ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ

ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ
XX ΤΘΜ - XXIV ΤΘΤ - ΧΧVI EMA

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Κύπριος, ο περισπούδαστος πολιτικός αναλυτής του καφενέ!

ΓΡΑΦΕΙ Ο
Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης

Είμαι στον χώρο της Στρατιωτικής Παρέλασης της 1ης Οκτωβρίου και καμαρώνω τα νιάτα της Κύπρου να παρελαύνουν σε άψογους σχηματισμούς. Μόλις πέρασε μπροστά μου ο σχηματισμός των οπλιτών με τις στολές και τον οπλισμό του 1974 και αυτόματα μου έρχεται στο μυαλό μια σκέψη: «κάπως έτσι ήταν και οι σημερινοί 63αρηδες, τότε που έζησαν την φωτιά του πολέμου και το καυτό μολύβι των όπλων του Αττίλα»!


Τις σκέψεις μου τις διακόπτουν αυτόματα τα υπεριπτάμενα στρατιωτικά ελικόπτερα της Ε.Φ. που είναι τα μόνα όπλα, που δεν πατούν σε γη και δεν πλέουν σε νερό και παρόλα ταύτα, αν κληθούν θα υπερασπισθούν και το έδαφος και την θάλασσα της Κύπρου!

Άψογοι οι σχηματισμοί του κλάδου «των ανδρών του Γαβρίλου» που σε λίγες μέρες αποστρατεύεται. Και ενώ αυτές οι σκέψεις κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα μέσα στο μυαλό μου, ένας εκκωφαντικός θόρυβος διαπερνά τον αέρα με απίστευτη ταχύτητα. Θόρυβος πολεμικών αεροσκαφών. Σείεται συθέμελα η γη!

Όλοι γυρνούν αμέσως το κεφάλι στον ουρανό…

Κάποιοι λένε αμέσως με στόμφο: «τους κωλότουρκους, πάνε να μας χαλάσουν την εκδήλωση!»
Ο εκφωνητής του ΡΙΚ, που είχε τον κεντρικό σχολιασμό της παρέλασης, χαμένος στην προσπάθεια να μάθει τι ήταν αυτό που πέρασε πάνω από το κεφάλι του, αλλά και να μην χάσει την ροή της παρέλασης…

Ντριιιιν εκείνη την στιγμή στο κινητό μου. Ένας φίλος πολιτικός να με ρωτά «Μα εν δικά μας;»  Ρωτώ και εγώ κάποιους αξιωματικούς εκεί στην παρέλαση, μου σηκώνουν τους ώμους… Στο δεύτερο πέρασμα που κάνουν αντιλαμβάνομαι πλέον ότι είναι δικά μας…

Τα «φτερά της Ελλάδας» πάνω από την Κύπρο. Για πρώτη φορά πάνω από τον Πενταδάκτυλο. Με καθυστέρηση 43 χρόνων…
Τότε τα καθήλωσε ένα κάθαρμα ονόματι Παπανικολάου υπακούοντας σε έναν αλητήριο ονόματι Μπονάνο, που δεν ήθελε να εμπλέξει την Ελλάδα σε πόλεμο με την Τουρκία για την Κύπρο.

Αλλά για να είμαστε δίκαιοι δεν τα καθήλωσαν ΜΟΝΟ οι «χουντικοί» Μπονάνος-Παπανικολάου το 1974 αλλά και οι «Δημοκράτες» Αβέρωφ-Παπανικολάου (ο δεύτερος σαν την Coca-Cola «ταίριαζε με όλα»), για τον ίδιο λόγο που επικαλέστηκε ο Μπονάνος: «Για να μην εμπλακεί η Ελλάδα σε Πόλεμο με την Τουρκία, εξ αιτίας της Κύπρου» (βλ. ομιλία Αβέρωφ στην Βουλή των Ελλήνων την άνοιξη του 1988). Και από αυτές τις σκέψεις μου με ταρακουνάει η δυνατή φωνή ενός διερχόμενου Κύπριου πολίτη, που παρακολουθούσε την παρέλαση, τον οποίο ακούω να λέει:

«Εεε τον πεζεβέγκη τον Αναστασιάδη, έρχονται εκλογές και θέλει να το παίξει πατριώτης»! Το μεσημέρι στο σπίτι ανοίγω το Facebook και το ίδιο κλίμα παντού. Αρκούσε μια «στραβή» ιδέα και λίγο αντι-Αναστασιαδισμός και το έβγαλε το συμπέρασμα ο περισπούδαστος Κυπραίος Στρατηγικός Αναλυτής του καφενέ: «Προσυνεννοημένο το συμβάν, προκειμένου να αποφέρει προεκλογικά οφέλη  στον ΠτΚΔ», που εσχάτως θέλει να εμφανισθεί ως «πατριώτης»!

Ναι καλά όλα αυτά – ίσως και σαν μια πιθανή ερμηνεία – αλλά σαν πολύ εύκολα και αυθαίρετα δεν βγάλατε συμπεράσματα και «πόρισμα» ρε κουμπάροι;

Αμέσως μπαίνω στην διαδικασία να ερευνώ με τις γνωριμίες μου σε στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο και ανακαλύπτω πέραν οποιασδήποτε αμφιβολίας (για μένα φυσικά) τι νομίζετε;

Ο Αναστασιάδης και ο Φωκαΐδης … «μαύρα μεσάνυχτα» ή καλύτερα «Μαύρη είν’ η νύχτα στα βουνά»!



Και το λέω αυτό μετά λόγου γνώσεως, διότι 08:23 που απογειώθηκαν τα αεροσκάφη, δεν ήξερε κανείς τίποτα. Κάποιος το «σφύριξε» σε γνωστό δημοσιογράφο του Στρατιωτικού ρεπορτάζ, ο οποίος 09:33 το ανέβασε στο blog του. Τα κλικ στο blog του εκείνη την ώρα ελάχιστα και τίποτα βέβαια δεν ανέφερε περί μυστικότητας της αποστολής ώστε να τρέξουν τα νέα «αστραπιαία». Και δεν έτρεξαν…

Όλα ήταν μια ιδέα του ΥΠΕΘΑ που μάλλον την δούλεψε με τον πανέξυπνο ΥΠΕΞ στην Ελλάδα και την υλοποίησε ως ευχάριστη έκπληξη – γα τους πολλούς – προς τον Κυπριακό Λαό.

Και βέβαια, όχι ως «καθρεφτάκι προς τους ιθαγενείς» όπως βιάστηκαν να πουν μερικοί… Σημειολογικά, αυτή η ενέργεια της αποστολής των δύο F-16 της 115 ΠΜ στην Κρήτη, να πετάξουν πάνω από την Κύπρο και να μην φοβηθούν να μπουν και στον εναέριο χώρο των κατεχομένων και να κάνουν υπερπτήση μπροστά από την μισητή σημαία στον Πενταδάχτυλο, προτού τα «μεμέτια» να καταλάβουν από πού τους ήλθε, είχε μεγάλη σημασία για τον «Κύπριο δια βίου πολίτη-οπλίτη». Είναι η έμπρακτη απόδειξη του ότι:

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ και ΠΛΕΟΝ ΜΕΤΑ 43 ΧΡΟΝΙΑ, Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΚΕΙΤΑΙ ΜΑΚΡΑΝ»
Zήσαμε στιγμές του «Σκέπασε Μάνα, Σκέπασε…» 
Αλλά και η συγκίνηση των πιλότων μεγάλη… 
Ίδια με τα δάκρυα χαράς που διέκρινα στα μάτια πολλών Κυπρίων…
Και κάτι τελευταίο. Τον Αναστασιάδη δεν τον εξυπηρέτησε το όλο σκηνικό. Ούτε το χάρηκε! Και βέβαια δεν το χάρηκαν ούτε οι κατ’ εξοχήν οπαδοί της πολιτικής του, που τον στηρίζουν, οι «επαναπροσεγγιστές» για κάποιους, οι «νενέκοι» για μένα.

Η χολή που έβγαζαν κατά του διδύμου Κοτζιά-Καμμένου είναι η πιο τρανή απόδειξη! Και πόσο το χάρηκα δεν περιγράφεται, καλοί μου κουμπάροι… ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ !!!
*kostasmavroskoufis@gmail.com

Δημοσιεύτηκε στην σελ. 21 της εφημεριδας ΜΑΧΗ-FREE PRESS της Κύπρου, την 8/10/2017

ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ...

ΓΡΑΦΕΙ Ο
Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης*


Πρέπει να παραδεχθούμε ότι η κρίση, μας έκανε και 2-3 καλά.
Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα και εξηγούμαι:


Πριν την κρίση ΟΛΟΙ ΗΤΑΝ ΚΑΛΟΙ.
Καλό παιδί ο Τραπεζίτης.
Καλό παιδί ο Εργολάβος της ΔΕΗ/ΑΗΚ.
Καλό παιδί ο Σπιτονοικοκύρης μας.
Καλό παιδί ο Φούρναρης.
Καλό παιδί ο Αδελφός και η Αδελφή μας.
Καλό παιδί ο ή η Σύντροφος.
Καλό παιδί ο Μηχανικός Αυτοκινήτων.
Καλό παιδί ο Εφοριακός.
Καλό παιδί ο Υπάλληλος μας.
Καλό παιδί ο Προμηθευτής μας.
Καλό παιδί αυτός ο Πελάτης μας.
Καλό παιδί τούτος…
Καλό παιδί κείνος
Καλό παιδί και ο άλλος....

ΚΑΙ ΗΛΘΕ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ... Η ΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΘΩΡΑΚΙΣΜΕΝΗ ΟΣΟ ΜΑΣ ΕΛΕΓΑΝ !!!

Και έσφιξαν τα πράγματα… Άρχισε η οικονομική δυσπραγία....

Και αίφνης...

Το καλό παιδί ο Τραπεζίτης σου λέει «πλήρωσε αλλιώς θα πάρουμε το σπίτι σου» και βάζει και 10 εισπρακτικές και δικηγόρους να σου τηλεφωνούν μέχρι τις 11 το βράδυ στο σπίτι-δουλειά εναλλάξ, να σε πιέζει και να σε απειλεί....

Το καλό παιδί ο εργολάβος της ΔΕΗ (η Ελλαδική ΑΗΚ) σου λέει «πλήρωσε αλλιώς έχω εντολή να σου κόψω την παροχή στο ρεύμα».

Το καλό παιδί ο σπιτονοικοκύρης σου στέλνει «Αγωγή Εξώσεως» και «Εντολή Αποβολής από το Μίσθιο» γιατί καθυστέρησες 4 νοίκια επειδή έμεινες άνεργος και ο «φουκαράς» σου λέει «αυτό το σπιτάκι μόνο έχω και εκμεταλλεύομαι», ξεχνώντας ότι ποτέ δεν του είχες φέρει αντίρρηση όποτε έκανε αύξηση στο νοίκι...

Το καλό παιδί ο φούρναρης σου λέει «δυστυχώς δεν μπορώ να σε πιστώσω άλλο» και ότι «δεν έχει ψωμί αν δεν πληρώσεις τα χρωστούμενα».

Το καλό παιδί ο αδελφός μας ή η αδελφή μας, ξεχνάει πόσο τον/την έχεις βοηθήσει οικονομικά στο παρελθόν, πόσο τον/την στήριξες όταν ήσουν στα «πάνω σου» και σήμερα σου λέει «ξέρω ότι μου έδωσες τόσα λεφτά ...αλλά δεν έχεις αποδείξεις» !!!

Το καλό παιδί ο/η σύντροφός μας, σου λέει «δεν μπορώ συνέχεια κλεισμένος/η μέσα» και «ακόμα μια χρονιά που δεν πήγαμε διακοπές» όντας συνηθισμένος/η κάθε χρόνο να κάνει διακοπές ένα μήνα σε κάποιο τουριστικό προορισμό. Και να κλείνει την συζήτηση λέγοντας «ουφ βαρέθηκα, δεν μπορώ να ζήσω πλέον μαζί σου, θα γυρίσω σπίτι μου» !!!

Το καλό παιδί ο μηχανικός αυτοκινήτων δεν σου παραδίδει το επισκευασμένο αυτοκίνητο επειδή δεν σε εμπιστεύεται που του είπες ότι θα τον πληρώσεις την Παρασκευή και σου απαντάει με μαγκιά «το αμάξι δεν κουνάει αν δεν έλθεις να το πληρώσεις»... Παρόλο που τις καλές εποχές του είχες αφήσει ένα κάρο χρήματα σε αξεσουάρ και βελτιώσεις.

Το καλό παιδί ο Εφοριακός που πάντα ερχόταν να σε επισκεφθεί για να πάρει «ένα σφυράκι για το σπίτι» και πάντα με προσποιητό ύφος σε ρώταγε «πόσο κάνει»; ξέροντας ότι δεν θα του πάρεις χρήματα (τράκα – μούχτιν δηλαδή), τώρα σου λέει «δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω τίποτα, έστειλα τον φάκελό σου στο Δικαστικό»....και ότι «καλά θα κάνεις να πληρώσεις γιατί το Κράτος δεν παίζει» !!!

Το καλό παιδί ο Υπάλληλός μας που τον έχεις 20 χρόνια και πάντα του έδινες αύξηση χωρίς να την ζητήσει, τώρα σου κάνει «Επίσχεση Εργασίας» γιατί του καθυστέρησες δύο μισθούς επειδή δεν είχε δουλειά - και όχι επειδή δεν ήθελες να τον πληρώσεις... Του λες μα βλέπεις δεν πατάει πελάτης... και σου απαντάει αφού συμβουλευτεί την «σύζυγο στο σπίτι» με «Επίσχεση» και την φράση «δεν με νοιάζει εγώ θέλω τα λεφτά μου»...

Το καλό παιδί ο Προμηθευτής μας, που του άφηνες κάποτε πολύ καλά λεφτά σε καθημερινή βάση και σου έλεγε «μακάρι να μας χρωστάς» και «όλη η αποθήκη μου δική σου», τώρα σου λέει «συγγνώμη φίλε αλλά πλέον εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν» και σου γυρνάει την πλάτη...

Το καλό παιδί εκείνος ο πελάτης που πάντα του έκανες καλές τιμές και τον βοήθησες με μακροχρόνια πίστωση στο ξεκίνημα του, για να μπορέσει να φτιάξει και να εξοπλίσει το μηχανουργείο του, σήμερα έρχεται και σου λέει «είσαι 2€ πιο ακριβός φίλε, από τον τάδε. Αν μου το δώσεις ίδια τιμή θα σε προτιμήσω…» (και μένεις ‘άγαλμα’ με την γεμάτη αγνωμοσύνη ατάκα του!)

Και πολλά, πολλά ακόμα παρόμοια που όλοι λίγο ως πολύ βιώνουμε καθημερινά από «τέως καλά παιδιά», που σήμερα γίνονται «δυνάστες» και «τρομοκράτες» της ζωής μας... και προσπαθούν να μας οδηγήσουν στην κατάθλιψη!



ΔΗΛΑΔΗ ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ. ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ... ΤΕΛΕΙΩΣ!
ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΤΗΚΕ Η ΗΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΑΡΙ...
ΚΑΙ ΜΑΘΑΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ..
ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ «ΔΗΘΕΝ»…

Και το οφείλουμε στην κρίση αυτό.... Μόνο στην κρίση...

Γιατί στις δυσκολίες ο άνθρωπος, δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο...

ΑΥΤΑ... ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ !!!

*kostasmavroskoufis@gmail.com

Δημοσιευθηκε στην σελ 20 της εφημεριδας ΜΑΧΗ - FREE PRESS της Κύπρου την 8/10/2017

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΥΘΥΝΗ ΚΥΡΙΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ…

Kάθομαι και κοιτώ τους δρόμους της πόλεων μας…
ΚΕΝΝΕΝΤΥ έχουμε…
ΤΣΩΡΤΣΙΛ έχουμε…
ΡΟΥΣΒΕΛΤ έχουμε…
ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΜΑΡΙΑΣ (προφανώς Στιούαρτ) έχουμε...
ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ έχουμε...
Μάλιστα!!!


Οι δήμοι σας κύριοι Δήμαρχοι Αγ.Δομετίου, Στροβόλου, Έγκωμης, Λευκωσίας… σώθηκαν το 1974 και σήμερα είστε σε θέση να δημαρχεύετε με δόξα και τιμή σε ελεύθερο Δήμο - και όχι Δήμο επί χάρτου όπως οι Δήμαρχοι Μόρφου, Αμμοχώστου, Κερύνειας κλπ - χάρη στον αγώνα και την θυσία κάποιων Μονάδων, που φύλαξαν Θερμοπύλες.
Σας λέει τίποτα το όνομα ΕΛΔΥΚ, το 211 ΤΠ, το 336 ΤΕ, το 212 ΤΠ ;;;;
Τα ονόματα Ανχης Σταυρουλόπουλος, Λγός Σταυριανάκος; Καταδρομέας Μπικάκης, Ανθλγός Βασιλάρας, Ανθλγός Καρράς, Ανθστής Κέντρας; Στρτης Πανίκος Αθανασίου;
Αν όχι ΚΑΚΩΣ… Ανοίξτε κανένα βιβλίο να διαβάσετε.
Δεν θεωρείτε ότι πρέπει να δείξετε έμπρακτα την ευγνωμοσύνη σας σε όλους αυτού που σας κράτησαν τους Δήμους όπου είστε πρώτοι άρχοντες, ελεύθερους από την Τουρκιά;
Κε Α.Παπαχαραλάμπους, Δήμαρχε Στροβόλου, γιατί ο κεντρικός δρόμος να λέγεται Λεωφ.Στροβόλου; Δεν ξέρουμε ότι είναι η κεντρική λεωφόρος που διασχίζει τον Στρόβολο;
Γιατί να μην λέγεται πχ. ΛΕΩΦ. ΗΡΩΩΝ ΕΛ.ΔΥ.Κ. ’74 ;;;; Εσείς τουλάχιστον ξέρω ότι γνωρίζετε Ιστορία.
Δεν είναι λογικό αυτό που λέω;
Δρα Κ.Πέτρου, Δήμαρχε Αγ.Δομετίου, γιατί ο κεντρικός δρόμος να λέγεται Αγ.Παύλου;  Δεν ξέρουμε ότι περνάει από τον Άγιο Παύλο;  Γιατί να μην λέγεται ΟΔΟΣ ΗΡΩΩΝ 336 Τ.Ε. ;;; Γιατί η οδός της «νεκρής ζώνης» να λέγεται Οδός Πριάμου; Ασε τον Πρίαμο. Καλά είναι εκεί που είναι… Βασιλιάς ήταν… πέρασαν και 4,000 χρόνια από τότε! Γιατί να μην λέγεται αυτή η οδός, ΟΔΟΣ ΗΡΩΩΝ 211 ΤΠ;;; Γιατί η Λεωφ.Δημοκρατίας να λέγεται έτσι;;; Τί τιμούμε;;; Την Δημοκρατία;;; Γιατί να μην ονομάζεται ΟΔΟΣ ΜΑΧΗΤΩΝ 212 ΤΠ;;;
Καλά δεν θα μιλήσω γιά τα Φυλάκια της Ε.Φ.! Π.χ. γιατί να μην υλοποιηθεί μιά παλαιά πρόταση του κ.Λάζαρου Μαύρου στην εφημερίδα που εργάζεται να μετονομασθεί το Φυλάκιο Κολοκασίδη σε "Φυλάκιο Καταδρομέα Μπικάκη";;; (ναι καλα, αυτό δεν αφορά τους Δήμους, αλλά θέλω να δείξω ότι και άλλοι θεσμοί δεν ασχολούνται με το '74, λες και έχει λέπρα!)
Ξαναγυρνώ στις ονομασίες οδών και πλατειών των Δήμων που βρέθηκαν στην δίνη του Πολέμου το 1974 και σώθηκαν χάρη στην θυσία και τον ηρωϊσμό κάποιων, είτε από την μητρ.Ελλάδα είτε Κυπρίων!
Σχεδόν ανύπαρκτες οι ονοματοδοσίες....
Εύλογες απορίες. Και έχω και άλλες...
Μου δημιουργήθηκαν από τον χάρτη στα ακριτικά Λύμπια…
Όπου ένας προφανώς ΔΙΕΘΝΙΣΤΗΣ τοπικός άρχων, ονόμασε μια οδό του ακριτικού χωριού του ως Οδό Νίκου Μπελογιάννη (!!!)
Γιατί κε Κοινοτάρχα ;;; Το προσέφερε ο κ.Μπελογιάννης στην Κύπρο;;;
Τι προσέφερε ο κ.Μπελογιάννης στην Ελλάδα;;;
Ξέρετε με ποιες κατηγορίες συνελήφθη ο πράκτορας της Σοβιετικής Ένωσης κ.Μπελογιάννης;;; Ξέρετε τι έκανε ο κ.Μπελογιάννης στην περίοδο της Κατοχής σε ελληνόπουλα 4 και 7 ετών ;;; Επέτρεψε να χαρακτηριστούν «συνεργάτες των Γερμανών» και τα εκτέλεσε εν ψυχρώ με μπαλντάδες… με μικρά τσεκούρια δηλαδή…
Ναι αυτός κύριε ανιστόρητε… Και εσύ αντί να δώσεις το όνομα της οδού σε ένα παλληκάρι που έβαλε τα 
στήθη του να μην περάσει ο Τούρκος, ώστε να έχεις εσύ σήμερα ένα χωριό να το παίζεις μουχτάρης και να κάθεσαι στα αριστερά στασίδια στον σολέα της εκκλησίας, το έδωσες σε έναν κατάσκοπο-εγκληματία, με απόφαση Δικαστηρίου.
Αυτοί είμαστε κυρίες και κύριοι. Αγνώμονες. Εμμονικοί . Τυπολάτρες. Φοβικοί. Ισορροπιστές και πάνω από όλα ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ.
Ο Δήμος Έγκωμης έκανε την αρχή με το πάρκο της Α’ ΜΚ. Και μπράβο και στον Δήμαρχο που το είχε αποφασίσει και στο Δημοτικό Συμβούλιο που το ενέκρινε.
Για αυτό από αυτήν εδώ την στήλη της ιστορικής εφημερίδας «Η ΜΑΧΗ» Σας καλώ:
ΙΔΟΥ ΚΥΡΙΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΠΕΔΙΟΝ ΔΟΞΗΣ ΛΑΜΠΡΟΝ…
ΑΝΑΜΕΝΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ…

Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης
(στήλη ΔΗΚΤΙΚΑ εφημ. Η ΜΑΧΗ - Κύπρου 17/9/2017)
kostasmavroskoufis@gmail.com

Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

Προς Παναγιώτη Φωτόπουλο.

Φίλε Πάνο καλησπέρα,



Επειδή γνωρίζω ότι τον τελευταίο καιρό, κάποιοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να σε εμπλέξουν σε μια θεωρία συνωμοσίας ότι δηλαδή εχεις συνάψει μια σιωπηρή συμφωνία μαζί μου, για να με υπερασπίζεσαι, εγώ θα σου απαντήσω σε ότι σε ρωτάνε και κοινοποίησε τους τα.
Ξέρεις ότι πλέον δεν ασχολούμαι μαζί τους, γιατί είναι ανώφελο.
Τους απαντάς και εκείνοι για να υπερασπισθούν την «παράγκα» των κατα φαντασία "πολεμάρχων" που δημιούργησαν, λένε τα δικά τους.
Λοιπόν ας τα παρουμε ένα ένα.
Από όσους μιλούν για μένα, πιο σοβαρό θεωρώ τον Κοντουδάκη, ο οποίος ήταν και ο πρώτος στον οποίο είχα στείλει δώρο το βιβλίο μόλις είχε εκδοθεί. Κι τον θεωρώ πιό σοβαρό όχι για άλλο λόγο, αλλά γιατί απλά και μόνο αντιλαμβάνεται καλύτερα τα πράγματα. Και είναι πιό έξυπνος από τους υπόλοιπους επικριτές μου. Εκεί που βλέπει ότι δεν μπορεί να στηρίξει τίποτα εναντίον μου, δεν επιμένει και δεν το συνεχίζει.
Οι άλλοι είναι τόσο "φελλοί" που συνεχίζουν να λένε τα δικά τους.
Λοιπον.
1. Σε ότι αφορά τον λόγο που δεν ήλθα στην κηδεία του Σταυρουλόπουλου:
Δεν ήλθα γιατί διαμένω και εργάζομαι εκτός Ελλάδος από 1/4/2017. Η οικογένεια του αείμνηστου κ.Ταξχου θέλησε να κάνει την κηδεία άμεσα. Από την άλλη με κανένα τρόπο δεν θα ήθελα να παρευρεθώ στην κηδεία ατόμων που μη φορώντας παντελόνια ή μαλλον φορώντας αλλά μην τιμώντας τα, ενώ μεχρι την προηγούμενη μέρα έλεγαν τον Σταυρουλόπουλο «κατασκευασμένο ήρωα», πήγαν στην κηδεία και μάλιστα έκλαιγαν (δεν ξέρω αν είχαν φέρει καθαρισμένα κρεμμύδια μαζί τους για "βοήθεια") και καλά για την απώλειά τους. Λοιπόν η κηδεία θα γινόταν «μπουρδέλο» όταν έβλεπα να κλαίνε άνθρωποι που ενώ ήταν μεχρι την έκδοση του βιβλίου κοντά του, μετά την εκδοσή του, τον είχαν εγκαταλείψει. Γιατί εγώ δεν έχω μάθει να υποκρίνομαι ή να μην ξεσκεπάζω τους υποκριτές. Και βέβαια πολλοί από αυτούς θα ένιωθαν ανακούφιση και που πέθανε ο Σταυρουλόπουλος και που δεν ήμουν εγώ στην κηδεία. Τον Σταυρουλόπουλο όπως ξέρουν οι πάντες τον τίμησα όσο κανένας άλλος. Το λέω με περηφάνεια όσο κανένας άλλος. Για μένα ο Σταυρουλόπουλος - όπως ο ίδιος έλεγε μπροστά σε τρίτους - ήταν σαν ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ. Τον είχαν στην απ’όξω για 40 χρόνια και βέβαια τους κακόπεσε  που ο αειθαλής αυτός γέροντας που τα είχε νοητικά 400 (και δεν ήταν ο γερος με Αλτζχάϊμερ που έλεγε ο έτερος συγγραφέας του βιβλίου της ΕΛΔΥΚ) στην δύση του βίου του πήρε την αναγνώριση για ότι έκανε έστω εκείνο το 3ημερο. Βγήκε και είπε την αλήθεια για εκείνο το τριήμερο. Για την θυσία των ΓΕΝΝΑΙΩΝ του. Δεν είναι λίγο να σε έχουν διατάξει να πολεμήσεις μέχρις ενός και εσύ να το κάνεις, αλλά όταν καταλαβαίνεις ότι το παιγνίδι ήταν στημένο, προκειμένου να σώσεις τους λεβέντες σου, διατάζεις απαγκίστρωση αφού βεβαια πρώτα εχεις επιφέρει μεγάλο πλήγμα στον εχθρό. Να παίρνεις στους ώμους σου με τον κίνδυνο του Στρατοδικείου την σωτηρία 200 ψυχών. Γιατί όλοι οσοι πολεμησαν τον έλεγαν «Πατέρα» (το έχω ακούσει με τα αυτιά μου).



2, Κάποιος από αυτούς που πολέμησαν τότε είπε: «Μας πρήξατε με τον Σταυρουλόπουλο. Εγώ τον Σταυρουλόπουλο τον γνώρισα μετά τον Πόλεμο. Εγώ δεν τον ήξερα πριν. Ούτε τον είχα δει. Εγώ ήξερα τον λεβέντη τον Λοχαγό μου τον Λούη Ιωαννίδη. Χάρη σε αυτόν σωθήκαμε». Πλάνη οικτρά.
Διότι όταν παρουσία 6 ατόμων ρώτησα τον Λούη εγώ ο ίδιος στην Λεμεσό, «κε Ιωαννίδη αν ο Σταυρουλόπουλος δεν διέτασσε απαγκίστρωση περίπου στις 13.30 της 16/8/74 εσείς τι θα κάνατε;» μου απάντησε «τι θα έκανα; Θα έμενα και θα πολεμούσα μέχρι να σκοτωθώ, γιατί δεν θα καθόμουν να πιαστώ αιχμάλωτος των Τούρκων. Όπως και όλοι οι δικοί μου – και ανάμεσα σε αυτούς ήταν ο Πεπεράς, ο Μπραουδάκης, ο Σπανογιάννης, ο Στάϊκος κλπ – διότι η διαταγή του Νικολαϊδη πριν φύγει ήταν «μεχρι ενός». Σωθήκαμε χάρη στην απόφαση που πήρε ο Παναγιώτης 
(ενν.τον Σταυρουλόπουλο), αλλιώς θα είχαμε αφήσει τα κόκκαλα μας εκεί.»
Κάποιοι λοιπόν ζουν σήμερα και πίνουν τις τσικουδιές τους εξ’αιτίας του Σταυρουλόπουλου αν κατάλαβες.




3. Πάμε στο άλλο φαιδρό. «Ο Σταυρουλόπουλος δίχασε την ΕΛΔΥΚ». Αυτοί που το λένε ανήκουν είτε στον Λόχο που ήταν στην θερινή διαβίωση – όπως αναφέρει και το επίσημο βιβλίο της ΕΛΔΥΚ σελ 65 που εξεδόθη για τα 50 χρόνια του Συντάγματος το 2010 – είτε στους Λόχους που ΔΙΕΤΑΧΘΗΣΑΝ να ακολουθήσουν τον Διοικητή στα μετόπισθεν. Κανείς δεν κατηγόρησε – ούτε ο Σταυρουλόπουλος το κάνει – όσους έτυχε να ανήκουν σε αυτούς τους Λόχους. Όμως το βιβλίο γράφτηκε για όσους πολέμησαν και ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ στον Αττίλα ΙΙ διότι ως γνωστόν ο Σταυρουλόπουλος μη οργανικά ανήκων στην ΕΛΔΥΚ κατά τον Αττίλα Ι και στην εκεχειρία είχε αναλαβει διοικητής για λίγες μέρες στο 286 μετά στο 252 αλλά και στο 312 της Λαρνακας. Τον χρησιμοποιούσαν σαν μπαλαντέρ. Μέχρι τις 10/8/74 που με διαταγή του ΓΕΣ (τότε Αρχ.Στρατού) ανέλαβε Υποδιοικητής της ΕΛΔΥΚ και από 13/8/74 Στρατοπεδάρχης. Το τι έγινε πριν την 10/8/74 δεν το γνωρίζει. Πως θα μπορούσε να γράψει για αυτό; Αν έγραφε θα βασιζόταν σε διηγήσεις και ξέρουμε όλοι πως δημιουργήθηκαν αυτές οι διηγήσεις.
4, Κάποιος είπε ότι ο Σταυρουλόπουλος καταφέρεται στο βιβλίο κατά του Δελή. Ουδέν ψευδέστερο. Όταν σε μια παράγραφο λέει ότι δεν τον είδε ανάμεσα στους άντρες του που μάχονταν έχει και την φράση «μέσα στην αντάρα της Μάχης» εννοώντας ξεκάθαρα ότι δεν μπορούσε να τον διακρίνει μέσα στην Μάχη που μαίνονταν. Πουθενά δεν είπε ότι ο κ.Δελής την … «κοπάνησε».
5, Σε ότι αφορά τον Νικολαϊδη Διοικητή της ΕΛΔΥΚ, τον κατηγορεί ότι τους εγκατέλειψε στους σχεδιασμούς αυτών που δεν του έστειλαν τις ενισχύσεις, που στον ασύρματο έλεγαν «αυτοί στην ΕΛΔΥΚ είναι τελειωμένοι» κλπ. Πουθενά δεν λέει ότι ο Νικολαϊδης σχεδίασε την Προδοσία. Ξεκάθαρα και στην αναφορά του, του Νοεμβρίου 1974 προς το ΓΕΣ (αντίγραφο της οποίας έχω και εγώ), αναφέρει τι είπε στον Νικολαϊδη μετά την διάσωση των 200 της μονάδας και πως τον αντιμετώπισε ο Νικολαϊδης καθ’ όλην την διάρκεια των Μαχών. Για τον δε Κομματά του 2ου ΕΓ που ρωτούσε αν επεσε ή όχι το Στρατόπεδο, το αναφέρει και ο κ.Δελής στο δικό του βιβλίο.
Για την 187 ΜΠΠ που εξ αιτίας της παύσης των πυρών της, πέρασαν τα τουρκικα άρματα μέσα από τις γραμμές του Λόχου Διοικήσεως, οπότε η Άμυνα άρχισε να καταρρέει, ο Σταυρουλόπουλος χρησιμοποιών τις μαρτυρίες των εφ.Ανθλγών αυτής της Μοιρας (ο πρώτος σε πυροβολαρχία, ο 2ος ΠΑΠ) Σ.Λοϊζίδη και Α.Τουμαζή που λένε ότι βλήματα υπήρχαν παρά περί του αντιθέτου αναφορές από την ΔΠΒ/ΓΕΕΦ, δεν κατηγόρησε κανένα στο βιβλίο του παρά μονο το ΓΕΕΦ. Ούτε τον Διοικητή της Μοίρας Ταραντίλη που με τον γιό του μίλησαν στην παρουσίαση του βιβλίου στην Κόρινθο πέρυσι τον Απρίλιο, ούτε τους πυροβολητές.
6. Σε όλες τις συνεντεύξεις του ο Σταυρουλόπουλος ΠΟΥΘΕΝΑ δεν λέει ΕΓΩ. Το μεγαλείο αυτού του γεγονότος και μόνο θα έπρεπε να ήταν τροχοπέδη σε οποιονδήποτε να μιλήσει για εκείνον.
Πάντα έλεγε ΤΑ ΦΑΝΤΑΡΙΑ ΜΟΥ… Και δάκρυζε 91 χρονών άντρας.
Βέβαια αυτά για κάποιους - που το ονομα τους το έμαθα επειδή ασχολούνται μαζί μου - που αρέσκονται να λένε κοτσάνες σε όσους είναι άσχετοι, ατενίζοντας το πέλαγος από το σπιτι τους στην Χαλκιδική και που η γενέτειρά τους με πληροφόρησε τι κουμάσια ήταν στην πολιτική τους ζωή, αυτά είναι ψιλά γράμματα. Κολλάει η βελόνα τους και προσπερνούν τις αιτιάσεις μου.



7. Μιας και μίλησα για τον «αρματωμένο» της Χαλκιδικής. Ενημερώθηκα ότι με ανέφερε ότι είπα «έκτρωμα» το Μνημείο του Μαντά στην Λαμία. ΟΥΔΕΝ ΨΕΥΔΕΣΤΕΡΟΝ.
Στο σπίτι του Σταυρουλόπουλου, μια μέρα παρουσία των κ.Σπανογιάννη, Βλαστάρη, Ευσταθόπουλου, του γιού του κ.Ταξχου Βασίλη και της εγγονής της «γιαγιάς της ΕΛΔΥΚ» κ.Ζωής Χριστοφή σε σχετική ερώτηση μου περί του Μνημείου ο κ.Σπανογιάννης μου είπε ότι ο Μαντάς δημιούργησε αυθαίρετα αυτό το μνημείο χωρίς να ρωτήσει κανένα και μάλιστα ότι προσπαθούσαν να τον σταματήσουν νομικά διότι το θεωρούσε «έκτρωμα». Ούτε δική μου έκφραση ήταν, ούτε θα μπορούσε να ήταν γιατί εγώ δεν το είχα δει. Μετά από μήνες το είδα. Και μην ξεχνούν ότι στην διαμάχη του Αντιδημάρχου με τον Μαντά ΕΓΩ δημοσιοποίησα υπέρ του Μαντά το θέμα όχι μόνο στο FB αλλά και στον ημερήσιο Τύπο (εφημ.Δημοκρατία), στον Κυριακ.Τύπο (εφ.Πρωτο Θεμα), στο Ράδιο (Παραπολιτικά FM) και στην τηλεόραση (ΤΗΛΕ ΑΣΤΥ και BLUE SKY). Πέραν των blogs (Ινφογνώμων-Καλεντερίδη), (Defenceline-Λαμπράκη) κλπ. Αν θελουν ας ρωτήσουν τον Σπανογιάννη αν ο Σύλλογος ΕΛΔΥΚ 74 κινήθηκε νομικά εναντίον του Μαντά. Εγω καμμια δουλειά δεν έχω.
8. Επειτα παρά τις ΠΟΛΛΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ του ίδιου του Σταυρουλόπουλου ON-CAMERA ότι εγώ ως επιμελητής δεν πρόσθεσα ούτε αφαίρεσα μία λέξη από όσα εκείνος μου είπε, σε μια συνέντευξη που την κρατώ για την δική μου ασφάλεια απέναντι στους κακόπιστους (ένα copy εχει και ο εκδότης Γιαννάκενας) διάρκειας 3.44’ σε DVD, συνεχίζουν να αναφέρουν το «μυθιστόρημα του Δημητριάδη». Ή είναι ΒΛΑΜΜΕΝΟΙ ή τους ΒΛΑΜΜΕΝΟΥΣ παριστάνουν. Το βιβλίο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ του Δημητριάδη που τότε ήταν 11 ετών. Είναι Μαρτυρία του Σταυρουλόπουλου που ο Δημητριάδης το επιμελήθηκε χρησιμοποιώντας την συνέντευξη Σταυρουλόπουλου χωρίς να προσθέσει ή να αφαιρέσει κάτι και το έστειλε για έκδοση. Αν λοιπόν έχουν πρόβλημα – που δεν θα έπρεπε γιατί οι συγκεκριμένοι που αντιδρούν δεν ήταν εκεί, όχι με δική τους ευθύνη το επαναλαμβάνω, αλλά κατόπιν διαταγής, οπότε δεν μπορούν να γνωρίζουν τι έγινε τότε, διότι δεν είχαν ιδίαν αντίληψη – τότε έχουν πρόβλημα με τον Σταυρουλόπουλο και όχι με τον Δημητριάδη. Αν ο Σταυρουλόπουλος μου έλεγε ότι οι Στρατιώτες μου ήταν όλοι δειλοί και μου το έλεγε on camera εγώ θα έγραφα ακριβώς ότι μου είπε. Απλά ο Σταυρουλόπουλος μου μίλησε για Γενναίους και όχι για Δειλούς.



8. Σε ότι αφορά το θέμα το οικονομικό. Ας ρωτήσουν κάποιον που έγραψε βιβλίο που απευθύνθηκε σε περιορισμένο χώρο και κοινό, όπως το βιβλίο της ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ, αν έχει βγάλει ένα πενηνταράκι… Είναι τουλάχιστον αστείο σε ένα βιβλίο των 15€ που η συνολική πώληση απέφερε 30.000€ είσπραξη στον Εκδοτη να έκανε πλούσιο οποιονδήποτε συγγραφέα. Διότι αν αφαιρεθούν οι φόροι δλδ ΦΠΑ, το κόστος δημιουργικού και εκτύπωσης πάμε περίπου στα 10.000€. Με 20% δλδ ο Σταυρουλόπουλος θα έπαιρνε 2,000€. Εεεε εγινε πλούσιος. Αλλά ούτε αυτό έγινε. Διότι από την πρώτη στιγμή ο Σταυρουλόπουλος υπέγραψε συμφωνητικό με τον Εκδότη, ότι αρνείται οποιαδήποτε αμοιβή και αναγκασε και εμενα εμμέσως πλην σαφώς να αποποιηθώ την εφάπαξ αμοιβή μου σαν επιμελητής έκδοσης των 800€ (ναι αυτή είναι η αμοιβή του επιμελητή για βιβλίο μέχρι 250 σελίδες η οποία καταβάλλεται μόνο στην πρώτη έκδοση), διότι όπως έλεγε «το βιβλίο έγινε για να μάθει ο κόσμος τι έγινε στο Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ από 14-16/8/74 και όχι για να βγάλουμε μια δραχμή (το συμφωνητικό το έχω αναρτήσει και εγώ και ο εκδότης πολλές φορές). Αλλά κάποιοι που δεν μπορούν να σκεφθούν ανιδιοτελώς, κάνουν ότι δεν το είδαν και συνεχίζουν να λένε τα δικά τους.
9. Σε ότι αφορά το βιβλίο του Χρυσάφη. Ο Χρυσάφης έκανε λόγω λανθασμένης αντίληψης των πραγματων, το μέγα λάθος να θεωρήσει το βιβλίο του Σταυρουλόπουλου ανταγωνιστικό με το δικό του. Αυτό είναι λάθος. Για 3 ΒΑΣΙΚΩΤΑΤΟΥΣ λόγους:
α. Aυτα που αναφέρει ο Σταυρουλόπουλος δεν θα μπορούσε να τα ξερει ο Χρυσάφης, ούτε κανείς από αυτούς που του έδωσαν τις μαρτυρίες τους. Ο Χρυσαφης εχει ένα βιβλίο κατά το ήμισυ πολιτικό (αναφορά στην κατασταση, στο πραξικοπημα, εμπαθείς χαρακτηρισμοί για αξιωματικούς που ναι μεν έλαβαν μέρος στο Πραξικόπημα αλλά εσωσαν πολλούς στρατιώτες στον Πόλεμο πχ Παπαγιάννης) και κατά το ήμισυ με μαρτυρίες Ελδυκαρίων. Και ο ΕΛΔΥΚαριος δεν θα μπορούσε να ξέρει τι είπε ο Νικολαϊδης με τον Σταυρουλοπουλο, ο Σταυρουλοπουλος με τους Δελη, Ιωαννιδη, Κωνσταντούλα και Πίο, τι είπε ο Σταυρουλόπουλος με τον Δκτή της 187 ΜΠΠ, τι είπε ο Σταυρουλόπουλος με την ΔΠΒ την ΔΤΘ και την ΔΥΓ του ΓΕΕΦ. Το βιβλίο του Σταυρουλόπουλου αυτά αποκαλύπτει.
β. Το βιβλίο του Σταυρουλόπουλου στην συλλεκτική έκδοση του (τελευταία) έφτασε με το φωτογρ.υλικό 275 σελ. Το βιβλίο του Χρυσάφη είναι λόγω της φύσης της δομής του 1500 σελ. Καμμιά σχέση λοιπόν.
γ. Το ένα είναι ένα βιβλίο των 15-20€ το άλλο ένα βιβλίο των 50-70€. Ούτε εδώ καμμιά σχέση λοιπόν.
10. Από την αρχή προσπάθησα να καταλάβω γιατι καποιοι επιτέθηκαν σε αυτό το βιβλίο του Σταυρουλόπουλου. Και άλλοι είχαν γραψει βιβλία για την ΕΛΔΥΚ αλλά και για τον πόλεμο της Κύπρου γενικότερα. Γιατί δεν τους κατηγόρησαν αυτούς ότι «κονόμησαν» όπως ευθέως είπαν για τον Σταυρουλόπουλο με πρωτοστάτη γνωστό μυθοπλάστη που στον Αττίλα Ι λέει ότι μάζευε κάλυκες από το έδαφος και στον Αττίλα ΙΙ μόνος του λέει ότι παρακολουθούσε από την Μακεδονίτισσα σαν ταινία, την Μαχη ενώ η διμοιρία του σφαγιαζόταν στο Υψωμα Β;
α. γιατί δεν κατηγόρησαν τον Δελή ότι έγραψε βιβλίο να κονομήσει;
β. γιατί δεν κατηγόρησαν τον Χρυσάφη ότι έγραψε βιβλίο να κονομήσει;
γ. γιατί δεν κατηγόρησαν τον Μπίκο ότι έγραψε βιβλίο να κονομήσει;
δ. γιατί δεν κατηγόρησαν τον Σταμάτη ότι έγραψε βιβλίο να κονομήσει;
ε. γιατί δεν κατηγόρησαν τον Χάντζο ότι έγραψε βιβλίο να κονομήσει;» και τόσους άλλους...
ΜΟΝΟ Ο ΣΤΑΥΡΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ 
ΣΑΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΓΡΑΨΕ ΒΙΒΛΙΟ;;;; ΟΧΙ ΔΑ!



ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΧΕΙ ΧΑΡΤΙ ΠΟΥ ΑΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΜΟΙΒΗ. ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ ΤΕΤΟΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΤΕ, ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΧΑΡΤΙ ;;;;
Αλλά ξέρεις τι έγινε Πάνο με το βιβλίο του Σταυρουλόπουλου;
Εγινε καταφανές ποιοι πολέμησαν και ποιοι όχι (πάντα χωρίς να τους κατηγορεί κανείς διότι δεν ήταν με δική τους ευθυνη το ότι δεν πολέμησαν στην Μάχη του Στρατοπέδου). Και τότε κάποιοι που φωτογραφίζονταν με φυσεκλίκια και χειροβομβίδες να κρέμονται από πάνω τους και τις έδειχναν στο χωριό τους (όπως ο εν λόγω της Χαλκιδικής) διηγούμενοι φανταστικές ιστορίες μαχών που δήθεν πρωτοστάτησαν… βρέθηκαν μετέωροι. Διότι έλεγαν τον Λόχο τους και ο Σταυρουλόπουλος ανέφερε ότι αυτός ο Λόχος ή ήταν στα ΚΑΟΑ στην Αμμόχωστο θερινή διαβίωση ή έφυγε με τον Διοικητή ή ήταν στην Βασίλεια.
Και ξεβρακώνονταν… στο μεχρι πριν την εμφανιση του βιβλίου, ακροατήριο τους.
12. Σε ότι αφορά τον βετεράνο της Λαμίας που κάποτε τον υπερασπίστηκα με σθένος, έπαψα να ασχολούμαι όταν
α. καποιοι μου ειπαν οτι ζητούσε ...ενίσχυση για το Μνημείο που υποτίθεται το εφτιαχνε με δικα του έξοδα (ονόματα στην διαθεσή σου αν χρειαστεί)
β. όταν είδα σε αναρτηση του να λέει ότι σκότωσε 1256 Τούρκους με τους συντρόφους του στην επιθεση στο Κιόνελι (την εχω φωτογραφήσει την αναρτηση σε περίπτωση που την σβήσει)
γ. όταν είδα σε φωτογραφία τριών στρατιωτών σε μια σκηνή του Πεπερά του Μπραουδακη και του Φραγκου αυτός έλεγε ότι ήταν ο ένας από τους τρεις
δ. όταν είπε ότι ΜΟΝΟ ΕΛΔΥΚΑΡΙΟΙ μπορούν να γράψουν για την Μάχη της ΕΛΔΥΚ... (με την ίδια λογική δεν θα έπρεπε να ξέραμε τι έγινε στο Μανιάκι γιατί δεν έζησε κανείς τους... αλλά ούτε και στις Θερμοπύλες θαρρώ...)!!!
Μολαταύτα έχω πάψει να ασχολούμαι μαζί του... Δεν εχω κανενα λόγο να ασχοληθώ...
13. Κλείνω λέγοντας ότι κάποιοι ανέφεραν κάποια σχόλια για δήθεν επικριτικές κουβέντες που είπε το συγγενικό περιβάλλον του αείμνηστου Ταξιάρχου για μένα. Επειδή αυτό δεν το επιβεβαιώνει το συγγενικό περιβάλλον του Παν.Σταυρουλόπουλου, οποιοσδήποτε ξαναναφερθεί με μυθοπλασίες και ψεύδη για ηθικά παραπτώματα κατά του Δημητριάδη, θα αντιμετωπίσει την δικαιοσύνη. Είμαι έτοιμος για αυτό και σε θέματα ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΜΟΥ δεν κάνω πίσω, ούτε παίζω.
12. Με μια τελευταία φράση θα τελειώσω αυτήν την αναφορά μου, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος, λέγοντας ότι είμαι ευτυχής που γνωρισα τον Σταυρουλόπουλο, που κάναμε αυτό το βιβλίο, και το ευρυ κοινό έμαθε τον αγώνα της ΕΛΔΥΚ. Μέχρι πριν 2-3 χρόνια μόνο ένα-δύο μπλογκς ανάφεραν κάτι την περίοδο των επετείων για την Μάχη. Τώρα είτε στην μητρ.Ελλάδα είτε στην Κύπρο, εκείνες τις μέρες ακούς ΜΟΝΟ το ονομα της ΕΛΔΥΚ και του αγώνα της. Και χαίρομαι γιατί συνέβαλα σε αυτό.
Η στολή του φρόντισα με την υποστήριξη των Διοικητών της ΕΛΔΥΚ πρώην και νυν, να κοσμεί βιτρίνα στο Διοικητήριο της Μονάδας, το δε ιματίδιο του – που μου είχε δωρίσει - κοσμεί με δική μου πρωτοβουλία τον ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ Αγ.ΠΑΥΛΟΥ στον Αγ.Δομέτιο 200μ μακρια από το παλαιό Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ.

         
ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΔΩΣΑ ΛΙΓΗ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΑ ΕΛΑΒΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΛΔΥΚΑΡΙΩΝ ΤΟΥ 1974.
ΤΟ ΠΟΣΟ ΠΛΗΓΩΘΗΚΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΜΑΡΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟ ΞΕΡΩ ΜΟΝΟ ΕΓΩ.
ΕΓΩ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΟΠΟΤΕ ΕΙΧΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΕΓΩ ΠΟΥ ΤΡΩΓΑΜΕ ΜΑΖΙ 3-4 ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
ΕΓΩ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΝΑ ΠΑΡΕΑ ΟΠΟΤΕ ΕΝΙΩΘΕ ΜΟΝΑΞΙΑ…
ΕΓΩ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΣΑ ΟΠΟΤΕ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ 'Η ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ...
ΕΓΩ ΠΟΥ ΑΦΗΝΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΩ ΣΤΟ 401 ΓΣΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ...
Αλήθεια ποιος από ολους αυτούς που καταφέρονται εναντίον μου πήγαν έστω μια φορά να πιουν ένα καφέ μαζί του μια Κυριακή;
Ποιός του είπε έλα "Πατέρα" να φάμε σπίτι μια Κυριακή.
Μονο στις εκδηλώσεις ήξεραν να στριμώχνονταν για να φωτογραφηθούν μαζί του…για αυτοπροβολή.
Μέχρι και ο Σύλλογος ΕΛΔΥΚ 74 δεν ανάρτησε ΠΟΤΕ στην Ιστοσελίδα του το βιβλίο του κ.Ταξχου.
Τέλος πάντων.
Υπάρχουν πολλοί μάρτυρες σε ότι λέω.
Άλλωστε δεκάδες φίλοι μου, φρόντισα είτε να γευματίσουν, είτε να δειπνήσουν, είτε να πιούν ένα καφέ μαζί του. Ανάμεσα σε αυτούς 2-3 φορές και εσύ Παναγιώτη έτσι;
Μην τολμήσει λοιπόν κανείς να με αμφιβητήσει.
13. Άλλωστε όσους είχαν εναστάσεις τους κάλεσα δημόσια και στην Παρουσίαση της Αθήνας και στης Πάτρας και στης Θεσσαλονίκης και στων Χανίων, ότι ένσταση έχουν να έλθουν και να την πουν Δημόσια σε μια απο τις παρουσίάσεις που έγιναν. ΕΚΑΝΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΚΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ.
Μόνο στην Κύπρο εμφανίστηκε ο Ταξχος ε.α. Α.Πασιαρδής, που ήταν Λοχαγός του 212 το 1974 και είπε τις ενστάσεις του πέρυσι στην Παρουσίαση του βιβλίου στην Λευκωσία, που όμως φέτος ο Διοικητής του τοτε Τχης και νυν Υπτγος εα Κ.Αχιλλείδης προς ικανοποίηση της αληθείας, τις απέρριψε σε συνέντευξη του στο ΡΙΚ-1 και στον ASTRA ο ίδιος.
Αυτά Παναγιώτη και ελπίζω να σε κάλυψα.
Και έχει δει πλέον περαν των φωτογραφιών, τι μου έχει μείνει από τον αείμνηστο Ταξίαρχο ετσι;
Ο αναπτήρας του που είχε τότε στον πόλεμο και οι δύο δάφνες διακριτικά πέτου Ανωτάτου που μου τα έδωσε ως αναμνηστικό ο ίδιος (το ιματίδιο οπως προείπα το δώρισα στο Εθνικό Σωματείο Μαυρομμάτης!

 

Μπορείς να κάνεις χρήση όπου χρειάζεται αυτού του άρθρου.
Κωστας Α. Δημητριάδης
ΥΓ Μην μου ξαναστείλεις τι λενε για μενα. Δεν με ενδιαφέρει.
Με νοιαζει τι πιστευουν όσοι πραγματικά πολέμησαν, οι συγγενεις των αγνοουμενων, των πεσοντων, των τραυματισθέντων. Αυτών η γνώμη για το ατομό μου με ενδιαφέρει, όχι για τον "άκαπνο" τύπο από το Σιδηρόκαστρο με την φωτο με τις χειροβομβίδες και με τα φυσεκλίκια (ο οποίος δεν είδε ποτέ ούτε κράνος Τούρκου), που όποτε του έλθει "πετάει μια κουβέντα" δίκην πορδής αναζητώντας απεγνωσμένα ένα ..."like"!
Αν μετα την δημοσιοποιηση αυτης της απαντησης κάποιοι συνεχιζουν να ομιλουν επικριτικά για μένα, ε τότε το θέμα θα πρέπει να απασχολήσει πλέον Ψυχίατρο και δη Καθηγητή Πανεπ.Ψυχιατρικής Κλινικής και όχι εμάς…
.






Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Ας μιλήσουμε γιά την ΕΛ.ΔΥ.Κ.

γράφει ο Κωνσταντίνος Α. Δημητριάδης
www.kostasmavroskoufis@gmail.com

















Λ
έμε ΕΛ.ΔΥ.Κ. και εννοούμε Ελληνική Δύναμη Κύπρου.
Αν ψάξει κανείς στο Διαδίκτυο θα βρει τα εξής:
«Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) αποτελεί τη μόνιμη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο, και αποτελείται από ένα αριθμό στρατιωτικών μονάδων οι οποίες βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης της Λευκωσίας».

Αποβιβάστηκε στην Κύπρο στις 16 Αυγούστου 1960, με την υπογραφή της Συνθήκης Ζυρίχης – Λονδίνου. Το Στρατόπεδό της έμεινε στον ίδιο χώρο μεταξύ Αγ.Δομετίου και Γερόλακκου, για 14 συναπτά έτη ΑΚΡΙΒΩΣ, ήτοι από την άφιξή της μέχρι την κατάληψή του από τους Τούρκους την 16/8/74 (κατά σύμπτωση ίδια ημερομηνία με την άφιξή της στο νησί). Ακολούθως εγκαταστάθηκε στην περιοχή Κλήρου. Yπάγεται τέλος, στον Α' Υπαρχηγό του ΓΕΣ.
                                          

Ανέκαθεν η ΕΛΔΥΚ εθεωρείτο και συνεχίζει να θεωρείται μέχρι σήμερα, αν όχι το πιο μάχιμο, ένα από τα πλέον μάχιμα τμήματα του ελληνικού Στρατού ενώ ανεπίσημα οι οπλίτες που υπηρετούν στην ΕΛΔΥΚ αποκαλούνται Ελδυκάριοι. Παράλληλα, πρέπει να σημειωθεί ότι η ΕΛΔΥΚ αποτελεί παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή ενώ χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από το σύνολο των Ελλήνων Κυπρίων».
Η άποψη του γράφοντος είναι ότι η ΕΛ.ΔΥ.Κ. αποτελεί την «αφρόκρεμα» του Ελληνικού Στρατού Ξηράς, αμέσως μετά από τις Ειδικές Δυνάμεις.
Και αυτό διότι είναι εκ των πραγμάτων αναγκασμένη να βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση υποτυπώδους επιφυλακής, παρόμοιας με αυτήν που βρίσκονται όλες οι παραμεθόριες μονάδες εκστρατείας, αλλά με την ιδιαιτερότητα ότι θα πρέπει συνεχώς να εκπαιδεύεται σε σενάρια «Μάχης» καθημερινά, πάντα με πραγματικά πυρά, σε κανονικές συνθήκες «πολέμου», για την αποτροπή πιθανής προέλασης του κατακτητή εχθρού, αν και ποτέ αυτός το τολμήσει.
Η διαφορά της με την Εθνική Φρουρά είναι ότι δεν διαθέτει εφεδρείες, δεν διαθέτει την δυνατότητα επιστράτευσης και γνωρίζει ότι αν κληθεί, θα πρέπει «να βγάλει μόνη της τα κάστανα από την φωτιά».
Η Ιστορία της λίγο πολύ γνωστή. Συνοψίζουμε τα κύρια σημεία της:
  •       Η ΕΛΔΥΚ αποβιβάστηκε για πρώτη φορά στο Λιμάνι της Αμμοχώστου από το Αρματαγωγό «Αλιάκμων», αποτελούμενη από την Διοίκηση με πρώτο Διοικητή της, τον Σχη (ΠΖ) Διονύσιο Αρμπούζη με το Επιτελείο του, καθώς και το 1ο και 2ο Τάγμα Τυφεκιοφόρων. Μαζί τους αποβιβάστηκε και ο Λόχος Υποστήριξης της και ο Λόχος Διοικήσεως της. Συνολική δύναμη 950 άνδρες που υπήχθησαν άμεσα στο Τριμερές Στρατηγείο. Το θεωρητικά και μόνον, αντίπαλο δέος της ΕΛΔΥΚ, η ΤΟΥΡΔΥΚ (Τουρκική Δύναμη Κύπρου) εγκαταστάθηκε σε Στρατόπεδο που γειτνίαζε με αυτό της Ελληνικής Δύναμης. Και η ΤΟΥΡΔΥΚ υπήχθη στο Τριμερές Στρατηγείο.
  •       Την 21 Δεκεμβρίου 1963, ξεκίνησαν στην Λευκωσία και επεκτάθηκαν σε όλες τις πόλεις και χωριά της Κύπρου, οι αιματηρές ταραχές των δύο κοινοτήτων, της Ελληνικής και της τουρκογενούς, ταραχές που έμειναν γνωστές στην Ιστορία ως «Τουρκανταρσία». Αποτέλεσμα αυτών των ταραχών ήταν η χάραξη από τους Άγγλους στις 30/12/1963 της γνωστής σε όλους πλέον «πράσινης γραμμής» που έκτοτε χωρίζει την Λευκωσία στα δύο (με διαφοροποιήσεις στα όρια που δημιούργησε η εισβολή του 1974). Το όνομα «πράσινη γραμμή» προήλθε από το πράσινου χρώματος  στυλό που χρησιμοποίησε Στρατηγός Young, που ήταν ο Άγγλος Διοικητής των Βρετανών «ειρηνευτών», για να χαράξει πάνω στον Χάρτη, την διαχωριστική γραμμή. Όταν σημειώθηκαν τα πρώτα σοβαρά ελληνοτουρκικά επεισόδια το 1963, η εμπλοκή των τμημάτων της ΕΛΔΥΚ απετράπη, την τελευταία στιγμή, μετά από …Βρετανική παρέμβαση. Όμως εκείνη την εποχή η Κύπρος ήταν «καζάνι που έβραζε» και τα επεισόδια μεταξύ των δύο κοινοτήτων διαδέχονταν το ένα το άλλο.
  •       Τον Μάρτιο του 1964, σκοτώθηκε ένας υπαξιωματικός της ΕΛΔΥΚ, ο μόνιμος Επιλοχίας (ΠΖ) Σ.Καραγιάννης.
  •       Στις 27/3/1964 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο, η Διεθνής Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου, γνωστή ως ΟΥΝΦΙΚΥΠ (UNFICYP), η οποία συγκροτήθηκε από τον ΟΗΕ, αφού 20 ημέρες προηγουμένως οι Τουρκογενείς της Πάφου χτύπησαν σε ώρα αιχμής την αγορά της πόλεως, σκοτώνοντας ανυποψίαστους Κύπριους πολίτες. Αμέσως οι Κύπριοι, απάντησαν με αντίποινα, που επέβαλαν πλέον την άφιξη Ειρηνευτικής Δύναμης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
  •       Την εύθραυστη εκεχειρία που ακολούθησε, τίναξε στον αέρα η στυγερή δολοφονία αξιωματικών της ΕΛΔΥΚ, της 11ης Μαίου 1964. Σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν του ΥΠΕΘΑ, αυτή η τριπλή δολοφονία έγινε υπό τις ακόλουθες συνθήκες:  «Την 14.30’ της 11/5/1964, τρεις  Έλληνες αξιωματικοί, υπηρετούντες στην Ελληνική Δύναμιν Κύπρου, ο Ταγματάρχης ΠΖ Πούλιος Δημήτριος, ο Λοχαγός ΜΧ Καποτάς Βασίλειος και ο Λοχαγός ΠΖ Ταρσούλης Παναγιώτης επιστρέφοντες εις Λευκωσίαν δι’ αυτοκινήτου μέσω Αμμοχώστου, εισήλθον εκ λάθους εις τον τουρκικόν τομέα της Αμμοχώστου. Αντιληφθέντες της πλάνην των, προσεπάθησαν να οπισθοχωρήσουν, αλλά συνελήφθησαν υπό 5μελούς περιπόλου Τουρκοκυπρίων, εξ ων 4 έφερον στολήν, ο δε πέμπτος πολιτικήν περιβολήν, οι οποίοι και εζήτησαν τας ταυτότητάς των. […] Μετά την επίδειξιν της ταυτότητός των, ο άνευ στολής άτακτος Τουρκοκύπριος, τους επυροβόλησεν με βολήν οπλοπολυβόλου, φονεύσας τον Τχην Πούλιον Δ., τον Λγόν Καποτά Β. και τον οδηγόν του αυτοκινήτου Ελληνοκύπριον Αστυνομικόν Παντελίδην Κ., υιόν του Αστυνομικού Διευθυντού Λευκωσίας Παντελίδην Μ. και τραυματίσας βαρύτατα τον Λγον Ταρσούλην Π. Τα πτώματα των τριών φονευθέντων καθώς και ο τραυματισθείς Λοχαγός παρελήφθησαν από τον Ερυθρόν Σταυρόν και παρεδόθησαν την 15.30’ εις το Νοσοκομείον Αμμοχώστου. […] Είναι απολύτως βέβαιον ότι οι εν λόγω αξιωματικοί της ΕΛΔΥΚ πυροβολήθησαν εν ψυχρώ. Εις το σώμα του Τχου Πούλιου ευρέθησαν 17 σφαίρες.»Το όνομα του Τχη (ΠΖ) Δημ. Πούλιου έφερε το Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ κατά την περίοδο της άνανδρης Τουρκικής Εισβολής το 1974.Το όνομα του Λγού (ΜΧ) Βασ. Καποτά δόθηκε στο μεγάλο Στρατόπεδο της ΕΦ στην Λευκωσία, το γνωστό ως ΒΜΗ (British Military Hospital).
  •       Το 1974 κατά το Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η ΕΛΔΥΚ δεν έλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο. Άσκησε μόνο υπό την επίβλεψη του Υποδιοικητή της, καθήκοντα Αστυνόμευσης στις περιοχές του Προεδρικού και του Αεροδρομίου.
  •       Κατά την άνανδρη Τουρκική Εισβολή των Τούρκων στο νησί στις 20/7/74 η ΕΛΔΥΚ ήταν η πρώτη Ελληνική Στρατιωτική Μονάδα που δέχθηκε τις πρώτες βόμβες από την Τουρκική αεροπορία. Οι απώλειες ήταν σχετικά μικρές διότι ο παρών την προηγουμένη το βράδυ στην σύσκεψη στο ΓΕΕΦ Υποδιοικητής της Ανχης (ΠΖ) Κων.Παπαγιάννης, αντιληφθείς μπροστά στην οθόνη του ραντάρ ότι η αποβατική δύναμη κατευθυνόταν προς Κερύνεια και όχι προς Αμμόχωστο, όπως επέμενε ο εκτελών χρέη Α/ΓΕΕΦ, πραξικοπηματίας Ταξχος Μιχαήλ Γεωργίτσης και τα «παπαγαλάκια του» (και είδικά αυτός ο Ταγματάρχης που είπε το γνωστό πλέον «Κύριοι πάτε για ύπνο»!), ζήτησε από τον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ Σχη (ΠΖ) Νικόλαο Νικολαϊδη, όπως διατάξει την μονάδα να ακροβολιστεί στους χώρους διασποράς, όπως και έγινε, αλλά δυστυχώς, το μεγαλύτερο μέρος της, μόνο σε χώρους εντός του τεράστιου Στρατοπέδου. Κάποιες διμοιρίες καλύφθηκαν σε κοντινό αλσύλλιο, σε ημιτελή ορύγματα μάχης. Παρά ταύτα, οι Τουρκικές βόμβες προκάλεσαν κατά βάση μόνο υλικές ζημιές, κύρια στις εγκαταστάσεις της Μονάδος με πρώτο και καλύτερο το Διοικητήριο και ακολούθως τον Λόχο Βαρέων Όπλων. Απολογισμός απωλειών σε άνδρες: 3 νεκροί και 15 τραυματίες.

  •       Κατά την διάρκεια της πρώτης ημέρας της εισβολής, ο Α/ΓΕΕΦ διέταξε τον υπό διοίκησή του πλέον Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να επιτεθεί κατά του Κιόνελι. Το αιτιολόγησε ως διαταγή από το Α/ΕΔ της Αθήνας και δη από την ΔΙΚ.Οι Ελδυκάριοι με 4 λόχους, υποστηριζόμενοι από Ίλη αρμάτων Τ-34/85, επιτέθηκαν πεζή σε βάθος 3,5 χλμ αποψιλωμένου κάμπου, προκειμένου να καταλάβουν τις 3 σειρές μονίμων πολυβολείων των Τούρκων (άριστα παραλλαγμένων) και να καταλάβουν το Κιόνελι. Σημειωτέον ότι σε αυτήν  την επίθεση κατά παράβαση κάθε στρατιωτικής λογικής, ο επιτιθέμενος (λόχοι ΕΛΔΥΚ) υστερούσε κατά του οχυρωμένου αμυνόμενου (Τούρκοι) σε μια αναλογία 1:4,5 (!!!). Οι πλευρικές επιθέσεις που προβλέπονταν από μονάδες της ΕΦ κατά του Κιόνελι και κύρια από Άγ.Ερμόλαο (301 ΤΕ) και Γερόλακκο (Οπαδοί Λυσσαρίδη) προς υποβοήθηση του εγχειρήματος της ΕΛΔΥΚ δεν έγιναν ποτέ! Η ΕΛΔΥΚ αφέθηκε μόνη της να καταλάβει το Κιόνελι. Μέσα σε κόλαση όλμων και διασταυρωμένων πυρών κατάφερε και πέρασε την πρώτη σειρά πολυβολείων, αλλά καθηλώθηκε μπροστά στην δεύτερη, διότι κάποια άρματα που την υποστήριζαν έπεσαν μέσα στην αντιαρματική τάφρο «Τσινάρ» και λόγω της χαμηλής ισχύος στρέψης της ερπύστριας εξ αιτίας της παλαιότητας των κινητήρων τους, δεν κατάφεραν να απεγκλωβισθούν και εγκαταλείφθηκαν από τα πληρώματά τους. Με τον φόβο της αεροπορικής προσβολής με το πρώτο φως της ημέρας, οι επιτιθέμενες μονάδες της ΕΛΔΥΚ διετάχθησαν να απαγκιστρωθούν, λίγο πριν ξημερώσει. Ο απολογισμός; 8 νεκροί, 11 αγνοούμενοι και 17 τραυματίες. Σημαντική σημείωση: μεγάλο μέρος των ανδρών που ανέλαβαν αυτήν την ηρωϊκή επίθεση στο Κιόνελι, ήταν νέοι Ελδυκάριοι που είχαν αφιχθεί στην Μονάδα μόλις το προηγούμενο βράδυ!
  •       Κατά τον Αττίλα ΙΙ η ΕΛΔΥΚ δημιούργησε τον ΑΘΛΟ της Ιστορία της. Την ΕΠΙΚΗ Μάχη Υπεράσπισης του Στρατοπέδου τους. Σε αυτήν την Μάχη, 317 άνδρες (2ος Λόχος ΤΦ, 4ος Λόχος ΤΦ, μέρος του Λόχου Διοικήσεως και διμοιρία όλμων του Λ.Β.Ο.) υπό τις διαταγές του Ανχη (ΠΖ) Παναγιώτη Σταυρουλόπουλου, που μόλις είχε αναλάβει Υποδιοικητής της Μονάδας και Στρατοπεδάρχης (ο Υποδιοικητής κατά το Πραξικόπημα και τον Αττίλα-1 Ανχης (ΠΖ) Κων/νος Παπαγιάννης διετάχθη να επαναπατρισθεί), αντιμετώπισαν επιτυχώς για περίπου 60 ώρες, 6.900 πάνοπλους Τούρκους και τουρκογενείς της Λευκωσίας, υποστηριζόμενους από μια ενισχυμένη Επιλαρχία μέσων αρμάτων (περί τα 60 άρματα Μ-47 και Μ-48), Πυροβολικό και Αεροπορία. Μια αναλογία 1:22 (!!!) Και άντεξε από τις 05.45 της 14/8/74 έως και τις 16.10’ της 16/8/74 που αποχώρησε ο τελευταίος Έλληνας ένστολος από το Στρατόπεδο, μαζί με τον επικεφαλής τους Αντισυνταγματάρχη. Το Στρατόπεδο δεν θα έπεφτε, αν για τελείως ανεξήγητο λόγο, δεν έπαυαν οι ανασχετικές βολές της 187 ΜΠΠ που το υποστήριζε και κρατούσε τα τουρκικά άρματα σε κάποια απόσταση ασφαλείας. Με την παύση της υποστήριξης από το Πυροβολικό τα άρματα των Τούρκων κατάφεραν και πέρασαν το μαλακό υπογάστριο της όλης παράταξης της ΕΛΔΥΚ, οπότε με κίνδυνο να εγκλωβισθούν οι πάντες ο επικεφαλής Υποδιοικητής τους, διέταξε «απαγκίστρωσιν εν ημέρα και υπό την ισχυράν πίεσιν του εχθρού» την 13.25’.Κατά την Μάχη του Στρατοπέδου, που εν πολλοίς ήταν και η αιτία να παραμείνει η Λευκωσία στα προ της εισβολής όρια της, καθόσον 6,900 Τούρκοι στρατιώτες κρατήθηκαν μακριά από αυτήν μέχρι 4 ώρες προ της κατάπαυσης του πυρός. Οι πάντες αντιλαμβάνονται τι θα είχε συμβεί αν οι Τούρκοι είχαν καταλάβει το Στρατόπεδο από τις 14/8.
    Τα 
    μαχόμενα πιο Β.Α. Τάγματα της ΕΦ υπό τον Ταγματάρχη (ΠΖ) Δημήτριο Αλευρομάγειρο και τον Λοχαγό Ιωάννη Χριστοδουλίδη (Μαυρόγιαννο) ήτοι το 336 ΤΕ, ο 1/211 ΤΠ, το 212 ΤΠ (που υποστήριζε την ΕΛΔΥΚ υπό τον Ταγματάρχη Κωνσταντίνο Αχιλλείδη), τμήματα του 386,391 και 399 ΤΠ, θα δέχονταν επίθεση από τα νώτα τους, πέραν αυτής που δέχονταν κατά μέτωπο και θα κατέρρεαν. Με ότι αυτό θα σήμαινε για την Λευκωσία.Για αυτό την Μάχη του Στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ η Βρετανική Στρατιωτική Ακαδημία την διδάσκει ως την «πιο άνιση μάχη των νεώτερων χρόνων». Ο απολογισμός της περί τους 90 νεκρούς και αγνοούμενους. Οι αγνοούμενοι με βάση πρόσφατα ευρήματα κατά την γνώμη μου ήταν αιχμάλωτοι και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ. Η συλλογή των νεκρών που επετράπη την Κυριακή 18/8/74 αποκάλυψε ότι οι Τούρκοι αποκεφάλισαν αρκετούς νεκρούς ΕΛΔΥΚάριους προκειμένου να φωτογραφηθούν με τα κομμένα κεφάλια των Ηρώων μας, μπροστά στην Κεντρική Πύλη του καταληφθέντος Στρατοπέδο.
  • Την επόμενη μέρα άντρες της ΕΛΔΥΚ παρόλο που ίσχυε κατάπαυση του πυρός, τέθηκαν ως ενίσχυση των προσβληθέντων υπό των Τούρκων ολιγάριθμων μαχόμενων τμήματων της 21 ΕΑΝ της ΕΦ, στην περιοχή της Δένειας.
  •       Ερχόμενοι στο σήμερα τα δύο Στρατόπεδα της ΕΛΔΥΚ στην Μαλούντα φέρουν τα ονόματα των ηρωϊκά πεσόντων Λοχαγών της, Σωτήριου Σταυριανάκου (ΜΧ) και Βασίλειου Σταμπουλή (ΠΖ). Το τρίτο Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ εδρεύει στην Αθαλάσσα. 


Θα σας διηγηθώ ένα πρόσφατο συμβάν που ήμουν παρών.
Κάθομαι και ακούω τον σημερινό Διοικητή της ΕΛΔΥΚ να ομιλεί με σταθερή φωνή που εμπνέει εμπιστοσύνη προς τους Αξιωματικούς, Υπαξιωματικούς και Οπλίτες του 1ου Μ/Κ Τάγματος, κατά την τελετή ανάληψης καθηκόντων από τον νέο Διοικητή του:
«Εύχομαι στον νέο Διοικητή του Τάγματος όταν έλθει η ώρα να παραδώσει την Μονάδα, να την παραδώσει με όλους τους στρατιώτες του ζωντανούς και τουλάχιστον στα εδαφικά όρια που την παραλαμβάνει. Και λέω τουλάχιστον και προχωρώ ακόμα παρακάτω, λέγοντας αν είναι τυχερός να την παραδώσει με ΗΡΩΕΣ ζωντανούς, διότι αρκετούς ΗΡΩΕΣ νεκρούς είχαμε και το έδαφος της Κύπρου ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ, με την βοήθεια του Θεού. Διότι να θυμάστε ότι έχουμε αφήσει "ανοιχτούς λογαριασμούς" με τους απέναντι. Λογαριασμούς από το 1974, που το ματωμένο χώμα της Κύπρου μας τους υπενθυμίζει. Του εύχομαι λοιπόν καλή επιτυχία στο έργο του.»Λόγια Λεβέντη Διοικητή...



Οι άντρες και γυναίκες της ΕΛΔΥΚ αποτελούν εγγύηση προς όλον τον Κυπριακό Ελληνισμό, ότι αν κληθούν "όταν η περίστασις συγχωρήσει", θα κάνουν και αυτοί το καθήκον τους όπως και οι συνάδελφοι τους ΕΛΔΥΚάριοι του 1974.
Δίχως δισταγμό, δίχως δεύτερη σκέψη. 

Αναρτήθηκε στην εφημερίδα Η ΜΑΧΗ της 3/9/2017





Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

H ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΝΕΝΕΚΟΥ ΚΑΙ ΝΑΙΝΑΙΚΟΥ

       

Ακούμε καθημερινά την απαξιωτική έκφραση «Νενέκος». Είναι ο ορισμός του ΠΡΟΔΟΤΗ
Κάποιοι όμως μην γνωρίζοντας την προέλευση της λέξεως «Νενέκος» νομίζουν ότι είναι μια λέξη που εμπεριέχει δύο φορές το καταφατικό «ΝΑΙ» δηλαδή αυτόν που λέει «Ναι» σε όλα
.
Ποια είναι η αλήθεια; Ποιο είναι το σωστό;
ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ!
Το «Νενέκος» είναι ο ορισμός του ΠΡΟΔΟΤΗ, του συνειδητού Προδότη και προέρχεται από
τον Δημήτριο Νενέκο. Πως έχει η Ιστορία: Εκεί στα 1925, στον Μοριά υπήρχε ενας Αρβανίτης οπλαρχηγός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ο Δημήτριος Νενέκος. Αυτός κατά την εκστρατεία όμως του Ιμπραήμ πασά, δελεάστηκε από υλικά ανταλλάγματα και μετατράπηκε σε συνειδητό προδότη της Επανάστασης. Ο Ιμπραήμ του υποσχέθηκε γαίες και ασυδοσία προς αυτόν και όλη τη γενεά του κληρονομικώς και εκτός των άλλων προκάλεσε και σουλτανικό φιρμάνι με το οποίο ο Νενέκος ονομάστηκε Μπέης Νενέκος. Ο Νενέκος οργάνωσε με άλλους επίσης προσκυνημένους οπλαρχηγούς 2,000 ενόπλους της περιοχής του που ακολουθούσαν τα στρατεύματα του Ιμπραήμ, σαν οπισθοφυλακή με αρκετές συμμετοχές σε συγκρούσεις με τους Έλληνες επαναστάτες. Σημειωτέον ότι ο Ιμπραήμ χρησιμοποιούσε κάθε είδους μέσο, τρομοκρατία και βαρβαρότητες, στην περίπτωση δε του Νενέκου και ανθρώπους ακόμα, καθώς και απόπειρες δολοφονίας κατά του Κολοκοτρώνη, για να σβήσει την Επανάσταση. Το γεγονός όμως που εξόργισε τον Κολοκοτρώνη ήταν ότι ο Νενέκος είχε την ευκαιρία να αιχμαλωτίσει ή να εξοντώσει τον Ιμπραήμ και δεν το έπραξε. Ο Ιμπραήμ βρέθηκε στο έλεος του Νενέκου, όταν χάθηκε μόνος του σε δάσος κοντά στα Καλάβρυτα, αλλά ο Νενέκος πιστός στην συμφωνία τους, τον βρήκε, τον περιποιήθηκε και τον οδήγησε ασφαλή στο στρατό του. Τότε ο Κολοκοτρώνης είπε το γνωστό "Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους" και έδωσε εντολή στον Σαγιά και τον σκότωσε. Το όνομα του χαρακτηρίζει πάντα τους Τουρκοπροσκυνημένους,  δηλαδή τους πιό αισχρούς Προδότες του ‘Εθνους.
Στην σημερινή εποχή, οι ΝΕΝΕΚΟΙ δηλαδή οι Προδότες, έχουν αναλάβει εργολαβικά τον προσηλυτισμό και την πύκνωση των τάξεων των Προδοτών, με «φρέσκο αίμα» που θα ανανεώνει την παρουσία τους στην Πολιτική ζωή του τόπου.
Και μιλάω είτε για το Ελληνικό, είτε για το Κυπριακό Κράτος.

Έχουν μπει δηλαδή σε μια διαδικασία απαξίωσης των Αρχών του Έθνους μας που το κράτησε όρθιο χιλιάδες χρόνια και που του έδωσε το χαρακτηριστικό προσδιορισμό ως συνώνυμου του έθνους που διέπεται από άκρατα αισθήματα ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑΣ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗΣ και ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ! «Μητρός τε και πατρός τε …»!
Επιτυγχάνοντας αυτό διά της ευδαιμονίας που προσφέρει το «βόλεμα» σε κυβερνητικές θέσεις, οργανισμούς ή ακόμα και αυτής της αργομισθίας, ζητούν ως αντίδωρο ένα ΝΑΙ στις άνομες επιδιώξεις τους. Ένα ΝΑΙ του απλού λαού στα κελεύσματα των εντολέων τους.
Όσοι πουν αυτό το ΝΑΙ και συνταχθούν μαζί τους… αυτόματα κατατάσσονται στο εμετικό Σώμα των «ΝΑΙΝΑΙΚΩΝ», αυτών που θα είναι τα πρώτα «σφαχτά» στην θυσία, όταν έλθει η ώρα… Μόνο που δεν το ξέρουν…
Νομίζουν ότι είναι καλυμμένοι υπό την προστασία των ΝΕΝΕΚΩΝ αλλά «φευ πλανώνται πλάνην οικτράν». Οι Τούρκοι το 1974 δεν έκαναν διαχωρισμό Μακαριακών και Γριβικών όταν εκτελούσαν εν ψυχρώ…
ΝΑΙΝΑΙΚΟΙ… ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ: Η μόνη ασφάλεια που μπορείτε να ελπίζετε ότι θα έχετε θα είναι με τις Πατριωτικές Δυνάμεις της Χώρας. Μόνο εκεί θα μπορείτε να νιώθετε ότι δεν θα αμυνθείτε μόνοι, αλλά μετά πολλών…
Μόνο ο συμπαγής ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ μπορεί να είναι ανάχωμα στις επιδιώξεις των Νενέκων που δεν τους νοιάζει αν η χώρα «τουρκέψει» αρκεί να πάρουν την περιουσία που χάσανε το 1974 πίσω…
Γιατί να θυμάστε… Αν έλθει η ώρα οι ΝΕΝΕΚΟΙ θάναι οι πρώτοι που θα αναζητήσουν ασφάλεια στην Αγγλία ή αλλού… μακριά… μακριά από την φωτιά και το ατσάλι…
Και μετά αφού θα ηρεμήσουν οι καταστάσεις – παρά την απώλεια των πάντων – θα ξαναεπιστρέψουν «ως ΣΩΤΗΡΕΣ»…
ΤΟ ΞΑΝΑΕΙΔΑΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ… ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ;

Κωστας Α Δημητριάδης (αναρτηθηκε στην εφημεριδα ΜΑΧΗ της 6/8/17)

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Γιάννης Χρ. Γιαννάκενας, ένας Πατριώτης που επιμένει και αγωνίζεται…





















Με τον Γιάννη τον Γιαννάκενα γνωριστήκαμε το 2010, όταν προσπαθώντας να βρω Εκδοτικό Οίκο να δεχθεί να εκδόσει, έστω και με δική μου επένδυση, το πόνημα μου – αποτέλεσμα έρευνας 26 χρόνων τότε – για την Κυπριακή Προδοσία το 1974, τον επισκέφθηκα μετά από προτροπή του φίλου Σπύρου Βάιλα και αφού πρώτα είχα βρει ΟΛΕΣ τις πόρτες των Εκδοτικών Οίκων που απευθύνθηκα κλειστές.
Η μόνιμη ερώτηση ήταν: «
Aναφέρεις μέσα για ευθύνες Μακάριου και Καραμανλή;»
Και όταν απαντούσα καταφατικά όπως ήταν λογικό – λογικό για μένα μιας και Κυπριακό χωρίς Μακάριο και Καραμανλή δεν υφίσταται – μου απαντούσαν «Συγγνώμη, αλλά δεν μας ενδιαφέρει. Ίσως συνεργαστούμε σε κάποια άλλη δουλειά σας»!
Βλέποντας με απογοητευμένο ο φίλος μου ο Σπύρος, με ρωτάει: «Στον “ΠΕΛΑΣΓΟ” πήγες;»
Του απάντησα αρνητικά και ταυτόχρονα είπα από μέσα μου «τι χαζός Θεέ μου, αυτόν που θα έπρεπε να σκεφτώ πρώτο, ούτε καν τον θυμήθηκα!»
Και η απαξιωτική για τον εαυτό μου αναφορά, γίνεται γιατί στην βιβλιοθήκη μου είχα τουλάχιστον 50 βιβλία διαφόρων θεμάτων, που εξέδωσε ο Γιάννης ο Γιαννάκενας και ο Εκδοτικός του Οίκος «ΠΕΛΑΣΓΟΣ»!
Πήγα λοιπόν στα Γραφεία του, που είναι δίπλα στο Βιβλιοπωλείο του «Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ» και του έθεσα υπ’ όψιν του το πόνημα μου.

Μου έκανε μια και μοναδική ερώτηση:
«Σίγουρα θα αναφέρεσαι όπως όλοι, στις ευθύνες της Χούντας του Ιωαννίδη. Για τις ευθύνες Μακαρίου και του δίδυμου Καραμανλή-Αβέρωφ γράφεις;»
Ωχ είπα από μέσα μου… Και εδώ τα ίδια με τους άλλους Εκδότες.
«Ναι» απάντησα, «όπου διαπίστωσα ευθύνες τις κατέγραψα και τις αιτιολόγησα επαρκώς. Οπότε ναι, αναφέρω τις ευθύνες που κατά την γνώμη μου έχουν και Καραμανλής και Μακάριος. Για μένα κε Γιαννάκενα δεν υπήρξαν “ιερές αγελάδες” στην έρευνά μου!»
Προς έκπληξή μου, μου απάντησε «Μια χαρά! Αυτό θέλω και γω. Άσε με να το διαβάσω το προσχέδιο σου και θα επικοινωνήσουμε!»
Όντως μετά από μια εβδομάδα μου τηλεφώνησε και μου είπε «το διάβασα. Προχωράμε»!
Έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο βιβλίο μου «ΚΥΠΡΟΣ 1974 – Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ» που έγινε η αιτία να δημιουργηθεί μια ισχυρώτατη φιλία, δύο ανθρώπων με την ίδια καθαρότητα σκέψης, την ίδια εντιμότητα, τις ίδιες Αρχές Ζωής, την ίδια Ιδεολογία και την ίδια μη μετρήσιμη Φιλοπατρία!
Το βιβλίο «ΚΥΠΡΟΣ 1974 – Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ» βρίσκεται πλέον μετά από 6 χρόνια κυκλοφορίας στην 4η Έκδοσή του (στην ουσία με την ειδική έκδοση για την εφημερίδα “
Kυριακάτικη Δημοκρατία” είναι η 5η έκδοση) με την ίδια αμείωτη ένταση ζήτησης από το αναγνωστικό κοινό.
Ακολούθως με τον Γιάννη εκδόσαμε το βιβλίο-μαρτυρία του Ταξχου ε.α. Π.Σταυρουλόπουλου «ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟΥ ΤΗΣ ΕΛΔΥΚ 14-16/8/74» όπου εκεί ο αείμνηστος πλέον κ.Ταξίαρχος περιγράφει τον ΗΡΩΙΣΜΟ των ανδρών της ΕΛΔΥΚ κατά την υπεράσπιση του Στρατοπέδου της, μάχη στην οποία ήταν επικεφαλής ως Υποδιοικητής της Μονάδας και Στρατοπεδάρχης. Η έκδοση αυτού του βιβλίου έκανε πάταγο και προκάλεσε ισχυρούς σεισμούς στις τάξεις των «αφηγητών επί 43 χρόνια αυτής της Μάχης, οι οποίοι όπως αποδείχθηκε στην μεγάλη τους πλειοψηφία δεν πολέμησαν τότε». Προκάλεσε σάλο και στις τάξεις των Αξιωματικών γενικά διότι περιέγραψε με απλά λόγια την ΠΡΟΔΟΣΙΑ των προϊστάμενων κλιμακίων, απέναντι στους Υπερασπιστές του Στρατοπέδου. Αυτήν την στιγμή κυκλοφορεί η 3η Έκδοση (στην ουσία είναι 4η αν υπολογίσει κανείς και την ειδική έκδοση για την “Κυριακάτικη Δημοκρατία”), η οποία πλέον ονομάζεται «Συλλεκτική» λόγω του αδόκητου θανάτου του κ.Ταξιάρχου στις αρχές του Ιουνίου.

Τον τρέχοντα μήνα εκδώσαμε επίσης ένα Λεύκωμα για έναν αριθμό εκ μητρ.Ελλάδος Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Οπλιτών, οι οποίοι έπεσαν «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι» κατά τον Αγώνα στο «Αττίλα Ι» και «Αττίλα ΙΙ» τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 1974. Αυτό το Λεύκωμα που ειρήσθω εν παρόδω χρηματοδοτήθηκε από την «Άρατος Τεχνολογίες» του Νίκου Μπογονικολού, ενός υιού Έλληνα Αξιωματικού, είναι φόρος τιμής στα παλληκάρια μας που προδομένα από ΟΛΟΥΣ …χάθηκαν! Ήδη κυκλοφορεί η 1η Έκδοση με τίτλο «ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΗΝ ΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ – ΚΥΠΡΟΣ 1974».
Τον Σεπτέμβριο αναμένεται να εκδοθεί το 4ο βιβλίου που είναι ένα Ιστορικό Μυθιστόρημα με τίτλο «ΤΟ ΟΝΕΙΡ
O ΠΝΙΓΗΚΕ ΣΤΟΝ ΣΑΓΓΑΡΙΟ» που δια της μυθιστορηματικής πλοκής, ο αναγνώστης μπορεί να μάθει και να κατανοήσει ιστορικά τους λόγους και τις αιτίες και της “Mικρασιατικής Εκστρατείας” αλλά και της “Mικρασιατικής Καταστροφής”.
Τέλος στα τέλη του έτους αναμένεται να εκδοθεί ένα άλλο μυθιστόρημα που θα το χαρακτήριζα Αυτοβιογραφικό Ευθυμογράφημα, που αφορά σε χιουμοριστή απόδοση, την στρατιωτική μου θητεία, με όλες τις συγκινητικές στιγμές της, αλλά και τα ευτράπελά της. Ο τίτλος του; «Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΒΑΝΑΣ»
Ο Γιάννης Γιαννάκενας πάντα όρθιος, ακόμα και μετά τον για τρεις φορές ΕΜΠΡΗΣΜΟ του Βιβλιοπωλείου του, από τα άπλυτα αριστερόστροφα «ορφανά του Στάλιν» που συχνάζουν στην Πλατεία Εξαρχείων και έχουν έναν περίεργο τρόπο αντίληψης των λέξεων Δημοκρατία και Ελευθεροτυπία, πιστεύω ότι πλέον είναι ο ΦΑΡΟΣ στην Έκδοση Βιβλίων Ιστορικών και Εθνικής Αυτογνωσίας. Οι αναγνώστες που απευθύνονται τα βιβλία του, είναι περιορισμένοι σαν
target group. Το έργο όμως των εκδόσεων είναι ΑΠΑΡΑΜΙΛΛΑ ΛΑΜΠΡΟ και ΦΩΤΕΙΝΟ!
ΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΕΝΑ σε ευχαριστώ για την φιλία σου.

ΚΩΣΤΑΣ ΑΛΕΞ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ

αναρτήθηκε στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "Η ΜΑΧΗ" της 23/7/17

Η συστηματική διαστρέβλωση της Ιστορίας από τα Μ.Μ.Ε.

γράφει ο Κώστας Δημητριάδης



Αυτές τις μέρες των θλιβερών επετείων, γινόμαστε πάντα θεατές, ενός θεάτρου σκιών από τα μεγάλα κανάλια, όπου ο κάθε «κολλημένος» πολιτικός, καλείται μόνο και μόνο επειδή είναι πολιτικός, να μας πει την γνώμη του, τις εμπειρίες του και τα βιώματά του από τότε.
Και αντί να ακούσουμε την αλήθεια με πραγματικά γεγονότα, ζούμε μια εικονική πραγματικότητα πολιτικής χροιάς, που την έχουν πιστέψει και κείνοι, ακούγοντας όλα αυτά τα χρόνια την ίδια κασσέτα από τους …προηγούμενους πολιτικούς!
Κατά κοινή ομολογία οι περισσότεροι Δημοσιογράφοι είναι ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟΙ.
Και στην προσπάθειά τους να μην το εμφανίσουν προς τα έξω, προς το κοινό που τους παρακολουθεί, αρέσκονται «να γλύφουν» τον κάθε πικραμένο πολιτικάντη που νομίζει ότι με τις «εμμονικές παρόλες του» μας κάνει μαθήματα σύγχρονης Ιστορίας! Παράδειγμα:
- Εμφανίστηκε κάποιος Συλλικιώτης – έτσι ήταν το όνομα του – και με έκπληξη έμαθα από αυτόν, ότι οι μόνοι που αντιστάθηκαν στον Τούρκο ήταν οι «αριστεροί» Κύπριοι, γιατί οι Εοκαβητατζήδες ήταν λέει στο Τρόοδος και κάνανε …πλιάτσικο! Για τον εν λόγω «κύριο» που επέμενε ότι όλα αυτά γίνονταν μπροστά του, δεν του έγινε γνωστή ποτέ η φράση: «εσείς τους φέρατε, εσείς να τους πολεμήσετε» που έλεγαν κάποιοι, σίγουρα όχι «Ενωτικοί», οι οποίοι πετούσαν τα μαρτίνια τους και έφευγαν στα μετόπισθεν, αφήνοντας τα τάγματα τους με 30 ή 40 άνδρες.
- Εμφανίστηκε ο γνωστός «Παντογνώστης» και επίτιμος επιθεωρητής «Κλουζώ» σε Κυπριακή έκδοση, κ.Κουλίας και δήλωνε για τους «χουντικούς», τους «εοκαβητατζήδες», τους έτσι, τους αλλιώς, που έφεραν τους Τούρκους στο νησί, ξεχνώντας με άκομψο τρόπο να αναφερθεί «στην ιερή αγελάδα» του και την ομιλία της στο Σ.Α. του Ο.Η.Ε. την 19/7/74. Σαν αυτή η ομιλία να μην έγινε ποτέ κι αν έγινε την αγνοούμε σαν να μην έπαιξε κανένα ρόλο.
- Ακούσαμε τον κ.Σιζόπουλο να μιλάει για το Πραξικόπημα (συμφωνώ προδοτικό), που έφερε τους Τούρκους, οι οποίοι κατάλαβαν το 37% του νησιού!  Άλματα στον χρόνο και τα γεγονότα. Καμιά μνεία στα εδαφικά οφέλη των Τούρκων στον Αττίλα Ι, στην εκεχειρία (που πλέον δεν είχαμε χουντικούς) ή στον Αττίλα ΙΙ. Απλό γύρισμα μιας σελίδας και τα ξεπερνάμε με μια φράση όλα…
Κλείνω αυτή την μικρή παρέμβαση μου ζητώντας από τα κανάλια – ιδίως τα λεγόμενα μεγάλα – να πράξουν το πραγματικό έργο τους!
Το αυτονόητο έργο τους!
Την ενημέρωση!
Με αντικειμενικότητα και με σεβασμό στην Ιστορική Αλήθεια.
Κι όχι με αυτό το χάλι…

Αναρτήθηκε στην εφημερίδα Η ΜΑΧΗ την 23/7/17

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ 15/7/74

Για να καθίσει κάποιος και να βγάλει συμπεράσματα για το πραξικόπημα, πρέπει πρώτα να κατεβάσει από τον τοίχο το κάδρο της «ιερής αγελάδας» του, είτε αυτή ονομάζεται Μακάριος ή οτιδήποτε άλλο, να αφήσει στο κομοδίνο τα «κομματικά του γυαλιά» και να ανατρέξει σε όλες τις πληροφορίες της εποχής, γραμμένες από όλους όσους έγραψαν για τα τότε γεγονότα.
Αμέσως μετά με δομημένη την σκέψη του, θα πρέπει να βάλει τα γεγονότα κάτω, να τεκμηριώσει ότι δύναται να τεκμηριωθεί και να βγάλει τα συμπεράσματα του, χωρίς εμπάθειες και φανατισμούς.
Τι σας λέω τώρα ε; Χωρίς εμπάθειες και φανατισμούς μετά από 43 χρόνια κομματικής παραπληροφόρησης σε μητρ.Ελλάδα και Κύπρο.
Πιο εύκολα φτάνεις στο φεγγάρι περπατώντας, παρά να πεις την αλήθεια στον Ελληνισμό της μεταπολίτευσης.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.


Το Πραξικόπημα οργανώθηκε από οκτώ άτομα και ήταν γνώστες περίπου δώδεκα. Στην Αθήνα αποφασίστηκε και οργανώθηκε κατά πρώτο λόγο από τους Ιωαννίδη, Γκιζίκη, Μπονάνο, Γαλατσάνο, Αραπάκη, Παπανικολάου, Ανδρουτσόπουλο και κατά δεύτερο λόγο από τους υπεύθυνους Αξιωματικούς της ΔΙΚ/ΓΕΣ της εποχής. Στην Κύπρο οργανώθηκε και εκτελέστηκε από τον Γεωργίτση, τον Κομπόκη και τους Διοικητές των δύο Μονάδων ΤΘ, Λαμπρινό (23 ΕΜΑ) και Κορκόντζελο (21 ΕΑΝ). Το γνώριζε και ο Πρέσβης.
Η συμμετοχή της ΕΛ.ΔΥ.Κ. ήταν αμελητέα και μόνο γιά αστυνομικά καθήκοντα και μάλιστα κατόπιν εορτής, όπου πρωτοστάτησε ο Υποδιοικητής της, Κ.Παπαγιάννης. ΤΕΛΟΣ
Καμμιά ΕΟΚΑ Β’ και κανείς άλλος φορέας ή κίνηση, δεν έλαβαν μέρος ή προετοίμασαν αυτήν την ενέργεια. Η ΕΟΚΑ Β’ είχε ξεδοντιαστεί με τα σημαντικότερα στελέχη της στην φυλακή, βασανιζόμενα από τους ανθρωποφύλακες του καθεστώτος Μακαρίου. Το ίδιο συνέβη και με μετριοπαθή στελέχη «Γριβικών», διαφωνούντων όμως με την ΕΟΚΑ Β’. Οι περισσότεροι ήταν ή στις φυλακές ή στα Νοσοκομεία από τα βασανιστήρια. ΤΕΛΟΣ
Λίγες μέρες πριν την εκδήλωση του Πραξικοπήματος ο Μακάριος εξώθησε τα «πράγματα» στα άκρα, ζητώντας τον επαναπατρισμό του συνόλου σχεδόν των εκ μητροπολιτικής Ελλάδος, υπηρετούντων στην Ε.Φ., Αξιωματικών.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Μέσα στην λίστα αυτών που ζητούσε να επαναπατριστούν, ήταν και ο Τσιάκας ή ο Κουρούπης;  Ήταν ο Μουζάκης; Ήταν ο Καλμπουρτζής; Ήταν ο Χατζηδάκης; Ήταν ο Μπίκος ή ο Μουζάκης;  Ήταν ο Αλευρομάγειρος; Ήταν ο Γκότσης; Ήταν ο Κατούντας;  Ήταν ο Κατσάνης; Ήταν ο Τσομάκης; Ήταν ο Φώτης; Ήταν ο Ταβουλάρης; Ήταν ο Αργυρόπουλος;
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΠΟΤΕ, ΓΙΑΤΙ Ο ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΩΣ ΓΕΝΙΚΟΛΟΓΟΣ, ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΟΝΟΜΑΤΙΣΕ ‘Η ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΕΝΝΟΟΥΣΕ! ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΤΟΥΣ ΕΝΝΟΟΥΣΕ «ΟΛΟΥΣ»!
Ερχόμαστε τώρα στο «πρόσωπο κλειδί» που ακούει στο όνομα ΚΟΜΠΟΚΗΣ.
Σχεδόν ποτέ και κανείς δεν ασχολήθηκε εις βάθος με την περίπτωσή του. Απλά κάτι ακριτομυθίες, για δήθεν ανικανότητα του στο σχεδιασμό της επίθεσης στο Προεδρικό και άλλα τέτοια φαιδρά.
Ξέρετε ποιος ήταν ο Κομπόκης; Ήταν ένας αξιωματικός εγνωσμένης αξίας και ικανοτήτων, Λοκατζής μέχρι το μεδούλι, που έχαιρε μεγάλης εκτίμησης ανάμεσα στους Αξιωματικούς.
Όμως υπήρχε μια ιδιαιτερότητα στον Συνταγματάρχη του Ε.Σ. και δη των Καταδρομών Κων.Κομπόκη. Η καταγωγή της συζύγου του.
Κατ’ εξαίρεσιν λοιπόν των κανονισμών του Στρατεύματος όπου δεν επιτρεπόταν ο γάμος Αξιωματικού με αλλοδαπή, στον Κομπόκη επετράπη. Ναι η σύζυγός του δεν ήταν Ελληνίδα. Ήταν Δανή και μάλιστα ανήκε στις «κυρίες επί των τιμών» της τ.Βασίλισσας Άννας-Μαρίας, που ήταν επίσης Δανή. Της εκδιωχθείσας και αυτοεξόριστης με τον σύζυγό της τ.Βασιλέα Κωνσταντίνο, τ.Βασίλισσας Άννας Μαρίας (έχει σημασία).
Κουμπάρος τους ήταν ο Αρναούτης, ο Υπασπιστής του Βασιλέα.
Είναι γνωστόν τοις πάσι ότι ο τ.Βασιλέας είχε άριστες σχέσεις με τον Μακάριο.
Λοιπόν έρχονται οι «ιστορικοί» της Μεταπολίτευσης να μας πείσουν ότι, ήταν τυχαίο που ο Κομπόκης δεν φύλαξε  την πίσω πλευρά του Προεδρικού, από όπου φέρεται να έφυγε ο Μακάριος, αν όντως ήταν εκείνο το πρωΐ στην Λευκωσία.
Προσπαθούν να μας πείσουν θεωρώντας μας αφελείς, ότι ο Μακάριος δεν ήξερε για το Πραξικόπημα. Ένα Πραξικόπημα που το οργάνωσε κύρια ο Κομπόκης, του οποίου η σύζυγος ήταν στην Αυλή της τ.Βασίλισσας, της οποίας ο σύζυγος τ.Βασιλέας είχε πολύ καλές σχέσεις με τον Μακάριο.
Αν υποθέσουμε ότι ο Κομπόκης δεν είπε τίποτα στην σύζυγό του (πολύ πιθανόν) τότε πως εξηγείται το γεγονός ότι η πίσω πλευρά του Προεδρικού έμεινε αφύλακτη, ώστε να διαφύγει ο Μακάριος, αν – λέω αν – ήταν τελικά στο Μέγαρο;
Τέτοια ανικανότητα ο Κομπόκης; Δεν νομίζω!
Μα ο Ιωαννίδης είχε ζητήσει από τον Α/ΓΕΕΦ Γεωργίτση, το κεφάλι του Μούσκου και αυτός από την μεριά του διέταξε να το εκτελέσει ο Κομπόκης. Περίεργα πράγματα! ΤΕΛΟΣ.
Άλλη περίεργη παράμετρος: Τα παιδάκια από την Αίγυπτο. Η Μεταπολιτευτική διήγηση των γεγονότων της 15/7/74 μας έχει επαρκώς ενημερώσει για τα Αιγυπτιόπουλα που επισκέφθηκαν πρωΐ-πρωΐ τον Μακάριο στο Προεδρικό. Ο ίδιος ο Μακάριος το βεβαιώνει αυτό στην ταινία-ντοκυμαντέρ του Μιχ.Κακογιάννη με τίτλο «ΑΤΤΙΛΑΣ». Από την έρευνα μου και από μαρτυρίες καταδρομέων που έλαβαν μέρος στην επίθεση στο Προεδρικό, είμαι πεπεισμένος ότι τα παιδάκια ήταν όντως στο Μέγαρο εκείνο το πρωϊνό.
Αυτό που δεν μπορεί να διευκρινιστεί, είναι αν όντως είδαν αυτά τα παιδάκια τον Μακάριο στο Προεδρικό εκείνο το πρωΐ ή όχι και αυτό διότι ΠΟΤΕ κανένα από αυτά τα παιδάκια, 43 χρόνια τώρα, δεν εμφανίσθηκε σε κανένα Μ.Μ.Ε., καμιάς χώρας για να βεβαιώσει ότι είδε τον Μακάριο εκείνο το πρωΐ. Που είναι αυτά τα παιδάκια; Τα κατάπιε η γη; Περίεργο έτσι; Αυτά σίγουρα ήταν στο Προεδρικό. Ο Μακάριος ήταν; ΤΕΛΟΣ
Άλλο ένα πολύ περίεργο γεγονός αφορά την όλη οργάνωση του εγχειρήματος. Για να γίνω πιο σαφής, σας αναφέρω ότι εννοώ όλον τον σχεδιασμό. Γιατί το λέω «περίεργο γεγονός;»
Γιατί χρειάστηκε να γίνει μια ολόκληρη στρατιωτική επιχείρηση, για να «σκοτώσουν» υποτίθεται τον Μακάριο, ενώ τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ πιο απλά. Δηλαδή από πού περνάει η διαδρομή του Μακαρίου από το Τρόοδος που απολάμβανε με φίλους, τα Σαββατοκύριακά του προς την Λευκωσία; Ποια Στρατιωτική Μονάδα είχε το Στρατόπεδό της πάνω σ’αυτόν τον δρόμο; Η 23 ΕΜΑ… η μονάδα των αρμάτων μάχης Τ-34/85 της Ε.Φ.  Διοικητής της, ο μυημένος Ανχης Λαμπρινός. Ποια η απορία μου;
Αν ήθελαν να σκοτώσουν τον Μακάριο και ταυτόχρονα να αποφευχθεί οποιαδήποτε εμφύλια αιματοχυσία, τι πιο απλό από το να τοποθετήσουν δύο-τρία άρματα στον δρόμο που περνάει από την Κοκκινοτριμυθιά, και μόλις πλησίαζε η πομπή του Αρχιεπισκόπου, καθ’οδόν προς Λευκωσία, να τον ανατινάξουν στον αέρα; Δεν έχει μια λογική αυτή η σκέψη; Θα είχαν αποφευχθεί όλες αυτές οι αιματηρές συγκρούσεις μέσα στην πόλη, αν καλούσαν ένα τηλεοπτικό δίκτυο – εν προκειμένω το ΡΙΚ – και να προβάλουν την λιμουζίνα του παλιοσίδερα και ενδεχόμενα και τον ίδιο με την συνοδεία του νεκρούς! Πως και δεν το σκέφθηκαν; Ή μήπως δεν θέλησαν να το σκεφθούν; ΤΕΛΟΣ
Και φτάνουμε στο κεφάλαιο «ΝΙΚΟΣ ΣΑΜΨΩΝ». Πολλοί μπορούν να φανταστούν ότι επειδή αρθρογραφώ στην ΜΑΧΗ που είναι η εφημερίδα που ο ίδιος ίδρυσε και αγαπούσε όπως έλεγε, σαν τρίτο παιδί του, θα τον απαλλάξω ή θα του κάνω «αγιογραφία». Πλανάσθε πλάνην οικτράν, διότι δεν με ξέρετε ακόμα καλά. Είπαμε, έχουμε κατεβάσει από τους τοίχους τις φωτογραφίες με τις «ιερές αγελάδες». Λοιπόν ποια η γνώμη μου για τον Νίκο Σαμψών και τον ρόλο του στο Πραξικόπημα και μετέπειτα; Θα σας πω με κάθε ειλικρίνεια τι πιστεύω. Κατ’ εμέ ο Νίκος Σαμψών υπήρξε «εξιλαστήριο θύμα».
Για άλλους βέβαια υπήρξε ο ιθύνων νους του Πραξικοπήματος. Η διαφορά είναι ότι εγώ μπορώ να αποδείξω αυτά που λέω, αντίθετα όσοι τον θεωρούν «ιθύνοντα νου» του Πραξικοπήματος, δεν μπορούν να το αποδείξουν με σοβαρές μαρτυρίες ή ντοκουμέντα και αρκούνται να κατασκευάζουν μάρτυρες ή έγγραφα (σαν αυτά που παρουσίασε ο εμπαθής Κουλλίας, στην εξεταστική επιτροπή για το 1974 της Κυπριακής Βουλής).
Η δήθεν εμπλοκή του Νίκου Σαμψών στο Πραξικόπημα ήταν μια άγαρμπη προσπάθεια…  επιπλέον σπίλωσης του. Τον είδαν λέει στην μητρ.Ελλάδα και δη στον Πόρο, να συνομιλεί και να προετοιμάζει (αυθαίρετη υπόθεση) με τον Εκδότη των εφημερίδων ΤΟ ΒΗΜΑ και ΤΑ ΝΕΑ, κ.Λαμπράκη… το Πραξικόπημα.
Τι κι αν υπάρχουν δεκάδες μάρτυρες που μπορούν να πιστοποιήσουν ότι εκείνες τις μέρες στις οποίες αναφέρεται ο Κουλλίας, ο Νίκος Σαμψών ήταν στην Κύπρο και ετοίμαζε το γλέντι για την εορτή της συζύγου του, Βέρας. Το μεταπολιτευτικό «καθεστώς» των «βολεμένων» στο νησί δεν τους επέτρεψε να καταθέσουν. Θεωρήθηκαν …αναξιόπιστοι!
Τι κι αν οι σχέσεις του με τον Μακάριο δεν ήταν μίσους…
Τι κι αν δεν ήταν μέλος της ΕΟΚΑ Β’…
Τι κι αν ως βουλευτής είχε ζητήσει συζήτηση στην Βουλή εκείνες τις επίμαχες μέρες για την Τουρκία και λογικά δεν μπορούσε να είναι σε δύο μέρη ταυτοχρόνως!
Για τα «φερέφωνα» του μεταπολιτευτικού καθεστώτος, αυτά ήταν «ψιλά γράμματα»!
Ας πω και εγώ την δική μου εκδοχή για τον ρόλο του Νίκου Σαμψών στο Πραξικόπημα. Είναι πρωΐ της 15/7/74 και ο Νίκος Σαμψών βρίσκεται στην φάρμα του στην Κ.Λακατάμεια.
Ακούει τα εμβατήρια και ενώ ντύθηκε να πάει στα γραφεία της εφημερίδας του, βγαίνει με το αυτοκίνητό του έξω, να δει τι γίνεται. Λίγο πιο κάτω συναντά τέσσερις άνδρες του 70 ΤΜΧ που τους έχει στείλει ο διοικητής τους να κόψουν ξύλα (από ότι γνωρίζω μόνο οι δύο ζουν ακόμα σήμερα. Ο ένας εκ των δύο δε, είναι φίλα προσκείμενος στο ΑΚΕΛ, οπότε η αναφορά του στο συμβάν και μάλιστα για ένα άτομο της απολύτου αντίθετης ιδεολογίας, έχει άλλη βαρύτητα).
Βλέποντας τους ο Σαμψών και προκειμένου να τους προστατεύσει από επιθέσεις αντιφρονούντων, τους επιβιβάζει και τους πάει να τους αφήσει στην Αεροπ.Βάση. Η Αεροπ.Βάση είναι κλειστή για είσοδο-έξοδο, λόγω του Πραξικοπήματος. Ζητάει τον Διοικητή. Ο Διοικητής αυτός αρνείται να δεχθεί τους 4 άνδρες του Μηχανικού στην Βάση.
Τότε ο Σαμψών ζητά να επικοινωνήσει με το ΓΕΕΦ, μιας και η Βάση διέθετε τηλέφωνο απευθείας επικοινωνίας με το Αρχηγείο. Αναφέρει το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με τον Διοικητή της Βάσης και αντί να λάβει την απάντηση «Δώστον μου να του μιλήσω», του ζητούν να φύγει και να τους πάει στο
BMH. Όπως και έγινε. Από το ΒΜΗ φεύγει να πάει στο ΓΕΕΦ, να δει τι γίνεται ενεργώντας ως δημοσιογράφος. Μπαίνοντας σε ένα διάδρομο του, πέφτει πάνω στον Ταξίαρχο Μιχ.Γεωργίτση («φυτευτό» Α/ΓΕΕΦ, μετά την έντεχνη απομάκρυνση από την Κύπρο του Στρατηγού Γ.Ντενίση, ο οποίος, όπως ήταν σίγουροι οι επιτελείς στην Αθήνα, θα αντιτίθετο σε μια επιχείρηση βίαιης ανατροπής του Μακαρίου). Μόλις βλέπει τον Σαμψών ο Γεωργίτσης του λέει: «φόρεσε γραβάτα και έλα μαζί μου». Ήταν αμέσως μετά την άρνηση δύο εξεχόντων μέλων της Πολιτικής ζωής της Κύπρου, να αναλάβουν την Προεδρία της Κ.Δ. Ο ένας μάλιστα, στην ουσία υπαναχώρησε ενώ αρχικά είχε δεχθεί. Και αυτό αποδείχθηκε σοφό για κείνον.
Τελείως αψυχολόγητα για μένα, ο Σαμψών υπάκουσε. Ήταν η στιγμή που του φόρτωσαν «τον σταυρό» του, που θα τον κουβαλούσε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του ο ίδιος, αλλά και η οικογένειά του.
Μετά από λίγο, ο Σαμψών ορκίζεται ως Πρόεδρος της Κ.Δ, με βάση την κατάσταση που προέκυψε από το Πραξικόπημα.
Οι φυλακές άνοιξαν και οι πολιτικοί κρατούμενοι απελευθερώθηκαν. Οι περισσότεροι σε κακά χάλια από πλευράς υγείας. Παρόλα ταύτα η προσωπικότητα του Σαμψών, απέτρεψε πράξεις αντεκδίκησης εναντίον Μακαριακών.
Αυτό είναι κάτι που δεν το αναφέρει κανείς!
Αμέσως μετά βγαίνει και απευθύνει καθησυχαστικό διάγγελμα προς τον Κυπριακό Λαό.
Στις ΗΠΑ ο
Kissinger (όπως αναφέρουν τα αποδεσμευμένα αρχεία της εποχής του State Dpmt) ήταν έξαλλος με την είδηση της ανάληψης της εξουσίας από τον Σαμψών.
«Αυτός είναι ακραίος εθνικιστής» έλεγε και ξανάλεγε… Με το «ακραίος εθνικιστής» εννοούσε «δεν είναι του χεριού μας, ήτοι ανεξέλεγκτος».
Ο δε Ιωαννίδης στο Α/ΕΔ είπε: «Μα αυτός είναι σχιζοφρενής»!
Και αποδείχθηκε ότι δεν ήταν του χεριού τους, με το πώς αντιτάχθηκε στις κινήσεις «εφησυχασμού» του ΓΕΕΦ, με την έναρξη της Τουρκικής Εισβολής.
Δυστυχώς τον πρόλαβε η εκεχειρία και η κυβερνητική μεταβολή. Την ιστορία από εκεί και πέρα την ξέρετε. Ο Σαμψών ήταν τελικά το «εξιλαστήριο θύμα», μιάς και ήταν ο μόνος που δικάστηκε, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε! Υπήρξε θύμα της δικής του αφελούς σκέψης ότι αναλαμβάνοντας όταν κανένας δεν δεχόταν να αναλάβει την διακυβέρνηση, προσέφερε Υπηρεσία προς την Πατρίδα, που πάντοτε υπηρέτησε. Το πλήρωσε ακριβά και αυτός αλλά κι η στιγματισμένη έκτοτε οικογένειά του. ΤΕΛΟΣ.

Κλείνω αυτήν ΤΗΝ αναδρομή μου στο «θλιβερό Πραξικόπημα» που έφερε τον Μακάριο στο Σ.Α. του Ο.Η.Ε. να καλεί τους Τούρκους να …επέμβουν στο νησί, με μια νουθεσία προς το ΑΚΕΛ και τους οπαδούς του: MHN ΑΠΟΚΑΛΕΙΤΕ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΕΣ ΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΣΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΑΝΔΡΕΣ ΤΗΣ Ε.Φ. - Όλοι αυτοί ουδεμία σχέση είχαν με την απόφαση της ανατροπής του Μακαρίου. Διετάχθησαν να την εκτελέσουν. Και όσοι έπεσαν, ΕΠΕΣΑΝ ΕΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΕΝΕΚΑ ΤΑΥΤΗΣ. Μην κρίνετε κάτι που έγινε πριν 43 χρόνια με δεδομένα του σήμερα. ΑΥΤΟΓΕΛΟΙΟΠΟΙΕΙΣΤΕ! ΤΕΛΟΣ


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΛΕΞ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ Ιστορικός Ερευνητής - Συγγραφέας
αρθρο του στην εφημερίδα "Η ΜΑΧΗ" της Κύπρου της 16/7/2017 - σελ. 20-21