ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ

ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ
XX ΤΘΜ - XXIV ΤΘΤ - ΧΧVI EMA

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

Προς : Ανώνυμο ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΗ...



ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ?
Με μόνο δεσμό το γεγονός ότι ψήφιζα -πριν από μερικά χρόνια- το κόμμα της Ν.Δ., παρακολουθώ και εγώ από τα ΜΜΕ τον αγώνα των υποψηφίων Νέων Προέδρων της!

Μπορεί κάποιος που θα μπει στον κόπο να με διαβάσει να πει : "μα καλά αφού δεν ψηφίζει Νέα Δημοκρατία, ποιός του είπε να μας πει την γνώμη του?"

Η απάντησή μου απλή και λακωνική...
Λέω την γνώμη μου σαν 'Ελλην πολίτης που θέλει μιά αξιωματική αντιπολίτευση - σε πρώτη φάση - ανάχωμα στα σχέδια του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που συνεχίζω να πιστεύω ότι είναι σε πολλούς τομείς "καταστρεπτικά" γιά την χώρα!

Γιατί όταν αντιπρόεδρος αυτής της Κυβέρνησης είναι ο κ.Πάγκαλος (που όλοι γνωρίζουν τα έργα και ημέρες του στην υπόθεση Οτσαλάν και στην Κρίση των Ιμίων), και πολλά στελέχη της έχουν ταχθεί φανερά υπέρ του Διεθνισμού και της Πολυπολιτισμικότητας, δεν μπορείς να περιμένεις πολλά πράγματα γιά τα Εθνικά μας θέματα!

Και αναφέρομαι ειδικά στα Εθνικά μας θέματα γιατί σε ότι αφορά την πολιτική που ακολουθούν στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. ή θα ακολουθήσουν αύριο οι της Ν.Δ. στην Οικονομία - έτσι που την κατάντησαν αμφότεροι 35 χρόνια τώρα - οι διαφορές είναι μικρές και σε κάθε περίπτωση υπαγορεύεται σε μεγάλο βαθμό από τις Βρυξέλλες, στις οποίες Βρυξέλλες με τις λαμογιές που έχουν κάνει διαχρονικά και κατά συρροή, δεν μπορούν κάνουν "τσαμπουκάδες", γιατί οι "Κουτόφραγκοι" θα τους/μας πάρουν με τις λεμονόκουπες!!!

Ξαναγυρνώ λοιπόν στα κριτήρια της επιλογής του Νεοδημοκράτη, γιά τον Νέο Αρχηγό του.

Εγώ Συνέλληνες που ψηφίζετε ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ θα σας πω ποιό κριτήριο θα είχα σε αυτήν την εκλογή, χωρίς να με νοιάζει τι συμφέρει το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ή τον ΛΑ.Ο.Σ. (όπως καθημερινά τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ προσπαθούν να μαντέψουν).

Θα ψήφιζα λοιπόν αυτόν που κατά την γνώμη μου :
  • ΔΕΝ ΘΑ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΠΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" (καλυπτόμενος/η πίσω από τεχνητές και πολύ λεπτές "κόκκινες γραμμές")
  • ΔΕΝ ΘΑ ΨΗΦΙΖΕ ΥΠΕΡ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΣΤΟ "ΠΝΕΥΜΑ" ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ Α(Υ)ΝΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ οποτεδήποτε αυτό έκανε την εμφάνισή του (αλήθεια ας θυμηθούμε ποιοί/ές ήταν υπέρ τότε και ποιοί κατά)!
  • ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΔΕΧΟΤΑΝ ΑΜΑΧΗΤΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ "ΝΟΥΘΕΣΙΑ¨ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΣ "ΣΥΜΜΑΧΟ" σε ότι έχει σχέση με τις διαφορές μας με την Τουρκία.
  • ΔΕΝ ΘΑ ΕΜΠΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΝΑ ΕΞΩΘΗΣΕΙ ΣΕ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΑΝΩΤΑΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΕΠΕΙΔΗ ΑΠΛΑ ΕΚΑΝΑΝ ΣΩΣΤΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ (βλ. Υπόθεση Στρ.Γράψα)
Καλά θα μου πείτε, εσύ φωτογραφίζεις την Ντόρα και τον Σαμαρά σε ένα κοντράστ ρόλων.

Ε ναι πως να το κάνουμε, η Ιστορία όπως λέει και η Ντόρα (γιά τους δικούς της λόγους βέβαια) ..ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΤΑΙ... Σε ακολουθεί σε ότι έχεις κάνει!
Και βέβαια οι πολιτικοί δεν είναι όλοι ίδιοι!

Και θα μου πει κάποιος "Καλά και ο Σαμαράς που ξέρουμε ότι δεν θα γίνει πιό Αμερικανόφιλος από την Ντόρα"?
Θα απαντήσω: Σωστά δεν το ξέρουμε! Γιά την άλλη όμως το γνωρίζουμε ήδη από πρώτο χέρι!

Οπότε από αυτό και μόνο το σημείο αναφοράς γιά την μία και σημείο αμφιβολίας γιά τον άλλο, τάσσομαι αναμφισβήτητα υπέρ του δευτέρου, διότι και στα δικαστήρια η αμφιβολία εμπεριέχει την υπόνοια (στην περίπτωση μας την ελπίδα) της αθωότητας και βαρύνει υπέρ και όχι κατά!

Όμως και μόνο το γεγονός ότι πρέπει κάποτε στην Ελλάδα να κυβερνήσει κάποιος που δεν λέγεται Καραμανλής, ή Παπανδρέου, ή Μητσοτάκης, με κάνει να διατίθεμαι θετικά - γιά όσο λόγο μου πέφτει - υπέρ του Αντώνη Σαμαρά. Αυτό θα σημαίνει πραγματική Υπέρβαση της Ελληνικής Κοινωνίας - έστω και σε ότι αφορά μόνο την πλευρά λεγόμενου "συντηρητικού" χώρου (τα εισαγωγικά μπαίνουν διότι σε καμμιά περίπτωση δεν θεωρώ το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ ή τους αναχρονιστές του ΚΚΕ, "προοδευτικό χώρο")!

Λοιπόν ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ διαβάσατε την μικρή και απλοϊκή γνώμη ενός Έλληνα που κάποτε ψήφιζε ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και που δεν μπορεί να επηρεάσει κανένα με τις σκέψεις του.
Λέει απλά την άποψη του και όποιος την αποδέχεται καλώς την αποδέχεται. Όποιος όχι πάλι καλώς την απορρίπτει...

Καλό ψήφο λοιπόν!

Με τιμή

Κώστας Δ. "Μαυροσκούφης"

Σταύρος Λάλας - Ο άνθρωπος που μας θύμισε πως πρέπει να είναι οι Έλληνες

«Εμείς οι Έλληνες Πρέπει να Είμαστε Αγαπημένοι και Περήφανοι»

Της Μαρίας Σταματιάδου

Έφτασα στην Χρυσούπολη της Καβάλας στις 11.30 το πρωί, όπως είχαμε συμφωνήσει. Ο κύριος Σταύρος Λάλας με περίμενε στο καθορισμένο σημείο. Ψιλόβρεχε. Με υποδέχτηκε απλά και εγκάρδια. Κατευθυνθήκαμε προς το φροντιστήριο αγγλικών της γυναίκας του, Μαρίας Λάλα, η οποία μας περίμενε. Από εκεί, κατευθυνθήκαμε και οι τρεις σ ένα κοντινό, ήσυχο καφέ-μπαρ, για να συζητήσουμε. Στον δρόμο όλοι τού εξέφραζαν κάτι από αγάπη, θαυμασμό, περηφάνια που τον έχουν στον τόπο τους.

Η παρουσία της Μαρίας Λάλα, διακριτική αλλά και ισχυρή, πλούτιζε ιδιαίτερα την συζήτηση. Όχι, δεν πρόκειται για μια απλή συνέντευξη ή συζήτηση. Πρόκειται για επικοινωνία, για κατάθεση ψυχής, για αμεσότητα. Με εντυπωσίασε ιδιαίτερα η ιδιότυπη εσωτερική δύναμη αυτών των ανθρώπων, που φαίνεται να παραμένει ανεξάντλητη
• Κύριε Λάλα, μόλις φθάσατε στην Ελλάδα, με τα πρώτα λόγια σας, εκφράσατε το παράπονο (μαζί και την διαπίστωση) ότι εμείς οι Έλληνες δεν είμαστε ενωμένοι.
Σταύρος Λάλας: Ναι, οφείλουμε να είμαστε αγαπημένοι. Να αφήσουμε τα κόμματα πίσω και να βάλουμε το κράτος μπροστά.
• Και πώς το διαπιστώσατε αυτό τόσο σύντομα; Στην Ελλάδα ήρθατε μόλις πριν από λίγες μέρες
Σ.Λ. Κυρίως από τον φανατισμό στα κόμματα. Αυτό φαίνεται από τις ειδήσεις, από τα πρωινά προγράμματα Δεν μιλάω για τους πολιτικούς. Βλέπουμε ο ένας να βάζει φωνές στον άλλον, να «διώχνει» τον άλλον για να πάρει τη σειρά του Θέλω να τονίσω το εξής: Ο εγωισμός πρέπει να πάει πίσω. Άμα δεν ξέρεις κάτι, δεν το λες, πρέπει να κάνεις πίσω. Άμα νομίζεις πως το ξέρεις, να το λες. Πρέπει να είμαστε πιο ταπεινοί, πιο αγαπημένοι μεταξύ μας, όπως παλιά, ο ένας να βοηθάει τον άλλον. Αυτό πιστεύω.
• Πάλι μόλις ήρθατε, είπατε ότι δεν μετανιώσατε καθόλου για ό,τι κάνατε
Σ.Λ. Ναι, δεν μετάνιωσα καθόλου
• Τώρα που γνωρίζετε την ταλαιπωρία, που την έχετε βιώσει κι εσείς και η οικογένειά σας, μετά από την γνώση λοιπόν αυτή θα ξανακάνατε την ίδια κίνηση; Θα κάνατε τις ίδιες επιλογές;
Σ.Λ. (με έμφαση) Ναι, βεβαίως!
• Τι είναι αυτό που σας κρατάει με τέτοιον δυναμισμό; Αυτό το ακούμε πολύ σπάνια πλέον από Έλληνες. Σε σημείο μάλιστα που να μας ακούγεται εξωγήινο.
Σ.Λ. Κοίτα Μαρία, αν δεν στηρίξουμε τον εαυτό μας, αν δεν στηρίξει ο ένας τον άλλον, αν μεταξύ μας δεν βοηθιόμαστε, τότε καταστραφήκαμε. Αυτό που είδα ότι έπρεπε να το κάνω, θα το έκανα ξανά. Γιατί; Γιατί η θρησκεία είναι οδηγός, όταν προτρέπει για αγάπη μεταξύ μας. Δίχως την γλώσσα μας, την θρησκεία μας, τον πολιτισμό μας, τον στρατό μας, την αστυνομία και την αγάπη μεταξύ μας, χαθήκαμε! Το λέω και το τονίζω αυτό.
• Ας πάμε λίγο στα παλιά, στην «κακή» εποχή: Ο Εισαγγελέας που σας είχε δικάσει μιλούσε συνέχεια για χρήματα. Ισχυριζόταν ότι όλο εκείνο το κάνατε για τα χρήματα, και όχι για την πατρίδα. Τι θα είχατε να πείτε σ αυτόν τον άνθρωπο τώρα;
Σ.Λ. Θέλω να πω ότι αυτό είναι εντελώς λάθος. Όποιος θέλει να μάθει αν έχω χρήματα, ας έρθει στο σπίτι μου, να δει πού μένουμε, πώς ζούμε Εγώ ήρθα από την Αμερική με δυο βαλίτσες στο χέρι. Με τα ρούχα μου, τίποτε άλλο. Κι αυτά τα μάζεψα στην Αμερική, σε 28 μήνες.
• Εννοώ όλα αυτά που κάνατε πριν σας συλλάβουν Τα κάνατε για χρήματα;
Σ.Λ. Δεν είχα λόγο για να κάνω κάτι τέτοιο. Είχα καλή δουλειά, ήμουν σε καλή υπηρεσία, πληρωνόμουν καλά, είχα ζωή χαρισάμενη. Δεν είχα ανάγκη από χρήματα, ώστε να επηρεαστώ από αυτό Έχω να πω στον Εισαγγελέα ότι κάνει εξ ολοκλήρου λάθος. Κοροϊδεύει τον εαυτό του.
Παρεμβαίνει ήρεμα, αλλά και με πίκρα, η σύζυγός του Μαρία: Ναι, κοροϊδεύει τον εαυτό του, ή κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια. Ίσως αυτός αν το έκανε, να το έκανε για τα λεφτά. Ο Σταύρος έκανε μια τέτοια θυσία από ενδιαφέρον και αγάπη για την πατρίδα του. Ίσως ο Εισαγγελέας να ενδιαφέρεται πιο πολύ για την θέση του. Ο Σταύρος ενδιαφέρεται περισσότερο για την πατρίδα παρά για την θέση του. Υπάρχουν και τέτοιοι άνθρωποι, που αυτοί, σαν τον Εισαγγελέα, ούτε μπορούν διανοηθούν ότι υπάρχουν.
• Και σήμερα στην Ελλάδα, οι πιο πολλοί δεν μπορούμε να διανοηθούμε κάτι τέτοιο. Θα ήθελα να το σχολιάσουμε αυτό για λίγο Συνείδηση ελληνική, πατριωτική, ούτε το σχολείο δίνει, ούτε η οικογένεια Εσείς, με αυτά που λέτε τώρα είστε φαινόμενο, ενώ θα έπρεπε η στάση σας να ήταν φυσιολογική για κάθε Έλληνα, να ήταν αυτονόητη. Εσείς όμως τώρα είστε φαινόμενο.
Ο Σταύρος Λάλας δεν θέλει να σχολιάσει την παρατήρησή μου. Παρεμβαίνει η σύζυγός του: Είναι «φαινόμενο» γιατί μεγάλωσε με πολύ καλούς Έλληνες γονείς, οι οποίοι του δίδαξαν να αγαπάει την πατρίδα του και να κρατάει την ταυτότητά του. Εμάς δεν μας έμαθαν από το σπίτι μας ότι πρέπει να κρατάμε την ταυτότητά μας ως Έλληνες. Αυτός είναι ο κίνδυνος που διατρέχει η Ελλάδα αυτήν την στιγμή. Ας αναρωτηθούμε: Είμαστε Έλληνες; Και από πού φαίνεται αυτό; Πρώτα-πρώτα, αυτά που βλέπουμε στις τηλεοράσεις δεν έχουν καμία σχέση με το ελληνικό ήθος και τις ελληνικές Αρχές. Το ήθος και το ύφος που έλεγαν οι αρχαίοι δεν υπάρχει. Αυτό πρέπει να ψάξουμε να βρούμε. Ανεξάρτητα από το τι διδάσκονται τα παιδιά στα σχολεία, σκεφτείτε πόσα χρήματα δίνουμε σε φροντιστήρια και πάλι δεν μορφώνονται! Τι ποιότητα παιδείας έχουμε; Δηλαδή θα γίνω υπερβολική αν πω ότι με ανησυχεί; Επίσης, έχουμε εξωτερική πολιτική; Έχουμε μια γραμμή ως έθνος; Κρατάμε αυτά που κληρονομήσαμε από τους δικούς μας ανθρώπους; Είναι ντροπή να λέμε ότι ο Σταύρος είναι φαινόμενο. Θα έπρεπε να υπάρχουν κι άλλοι.
• Μα αυτό έπρεπε να είναι το φυσιολογικό
Παρεμβαίνει κάποιος που τυχαία περνούσε μπροστά από το τραπέζι και στιγμιαία άκουσε την συζήτησή μας: Δέκα εκατομμύρια Σταύροι θα έπρεπε να υπάρχουν στην Ελλάδα.
Σ.Λ. Μα αυτά είναι αυτονόητα και φανερά πράγματα. Σε όλα τα κράτη, και στην Αμερική ακόμη, που τα πράγματα είναι ελεύθερα, κρατάνε σημαίες, έχουνε υπερηφάνεια. Κι εμείς που δώσαμε το φως στην Ευρώπη, σε όλο τον δυτικό κόσμο, εμείς που σταματήσαμε τον Ξέρξη και τον στρατό του (θα έπαιρναν όλη την Ευρώπη), εμείς λοιπόν πρέπει να είμαστε πολύ περισσότερο περήφανοι. Εμείς που πολεμήσαμε τους Γερμανούς, τους Ιταλούς, χωρίς όπλα Ένας στρατιώτης δικός μας αναλογούσε σε δέκα δικούς τους. Κι όμως, στην Κρήτη ο απολογισμός ήταν 89% τραυματίες στον πιο καλό στρατό. Πρέπει να είμαστε περήφανοι.
Μαρία Λάλα: Και κάποιοι μας κλέβουν την περηφάνια
Σ.Λ. Άκουσα και για κάποια βιβλία που γράφτηκαν και δεν είχαν μέσα την καταστροφή της Σμύρνης Αυτά είναι ψέμματα. Πρέπει να γράψουμε αυτό που έγινε, όπως έγινε. Η αλήθεια οφείλει να λέγεται.
• Και ποιος θα μας τα δείξει πλέον αυτά; Από τα σχολεία απελπιστήκαμε, από άλλους χώρους απελπιστήκαμε Τι μπορούμε να περιμένουμε;
Μαρία Λάλα: Αυτοί που έχουν την δύναμη και την εξουσία για κάτι τέτοιο, αυτοί πρέπει να δράσουν.
Σ.Λ. (με ιδιαίτερη έμφαση) Είμαστε αυτοί που είμαστε! Αυτό να καταλάβουμε! Τελείωσε!
• Το οποίο είναι και πάρα πολύ ωραίο
Μαρία Λάλα: Επίσης, να προσέχουμε, να μην τρώμε φιλτραρισμένα πράγματα! Να βλέπουμε από ποιες διαδικασίες περνάνε και για ποιον λόγο.
• Να ρωτήσω αν κατά την διάρκεια της δίκης σάς συμπαραστάθηκε το ελληνικό κράτος, ως κράτος;
Η Μαρία Λάλα γελάει πικρά.
Σ.Λ. Ναι, όσο μπορούσε Ήταν βλέπεις και το θέμα της υπηκοότητος. Είχα αμερικανική υπηκοότητα
• Για παράδειγμα, το ελληνικό κράτος πλήρωσε τον δικηγόρο σας κατά την δίκη;
Σ.Λ. Τον δικηγόρο όχι, σ αυτόν δεν έδωσε τίποτε. Εκτός όμως από αυτό, έκανε ό,τι μπορούσε. Εφόσον εγώ είχα αμερικάνικη υπηκοότητα, δεν μπορούσαν αυτοί να έρθουν σε ξένο κράτος, να παρέμβουν και να με υποστηρίξουν από αυτήν την πλευρά. Ό,τι μπορούσαν έκαναν. Το κακό είναι ότι δεν μπορούσαν
Μαρία Λάλα: Ίσως έπρεπε να πουν ότι είναι ελληνόφιλος ο άνθρωπος, και μόνον γι αυτό να έκαναν κάτι
• Στο κάτω-κάτω, αυτοί από το 1977 έπαιρναν στοιχεία από εσάς
Μαρία Λάλα: Και στο κάτω-κάτω, είναι ελληνόφιλος, δεν είναι π.χ. ρωσόφιλος Δεν πρόσκειται σε μία χώρα από την απέναντι πλευρά. Δεν δούλεψε για καμμία χώρα που βρίσκεται στο άλλο στρατόπεδο.
• Ρητορική ερώτηση: Πιστεύετε ότι ξέρουν την λέξη ντροπή οι πολιτικοί;
Μαρία Λάλα: Όχι, δεν την ξέρουν! Κάθονται σε μια καρέκλα και βολεύονται. Φοβηθήκανε Από φόβο το κάνανε, αυτός ο τρομερός φόβος! Είναι δυνατόν να το έκαναν από άγνοια; Ξέρουν τι αντιπροσωπεύουν εκείνοι εκεί πάνω; Έχουν καταλάβει τι τους δώσαμε εμείς, ο Ελληνικός λαός;
• Το κακό είναι ότι κι εμείς δεν καταλάβαμε πολλά πράγματα και τους ψηφίζουμε συνεχώς
Μαρία Λάλα: Θέλω να διευκρινίσω ότι δεν μιλάω για κάποιον προσωπικά, δεν αντιπαρατίθεμαι σε κανέναν, απλώς, η υπόθεση αυτή με έκανε να σκεφτώ, ως Ελληνίδα που είμαι, ότι δεν υπάρχει πια τίποτε ελληνικό, ότι μόνο σκουπίδια πλέον μας ταΐζουν. Δεν υπάρχει κανένας σεβασμός σε καμμία αξία. Δεν υπάρχει εξωτερική πολιτική, για τα παιδιά δεν υπάρχει κανένα όνειρο, όλοι θέλουν να μπουν στο δημόσιο, ή αν έχουν δουλειά να μην την χάσουν, να κάνουν κάτι για να βολευτούνε και να σταματήσουν να σκέφτονται. Η σκέψη πού είναι;
• Κύριε Λάλα, κάπου διάβασα ότι συνεργαστήκατε με τους Αμερικάνους, γι αυτό γλιτώσατε τα ισόβια. Αυτό πώς το σχολιάζετε;
Σ.Λ. Γλίτωσα τα ισόβια γιατί είχα πολύ καλό δικηγόρο και με βοήθησε. Ήταν άξιος δικηγόρος και απέδειξε πως αυτά τα χαρτιά τα απόρρητα δεν ζημιώσανε την Αμερική, δεν κινδύνευσε η ασφάλεια και η άμυνα της Αμερικής. Επίσης, απέδειξε ότι δεν κινδύνευσε κανένας Αμερικανός πολίτης. Επρόκειτο αποκλειστικά για τα ελληνικά συμφέροντα. Γι αυτό και δεν πήγα ισόβια.
• Σκεφτήκατε ποτέ να πολιτευτείτε;
Σ.Λ. (γέλια) Όχι βέβαια, ποτέ
• Μετά από τόσα χρόνια αγώνα, και πριν από την σύλληψη και μετά από αυτήν, δεν έχετε κουραστεί; Δεν νιώθετε και απογοητευμένος; Συνεχίζετε να έχετε την ίδια ορμή όπως τότε;
Σ.Λ. Ακριβώς όπως πριν! Όταν είπα ότι δεν έχω μετανιώσει για τίποτα, το εννοούσα. Το μόνο που με πειράζει είναι ότι η γυναίκα μου δουλεύει πάρα πολλές ώρες και δεν μπορώ να την δω. Δουλεύει σαν σκλάβος.
• Έγινε σε εσάς προσωπικά από το ελληνικό κράτος κάποια πρόταση για εργασία;
Σ.Λ. Τοπικά έχει γίνει. Θα πάω στην Αθήνα και από κει και πέρα θα δούμε. Μέχρι τώρα φαίνονται όλα καλά, αλλά αν πάω στην Αθήνα θα δούμε.
• Να σας θέσω τώρα ένα «ανάποδο» ερώτημα: Αν το ίδιο που κάνατε εσείς για την πατρίδα, το έκανε ένας Αμερικανός, για την Αμερική, και είχε ανάλογες συνέπειες, πώς θα το βλέπατε;
Σ.Λ. Η Αμερική έχει δύναμη. Δεν είναι Ελλάδα. Ο Αμερικανός έχει τρομερή δύναμη και μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, που δεν μπορεί να τα κάνει η Ελλάδα.
• Δηλαδή, τον Αμερικανό θα τον κάλυπτε το κράτος του ενώ εμάς δεν μας καλύπτει;
Σ.Λ. Ο Αμερικανός έχει λεφτά, στρατό και δύναμη. Μπορεί να καλυφθεί πιο καλά, σε σχέση με μία χώρα σαν την Ελλάδα.
• Οπότε, δεν θα υπήρχε περίπτωση Αμερικανού σαν την δική σας;
Σ.Λ. Ακριβώς. Η Αμερική έχει πιο πολλές δυνατότητες, και δύναμη πολιτική, οικονομική και στρατιωτική. Αυτό το ξέρει όλος ο κόσμος.
• Οπότε, και σε ατομικό επίπεδο δεν μπορούμε να καλύψουμε σχεδόν τίποτα Πείτε μου σας παρακαλώ, πριν την σύλληψή σας πιστεύετε ότι κάποιοι «μιλούσαν» λίγο «περισσότερο» ή έγινε κάτι σκόπιμα;
Σ.Λ. Άκου Μαρία, έχω ακούσει πολλά σενάρια, δεν ξέρω. Ο καθένας λέει την γνώμη του. Μπορεί να έγιναν πράγματα πολλά, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε 100% σίγουροι για τίποτε.
• Θέλετε να ερευνηθεί αυτό; Και στο κάτω-κάτω να μάθουμε τι έγινε
Μαρία Λάλα: Θα γίνει αυτό Μαρία!
Σ.Λ. Θα γίνει κι αυτό κάποια στιγμή. Εγώ πάντως λέω ότι όποιος το έκανε θα το βρει από τον Θεό.
Μαρία Λάλα: Θα το βγάλει στην επιφάνεια ο ίδιος ο Θεός. Όπως για παράδειγμα σήμερα είσαι εσύ εδώ και δεν ξέρουμε τι μπορεί να βγει από αυτήν την συνάντηση, έτσι ο Θεός θα τα αποκαλύψει. Ακόμη κι εμείς να μην θέλαμε να μάθουμε την αλήθεια, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θέλουν να την βρουν.
• Μιλήστε μας κύριε Λάλα για τα τελευταία χρόνια στην Αμερική, τα οποία άκουσα ότι ήταν πολύ δύσκολα βιοποριστικά, και για τα χρόνια της οικογένειάς σας εδώ.
Σ.Λ. Η γυναίκα μου τράβηξε όλο το ζόρι, όλη την ταλαιπωρία εδώ. Έχουμε το μεγάλο μας παιδί με ειδικές ανάγκες, η μητέρα της δεν βλέπει καλά, το σπίτι μας είναι παλιό, το ένα δωμάτιο κρύο, το άλλο ζεστό Η γυναίκα μου είναι ήρωας. Είμαι περήφανος γι αυτήν. Ηθική, καλή Χριστιανή και πιστεύει στην οικογένεια, στην πατρίδα, στην θρησκεία Αυτή τράβηξε την μπόρα, όχι εγώ. Με δύο παιδιά, τράβηξε πολλά τόσα χρόνια, αλλά στάθηκε καλός στρατηγός, καλός καπετάνιος. Είμαι πολύ περήφανος για την γυναίκα μου.
• Κι εκείνη για σας πρέπει να είναι πολύ περήφανη.
Μαρία Λάλα: Φυσικά!
Σ.Λ. Εγώ δεν έκανα τίποτα, η γυναίκα μου είναι ηρωίδα Και κάθε Ελληνίδα που μεγαλώνει οικογένεια.
• Η ζωή σας εκεί πώς ήτανε το τελευταίο διάστημα;
Σ.Λ. Ήταν δύσκολη, είχε πολλούς περιορισμούς, εισόδημα καλό δεν είχαμε. Ασφάλεια δεν είχα, δεν μπορούσα να πάω σε γιατρό, σε οδοντίατρο Ο αδερφός μου όμως με βοήθησε πάρα πολύ, στάθηκε πολύ κοντά μου.
• Η ομογένεια εκεί;
Σ.Λ. Ε, όχι ιδιαίτερα Όσο μπορούσε. Οι ισχυροί όχι, μόνον οι καθημερινοί άνθρωποι. Υπάρχουν πολλοί απλοί άνθρωποι, που είναι Έλληνες και στο όνομα και στην καρδιά.
Μαρία Λάλα: Ξέρετε, δεν είναι το οικονομικό ζήτημα, αυτό είναι το λιγότερο. Όταν έφυγε ο Σταύρος εγώ ήμουν έγκυος σε ένα παιδί που έχασα, είχα την μητέρα μου κατάκοιτη, τον Γιαννάκη με ειδικές ανάγκες και ένα σπίτι που είχα δικό μου το οποίο θα πουλούσα για να πήγαινα στην Αμερική. Ο Θεός με φύλαξε και δεν πήγα. Σκέφτηκα και ήρθα εδώ, στην Μακεδονία, από όπου κατάγομαι. Έπρεπε κάποιος να μας πει τι να κάνουμε: Να πάμε στην Αμερική, να μην πάμε στην Αμερική, να επικοινωνήσουμε με τον Σταύρο ή όχι; Με ποιον τρόπο; Δεν υπήρχε κανείς να μας πει τίποτα. Ξέρεις, είναι η αδιαφορία που μας πληγώνει πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο!
Τελικά άρχισα να δουλεύω, να διδάσκω αγγλικά, αλλά έξω από εδώ, στον νομό Ροδόπης. Εδώ δεν μου έδινε κανένας δουλειά, με αντιμετώπιζαν με καχυποψία, φοβόταν οι άνθρωποι με τόσα που είχαν ακούσει. Ο κόσμος φοβόταν μην μπλέξει με τις μυστικές υπηρεσίες Να πούμε βέβαια ότι η υπόθεση του Σταύρου δεν είχε βγει στα κρατικά κανάλια ποτέ Μόνο στον ΑΝΤ1, το MEGA, στα μεγάλα ιδιωτικά. Ο κόσμος δεν ήξερε τι είχε γίνει. Και η κυβέρνηση αισθάνθηκε αμηχανία τότε, δεν ήξερε πώς να αντιδράσει. Δεν είχαν πει ότι ο Σταύρος έκανε κάτι κακό, είπαν απλώς ότι δεν τον γνωρίζουνε.
Πιστεύω ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα για τον Σταύρο, απολύτως τίποτα. Ευτυχώς, είχε τον αδερφό του εκεί, είχε κι έναν καλό δικηγόρο, του οφείλουμε πολλά γιατί έκανε καλή δουλειά, και γι αυτό είναι σήμερα μαζί μας και ο Σταύρος. Ο Σταύρος θα μπορούσε να μην είναι μαζί μας τώρα και να είχε πάει ισόβια. Να πούμε επίσης ότι αν δεν ψάχνανε κάποιοι, όπως ο Παπαχελάς, κάποιοι καλοί δημοσιογράφοι, δεν θα έβγαινε τίποτε στο φως.
Σ.Λ. Ο Παπαχελάς έπαιξε πολύ σπουδαίο ρόλο. Ήταν αρχικά μαζί του και ένας άλλος δημοσιογράφος, ο Μπαξεβάνης.
Μαρία Λάλα: Χωρίς αυτόν δεν θα μάθαινε ποτέ κανένας ότι υπάρχει ένας Έλληνας που έκανε τόσα πολλά γι΄ αυτόν τον τόπο, που το έλεγε η καρδιά του Από την πρώτη μέρα που πιάσανε τον Σταύρο, ο Παπαχελάς έλεγε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι μόνος του Και αναρωτιέμαι: Πώς αυτοί οι πολιτικοί κοιμούνταν το βράδυ;
Σ.Λ. Εδώ στην Ελλάδα, κανένας δεν παίρνει ευθύνες, κανένας δεν «πληρώνει». Στην Ελλάδα, τα πράγματα πρέπει να γίνουν λίγο πιο σοβαρά, πιο αυστηρά, για να κάνουμε αυτό που είναι σωστό. Καθένας κάνει ό,τι θέλει. Αυτό είναι καταστροφή. Η Ελλάδα έχει πολιτισμό, έχει δημοκρατία. Και φθάσαμε να βγαίνει ο άλλος και να καίει αυτοκίνητα μέσα στον δρόμο Εντάξει, κάνε μια διαμαρτυρία αν θέλεις, αλλά μην καις του άλλου την περιουσία, του άλλου τα πράγματα. Σε όποιο κράτος κι αν συμβεί αυτό, η αστυνομία τους μαζεύει και κάθονται μέσα στην φυλακή.
Μαρία Λάλα: Έχουν εγκαταλειφθεί θεσμοί και νόμοι. Μετά πώς μπορούμε να μιλάμε για Αρχές; Πώς μπορούμε να μιλάμε για έλεος; Σ αυτήν την κατάσταση, ούτε έλεος μπορεί να υπάρχει.
• Εμένα μου κάνει εντύπωση το ότι ενώ προδοθήκατε, εγκαταλειφθήκατε, υποφέρατε, υπάρχει μέσα σας μεγάλη δύναμη και ζωντάνια Αυτό που «κρατάει» ακόμα μέσα σας τι είναι τελικά;
Σ.Λ. Αυτό που με κρατάει είναι οι Αρχές που έχω από τον πατέρα μου και την μητέρα μου, η θρησκεία, η πατρίδα
• Πώς μπορείτε να μιλάτε για την πατρίδα με αγάπη, εφόσον από την πατρίδα δεν είδατε παρά μόνον αρνητικά πράγματα.
Σ.Λ. Δεν φταίει η πατρίδα, εμείς οι άνθρωποι φταίμε. Είναι εύκολο Μαρία να κατηγορείς, δύσκολο είναι να βοηθήσεις.
Μαρία Λάλα: Εμείς δεν μπαίνουμε στην λογική τού ποιος φταίει. Πιστεύουμε ότι ο Θεός τα βλέπει όλα και κρίνει. Αυτός που φταίει, να το καταλάβει και να βελτιωθεί. Εμείς πλέον βλέπουμε μπροστά
• Πολύ αισιόδοξοι είστε, μ αρέσει αυτό Βλέποντας τώρα τις εξελίξεις παγκοσμίως και στα Βαλκάνια, ποιο ρόλο βλέπετε να παίζει η Ελλάδα; Πώς τα κρίνετε όλα αυτά; Απαντήστε μου από τα στοιχεία που έχετε προσλάβει όσο είστε έξω.
Σ.Λ. (αποφεύγει να απαντήσει άμεσα) Πρέπει ο κόσμος να προσέχει, να σέβεται την γη που πατάει, να μην είναι σπάταλος, να προσέχει το περιβάλλον, π.χ. τα σκουπίδια, απλά πράγματα. Αν καταστραφεί το περιβάλλον θα καταστραφούμε κι εμείς.
• Η Ελλάδα τι ρόλο μπορεί να παίξει;
Σ.Λ. Η Ελλάδα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο, γιατί είναι ένα σημαντικό κλειδί. Οικονομία έχουμε, δημοκρατία έχουμε, είμαστε στο ΝΑΤΟ, στην Ε.Ε., πρέπει να υποστηρίξουμε τα συμφέροντά μας.
• Τα υποστηρίζουμε;
Σ.Λ. Δεν ξέρω, τώρα ήρθα στην Ελλάδα Πιστεύω όμως ότι μέσα στα κόμματα, όσο κι αν έχουνε διαφορές μεταξύ τους, υπάρχουν αρκετοί έξυπνοι άνθρωποι ώστε να συμφιλιωθούν και να πάρουν μιαν απόφαση, για το τι πρέπει να γίνει.
• Αυτό δεν το έχουμε δει τόσα χρόνια Ούτε την εξυπνάδα, ούτε την συμφιλίωση Ας «φύγουμε» όμως από τα κόμματα κι ας πάμε σε κάτι πιο προσωπικό και ανθρώπινο. Θέλω να μου περιγράψετε το κλίμα, την ατμόσφαιρα, από την ώρα που μάθατε ότι σε μερικές ώρες θα δείτε την οικογένειά σας. Επίσης, μιλήστε μου γι αυτό που ζείτε από τότε μέχρι τώρα.
Σ.Λ. Ήθελα να μπω στο αεροπλάνο και να έρθω όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Μακάρι να μπορούσα να πετάξω εγώ ο ίδιος και να έρθω αμέσως εδώ! Μακάρι να ήμουν εδώ σε ένα δευτερόλεπτο. Κάθε 10 λεπτά μέσα στο αεροπλάνο κοίταζα την ώρα Μόλις κατέβηκα, έκανα τον σταυρό μου.
• Και τώρα, αυτές τις λίγες που είστε εδώ;
Σ.Λ. Είναι πολύ όμορφα, ο κόσμος είναι καλός, πρόσχαρος, πατριωτικός, ζεστός, επουλώνει πληγές
• Μπορείτε να αφήσετε πίσω όλα αυτά τα χρόνια; Γίνεται;
Σ.Λ. Το έχουμε κάνει ήδη. Τα αφήσαμε όλα πίσω Η αγάπη είναι το μεγαλύτερο βάλσαμο. Έχω καλή γυναίκα κι έναν καλό φίλο στον Καναδά, Μιχάλης Κυπριανού λέγεται. Αυτός βοήθησε πολύ στην Κύπρο, πρόκειται για πολύ καλό παλικάρι. Οι Κύπριοι γενικά με βοηθήσανε πάρα πολύ. Αυτός ερχόταν κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα στην φυλακή, μου έκανε τα χαρτιά στο ελληνικό προξενείο στην Νέα Υόρκη, έκανε εκπομπή με τον κύριο Παπαχελά για το θέμα μου, μού έδινε λεφτά στην φυλακή, είναι καλός πατριώτης. Αυτός «έσπρωξε χαρτιά» και έτρεξε στα ελληνικά προξενεία για να με βοηθήσει.
• Αυτήν την δύναμη που βλέπω συνεχώς πάνω σας, από πού την αντλείτε; Αυτή με εντυπωσιάζει πραγματικά...
Σ.Λ. Δύναμη είναι οι Αρχές που πήραμε από τους γονείς μας, η θρησκεία μας
• Σήμερα όλως η κατάσταση είναι διαφορετική. Για παράδειγμα, ακούσατε κάτι σχετικό με τα σχολικά βιβλία; Είχαμε μεγάλες φασαρίες εδώ με αυτά.
Σ.Λ. Ναι, άκουσα. Αυτά τα πράγματα δεν επιτρέπονται. Όποιοι το πρότειναν αυτό πρέπει να ντρέπονται. Αρνούνται την αλήθεια και πρέπει αυτό να σταματήσει. Δεν λέμε να έχουμε μίσος. Μίσος να μην έχουμε με κανέναν και για κανέναν. Με όλες οι χώρες πρέπει να έχουμε αδελφικές και καλές σχέσεις. Η αλήθεια όμως πρέπει να λέγεται. Και από κει και πέρα κοιτάμε το μέλλον. Δεν θέλουμε να έχουμε φασαρίες με κανέναν.
• Η ιστορία γιατί έχει τόση σημασία κατά την γνώμη σας; Σας το ρωτώ αυτό, γιατί σήμερα υπάρχει στην Ελλάδα ένα ρεύμα όχι μεγάλο που λέει ότι η ιστορία πρέπει να καταργηθεί γιατί εξάπτει τα μίση και τα κατώτερα ένστικτα.
Σ.Λ. Να καταργηθούν αυτοί που τα λένε! Άκου Μαρία, στην Αμερική είχε για πολλά χρόνια εμφύλιο, Βόρειοι και Νότιοι. Σκοτωθήκανε τόσοι Η ιστορία είναι εικόνα του παρελθόντος. Πρέπει να την διαβάζουμε για να την γνωρίζουμε. Όχι να την διαιωνίζουμε. Ό,τι έγινε, έγινε. Δεν μπορούμε όμως να αρνούμαστε την αλήθεια. Δεν σημαίνει ότι όταν γνωρίζουμε την αλήθεια είμαστε φανατικοί
Μαρία Λάλα: Το θέμα είναι γιατί την αλλάζουνε την ιστορία. Καλύτερα να μας πουν ότι η ιστορία καταργείται, παρά να την αλλάξουν. Αλλοιώνουνε έτσι τις θυσίες των προγόνων μας. Καλύτερα να μην πούνε τίποτε. Μπορούμε όμως να αρνηθούμε τα γεγονότα; Μπορούμε να πούμε ότι οι Γερμανοί δεν σκότωσαν Εβραίους; Αλλά να πούμε και ότι η Ελλάδα έπρεπε να διεκδικήσει από τους Γερμανούς τις πολεμικές αποζημιώσεις που δικαιούται.
Σ.Λ. Η Ελλάδα έπρεπε να πάρει την μεγαλύτερη αποζημίωση από όλους!
Μαρία Λάλα: Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε έχθρα με τους Γερμανούς για πάντα. Αυτά πρέπει με την βοήθεια του Θεού πάντα να τα ξεπεράσουμε.
• Πέρα τώρα από όλα αυτά, εγώ αισθάνομαι ότι όλοι μας πρέπει να πούμε σε σας και στην οικογένειά σας μια μεγάλη συγγνώμη, που τόσα χρόνια καθόμασταν σπιτάκι μας, κανείς μας «δεν ήξερε» και «δεν έψαξε» να βρει Η άγνοια δεν μας δικαιώνει. Πρέπει να πούμε μια μεγάλη συγγνώμη, και οργανωμένα, και ο καθένας ξεχωριστά, προσωπικά.
Σ.Λ. Δεν θέλω να μου πει κανένας συγγνώμη. Αυτό που θέλω είναι το πάθημα να γίνει μάθημα. Να κοιτάμε να είμαστε ενωμένοι και αγαπημένοι. Ο ένας να βοηθάει τον άλλον, όσο μπορούμε.
• Δεν θέλετε να βγει η αλήθεια στο φως;
Σ.Λ. Θα βγει η αλήθεια, θα βγει. Ο Θεός θα τα αποκαλύψει όλα. Κανένας δεν μπορεί να κρυφτεί πραγματικά.
• Πείτε μου σας παρακαλώ με πολύ λίγα λόγια, τι σημαίνει για σας Ελληνισμός;
Σημαίνει πρώτα-πρώτα την θρησκεία μας. Με λίγες λέξεις: Θρησκεία-Πατρίδα-Οικογένεια. Στην Αμερική ξέρετε τι γράφει πάνω στο δολλάριο; In God we Trust. Ο κόσμος εκεί πιστεύει, κρατάει την σημαία του, έχει τις Αρχές του
(Ακούγοντάς τον αναρωτιέμαι πώς αφήσαμε εμείς εδώ στην Ελλάδα, να καταντήσουν «ταμπού» κάποιες λέξεις, που εκφράζουν αξίες και ιδανικά και τίποτε άλλο. Ο Σταύρος Λάλας τις χρησιμοποιεί με τέτοια φυσικότητα, που αυτόματα τις απεκδύει από κάθε μικρονοϊκό φανατισμό).
• Υπάρχει επίσης στην Ελλάδα ένα ρεύμα που υποστηρίζει ότι πρέπει να καταργηθούν οι παρελάσεις, γιατί κάνουν κακό στα παιδιά και εξάπτουν τον φανατισμό τους.
Σ.Λ. Αυτοί που τα λένε αυτά δεν ξέρουν τι λένε! Αυτοί να παραδώσουν την υπηκοότητα την ελληνική και να σηκωθούν να φύγουν από το κράτος. Αυτοί οι ίδιοι που τα λένε, αυτοί είναι φανατικοί.
• Για την κατάργηση των συμβόλων, που επίσης υποστηρίζουν;
Σ.Λ. Μαρία, πήγαινε σε όλον τον κόσμο και βρες μου ένα κράτος όπου λένε τέτοια πράγματα. Σε κάθε εθνική εορτή τα κράτη βγάζουν έξω τον στρατό τους, τους μαθητές τους, είναι περήφανο. Εμείς ειδικά πρέπει να είμαστε πολύ περισσότερο περήφανοι.
Κοιτάει με το καθαρό, σταθερό βλέμμα του. Μιλάει με ευθύτητα και ειλικρίνεια. Δεν σου αφήνει περιθώρια για μικροψυχίες και ολοκληρωτισμούς, ταπεινά συναισθήματα. Όταν έχεις την τύχη να βρεθείς με τέτοιους ανθρώπους συνειδητοποιείς ότι το αληθινό μεγαλείο κερδίζεται μόνον μέσα από τον αληθινό πόνο
Τους ευχαρίστησα για τον χρόνο που μου διέθεσαν και έφυγα, κρατώντας την γεύση μιας δυσεύρετης αυθεντικότητας

Η συνέντευξη είχε δοθεί στο περιοδικό το "Τρίτο Μάτι", αναδημοσιεύθηκε στο YouTube από τον jimifazer και ακολούθως αναρτήθηκε από εμένα - όπως είχα υποχρέωση και τιμή.

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

ΤΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ ΠΟΥ ΘΑΥΜΑΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΚΙΔΗΣ ... Ο "ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ"!

Της Παναγιώτας Γιαννοπούλου*

Ήταν μια μέρα συνηθισμένη όπως οι περισσότερες. Μόλις είχα γυρίσει σπίτι και κάθισα στον υπολογιστή να διαβάσω τα e-mail μου. (ηλεκτρονική αλληλογραφία )

Φίλοι και γνωστοί έστειλαν τα νέα τους, ο καθένας με τον τρόπο του και από την χώρα του.

Καθημερινά πράγματα, προβληματάκια, φωτογραφίες, ανέκδοτα, όλα τα είχε ο ηλεκτρονικός μου μπαξές.

Ένα μήνυμα όμως ήταν διαφορετικό από τα άλλα.

Προερχόμενο από παιδική μου φίλη στην Γερμανία και φυσικά στα γερμανικά, εξέφραζε την εξής απορία:

"Was weisst du eigentlich ueber Konstantinos Koukidis?" «Τι γνωρίζεις αλήθεια για τον Κωνσταντίνο Κουκίδη;»

Ωχ λέω, ποιος είναι αυτός πάλι. Γνωρίζοντας την αδυναμία της φίλης μου για την Ελλάδα και τους Έλληνες τραγουδιστές τύπου Κόστα Κορδαλής, Ντέμις Ρούσσος κτλ. σκέφτηκα πως κάποιος νεαρός προερχόμενος από κάποιο τάλεντ σόου θα άρεσε στις κόρες της οι οποίες προφανώς κληρονόμησαν την αδυναμία της μαμάς.

Εντάξει λέω, θα κοιτάξω να δω ποιος είναι και θα της απαντήσω. Δεν είχα φυσικά ιδιαίτερη όρεξη να ψάχνω για έναν μάλλον κούκλο πρασινομάτη με ξεβαμμένο τζιν και σκισμένο μπλουζάκι, (για περισσότερο σασπένς,) αλλά δεν βαριέσαι.

Ο υπολογιστής στάθηκε αρκετά πρόθυμος να με βοηθήσει.

Το όνομά του το βρήκα πολύ εύκολα σε ελληνικές σελίδες.. και σε γερμανικές και σε αγγλικές, σε ολλανδικές, σε ισπανικές, σε ρουμανικές κτλ,κτλ.

Πάγωσα, ανατρίχιασα με αυτά που διάβασα, θύμωσα που δεν τα γνώριζα και ακόμη περισσότερο με αυτούς που δεν βοήθησαν να τα μάθω. Δεν το συνάντησα ποτέ σε κανένα ελληνικό βιβλίο της εποχής μου. Πιάνω όσες εγκυκλοπαίδειες έχω σπίτι. Τίποτα, πουθενά το όνομά του.

Λέω, μάλλον στο Γυμνάσιο θα το έμαθαν. Μιας και εγώ δεν είχα πάει Ελληνικό Γυμνάσιο, παίρνω τηλέφωνο φίλες που έχουν παιδιά του γυμνασίου, τα ρωτώ μα και αυτά κάπου για Χ -Factor πόνταραν.

Άστο, λέω, δεν υπάρχει περίπτωση να τον γνωρίζει το ευρύ κοινό.

Μα πως είναι δυνατόν, συλλογίζομαι.

Εδώ το γράφει καθαρά σε τόσες ξένες γλώσσες.

«Κωνσταντίνος Κουκίδης, ο ηρωικός Εύζωνας του Παρθενώνα».

Ο απόλυτος Έλληνας


Ήταν 08.45 το πρωί της 27.04.1941 όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Αθήνα. Απόσπασμα αυτών ανεβαίνει στην Ακρόπολη όπου ένα παλικάρι 21 ετών είναι ο ξάγρυπνος φρουρός του εθνικού μας συμβόλου.

Να κατεβάσει την σημαία, τον διατάζουν.

ΟΧΙ, τους απαντά.

Ακίνητος παραμένει στην θέση του και απλά παρατηρεί τον Γερμανό στρατιώτη που την κατεβάζει, την διπλώνει ευλαβικά, όπως απαιτεί το ναζιστικό πρωτόκολλο και την παραδίνει στα χέρια του Κωνσταντίνου Κουκίδη.

Για λίγα μόνο δευτερόλεπτα παρατηρεί την σημαία στα χέρια του. Χωρίς έκφραση στο πρόσωπό του, σιγά - σιγά την ξεδιπλώνει, καλύπτει με αυτήν το σώμα του και τρέχει προς τον γκρεμό.

Μπροστά στα ματιά δεκάδων Γερμανών ο νεαρός Εύζωνας τσακίζεται πάνω στα βράχια σε 60 μέτρα βάθος.

Όσοι έτρεξαν στην άκρη του γκρεμού αντίκρισαν το κορμί του καλυμμένο με αίμα και με το γαλανόλευκο σάβανο που είχε διαλέξει χωρίς δισταγμό.

Οι Γερμανοί προσπάθησαν να συγκαλύψουν το γεγονός, να αποδώσουν τον θάνατό του σε δήθεν έμφραγμα, αλλά οι ίδιοι οι παραβρισκόμενοι Γερμανοί φαντάροι και λοχαγοί δεν κατάφεραν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό.

Ήταν φανερό πως τέτοια θυσία άξιζε ακόμη και τον δικό τους σεβασμό.

Και όπως όλα δείχνουν ακόμη και σήμερα γίνεται λόγος στην Γερμανία για το παλικάρι αυτό. Εξ ου και η ερώτηση της φίλης μου.

Σήμερα, στους πρόποδες της Ακρόπολης υπάρχει ένα μνημείο που έχει στηθεί στην μνήμη αυτού του υπέροχου Έλληνα.

Κάθε χρόνο η Πανελλήνια Ένωση Ποντίων Αξιωματικών φροντίζει για το μνημόσυνό του, αλλά τίποτα άλλο δεν έχει γίνει από την Πολιτεία για να παραμείνει αιώνια η μνήμη αυτού του παλικαριού.

Μια θέση στα βιβλία ιστορίας ως ελάχιστος φόρος τιμής

Θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά για τους ξεχασμένους μας ήρωες.

Δεν ωφελεί όμως να τα γράψω εγώ.

Εμένα θα με διαβάσουν μερικά άτομα μέσα σε μια μέρα και μετά θα με ξεχάσουν και όλα όσα έγραψα.

Εδώ όμως πρέπει να καταγραφούν τα ονόματα των παιδιών αυτών στα ιστορικά βιβλία για να μην ξεχάσουμε ποτέ.

Το άλμα των γενναίων Σουλιωτισσών από τον Ζάλογγο έμεινε για πάντα στην ιστορία, όμως το μοιραίο βήμα του Κωνσταντίνου Κουκίδη προς τον θάνατο αγνοήθηκε για πάνω από 68 χρόνια.

Η Ακρόπολη αν μη τι άλλο αντιπροσωπεύει την Ελλάδα και θα περίμενε κανείς η θυσία του Κωνσταντίνου Κουκίδη να είναι σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές.

Αντί αυτού όμως, πέρασε απαρατήρητος ο θάνατος ενός παλικαριού με την γενναιότητα ενός Κολοκοτρώνη και την αποφασιστικότητα ενός Μεταξά.

Και όμως μέχρι προσφάτως, εκεί στα Αναφιώτικα, κάτω από την Ακρόπολη, ζούσαν μάρτυρες αυτής της απίστευτης ιστορίας.

Οι Έλληνες Ήρωες είναι φτιαγμένοι από μια άλλη πάστα.

Είναι αυτοί που ήρθαν στην ζωή ακριβώς για αυτό τον σκοπό.

Καμιά ζωή δεν είναι άσκοπη. Στο ντόμινο της ζωής ο καθένας έχει την θέση του. Οι επιρροές από τον έναν στον άλλο είναι φυσικό επακόλουθο ακόμη και με τους νόμους της φυσικής. Πόσο μάλλον με τους νόμους της ηθικής.

Η θυσία τους είναι η ζωή μας. Η ελευθερία μας, η καλοπέρασή μας.

Τα παλικάρια αυτά είναι η ίδια η Ελλάδα και ως εκ τούτου δεν πρέπει να τα απαρνηθούμε.

Πρέπει να ονομάσουμε δρόμους με τα ονόματά τους, να τιμήσουμε αίθουσες, ιδρύματα.

Όποιος πιστεύει πως μπορεί να κάνει ό,τι έκαναν αυτοί οι άνθρωποι, είναι πολύ γελασμένος.

Είμαστε τόσο πολύ κολλημένοι στην γλυκιά ζωή που ζούμε που δεν θα την θυσιάζαμε με τίποτα.

Ξεχνάμε όμως κάτι πολύ σημαντικό. Όλοι αυτοί, οι άγνωστοι ήρωες μας έβαλαν ένα- ένα τα λιθαράκια όπου εμείς σήμερα πατούμε επάνω και ονομάζουμε Ελλάδα.

Που μπορούμε να τα σπάμε στα μπουζούκια, να κάνουμε τις βόλτες μας με τα πολυτελή γιοτ και να αγοράζουμε στα καμάρια μας ό,τι ποθεί η καρδιά τους.

Λίγο μετράει φυσικά αν πολλά απ΄ αυτά τα παιδιά δεν ξέρουν τι γιορτάζουμε στις 28 του Οκτώβρη και τα μαργαριτάρια που πετούνε κάθε χρόνο δεν μας τιμάει σαν έθνος.

Αν δεν είχε η Ελλάδα τους ήρωές της, θα είχε πάψει προ αιώνες να υπάρχει.

Το ελάχιστο που έχουμε να κάνουμε είναι να μην τους ξεχάσουμε.

Και αυτό γίνεται μόνο μέσω των βιβλίων.

Ποτέ δεν είναι αργά να διορθωθεί μια τόσο σημαντική παράλειψη.

Απλά φοβάμαι μήπως κάποια μέρα πάρω e-mail από την Ουγκάντα η την Σρι Λάνκα και με ρωτούν για κάποιο εθνικό μας ήρωα που αυτοί γνωρίζουν και εμείς απλά αγνοούμε.

* Η Παναγιώτα Γιαννοπουλου είναι οδοντίατρος

p.gianopoulos@yahoo.gr



Εφημερίς Πατρίς 24.10.2009 http://www.patris.gr/articles/167511?PHPSESSID=uitdb7albh1o2n0guhsqie1jb5

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Γαλανόλευκες σημαίες στα γήπεδα της Κύπρου

"ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ" ΤΗΣ U.E.F.A.
Μπορεί ο ΑΠΟΕΛ, πρωταθλητής Κύπρου στο ποδόσφαιρο, να μην έχει σημειώσει ακόμη νίκη στο Τσάμπιονς Λιγκ, όμως χθες πέτυχε μια ουσιαστική νίκη σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η διοργανώτρια του θεσμού, ΟΥΕΦΑ, αναγκάστηκε σε άτακτη υποχώρηση, αποσύροντας την καταγγελία που αρχικά είχε απευθύνει τη Δευτέρα κατά του ΑΠΟΕΛ για την εμφάνιση εκατοντάδων ελληνικών σημαιών στην εξέδρα του γηπέδου ΓΣΠ της Λευκωσίας την περασμένη εβδομάδα στον αγώνα με την Πόρτο.

Κατόπιν πιέσεων του Κύπριου αντιπροέδρου της ΟΥΕΦΑ, Μάριου Λευκαρίτη και του προέδρου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, Κωστάκη Κουτσοκούμνη, η ΟΥΕΦΑ δέχθηκε ότι η σημαία αποτελεί εθνικό και όχι πολιτικό σύμβολο (που απαγορεύεται), σε αντίθεση με την καταγγελία του παρατηρητή του αγώνα.

O σύνδεσμος φίλων του ΑΠΟΕΛ ετοίμαζε μια ακόμη πιο έντονη εικόνα για το παιχνίδι αυτό, προτιμώντας αρχικά ελληνικές σημαίες που θα είχαν στο κέντρο τους την Κύπρο. Τελικά κατόπιν πιέσεων της διοίκησης του συλλόγου το σχέδιο αυτό εγκαταλείφθηκε.

Δεν έχει προηγούμενο

Aλλωστε στον πρώτο αγώνα του ΑΠΟΕΛ στην έδρα του για το Τσάμπιονς Λιγκ με την Τσέλσι υπήρχε γραμμένο γύρω από τον αγωνιστικό χώρο σε διάφορες γλώσσες το μήνυμα «Η Κύπρος είναι Ελληνική». Κανείς ωστόσο από την ΟΥΕΦΑ δεν έσπευσε να κατηγορήσει την κυπριακή ομάδα γι’ αυτό. Αντίθετα ο ΑΠΟΕΛ βρέθηκε, και σωστά, υπόλογος για ρατσιστική επίθεση οπαδών του σε υπάλληλο της ΟΥΕΦΑ, ενώ σήμερα πρόκειται να απολογηθεί και για τη ρίψη μπουκαλιών στον αγώνα με την Πόρτο.

Μια ξένη σημαία όμως δεν έχει προηγούμενο να προκαλεί καταγγελία και τιμωρία, αν και στην Κύπρο τα πράγματα είναι λιγάκι διαφορετικά. Η ελληνική σημαία αποτελεί το σύμβολο των περισσότερων «δεξιών» ομάδων του νησιού, όπως ο ΑΠΟΕΛ, η Ανόρθωση και ο Απόλλων Λεμεσού, ενώ οι «αριστερές» ομάδες, που προέκυψαν από τον καιρό του ελληνικού εμφυλίου το 1948, όπως η Ομόνοια κι η Νέα Σαλαμίνα έχουν μόνο κυπριακά και αριστερά σύμβολα.

Στις κυπριακές εξέδρες πλέον η διαμάχη των ομάδων έχει εξελιχθεί σε μια αντιπαράθεση κυπροκεντρισμού και ελληνοκεντρισμού. Ακραίες μορφές έκφρασης περιλαμβάνουν συνθήματα πολιτικών νεολαιών αλλά και την εμφάνιση για παράδειγμα στις εξέδρες του ΑΠΟΕΛ εμβλημάτων όπως η σβάστικα και σε αυτές της Ομόνοιας κομμουνιστικών συμβόλων αλλά και της γαλανόλευκης που στη θέση του σταυρού έχει το σφυροδρέπανο. Μέχρι και τουρκοκυπριακή σημαία έχει εμφανιστεί στην κερκίδα της Ομόνοιας.

Kρασιά και μπίρες

Κάποτε γινόταν λόγος την Ελλάδα για πράσινα και γαλάζια καφενεία - στην Κύπρο το πρόβλημα ήταν και παραμένει πολύ μεγαλύτερο, με σαφή διαχωρισμό σε αριστερά και δεξιά κρασιά (!), αφού οι αριστεροί πίνουν οίνους της ΛΟΕΛ και οι δεξιοί της ΕΤΚΟ ή της ΣΟΔΑΠ, σε αριστερές και δεξιές μπίρες (ΚΕΟ από τη μία, Κάιζερ ή Κάρλσμπεργκ από την άλλη, αν και πρόσφατα μπερδεύτηκαν λίγο τα πράγματα), σε τσιγάρα, κονιάκ και ούτω καθεξής.

Το ζήτημα όμως της σημαίας αποτελεί ανοιχτή πληγή για τους Κυπρίους. Ο ιστορικός διχασμός Μακαριακών και Γριβικών στις δεκαετίες του ’50, ’60, και ’70, ή μετριοπαθών και εθνικιστών που εξελίχθηκε σε πόλωση αριστερών και δεξιών έχει αποτυπωθεί στις σημαίες που χρησιμοποιεί ο καθένας στις ελεύθερες περιοχές του νησιού. Για τους δεξιούς η πραγματική σημαία είναι η γαλανόλευκη, της μητέρας-πατρίδας, ενώ για τους αριστερούς δεν νοείται άλλη σημαία από την κυπριακή, του ανεξάρτητου κράτους.

Ετσι σιγά σιγά ο σημαιοστολισμός έχει γίνει αντικείμενο κομματικής και ιδεολογικής αντιπαράθεσης, με τη γαλανόλευκη να θεωρείται κομματικό χαρακτηριστικό της δεξιάς αντί για εθνικό σύμβολο σύμφωνα με... όσους προτιμούν τον καφέ του Λαϊκού Καφεκοπτείου. Δεν μπορεί να αποκλειστεί το ότι της σκέψης αυτής κοινωνός έγινε και ο παρατηρητής του αγώνα ΑΠΟΕΛ-Πόρτο. Αυτό άλλωστε υπονόησαν και οι επιτελείς του ΑΠΟΕΛ προχθές.

Η αντιπαράθεση για τη σημαία φτάνει συχνά στη φαιδρότητα. Σε τοίχο κεντρικού δρόμου της Λεμεσού προ πενταετίας εμφανίστηκε το σύνθημα «φαντάζει ωραία καμένη η σημαία», αλλά την επομένη κάποιοι άλλοι είχαν βάψει μια ελληνική σημαία πάνω από τις λέξεις «φαντάζει» και «καμένη», με τρόπο ώστε να φαίνονται μόνο οι λέξεις «ωραία σημαία» στο πλά
Του Γιωργου Γεωργακοπουλου
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ INFOGNOMONPOLITICS

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2009

Τότε που οι Έλληνες είχαν αρχ....!

ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΡΧ....!!!!


28η Οκτωβρίου σήμερα!
Γιά κάποιους δεν σημαίνει τίποτα, απλά μιά μέρα αργίας που δίνει την δυνατότητα γιά μιά βόλτα στο Ζάππειο, γιά ένα καφέ στην Αίγλη και το μεσημέρι γιά ένα κοψίδι στα Βλάχικα στην Βάρη!
Γιά κάποιους άλλους άλλους - ανάμεσα σε αυτούς και στον 46χρονο γράφοντα - είναι μιά μέρα συγκίνησης και προβληματισμού, μιά μέρα περηφάνειας, αλλά και μιά μέρα πίκρας!
Κάποιος θα μπορούσε να πει "Καλά βρε αδελφέ, καταλαβαίνω το μέρα περηφάνειας, αλλά το μέρα πίκρας γιατί;"
Αυτό θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω στις παρακάτω γραμμές του κειμένου μου, και ελπίζω να τις καταλάβετε (και εν τοιαύτη περιπτώσει, όποιος κατάλαβε, κατάλαβε!)
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Τι γιορτάζουμε σήμερα;
Σημερα γιορτάζουμε την επέτειο του Ηρωικού "ΟΧΙ"

Ενός ΟΧΙ που είπε ένας δικτάκτορας σε μιά Υπερδύναμη εκείνης της εποχής, όταν αυτή ζήτησε την ταπείνωση της Ελλάδας και την μετατροπή των Ελλήνων από Ελεύθερους Ανθρώπους σε Σκλάβους!
"Το ΟΧΙ το είπε ο Λαός!" θα μου αντιτείνει ο σύγχρονος μηδενιστής Αριστερός, ψευτοπροοδευτικός κουλτουριάρης, διαβάζοντας την Αυγή σε ένα "in" Cafe' του Κολωνακίου!
Εδώ το θέμα παίρνει πολύ συζήτηση και βέβαια γιά να είμαι πιό περιεκτικός και σύντομος σε αυτά που λέω, θα δώσω την δική μου άποψη σε αυτήν την ευκόλως και ελαφρά τη καρδία εκφραζόμενη πεποίθηση της Νεοταξικής Ελληνικής Αριστεράς!

Είτε το θέλουν κάποιοι λοιπόν είτε όχι, το "ΟΧΙ" το είπε όχι ο Λαός εκείνο το βράδυ της 27ης προς 28η Οκτωβρίου 1940, αλλά ένας δικτάτορας: ο Ιωάννης Μεταξάς!

Ο Ελληνικός Λαός το στήριξε, το μετουσίωσε σε πολεμική πράξη, το πήρε και το έκανε σημαία του και το μεταμόρφωσε σε μιά ηρωική πραγματικότητα στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας... Αλλά το "ΟΧΙ" το είπε ο Ι.Μεταξάς!
Αυτή είναι η αλήθεια κύριοι!
Διότι αναλογισθείτε τι θα γινόταν αν εκείνο το βράδυ που τον επισκέφθηκε εκτάκτως και επειγόντως ο Ιταλός πρέσβης στην οικία του, γιά να του επιδώσει το ιταμό Τελεσίγραφο του Μουσολίνι, εκείνος δεν έκανε την υπέρβαση του να ξεπεράσει τις ιδεολογικές συγγένειες από την Ιταλία και το καθεστώς της, και δεν συναισθανόταν την Ιστορική Ευθύνη που έφερε στους γέρικους ώμους του εκείνη την στιγμή σαν γνήσιος Έλληνας και απαντούσε "ΝΑΙ" τι θα γινόταν;
Το πρωί ο Ελληνικός Λαός θα ξυπνούσε υπό Ιταλική Κατοχή, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο κομμάτι του Εθνικού γεωγραφικού κορμού!
Κάποιος θα μου απαντήσει "αν συνέβαινε αυτό, ο λαός θα αντιδρούσε, θα έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του κλπ κλπ κλπ"
Τίποτα από όλα αυτά δεν γινόταν τουλάχιστον τον πρώτο καιρό! Ο λαός, θα ένιωθε προδομένος, ναι πικραμένος ναι, ταπεινωμένος σίγουρα, αλλά θα έκανε πολύ καιρό να συνέλθει...
Όπως έκανε πολύ καιρό να συνέλθει όταν η Ελλάδα καταλήφθηκε από τους Γερμανούς το 1941, μέχρι την στιγμή που τα πρώτα τμήματα Ανταρτών εμφανίσθηκαν στα Ελληνικά βουνά, ξεκινώντας το Έπος της Εθνικής Αντίστασης!
Ακόμα και επιφανείς Αριστεροί της εποχής παραδέχθηκαν τότε ότι ο Ιωάννης Μεταξάς λειτούργησε τότε ως Εθνικός Κυβερνήτης, υπακούωντας στο Ελληνικό DNA και στο αρχαίο αίμα των Ελλήνων που έτρεχε στις φλέβες του!
Εκείνη την μέρα έπαψε να είναι ο "μισητός" (κατά πολλούς - δίκαια ή άδικα) δικτάτορας, που ιδεολογικά ήταν προσκείμενος στις αρχές του Εθνικο-Σοσιαλισμού, που είχε καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα και έγινε ο "μπροστάρης" και εμπνευστής του Εθνικού Αγώνα κατά των ιταμών Εισβολέων!
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΥΡΙΟΙ...
Και με τα "Το ΟΧΙ το είπε ο Λαός" που έτσι άκριτα, με καθαρά ιδεολογικά - αλλά μη ιστορικά τεκμηριωμένα - ελατήρια αναφωνείτε δεν αλοιώνετε την Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία και την προσφορά του καθενός!

Ομως όπως είπα στην αρχή του άρθρου μου, αυτήν την μέρα νιώθω πίκρα...
Πίκρα γιατί προσγειώνομαι στην σύγχρονη τραγική πραγματικότητα...
Την πραγματικότητα της Κύπρου, των Ιμίων, των Γκρίζων Ζωνών, της Συμφωνίας της Μαδρίτης!
Την πραγματικότητα του Πάγκαλου, του Σημίτη, του Γιωργάκη με τα ζειμπέκικα του, της Ντόρας και του Τσίπρα!

'Ε τι θέλατε να κάνουμε πόλεμο γιά μιά σημαία και δέκα κατσίκιες" είχε πει ο Πάγκαλος την επομένη των Ιμίων χωρίς να ντρέπεται και χωρίς να συναισθάνεται το βάρος του ηρωικού ονόματος του παππού του που έφερε στους ώμους του!
"Ευχαριστούμε την Κυβέρνηση των ΗΠΑ" είπε ο προοδευτικός σοσιαλιστής κ.Σημίτης όταν ακόμα ήταν νωπό το αίμα των τριών παλληκαριών που έπεσαν από τα τουρκικά πυρά, με το ελικόπτερο του "Ναυαρίνο"!
"Πιστεύω ότι ο Κυπριακός Λαός θα σκεφθεί ώριμα το συμφέρον του με βάση τα σημερινά τετελεσμένα που κυριαρχούν πλέον στην μεγαλόνησο και θα υπερψηφίσει το Σχέδιο του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε. κ.Κόφι Ανάν" είπαν και ο Γιωργάκης αλλά και η Ντόρα σε άλλη μιά νέα πρόκληση της Νέας (πλέον) Παγκόσμιας Τάξης πραγμάτων....

Μα τι καταντήσαμε πιά;
Ασπόνδυλα ανθρωπάκια με μόνη προσδοκία τα ψίχουλα αυξήσεων της κάθε Κυβέρνησης, ενός καλού καφέ στους πεζόδρομους των Εξαρχείων ή σε κάποιο cafe στο Κολωνάκι, μιάς καλοψημένης μερίδας παϊδάκια στα Βλάχικα και ενός ξενέρωτου φιλμ στο DVD το βράδυ πριν κοιμηθούμε αποκαμωμένοι από την κούραση της άδειας ζωής μας στον καναπέ του διαμερίσματός μας που ακόμα χρωστάμε στην Τράπεζα;

Που πήγε αυτό το "Πνεύμα του Μετώπου" τότε που ΟΛΟΙ οι Έλληνες, άφησαν γυναίκα, μάνα, παιδιά, οικογένεια, περιουσία (ελάχιστη ή μεγάλη) και "με το χαμόγελο στα χείλη" απέδειξαν ότι "οι Ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες";

Που πήγε αυτός "εθνικός μας τσαμπουκάς" που δεν σηκώναμε "μίγα στο σπαθί μας" όταν κάποιος μας έθιγε τα "όσια και τα ιερά" μας;
Αναλώνεται καθημερινά στις πολιτικές συζητήσεις, στις θρασύδειλες επιθέσεις των ψευτο-επαναστατών κατά των πληρωμένων με 700 Ευρώ μηνιαίως αστυνομικών, στις μπουνιές κάθε Κυριακή στα γήπεδα ποδοσφαίρου, μπάσκετ και βόλεϋ....

Και Εθνικά πλέον ευνουχισμένοι αναμένουμε βοήθεια από την "Εσπερία" στα δίκαια μας απέναντι στους γυφτο-Σκοπιανούς, στους αδηφάγους Τούρκους, όπως αλίμονο κάποτε περίμενε και ο τελευταίος Έλληνας Αυτοκράτορας εκείνες τις τραγικές μέρες του Μαίου του 1453... Και όλοι ξέρουμε την κατάληξη!

Για αυτό πικραίνομαι... Γιατί ενώ έζησα ως έφεδρος δύο περιόδους παρολίγο πολεμικής σύγκρουσης (μία τον Νοέμβριο του 1983 με την ανακήρυξη του ψευδοκράτους του Ντεκτάς στην κατεχόμεη Κύπρο υπηρετώντας στο Πύθειο Έβρου και μία ως επιστρατευμένος στην κρίση του Σισμίκ, γνωστή ως κρίση του Μάρτη), είδα ότι οι πολιτικοί ταγοί μας από τα τέλη της προηγούμενης χιλιετίας, δεν είναι πιά εθνικά-Έλληνες αλλά Ελληνο-Ευρωπαίοι, με ότι πιό αρνητικό έχει αυτή η ιδιότητα γιά τον σύγχρονο Έλληνα!

Πως θα αντιδρούσε ο Μεταξάς, ο Δαβάκης, ο Κατσιμήτρος, ο Ιατρίδης του "Παπανικολή" αν ζούσαν την νύχτα με την κρίση στα Ίμια;
Πως θα αντιδρούσε ο "Ανώνυμος Έλληνας Πολεμιστής" της Αλβανίας, του Ρούπελ και της Κρήτης, όταν καταλάβαινε ότι οι Τούρκοι κατέλαβαν Ελληνική Γη έστω γιά λίγη ώρα έστω σε χώρο έκτασης μιάς βραχονησίδας;

Αλλά τι ρωτάω....;

ΤΟΤΕ ΤΟ 194Ο, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΡΧ...!!!

Αυτό τα λέει όλα... Τίποτα άλλο... Χρόνια Πολλά Συνέλληνες!


Ο Συνταγματάρχης Δαβάκης, Διοικητής του Αποσπάσματος Πίνδου





Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Ο Ηρωικός Πολυβολητής του 211 Τ.Π. Πανίκος Αθανασίου

ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ ΗΡΩΙΚΟΥ ΠΟΛΥΒΟΛΗΤΗ ΠΑΝ.ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Η μάνα γη της ηρωοτόκου Γαλάτας δέχεται αύριο στους κόρφους της τα οστά του ηρωικού τέκνου της Πανίκου Αθανασίου. Του γενναίου μαχητή του 1ου Λόχου του 211 Τάγματος Πεζικού, που έπεσε πολεμώντας το βάρβαρο Αττίλα, πιστός στον ιερό όρκο του να υπερασπιστεί την πατρίδα και να χύσει μέχρι τελευταίας ρανίδας το νεανικό αίμα του.

Ο ήρωας Πανίκος Αθανασίου ήταν ένα λεβεντόπαιδο. Γέννημα και θρέμμα της Γαλάτας, γαλουχημένος με τα ιερά νάματα της θρησκείας και της πατρίδας. Σεμνός και μειλίχιος, και ταπεινός. Όταν ήρθε η ώρα να υπηρετήσει την πατρίδα, κατατάχθηκε στο αιματοβαμμένο Πεζικό και τοποθετήθηκε πολυβολητής του 1ου Λόχου του 211 Τάγματος Πεζικού, που είχε αποστολή την ανάσχεση και καταδίωξη του εχθρού που θα επιχειρούσε να προελάσει από την καρδιά της Λευκωσίας μέχρι τα βόρεια προάστια.

Τη μαύρη μέρα του Ιούλη 1974, όταν ο τουρκικός Αττίλας άρχισε να πλήττει απρόκλητα και αναίτια την Κύπρο μας, το 211 Τ.Π., όπου υπηρετούσε ο ήρωας, είχε φράξει το δρόμο στον εχθρό και δεν του επέτρεψε να προελάσει. Κατά το δεύτερο γύρο της εισβολής, ο Λόχος του Πανίκου μετακινήθηκε στην περιοχή μεταξύ Ιπποδρόμου και στρατοπέδου της ΤΟΥΡΔΥΚ, όπου ο εχθρός με υπεράριθμες δυνάμεις πίεζε τις ολιγάριθμες δικές μας δυνάμεις, που υπερασπίζονταν την περιοχή, μ' επικεφαλής τον ταγματάρχη Δημήτρη Αλευρομάγειρο, απόστρατο σήμερα στρατηγό. Η περιοχή αυτή ήταν υψίστης στρατηγικής σημασίας. Κατάληψή της από τον εχθρό σήμαινε κύκλωση και κατάληψη της Λευκωσίας, με παράλληλη προέλαση του εχθρού προς τα νότια.

Όλοι στις θέσεις τους
Η Κυβέρνηση, τότε, είχε εγκαταλείψει τη Λευκωσία, διότι θεωρούσε την κατάληψή της ως δεδομένη από τον εχθρό. Είχε δώσει, μάλιστα, εντολές μέσω του τότε διευθυντή των Κεντρικών Φυλακών Ονησίφορου Αντωνίου, να εγκαταλείψουν και οι στρατιώτες μας τις θέσεις τους, διότι θα δέχονταν την επόμενη μέρα σφοδρή επίθεση από μια τεθωρακισμένη τουρκική μεραρχία, ενισχυμένη από πυροβολικό και αεροπορία και θα ήταν μάταιη αιματοχυσία κάθε αντίσταση.

Την εντολή της Κυβέρνησης Κληρίδη μετέδωσε ο αείμνηστος Αντωνίου στον ταγματάρχη Αλευρομάγειρο, ο οποίος του απάντησε: «Κύριε Αντωνίου, εγώ είμαι αξιωματικός του τιμημένου Ελληνικού Στρατού, ανεψιός του ηρωικού συνταγματάρχη Βουδικλάρη και θεωρώ ατιμωτική ενέργεια την εγκατάλειψη εδαφών μας στον εχθρό. Θα μεταφέρω τις οδηγίες της Κυβέρνησης στους αξιωματικούς και άνδρες μου και θα τους εξηγήσω και τη δική μου απόφαση να παραμείνω εδώ, έστω και μόνος, για να φυλάξω εθνικές Θερμοπύλες».
Πράγματι, ο Αλευρομάγειρος ενημέρωσε τους αξιωματικούς και άνδρες του, οι οποίοι, προς τιμήν τους, απάντησαν ότι είναι όλοι αποφασισμένοι να παραμείνουν στις θέσεις τους και να φράξουν το δρόμο στον εχθρό, υπερασπιζόμενοι την Λευκωσία και τα "Φυλακισμένα Μνήματα" όπου βρίσκονταν οι τάφοι των Ηρώων της Ε.Ο.Κ.Α.

Οι μάχες, στις 15 και 16 Αυγούστου 1974 στην περιοχή του Αγίου Παύλου, ήταν σκληρές. Ο υπεράριθμος και πάνοπλος Αττίλας, με την ενίσχυση πυροβολικού και αεροπορίας, σφυροκοπούσε τις θέσεις της Εθνικής Φρουράς. Κατά κύματα οι εισβολείς επιχειρούσαν επιθέσεις εναντίον των αμυνομένων ολιγάριθμων εθνοφρουρών μας. Στις 16 Αυγούστου, επιθέσεις και αντεπιθέσεις διαδέχονταν η μια την άλλη. Οι γενναίοι μας δεν λύγισαν. Έμειναν ολόρθοι στις επάλξεις του εθνικού χρέους.

«Φύγετε και σας καλύπτω»
Ο ήρωας Πανίκος Αθανασίου, κατά τη διάρκεια των σκληρών εκείνων μαχών, ήταν πολυβολητής στο ιστορικό φυλάκιο «Παλλούκια», μεταξύ Ιπποδρόμου και στρατοπέδου ΤΟΥΡΔΥΚ. Οι άνδρες του φυλακίου αυτού έκαναν να ξαναζήσουν στην εποχή μας οι Θερμοπύλες. Μπροστά στον υπεράριθμο, πάνοπλο εχθρό έμειναν αμετακίνητοι στις θέσεις τους. Έπεφταν ο ένας μετά τον άλλο στο πεδίο της τιμής.
Ο Πανίκος θέριζε με το πολυβόλο του τους εχθρούς που επιχειρούσαν να το καταλάβουν και κάλεσε τους εναπομείναντες συντρόφους του να υποχωρήσουν για να σωθούν: «Φύγετε και θα μείνω εγώ στο πολυβόλο για να σας καλύψω».


Μετά την εκεχειρία, ο Πανίκος δεν έδωσε σημεία ζωής. Οι δικοί του και οι συστρατιώτες του, που τους είχε σώσει τη ζωή, τον αναζήτησαν παντού. Μάταια όμως. Πρόσφατα, 35 χρόνια μετά τον ηρωικό του θάνατο, ταυτοποιήθηκαν τα οστά του. Και αύριο, ο ήρωας Πανίκος Αθανασίου κηδεύεται με τις προσήκουσες τιμές από την οικογένεια, τους συγγενείς, τους συστρατιώτες και τους φίλους του. Η θυσία του ας αποτελέσει παράδειγμα για όλους μας και ας καθοδηγεί τα βήματά μας στο δρόμο του χρέους προς την αγωνιζόμενη για ελευθερία ιδιαίτερη πατρίδα μας. Και η μνήμη του ας παραμείνει αιώνια.

ΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

αναρτήθηκε στο blog INFOGNOMONPOLITICS

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

ΤΙΜΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΑΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ (ΠΑΡΟΤΙ ΗΞΕΡΑΝ ΟΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΜΗΔΟΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ)


Όλων όσοι «από το χρέος μη κινούντες», δεν λιποτάκτησαν. Δεν φυγοστράτησαν. Στάθηκαν, ηρωικώς μαχόμενοι. Άχρι τέλους.

Τ Ο Υ ΕΙΠΑΝ: «Όλα είναι προδομένα. Παραίτα τα. Μην πας. Μείνε στην οικογένειά σου. Έχεις γυναίκα και τρία μωρά». Ήταν Τρίτη, 13 Αυγούστου 1974. Κι ο πάνοπλος Αττίλας είχε ήδη περάσει σιδηρόφρακτος τις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες της Κερύνειας, του Καραβά, της Λαπήθου.

Είχε ήδη διαβεί ο τουρκικός Αττίλας τις καταραμένες Κερκόπορτες, που του άνοιξαν διάπλατα οι εθνοπροδότες της ανθελληνικής χούντας. Το αρχηγείο του Μπονανο-προδότη από την Αθήνα. Και το υπαρχηγείο του Γεωργιστο-προδότη, των πραξικοπηματιών στην Κύπρο. Ήταν 13.8.74 κι ο 28χρονος έφεδρος Νικόλας Αγαπίου, από τον Λυθροδόντα, νυμφευμένος κι εγκατεστημένος στο Τραχώνι της Κυθρέας, έπρεπε να επιστρέψει από άδεια στη μονάδα του, στους συμπολεμιστές του, στο 398 Τάγμα Πεζικού.

Το ήξερε ότι «όλα είναι προδομένα».
Φίλησε την 24χρονη γυναίκα του τη Γιωργούλα, τον Σάββα τον πρωτότοκό τους 3 χρονών, την Ντίνα τους 2χρ. και το βρεφούδι τους τον Κούλλη 12 μηνών μονάχα.
Ήξερε. Έβλεπε. Έκρινε. Κι αποφάσισε.
Μ’ εκείνο το αυτοθέλητο κι αυτεξούσιο πανάρχαιο ελληνικότατο «εγώ», που σπεύδει να συγκροτεί το «εμείς» του Μακρυγιάννη.
Το «πάντες αυτοπροαιρέτως» του Παλαιολόγου.
Το «εύψυχον για το ελεύθερον» του Θουκυδίδη.
Το «περί αρετής» του Κυριάκου Μάτση.


Κ Α Ι ΕΙΠΕ: «Ο ένας δεν πάει να πολεμήσει, ο άλλος δεν πάει… ποιος θα πάει τελικά να εμποδίσει την προέλαση των Τούρκων;»
Ήταν η απάντηση του ταπεινού, ανδρειωμένου τυφεκιοφόρου σύμπαντος του απ’ αιώνων Ελληνισμού, του Νικόλα Αγαπίου. Του καθενός ξεχωριστά και όλων μαζί των συμπολεμιστών του. Όλων όσοι «από το χρέος μη κινούντες», δεν λιποτάκτησαν. Δεν φυγοστράτησαν. Στάθηκαν, ηρωικώς μαχόμενοι. Άχρι τέλους.
Εκείνη την κορυφαία στιγμή που ήξερε, έβλεπε, έκρινε κι αποφάσισε, ο ταπεινός τυφεκιοφόρος Νικόλας Αγαπίου του 398Τ.Π. ήταν από μόνος του η ενσάρκωση ολόκληρης της πατρίδας. Ήταν αυθεντική η απόφαση και η συγκλονιστική κραυγή της προδομένης, της καθημαγμένης πατρίδας: «Ποιος θα πάει τελικά;»


Και η καθάρια απάντηση - ενσάρκωση της πατρίδας, η αδούλωτη συνείδηση της πατρίδας: Ο Νικόλας Αγαπίου 28χρ. από τον Λυθροδόντα, μαζί κι ο Γιώργος Παπαγεωργίου 31χρ. από τη Βώνη, ο Ανδρέας Αποστόλου Χριστοφόρου 30χρ. από τα Λειβάδια, ο Ανδρέας Θεοχάρη Σταυράκη 26χρ. από τη Βώνη, ο Θεοφύλακτος Κυριακίδης 20χρ. από τα Λατσιά, ο Πολύκαρπος Πρατσής 19χρ. από τη Μόρφου και πλήθος άλλοι του κάθε «εγώ» αυτοπροαιρέτως στο «εμείς».

Μ Ε Τ Α από 35 χρόνια Αγνοούμενοι, χθες και προχθές, κηδεύτηκαν στις αγιασμένες από τα μαρτυρικά οστά τους λειψανοθήκες οι πέντε. Στον μορφίτικο της προσφυγιάς ανδριάντα του ο έκτος. Μεταλαμπαδεύουν τα λαμπρότερα γονίδια ελληνικής λεβεντιάς: Έπραξαν στο ακέραιο το καθήκον προς τη συνείδησή τους. Προς το αέναο αυτεξούσιο «εγώ» μέσα στο υπερεξούσιο «εμείς» της πατρίδας. Της πατρίδας των προγόνων, των νυν και αεί και στο διηνεκές απογόνων. Χρεωμένων το «έργω δηλούσθαι και τα τιμάς»: «Απάντηση θα πάρουν / ενότητα κι αγώνα / για να 'βρουν ανάπαυση / οι πρώτοι Νεκροί» του Αλέκου Παναγούλη.

Λ.ΜΑΥΡΟΣ
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ INFOGNOMONPOLITICS.

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΟΥ Στρ.ΔΗΜ.ΑΛΕΥΡΟΜΑΓΕΙΡΟΥ

Στην επιτροπή που συνέταξε το σχέδιο Ανάν ο νέος αναπληρωτής (κατ ουσίαν υπουργός) υπουργός εξωτερικών Δημήτριος Δρούτσας της κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ.
Καταγγελία για την κατάργηση του υπουργείου Μακεδονίας Θράκης και Αιγαίου, καθώς και του χαρακτηρισμού «Εθνικής» από το υπουργείο παιδείας και καταγγελία για νόθευση του εκλογικού αποτελέσματος δια απάτης!

Η επιστολή του Στρατηγού έχει ως εξής:
Από Δημήτρη Αλευρομάγειρο
ΕΠΕΙΓΟΝ

Προς τον Αξιότιμον Κύριον Πρωθυπουργόν,

Κοινοποίηση:

-Αρχηγούς των εν τη Βουλή Κομμάτων,

-Άρτι νεοεκλεγέντες βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου,[δυο εκ των οποίων έχω και σταυροδοτήσει]

-Πρόεδρον της Κυπριακής Δημοκρατίας,

-Αρχηγούς των Κυπριακών Κομμάτων,

-ΜΜΕ και Εφημερίδες Ελλάδας- Κύπρου,

Αθήνα 7η Οκτωβρίου 2009,

Αξιότιμε Κύριε Πρωθυπουργέ,

Κυρίες και Κύριοι,

1. Παρακαλώ δεχθείτε τα θερμά μου συγχαρητήρια για την πανηγυρική σας εκλογή, με ποσοστό 43,92% των εγκύρων ψηφοδελτίων [ή 3.012.373 ψηφοφόρων]

2. Μετά την βαθύτατη αντίθεση μου και καθολική πικρία και αγανάκτηση για την κατάργηση των Υπουργείων Μακεδονίας -Θράκης και Αιγαίου καθώς και την κατάργηση του όρου Εθνικής από το [νυν] Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, δύνασθε να μας εξηγείσετε ποιος ο Λόγος της επιλογής του Κυρίου Δημήτρη Δρούτσα ως Αναπληρωτού Υπουργού Εξωτερικών;

3. Γνωρίζετε οτι ο (πανελληνίως άγνωστος μέχρι σήμερα),κύριος Δρούτσας μετείχε στην υπό τον Κύριο Χάνευ συντακτικής επιτροπή κατάρτισης του πανάθλιου σχεδίου Ανάν το οποίο απέρριψε με 76% ο περήφανος Κυπριακός Λαός (και εν πάσει περιπτώσει, όπως γράφει και η σημερινή Καθημερινή είναι και φανατικός υποστηρικτής αυτού του πανάθλιου Σχεδίου;;; )

4. Τα 3.012.373 ψηφοφόροι που σας έφεραν αυτήν την εκπληκτικήν νίκη γνωρίζανε εκ των προτέρων αυτές σας τις προθέσεις; Γιατί δεν ενημερώσατε προεκλογικώς τον Ελληνικόν Λαόν; Αυτό συνάδει με τις δημοκρατικές ευαισθησίες σας, όπως επαίρεσθε;

Αν όχι, με όλον το Σεβασμόν προς το ύψιστον τιμητικόν σας Λειτούργημα στο οποίον σας ετοποθέτησε ο Ελληνικός Λαός, θα μου επιτρέψτε να το ονομάσω [λίαν επιεικώς] ως υφαρπαγή ψήφων .

Με εκτίμηση προς το ύψιστον λειτούργημά σας,

Δημήτρης Αλευρομάγειρος,

Αντιστράτηγος ε.α,

Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού [επιλεγείς εις τον βαθμόν του Αντιστρατήγου από το ΚΥΣΕΑ ,την 23ην Δεκεμβρίου 1993, Προεδρεύοντος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και Υπουργεύοντος στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας κ. Γερασίμου Αρσένη]»

Σημείωση ΚΩΣΤΑ "ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗ" : Ναι πρόκειται γιά τον "ΗΡΩΑ-ΣΤΡΑΤΗΓΟ" της Κύπρου το 1974, Ταγματάρχη (τότε) Δημήτριο Αλευρομάγειρο που κράτησε την Λευκωσία σχεδόν ανέπαφη, από τις επιθέσεις των Τούρκων.

αναρτήθηκε στο Youtube από τον "SpartanSenator2"

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

ΚΑΛΗ ΨΗΦΟ ΕΛΛΗΝΑ ΣΤΙΣ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ!

ΚΑΛΗ ΨΗΦΟ, ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ
του Σάββα Καλεντερίδη

Δεν θα κάνουμε ανάλυση της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, αφού έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί πολλά κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου που διανύουμε. Απλά, θα κάνουμε μια προσέγγιση στο ζητούμενο των επικείμενων εκλογών, με κέντρο βάρους τα εθνικά μας θέματα και τα θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής. Όσον αφορά τη στάση που τήρησε το ιστολόγιο κατά την προεκλογική περίοδο, εμείς, από την πλευρά μας, προσπαθήσαμε όλες αυτές τις ημέρες, να αναδείξουμε τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και να τα διασυνδέσουμε-συσχετίσουμε με την προεκλογική περίοδο, χωρίς να παίξουμε κομματικά παιχνίδια.
Άς πάμε όμως στο θέμα μας.
Η Ελλάδα, που έχει ισχυροποιήσει τη θέση της με την είσοδό της στην Ε.Ο.Κ. το 1981, σωτήρια επιλογή που πολεμήθηκε με λύσσα από κόμματα και πολιτικούς που υιοθέτησαν αφρόνως το σύνθημα "ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο", μετρά μια σειρά από αρνητικές εξελίξεις στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής τα τελευταία χρόνια, αρχής γενομένης από τη μη επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., το Φθινόπωρο του 1994 (τότε τέθηκε σε ισχύ η σύμβαση για το διεθνές δίκαιο της θάλασσας), επιλογή που θεωρήθηκε από την τουρκική πλευρά ως αποτέλεσμα φοβίας και ηττοπάθειας που προκάλεσαν οι απειλές που η ίδια εκτόξευσε εναντίον της χώρας μας.
Ακολούθησαν τα Ίμια (1996), όπου η τότε κυβέρνηση στην ουσία απώλεσε τον έλεγχο εθνικού εδάφους. Στη συνέχεια (1997), η ίδια κυβέρνηση αναγνώρισε, κατόπιν πιέσεων της κ. Όλμπραϊτ, όπως εκμυστηρεύτηκε σε φίλο δημοσιογράφο ο αείμνηστος Γιάννος Κρανιδιώτης, "νόμιμα ζωτικά συμφέροντα" της Τουρκίας στο Αιγαίο, εξέλιξη καταστροφική για τα συμφέροντα της χώρας μας, αφού με την κίνηση αυτή βάζουμε την Τουρκία στο Αιγαίο και νομιμοποιούμε το απαράδεκτο Casus Belli με το οποίο απειλεί την Ελλάδα, για να μην επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο.
Το 1999 η Ελλάδα έπεσε στη δίνη της υπόθεσης Οτζαλάν, όπου προδόθηκαν τα ιερά και τα όσια της φυλής και καταρρακώθηκε η περηφάνεια και η υπόληψη του ελληνικού λαού, όπως καταρρακώθηκε και η διεθνής εικόνα και το κύρος της Ελλάδας, απαραίτητα όπλα και τα δυο στο ολποστάσιο και στη φαρέτρα κάθε χώρας, για να μπορεί να ασκεί αξιόπιστη και αποτελεσματική πολιτική. Να σημειωθεί ότι η χώρα μας, εκτός από το κύρος και την αξιοπιστία, έχασε ταυτόχρονα έναν σοβαρό και πολύτιμο σύμμαχο, όπως είναι οι Κούρδοι, ενώ εμπεδώθηκε για άλλη μια φορά η αρχή "η Τουρκία πιέζει και απειλεί και η Ελλάδα υποχωρεί ατάκτως".
Αντιστροφή στην κατηφορική πορεία υπήρξε η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε., εξέλιξη που μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια στρατηγικής σημασίας νίκη του Ελληνισμού και φυσικά της εξωτερικής μας πολιτικής, νίκη για την οποία θα πρέπει να απονείμουμε τα εύσημα σε εκείνους που τα δικαιούνται, με πρώτον και καλύτερο τον αείμνηστο Γιάννο Κρανιδιώτη, που έφυγε πολύ νωρίς.
Στη συνέχεια ακολουθεί και πάλι ο κατήφορος, με τις άφρονες και ακατανόητες προσπάθειες που κατέβαλαν κόμματα και πολιτικοί παράγοντες για την αποδοχή από τον κυπριακό λαό του καταστροφικού σχεδίου Ανάν, ενώ προηγουμένως έγιναν και άλλες προσπάθειες για την αποδοχή της διπλής ονομασίας των Σκοπίων, που αποφεύχθηκε επειδή δεν βρέθηκε εκείνος που θα λάμβανε την απόφαση και θα εισέπραττε και το αντιστοιχούν πολιτικό κόστος.
Στη συνέχεια, ο Ελληνικός λαός γεύτηκε τη χαρά άλλης μιας επιτυχίας, της άψογης τέλεσης των Ολυμπιακών Αγώνων, επιτυχία που πιστώνεται και σε εκείνους που προετοίμασαν και σε εκείνους που εκτέλεσαν την Ολυμπιάδα, για να ακολουθήσουν οι επιλογές της συνεργασίας με το ρωσικό παράγοντα στον ενεργειακό τομέα και η στάση στο Βουκουρέστι, όπου τα Σκόπια αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν μέχρι νεωτέρας, κινήσεις και οι δυο που κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση.
Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε στην συνεχιζόμενη και κλιμακούμενη προκλητική στάση της Τουρκίας στο Αιγαίο, την ίδια στιγμή που η Ελλάδα συνεχίζει να υποστηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, με τις γνωστές προϋποθέσεις, πολιτική που συνοψίζονται στο "πλήρης ένταξη σημαίνει πλήρης συμμόρφωση".
Είναι προφανές ότι στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, σε κόμματα και στελέχη κομμάτων, μετά την αποχώρηση από την πολιτική σκηνή, το 1995-1996, του Ανδρέα Παπανδρέου, με την καθοριστική -και οικονομική- συμβολή ξένων πρεσβειών και ξένων πολύφερνων μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, έχει τεθεί υπό διωγμό η αγνή και παραδοσιακή έννοια του πατριωτισμού, που έχει καθορίσει την πορεία αυτού του έθνους για χιλιάδες χρόνια και έχει επικρατήσει μια "άλλη" στάση απέναντι στα λεγόμενα εθνικά θέματα, αποτέλεσμα της οποίας αλλαγής στάσης ήταν οι συνεχόμενες και συνεχιζόμενες αρνητικές εξελίξεις στα θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής που αναφέραμε παραπάνω. Επίσης, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η συγκεκριμένη πορεία των εθνικών μας θεμάτων δεν υπακούει σε κάποια μεταφυσική νομοτέλεια, αλλά είναι αποτέλεσμα σχεδιασμών που οδηγούν σε δορυφοροποίηση της Ελλάδας στην Τουρκία, υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ, με μοναδική διέξοδο από αυτή τη δίνη τον εξορθολογισμό των σχέσεων της χώρας μας με τις ΗΠΑ, την ισχυροποίηση της θέσης της Ελλάδας στην Ευρώπη και την ενίσχυση των δεσμών της με τη Ρωσία και τους άλλους παράγοντες που μπορούν αν επηρεάσουν τις εξελίξεις στην περιοχή.
Αυτό ακριβώς επιχείρησε μάλλον να πράξει με τις επιλογές του στο Κυπριακό, το Αιγαίο, τα Σκόπια και τα ενεργειακά ο Κώστας Καραμανλής, με υπουργό εξωτερικών τον Νέστορα της διπλωματίας κ. Πέτρο Μολυβίατη, επιλογές που αποδυναμώθηκαν, αν δεν ανατράπηκαν, με την τοποθέτηση της κ. Ντόρας Μπακογιάννη στη θέση του υπουργού εξωτερικών. Η επαινετικές αναφορές στην κυρία Μπακογιάννη και στον κύριο Γιώργο Παπανδρέου από τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ κ. Αναστασιάδη και τον πράκτορα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών Ντάουνερ στα απόρρητα επίσημα έγγραφα του ΟΗΕ για το Κυπριακό και τα επικριτικά σχόλια που γίνονται στα ίδια έγγραφα στο πρόσωπο του Κώστα Καραμανλή, τα λένε όλα.
Εν πάση περίπτωσει, για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους, αφού στην πολιτική περισσότερο από τις προθέσεις μετράει το αποτέλεσμα, οι σε γενικές γραμμές σωστές επιλογές του Κώστα Καραμανλή στα κύρια ζητήματα της εξωτερικής μας πολιτικής, στην ουσία ακυρώνονται από την αναποτελεσματικότηα της κυβέρνησής του, λόγω της ανοχής που έδειξε σε πρόσωπα και πράγματα, αλλά και από την αποδυνάμωση του ίδιου του εσωτερικού-κοινωνικού μετώπου, αφού δεν νοείται αποτελεσματικη εξωτερική πολιτική χωρίς ισχυρή οικονομία και αρραγές εσωτερικό μέτωπο.
Εμείς, ως ιστολόγιο, δεν νομιμοποιούμαστε και δεν το επιθυμούμε να δώσουμε γραμμή για το ποιό κόμμα θα πρέπει να ψηφίσουν οι φίλοι μας, επιλογή που ούτως ή άλλως δεν είναι εύκολη, αν όχι αδύνατη.
Λέμε να ψηφίσει το κόμμα που θέλει ο καθένας με το χέρι στην καρδιά και να κάνει την επιλογή εκείνη που θα του δώσει εσωτερική ισορροπία και ψυχική ικανοποίηση. Γιατί, εν τέλει, στο παραβάν είμαστε μόνοι μας και η ψήφος είναι ακριβώς αυτό.
Θα θέλαμε όμως να κάνουμε έκκληση και να παρακαλέσουμε τους φίλους του ιστολογίου, άσχετα με το κόμμα που θα ψηφίσουν, να αποκλείσουν από τις επιλογές τους όλους εκείνους που όλα αυτά τα χρόνια πρόδωσαν την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού και των ψηφοφόρων, άλλοτε υποχωρώντας σε πιέσεις ξένων, άλλοτε κάνοντας τον ατζέντη αεροπορικών ή άλλων εταιρειών και άλλοτε λαμβάνοντας χρηματικά δώρα, οικόπεδα μέχρι και οικιακές συσκευές από ελληνικές ή ξένες εταιρείς, όπως για παράδειγμα από τη SIEMENS και από κάθε είδους προμηθευτή του πολύπαθου ελληνικού δημοσίου.
Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή άς είναι ο κυρίαρχος ελληνικός λαός που θα κάνει την πολυπόθητη κάθαρση και με τις επιλογές του θα διαμορφώσει το πολιτικό σκηνικό, τιμωρώντας τους ξενόδουλους και τους αργυρώνητους, όλους αυτούς που μας πρόδωσαν.
Όπως έχει διαμορφωθεί το σκηνικό και όπως έχουν καταντήσει τα κόμματα, όπου ο ένας που λάμβανε τα μαύρα εκβιάζει τον άλλον που τα έπαιρνε, μόνον εμείς μπορούμε να στείλουμε στα σπίτια τους όλους εκείνους του πολιτικούς που έκαναν τα κόμματα και την πολιτική επικερδή επιχείρηση, καθώς και εκείνους που εκθειάζουν οι ξένες πρεσβείες και ο "διεθνής παράγων", όσο ψηλά κιαν βρίσκονται στην ιεραρχία των κομμάτων τους, όποιο "ιστορικό" όνομα κιαν κουβαλούν.
Αν και υπό κανονικές συνθήκες στις εκλογές θα πρέπει να ψηφίζουμε θετικά, δηλαδή να επιβραβεύουμε εκείνους που αξίζουν και θα μας φέρουν και πάλι την ελπίδα, η κατάσταση στη χώρα μας είναι τέτοια, που τη φορά αυτή θα πρέπει να κάνουμε και τα δυο. Να ψηφίσουμε άφθαρτους πολιτικούς και να τιμωρήσουμε τους προσκηνυμένους και τους αργυρώνητους. Να κάνουμε εμείς οι ίδιοι την κάθαρση, γιατί αυ΄το επιβάλλουν οι συνθήκες.
Την Κυριακή, μπροστά στην κάλπη, ας βάλουμε το χέρι στην καρδιά και ας δείξουμε τη δύναμη που έχει ο λαός. Ας δώσουμε εμείς το μήνυμα που δεν κατόρθωσαν να δώσουν οι πολιτικοί στους νταβατζήδες. Αν δεν εκλεγούν οι δικοί τους ατζέντηδες, θα είναι πιο αδύναμοι και θα έχουν πάρει το μήνυμα.
Αν το πράξουμε, αν τη Δευτέρα βαρύγδουπα ονόματα της πολιτικής σκηνής, πολιτικοί-γόνοι μεγάλων οικογενειών και όχι μόνο, άτομα που κατήντησαν τη χώρα στην κατάσταση που είναι σήμερα αντιμετωπίσουν τη χλεύη του λαού, η Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου θα είναι μια καινούργια μέρα για την Ελλάδα.
Ήλθε η ώρα να πάρουμε την τύχη της χώρας μας στα χέρια μας.
Καλή ψήφο Έλληνα πολίτη.
ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ INFOGNOMONPOLITICS.BLOGSPOT.COM

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

ΡΗΣΕΙΣ... "Γιώργου" ! (Ο Θεός να βάλει το χέρι του!)

ΡΗΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ! (Είναι να μην προβληματίζεσαι?)

Άξονας εξωτερικής πολιτικής;


«Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα γης λιγότερα από εκείνα που μας ανήκουν, και να κοιμόμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείς, παρά να έχουμε ότι μας ανήκει και να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι από τον κίνδυνο κάποιας ξαφνικής επίθεσης κακόβουλων γειτόνων εναντίον μας»
[Εφημερίδα Πατρίδες του Καναδά. Η δήλωση έγινε από τον κ. Παπανδρέου απευθυνόμενος στον εκδότη της εφημερίδας κ. Θωμά Σάρα, σε δημόσια εκδήλωση παρουσία πλήθους κόσμου και μαρτύρων, όπως για παράδειγμα ο Έλληνας πρέσβης στον Καναδά Γιάννης Θωμόγλου. Η εκδήλωση έγινε το 1999, όταν ο κ. Παπανδρέου ήτανε Υπουργός Εξωτερικών]

Σχέδιο Ανάν
«Τώρα που έχει έρθει η ώρα της κρισιμότερης απόφασης της σύγχρονης ιστορίας μας, η μεγάλη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη, συνεπής στις αρχές, στους αγώνες και στις παραδόσεις μας, λέει το «ναι» στο κοινό μέλλον των δυο Κοινοτήτων, το «ναι» στην κοινή συμβίωση, το «ναι» στην ένταξη μιας επανενωμένης Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Λέει «ναι» στη συνεργασία και «όχι» στο διχασμό. Λέει «ναι» στην προοπτική και «όχι» στη στατικότητα… Το ΝΑΙ θα είναι μια γενναία ιστορική, πατριωτική στάση υπέρβασης του παρελθόντος»
[Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών, Κυπριακή Κυβέρνηση, 8/4/2004]

Η δήλωση αυτή έγινε 2 ώρες πριν το προγραμματισμένο διάγγελμα του Τάσσου Παπαδόπουλου. Γεγονός διπλωματικά και πολιτικά απρεπέστατο διότι επιχείρησε να προκαταβάλει την τοποθέτηση του Προέδρου της Κύπρου. Απόσπασμα από την Καθημερινή 8.4.2004

Nα σημειωθεί ότι είχε προηγηθεί η τοποθέτηση του προέδρου του ΠAΣOK κ. Γιώργου Παπανδρέου υπέρ του «ναι», προκαλώντας αντιδράσεις στην Kύπρο κυρίως για τον χρόνο εκδήλωσής της.

Αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη
Δυσαρεστημένος από τη διακρατική συμφωνία Ελλάδας - Ρωσίας για τον αγωγό ρωσικού πετρελαίου Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη εμφανίστηκε στην Αλεξανδρούπολη ο Γ. Παπανδρέου, λέγοντας ευθέως ότι «…η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μιας πλευράς» (σ.σ.: της Ρωσίας).
[Ελευθεροτυπία 10 Σεπτεμβρίου 2009 με τίτλο «Παγώνει τον αγωγό»]

Αξίζει να δούμε την δήλωση αυτή σε συνδυασμό με τη δήλωση του Αμερικανού υφυπουργού των εξωτερικών επί Μπους
Aποτελεί στρατηγικό λάθος το 80% του φυσικού αερίου της χώρας σας να προέρχεται από την Gazprom. H πρακτική αυτή πλησιάζει σε αυτό που λέμε μονοπώλιο, είπε και εξαντλώντας τα όρια πίεσης προς την ελληνική κυβέρνηση εν όψει της επίσκεψης Kαραμανλή στη Mόσχα στα τέλη Aπριλίου, συμπλήρωσε, «αναρωτιέμαι ποια πολιτική ηγεσία δεν βλέπει ότι μια τέτοια εξάρτηση είναι επικίνδυνη».
[Καθημερινή 11 Απριλίου 2008 – φαίνεται πως οι Έλληνες είναι έτοιμοι να δεχθούν αυτήν την πολιτική ηγεσία που ζητούσαν από τότε οι Αμερικάνοι]

Θράκη
Βεβαίως, οι Συνθήκες μιλάνε για μουσουλμάνους. Kατά καιρούς, το θέμα της μειονότητας τίθεται παράλληλα με το θέμα της διεκδίκησης εδαφών. Εάν δεν αμφισβητούνται τα σύνορα, ποσώς μ’ ενδιαφέρει το αν ο ένας λέγεται μουσουλμάνος ή Τούρκος, Βούλγαρος ή Πομάκος.
[Περιοδικό ΚΛΙΚ, Αύγουστος 1999. Η συνέντευξη η οποία οδήγησε στο πρωτοσέλιδο BRAVO YORGO από την Hurriyet στις 28 Ιουλίου 1999, ΜΙΑ μόνο ημέρα μετά την κυκλοφορία του περιοδικού]

Καραχασάν και Πομάκοι
Δεν είναι μόνο ότι η εκλεκτή του υποψήφια για την υπερνομαρχία της Θράκης, μουσουλμάνα κ. Καραχασάν υπήρξε από τα πλέον δραστήρια μέλη της περιβόητης «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης», αλλά και ότι η κ. Καραχασάν καλεί ανοιχτά τους Πομάκους της περιοχής να χαρακτηρίζονται Τούρκοι!!
[Το Παρόν, 25 Μαρτίου 2007]

Βαφτίζει Τούρκικα τα στενά(!)
Ύστερα από προφορική εντολή του υπουργού Εξωτε-ρικών Γ. Παπανδρέου προς τις Βρυξέλλες, η Ελλάδα αποδέχθηκε το αίτημα της Τουρκίας να αλλάξει στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, η διεθνώς κατοχυρωμένη από τη Συνθήκη του Μοντρέ του 1936 ονομασία των ”Στενών” σε ”Τουρκικά Στενά”. Το τουρκικό αυτό αίτημα έχει έρθει πιεστικά στους κόλπους του ΝΑΤΟ εδώ και ένα χρόνο με την Αθήνα μα ην συναινεί στην αλλοίωση της ορολογίας της διεθνούς Συνθήκης του Μοντρέ για τα Στενά μέχρι πριν από λίγες μέρες”.
[Ελευθεροτυπία 7 Ιουνίου 2002 – είδηση υπ’ αριθμόν 6 στην επισκόπηση του ελληνικού τύπου]


Τουρκία και ΕΕ
«Θα σύρουμε το κάρο της Τουρκίας στην Ε.Ε.»
[Καθημερινή, 19 Δεκεμβρίου 1999]

Αυτόκλητος εκπρόσωπος του Τουρκικού Υπουργείου των Εξωτερικών(!)
Σχόλιο του κ. Παπανδρέου για τη δημοσίευση στον Τούρκικο τύπο «μαύρης λίστας» Ελλήνων για την είσοδό τους στην Τουρκία
“Tέτοιες πράξεις προέρχονται από ακραίους κύκλους της Τουρκίας οι οποίοι θέλουν να φρενάρουν την ελληνοτουρκική προσέγγιση“, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Παπανδρέου, μιλώντας στον ραδιοφωνικό “Flash” και σχολιάζοντας το δημοσίευμα της “Σαμπάχ”, σύμφωνα με το οποίο οι τουρκικές αρχές έχουν απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα 56 προσωπικοτήτων της πολιτικής και κοινωνικής ζωής από χώρες της Ευρώπης μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.
[Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, 26 Μαρτίου 2000]

Άδειασμα την επόμενη ημέρα, αφού ο (πραγματικός) εκπρόσωπος του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών παραδέχθηκε την ύπαρξη της μαύρης λίστας!!
Ανώτατος αξιωματούχος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών φέρεται ότι δήλωσε στην εφημερίδα πως “κατά καιρούς το υπουργείο Εσωτερικών θέτει περιορισμούς εισόδου στη χώρα, αλλά η συγκεκριμένη λίστα με τα άτομα των οποίων η είσοδος στην Τουρκία απαγορεύεται αναθεωρήθηκε το 1999
[Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, 27 Μαρτίου 2000]

Ο Θόδωρος Πάγκαλος για τον Γ. Παπανδρέου
Αναφερόμενος στον υπουργό Εξωτερικών, ο Θόδωρος Πάγκαλος είπε ότι είναι «σοβαρή έλλειψη φρόνησης να λέει κάποιος, όπως ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, ότι χρειάζονται υποχωρήσεις από Ελλάδα και Τουρκία για να τα βρούμε και ότι άλλαξε το κλίμα». Αυτά είναι αμερικάνικα και επίσημη ανθελληνική προπαγάνδα των Αμερικανών, είπε ο κ. Πάγκαλος ­ σύμφωνα με το δελτίο Τύπου του τηλεοπτικού σταθμού ­ και δεν πρέπει να την υιοθετούμε και να την κάνουμε δική μας θέση. Χαρακτήρισε μάλιστα την τακτική του Γιώργου Παπανδρέου απαράδεκτη, ότι κάνει ζημιά στην εξωτερική πολιτική της χώρας και δεν σχετίζεται με την αντικειμενική πραγματικότητα. Σε αντίθεση με τον ίδιο, είπε, ο Γιώργος Παπανδρέου ασκεί πολιτική ίσων αποστάσεων, μια τακτική που είναι αδιέξοδη και που δεν οδηγεί πουθενά στις σχέσεις μας με την Τουρκία.
[Τα Νέα 19 Οκτωβρίου 1999]

Ο Ισμαήλ Τζεμ για τον Γ. Παπανδρέου
Κάποτε είπα στον Γιώργο Παπανδρέου πειράζοντάς τον: “Αν κάποια μέρα τα βρεις δύσκολα στην ελληνική πολιτική ζωή, μη λυπηθείς. Βάζεις υποψηφιότητα στην Τουρκία και θα εκλεγείς αμέσως…“
["ΕΨΙΛΟΝ"-25/1/2004. Αναφορά σ’ αυτή τη δήλωση, και σε άλλες σχετικές με τον Γ.Α.Π. από την εφημερίδα Χρόνος 27/2/2004]

Λευκά κελιά στην Τουρκία (Ο γελοιογράφος Στάθης για τον Γ. Παπανδρέου)
Στις 15/3/01, στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., ο Βέλγος υπουργός, για να εξυπηρετήσει τις γαλλογερμανικές σκοπιμότητες, πρότεινε να καταδικαστεί η Τουρκία για την κατάσταση των πολιτικών της κρατουμένων (“λευκά κελιά”, δολοφονίες κλπ). Ενώ κανείς υπουργός δεν τόλμησε να έχει αντίρρηση, ούτε ακόμη και ο επίτροπος Φερχόιγκεν, σηκώθηκε ο Γιωργάκης και υποστήριξε ότι “η τουρκική κυβέρνηση ρυθμίζει το καθεστώς των φυλακών προς την σωστή κατεύθυνση” και ακύρωσε την έκδοση απόφασης! Από τότε, έχουν πεθάνει 107 απεργοί πείνας.
[Απόσπασμα και πάλι από την εφημερίδα Χρόνος 27/2/2004]

Προς τη σωστή κατεύθυνση προχωρεί η Τουρκία» όχι μόνον γενικώς, αλλά και εις ό,τι αφορά στα λευκά κελλιά!

Ποιος το δήλωσε αυτό (το φρικώδες); ο κ. Γιωργάκης Παπανδρέου! Ενώπιον ποίων; Των άλλων 14 υπουργών Εξωτερικών της Ενωσης! Μάλιστα αυτόκλητος!! Διευκολύνοντας έτσι την Τουρκία να αποφύγει επίσημη Ευρωπαϊκή κριτική και ίσως καταδίκη.

Πότε όλα αυτά; Την ίδια στιγμή που στα λευκά κελλιά πεθαίνουν άνθρωποι! Που το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο καταδικάζει σφόδρα την Τουρκία δίνοντας ένα όπλο στην Κύπρο, το οποίον η ελληνική κυβέρνηση διά του κ. Ρέππα πετάει στα ψάρια.

Το «στοίχημα» του Γιωργάκη να γίνει καλός άνθρωπος ο Τζεμ ή να γίνει ο Αγιος Φραντζέσκο της Ασίζης ο Ετζεβίτ, θα ‘ταν μια δική του απλώς ελαφρότης, αν ο «κατευνασμός» δεν ήταν μια πολιτική που, ιστορικώς, οδηγεί ασφαλώς στον πόλεμο…

Αλλά εξ ίσου τρομερό είναι αυτό που συμβαίνει με τους πολιτικούς κρατουμένους στην Τουρκία. Ο θάνατος και η τρομοκρατία δεν σηκώνουν αστεία όπως οι δηλώσεις του Γιωργάκη!
Οταν η ελληνική χούντα βασάνιζε Ελληνες πολιτικούς κρατουμένους, ουδείς Ευρωπαίος ή άλλης καταγωγής πολιτικός βρέθηκε να δηλώσει ότι η Ελλάδα κινείται στη σωστή κατεύθυνση.

Είναι ντροπή για την Ελλάδα, ντροπή για την κυβέρνηση, ντροπή για τους Ελληνες αυτή η δήλωση του κ. Παπανδρέου. Ντροπή που δυστυχώς φαίνεται να περνά απαρατήρητη απ’ τον πολύ λαό…
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 16.V.2001, Ελευθεροτυπία 16 Μαΐου 2001

Εκ πεποιθήσεως άθεος - απόσπασμα από βιβλίο της πρώην συζύγου του Γ. Παπανδρέου
«Κάποια μέρα βέβαια έμαθε και το Καστρί ότι ο Γιώργος και η Εύα είχαν κάνει πολιτικό γάμο στο Λονδίνο. Εδώ, όμως, ήταν Ελλάδα και καθώς το νεαρό ζευγάρι άρχιζε σιγά σιγά να αποκτά τον δικό του κύκλο, ανέκυψε εκ των πραγμάτων η ανάγκη να γίνει και θρησκευτικός γάμος… Αυτό δημιουργούσε ψυχολογικό πρόβλημα για την Εύα, πολύ περισσότερο όταν σκεφτόταν ότι θα γινόταν μητέρα… Εθεσε λοιπόν στο Γιώργο θέμα θρησκευτικού γάμου. Και τότε βρέθηκε μπροστά σε μια οδυνηρή έκπληξη. Ο Γιώργος Παπανδρέου της δήλωσε ορθά κοφτά ότι σε καμία περίπτωση δεν είχε σκοπό να κάνει θρησκευτικό γάμο γιατί, όπως της είπε, ήταν εκ πεποιθήσεως άθεος… αμέσως μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία ο πατέρας του θα περνούσε το νόμο για την αναγνώριση του πολιτικού γάμου και θα λυνόταν το πρόβλημα».
[Πηγή: «Η Εύα Γεωργίου Παπανδρέου Αποκαλύπτει», σελ. 17. Σημείωση: δεν παρατίθεται το απόσπασμα για να καταδικαστούν όλοι οι εκ πεποιθήσεως άθεοι, αλλά επειδή πρέπει οι Έλληνες να γνωρίζουν τις πεποιθήσεις του πρωθυπουργού που πρόκειται να εκλέξουν]

Ο Χρήστος Γιανναράς για τον Γ. Παπανδρέου
Eξαμερικανισμένος σταλινισμός;
[Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στην Καθημερινή, 22/2/2004]

Οικονομική πολιτική
Κανένας δεν πιστεύει ότι ο Παπανδρέου θα δώσει του χρόνου αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις μεγαλύτερες από τον πληθωρισμό, επειδή ο Αλμούνια παραμονεύει στη γωνία και περιμένει τέλη Οκτωβρίου στο νέο προϋπολογισμό τα μέτρα που έχει προτείνει για την οικονομία. Πρόταση του κ. Παπανδρέου στις αρχές του 2004 ήτανε το δικαίωμα στους εργοδότες να διατηρούν ανασφάλιστους τους νέους για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Μετά το διάστημα αυτό προβλέπονταν ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ για μέχρι το 50% των εργαζομένων!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ Ε;

ΠΡΟΤΑΣΗ - ΣΟΚ κατά ανεργίας νέων
Ευκαιρίες απασχόλησης στους νέους επιχειρεί να δώσει η πρόταση-σοκ του Γ. Παπανδρέου, από το Λαύριο, για κατάργηση των ασφαλιστικών εισφορών. Η απαλλαγή θα ισχύει για 4 χρόνια και στη συνέχεια η επιχείρηση θα υποχρεούται να διατηρήσει το 50% των προσληφθέντων. Αν και πρόκειται για υπό διαμόρφωση πρόταση, στην περίπτωση που εφαρμοστεί αυτούσια, μπορεί, κατά τους συνδικαλιστές, να προκαλέσει παρενέργειες στα οικονομικά των Ταμείων, ανταγωνισμό για ανασφάλιστη απασχόληση στους νέους και να βάλει στον «πειρασμό» απόλυσης των «ηλικιωμένων» από τις επιχειρήσεις.
[Ελευθεροτυπία, 21 Ιανουαρίου 2004, την ίδια ημέρα έχουμε και ολόκληρο άρθρο της Ελευθεροτυπίας -που στήριζε τότε και στηρίζει σήμερα τον Γιώργο Παπανδρέου- να διαπιστώνει μόνο "δυσκολίες" στην εφαρμογή του μέτρου και να αντιτάσσει απλώς ότι "οι απολύσεις θα πρέπει να είναι αιτιολογημένες"!!!. Αυτό μόνο απασχολούσε την (αριστερή; ουδέτερη;) εφημερίδα: "να είναι αιτιολογημένες οι απολύσεις"!!]

Οργίλη αντίδραση στο παραπάνω μέτρο από τον τότε Πρόεδρο του Συνασπισμού κ. Νίκο Κωνσταντόπουλο
Ακρωτηριάζει την κοινωνική προστασία
Δεν είναι το νέο αυτό που φέρνει ο Γ. Παπανδρέου, είναι απλώς ο νεοφιλελευθερισμός, δήλωσε χθες ο Νίκος Κωνσταντόπουλος κατά τη συνάντησή του με αντιπροσωπείες των σωματείων απολυμένων από τη Σίσερ Πάλκο, τον όμιλο Αυγερινοπούλου και την Ολυμπιακή Αεροπορία.
[Ελευθεροτυπία, 22 Ιανουαρίου 2004]

αναδημοσίευση από τον Infognomonpolitics

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

ΕΙΝΑ ΑΛΗΘΕΙΑ Κε ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ?

ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΑΤΕ ΑΠΟ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ?

"Απόσπασμα από άρθρο του Θωμά Σάρα με τίτλο «Μακεδονικό: η επανάσταση της κοινής λογικής» που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2008 στην
Επιθεώρηση «Πατρίδες» του Καναδά. Γράφει ο δημοσιογράφος:

«Μήνες αργότερα την ίδια χρονιά (1999), πραγματοποιήθηκε στο Τορόντο του Καναδά η ετήσια σύνοδος της πολιτικής ηγεσίας των μελών του ΝΑΤΟ. Την Ελλάδα εκπροσώπησε ο Άκης Τσοχατζόπουλος, Υπουργός Άμυνας, επικεφαλής μιας μικρής αντιπροσωπείας και ένα σχετικά μεγάλο αριθμό δημοσιογράφων από την Αθήνα.

Όταν έκλεισαν οι εργασίες του συνεδρίου ακολούθησε η συνέντευξη τύπου της αντιπροσωπείας των ΗΠΑ της οποίας προΐστατο ο Υπουργός Άμυνας Δαβίδ Κοχέν, με τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων της χώρας και εκπροσώπους του τμήματος εξωτερικών υποθέσεων.Μιλώντας στους δημοσιογράφους ο Αμερικανός πολιτικός τόνισε ότι οι εργασίες πήγαν πολύ καλά και ότι ο ίδιος ήταν πραγματικά ενθουσιασμένος για την συνεργασία και κατανόηση που επέδειξαν όλα τα μέλη. Κάποια στιγμή κατά την διάρκεια των ερωτήσεων βρήκα την ευκαιρία και ρώτησα τον ομιλητή πως είναι δυνατόν να μιλά για συνεργασία και κατανόηση, ενώ την ίδια ώρα οι ειδήσεις ανέφεραν ότι αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας της Τουρκίας παραβίαζαν τον εναέριο χώρο της Ελλάδας, καθώς επίσης ότι μόλις πρόσφατα οι δύο χώρες μέλη της συμμαχίας, ήλθαν τόσο κοντά στο πόλεμο εξ αιτίας ορισμένων ελληνικών νησιών που διεκδικούσε η σύμμαχος της Ελλάδας, Τουρκία.

"Έχεις δίκιο, συμφώνησε με τα λόγια μου ο Αμερικανός αξιωματούχος της κυβέρνησης Κλίντον, εδώ έχουμε πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που πιστεύω ότι τελικά είμαστε στο σημείο επίλυσης του, καθώς η Ελληνική πλευρά αποδέχεται ορισμένους συμβιβασμούς ικανοποίησης αιτημάτων της Τουρκίας, παραιτουμένη για τον σκοπό αυτόν δικαιωμάτων της προς όφελος της εδραίωσης της ειρήνης και καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών. Αυτή είναι μια υποχρέωση που ανέλαβε η ελληνική πλευρά και πιστεύω ότι σύντομα το θέμα αυτό θα έχει τακτοποιηθεί."

Κατά σύμπτωση μερικές εβδομάδες αργότερα επισκέφθηκε το Τορόντο ο Υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη, Γιώργος Παπανδρέου.Με την ευκαιρία εκείνης της επίσκεψης, οργανώθηκε συνέντευξη τύπου του Υπουργού προς τους φορείς των ομογενειακών μέσων μαζικής ενημέρωσης, σε κεντρικό ξενοδοχείο του Τορόντο. Ο Υπουργός αναφέρθηκε πάνω στο πρόγραμμα της κυβέρνησης και υπεραμύνθηκε της πολιτικής του να ονομάσει τους μουσουλμάνους της Θράκης ως ..Τούρκους. Ζήτησε δε την κατανόηση των αποδήμων ομογενών οι οποίοι έχουν τις δικές τους εμπειρίες πάνω στο ...πολύ-πολιτισμό. Όταν κάποια στιγμή μου δόθηκε ο λόγος ανάφερα στον Υπουργό τους ισχυρισμούς των Αμερικανών υπευθύνων και τον ρώτησα εάν πραγματικά συμφωνεί μαζί τους.Για του λόγου του αληθές, τόνισα, επικαλούμαι και την μαρτυρία του Πρέσβη σας στο Τορόντο ο οποίος ήταν παρόν και άκουσε αυτά που ειπώθηκαν, και του έδειξα τον παρακαθήμενό του Γιάννη Θωμόγλου, Πρέσβη της Ελλάδας στην Οτάβα.

Ο υπουργός αφού με άκουσε, απάντησε:
Προσωπικά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα γης λιγότερα από εκείνα που μας ανήκουν, και να κοιμόμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείς, παρά να έχουμε ότι μας ανήκει και να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι από τον κίνδυνο κάποιας ξαφνικής επίθεσης κακόβουλων γειτόνων εναντίον μας.


Έμεινα με το στόμα ανοικτό από την απάντηση του Υπουργού.

Σύμφωνα με τους διεθνώς αναγνωρισμένους κανόνες ρώτησα τον Υπουργό εάν είχε ενημερωθεί και συμφωνούσε μαζί του ο Ελληνικός λαός στον οποίο ανήκε η .υπό διαπραγμάτευση γη.

Δυστυχώς ο τελευταίος δεν απάντησε, ... καθώς έγινε παρεμβολή από τον γραμματέα τύπου του υπουργού και μου ζητήθηκε να αρκεστώ μόνο σε μία ερώτηση, προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία ερωτήσεων και στους υπόλοιπους δημοσιογράφους..»

Αυτά γράφει μεταξύ άλλων ο δημοσιογράφος δίνοντας ημερομηνίες, τόπο και ονόματα... Παραδόξως τίποτα απο αυτά δεν αναφέρθηκε απο από τους Ελλαδίτες δημοσιογράφους που συνόδευαν την αποστολή και παρευρίσκονταν στην συνέντευξη τύπου..."

ΞΑΝΑΡΩΤΩ: ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ Κε ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ? ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΠΡΙΝ ΠΑΝΕ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ !

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ "ΕΟΚΑ-74" ΣΤΟ YOU-TUBE"