν, που αγαπούν αυτόν τον τόπο και που αναγνωρίζουν ότι "μητρός τε και πατρός τε και των άλλων προγόνων, τιμιώτερον εστιν η πατρίς". Ναι αυτοί ανησυχούν... Γιατί βλέπουν όνειρα... Βλέπουν εφιάλτες...

Βλέπουν Μεγαλέξανδρους και Λεωνίδες, Κολοκοτρωναίους και Παπαφλέσσες, Μεταξάδες και Βενιζέλους, Πλαστήρες και Παπάγους, Δαβάκηδες και Ιατριδηδες, Σταυριανάκους και Κουρούπηδες, Βλαχάκους και Γιαλοψούς, Καραθανάσηδες και Ηλιάκηδες, να έρχονται στον ύπνο τους και να τους λένε: ΕΜΕΙΣ ΚΑΝΑΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ... ΕΣΥ ΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ?

Και αμέσως πετάγεσαι από τον εφιάλτη, κάθιδρως, και πιάνεις το κεφάλι σου και σκέφτεσαι απλά πράγματα καθημερινά...

Αν είσαι στον δρόμο με την γυναίκα σου και κάποιος της πει μιά αισχρή κουβέντα, εσύ τι θα κάνεις? Θα πεις "ασε τον αγάπη μου ενας αλήτης είναι μην του δίνεις σημασία" ?

Και αν αυτός βλέποντας σε "να δίνεις τόπο στην οργή, επανέλθει και δεν αρκεστεί μόνο στα λόγια και απλώσει το χέρι του, τι θα πείς "δεν στα έλεγα αληταράς είναι, γιατί δεν σέβεται μιά κυρία που συνοδεύεται"...

Καθώς σκέφτεσαι αυτά σκουπίζεις τον ιδρώτα από το μέτωπό σου και προσπαθείς να βρεις στο σακκάκι σου την ταυτότητα σου... Λέει ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ... άρα είμαι ΕΛΛΗΝ!

Και τότε σκέφτεσαι τι θα έκανε ο Μιλτιάδης ή ο Νικηταράς αν ήταν στην θέση μου?

Θα του έσπαγε τα μούτρα του θρασύτατου που τόλμησε να σηκώσει τα μάτια του στην γυναίκα του, και ας ήταν διπλός στο μπόι.... Όσες φάω και όσες δώσω... Έτσι θα έλεγε!

Και μετά πέφτει ξανά ασυναίσθητα το μάτι σου στην διπλωμένη εφημερίδα στο κομοδίνο... Πηχαίος τίτλος: "Οι Τούρκοι κάνουν έρευνες στο Καστελλόριζο"!

Πως νιώθεις τότε Ελληναρά μου? Αν το Καστελλόριζο ήταν η γυναίκα σου? Τι θα έλεγες?

Λοιπόν δύο δρόμοι υπάρχουν... Ο Ελληνικός και της "κότας" !

Αν νιώθεις ότι σε εκφράζει ο Ελληνικός, αυτός που "δεν σηκώνει μίγα στο σπαθί του" βγες έξω και βροντοφώναξε σε όσους έχουν αναλάβει τον ρόλο της "κότας" ότι δεν είμαστε μόνο στην αστυνομική ταυτότητα Έλληνες Πολίτες αλλά απόγονοι του ευκλεούς γένους των ανδρών αυτών που ο Ουίνστον Τσώρτσιλ έθεσε υπεράνω των Ηρώων...

Και να τους δώσεις να καταλάβουν ότι αναγνωρίζοντας τους αγώνες που έκαναν κάποτε κάποιοι ρομαντικοί (που σήμερα θέλουν να αποκαθηλώσουν τα ποτραίτα τους από τα σχολεία), είσαι έτοιμος να κάνεις το ίδιο και να μην αφήσεις καμμιά σημαία "να την πάρει ο άνεμος" ....

Αν όμως φίλε μου, ανήκεις σε αυτούς που έχουν πάρει τον δρόμο της "κότας" (της ντροπής των Ιμίων, του υπερθεματισμού του Σχεδίου Ανάν κλπ) εεεε τότε κάτσε στα αυγά σου... Πρόσεχε όμως μην μας κουνιέσαι πολύ γιατί μπορεί να τα σπάσεις!!!

Κώστας Μαυροσκούφης

Υπηρετήσας στα Τεθωρακισμένα την περίοδο 1982-1984, δοκιμάσας την ψυχική του αντοχή στον Γενικό Συναγερμό κατά την Ανακήρυξη του Ψευδοκράτους του Ντεκτάς τον Νοέμβρη του 1983 και επιστρατευθείς στην κρίση του Μαρτίου 1987.

Η υποκρισία ΟΛΩΝ μας!

Διαβάστε το ρεπορτάζ και μετά το σχόλιο μου!
--------------------------------------------------------

Ρεπορτάζ: Δ. Βερύκιος

Οι φωτογραφίες από την επίσκεψη της Τζούλιας Αλεξανδράτου και του μάνατζερ της μεταμεσονύχτιες ώρες στο Πολεμικό Μουσείο κόστισαν στον γιο του πρώην γραμματέα της ΝΔ Λευτέρη Ζαγορίτη. Ο Γεράσιμος Ζαγορίτης μετατέθηκε σε απομακρυσμένο φυλάκιο του Πολεμικού Ναυτικού στη Λήμνο και με 2 μήνες επιπλέον θητείας λόγω της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Ο διοικητής του Πολεμικού Μουσείου παραιτήθηκε, ενώ ο εισαγγελέας του Ναυτοδικείου εξετάζει τις ποινικές ευθύνες όλων των εμπλεκομένων.

Εκτός από τον Γεράσιμο Ζαγορίτη ερευνούνται οι ευθύνες του αξιωματικού υπηρεσίας των σκοπών, ακόμη και της Τζούλιας Αλεξανδράτου και του Μένιου Φουρθιώτη, οι οποίοι μπήκαν σε στρατιωτικό χώρο χωρίς άδεια. Εν τω μεταξύ, ο μάνατζερ της Τζούλιας Αλεξανδράτου έστειλε εξώδικα στα ΜΜΕ που μετέδωσε την είδηση, ότι το ΓΕΣ ερευνά τις στρατολογικές του εκκρεμότητες και αναφέρει, ότι «έχω λάβει νόμιμη αναβολή από την εκπλήρωση των στρατιωτικών μου υποχρεώσεων λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας».

Πηγή: ALPHA
--------------------------------------------------

Χαίρομαι ειλικρινά ιδιαίτερα, διότι με αυτό το ρεπορτάζ και τα παρόμοια του, που εμφανίστηκαν στα ΜΜΕ, καθώς και τα σχόλια που είδαν το φως της δημοσιότητας, κατάλαβα ότι "ανακαλύψαμε την Αμερική"!!!
Δεν γνωρίζαμε τάχα ότι οι λεφτάδες φροντίζουν τα παιδάκια τους... χαχα!
Και φανταζόμασταν ότι οι Πολιτικοί μας, που φρόντιζαν τα παιδιά "των λεφτάδων", να κάνουν την θητεία τους σαν ...καντηλανάφτες στο ξωκλήσι του Λυκαβηττού, δεν θα έκαναν τίποτα γιά τα ίδια τα βλαστάρια τους...
Είμαστε τόσο ανόητοι ή ζούμε σε άλλο πλανήτη;

Άσε τα σύνορα σου λέει να πάει κανένας άλλος! Δόξα τω θεώ, αγροτική χώρα είμαστε υπάρχουν πολλά παιδιά αγροτών που είναι και σκληραγωγημένα να πάνε εκεί στον Έβρο, να φοβούνται και οι άλλοι της απο κει πλευράς!

Δηλαδή σου λέει ο τάδε Πολιτικός, αν στείλω τον γιό μου τον Ρούλη στα σύνορα θα σωθεί η Ελλάδα? Πάρε τηλέφωνο τον συνάδελφο Πολιτικό που τυγχάνει σήμερα να είναι Υπουργός Εθνικής Άμυνας (Άμυνας που λέει ο λόγος δηλαδή, όταν οι Τούρκοι κόβουν βόλτες στο Σούνιο), και να του ζητήσω ένα ρουσφετάκι γιά τον κανακάρη μου...
Αύριο που ξέρεις μπορεί να είμαι εγώ στην θέση του και να χρειαστεί κάτι εκείνος γιά κανένα ανήψι του... Άλλωστε αυτά είναι δανεικά μεταξύ πολιτικών...
Τι; O Υπουργός είναι από άλλο κόμμα; Μα τι σημασία έχει αυτό; (άλλωστε όπως λέει ο λαός όλα τα γουρούνια - και συγνώμη γιά τα νόστιμα τετράποδα - την ίδια φάτσα έχουν!)

Αλλά μιλάμε γιά γιούς πολιτικών και δεν βλέπουμε τι γίνεται με τους ίδιους τους πολιτικούς!

ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ;
ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ "ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ" ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΥ;
ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΥ;
ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΠΟΙΟΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΟΥ;

ΜΗΝ ΠΑΙΔΕΥΕΣΤΕ ΤΣΑΜΠΑ!!!!

Και κάτι τελευταίο...
Ξέρετε πόσοι "επώνυμοι" έχουν πάρει "Απολυτήριο Τρελλού" (πάσχοντα δηλαδή από ψυχολογικές διαταραχές ή σχιζοφρενικές τάσεις) γιά να μην υπηρετήσουν;

Ξέρετε ότι με την κείμενη νομοθεσία (που πιστεύω ότι ισχύει ακόμα) αν έχεις πάρει το λεγόμενο "Απολυτήριο Τρελλού" από τον Στρατό δεν μπορείς να κάνεις κάποια πράγματα, ανάμεσα από στα οποία είναι να μην μπορείς να βγάλεις "Δίπλωμα Οδήγησης Οχήματος";

Χαχαχαχα... πόσοι με Τζιπάρες, που τις παρκάρουν επιδεικτικά στα πεζοδρόμια του Κολωνακίου, δεν πήγαν Στρατό ως "διαταραγμένοι ψυχικά"!!!!

Αλλά να μου πείτε όταν κάποια λαμόγια έφαγαν εκατομμύρια είτε επί Κοσκωτά είτε πιό πρόσφατα και όταν φυλακίστηκαν γιά τα κακουργήματά τους, επικαλέστηκαν "ανήκεστο βλάβη της υγείας τους" και αποφυλακίστηκαν, και σήμερα είναι σημαίνοντα μέλη της κοινωνίας, σε αθλητικά σωματεία, σε αλυσίδες επιχειρήσεων, τι να πεί κανείς;

Σε μιά κοινωνία σάπια τίποτα δεν κάνει εντύπωση πιά...

Και η "καημένη" η Τζούλια λίγη δημοσιότητα ήθελε... Τι έκανε το κορίτσι; Μπήκε σε στρατιωτικούς θαλάμους και είδε δέκα φαντάρους με τα σώβρακα...

Σαπίλα αδέλφια, σαπίλα...

Σε λίγο δεν θα μας κάνει τίποτα εντύπωση πιά!

Μεθ' υπολήψεως

Κώστας "Μαυροσκούφης"
Υπηρετήσας κανονικά την θητεία μου επί 22 συναπτούς μήνες
ως Λοχίας (ΤΘ) σε Αυλώνα, Λιτόχωρο, Πύθειο Έβρου.

(*) Γιά να είμαι ειλικρινής ο πατέρας μου (ο οποίος δεν ήταν πολιτικός), έβαλε "βύσμα" μέσω γνωστού που γνώριζε κάποιον, που ήξερε κάποιον άλλο που δούλευε στο ΓΕΣ, κατάφερε κάποτε και με έφερε στο τελευταίο 4μηνο της 22μηνης θητείας μου στο Γουδί αλλά ο "σκατάς" ο Ντεκτάς είχε άλλα σχέδια και με ξαπέστειλαν μαζί με άλλους 1.000 άνδρες, ξανά στα σύνορα μόλις Ανακήρυξε το Ψευδοκράτος του και έτσι το όνειρο του τέλους της θητείας στην Αθήνα... κράτησε λίγο! Θεία Δίκη! Αλλα μόνο γιά μένα ρε γαμ....;