ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ

ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗΣ
XX ΤΘΜ - XXIV ΤΘΤ - ΧΧVI EMA

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

ΕΛΔΥΚ 1974 - 16/8/74 Ενας Μανιάτης και ένας Κρητικός

ΕΛΔΥΚ 1974 - ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ


12 Αυγούστου 1974.
Οι συζητήσεις Μαύρου-Κληρίδη-Γκιουνές συνεχίζονται στην Γενεύη. Στην ΕΛΔΥΚ διατάχθηκε επιφυλακή.
Την επόμενη μέρα το μεσημέρι έμαθαν ότι τα 3/4 του Συντάγματος μαζί με την Διοίκηση, με διαταγή του Διοικητή Συνταγματάρχη Νικολαϊδη θα έφευγαν από το Στρατόπεδο για να λάβουν θέσεις στις γύρω περιοχές προς τα δυτικά του Αεροδρομίου. Στο Στρατόπεδο θα έμενε ο 2ος Λόχος του 1ου Τάγματος και ο 4ος Λόχος του 2ου Τάγματος. Στα υψώματα νότια του Στρατοπέδου θα οχυρωνόταν ο Λόχος Διοικήσεως Συντάγματος. Εκεί στο Υψωμα Β' το μαλακό υπογάστριο της όλης παράταξης σε περίπτωση επίθεσης των Τούρκων αν οι συνομιλίες στην Γενεύη ναυαγήσουν. Τότε έμαθαν οτι Διοικητής των Δυνάμεων Αμύνης αναλάμβανε ο νέος Υποδιοικητής, ένας Αντισυνταγματάρχης του ΓΕΣ που είχε έλθει ως συνοδός με τα "στραβάδια" και που το ξεκίνημα της εισβολής τον βρήκε να επιστρέφει με τις "παλιοσειρές" γεγονός που τους ανάγκασε να αποβιβαστούν στην Πάφο και να επιστρέψουν στο Στρατόπεδο αντί για να πλεύσουν προς στην Ελλάδα. Ο Αντισυνταγματάρχης αυτός έμαθαν ότι είχε υπηρετήσει ως Διοικητής του ΛΒΟ της ΕΛΔΥΚ την περίοδο 1961-1963. Βέβαια όλοι θα προτιμούσαν τον Παπαγιάννη που ήξερε πρόσωπα και πράγματα αλλά αυτός επαναπατρίστηκε κατόπιν διαταγής πριν μερικές μέρες διότι θεωρήθηκε Πραξικοπηματίας - είχε λάβει μέρος στο Πραξικόπημα - και για αυτό ανακλήθηκε. Τον γνωρίσαν τον νέο Υποδιοικητή. Σταυρουλόπουλος το όνομα του. Δεν τους είπε πολλά. Τους είπε ότι έχει διαταγή σε περίπτωση Τουρκικής επίθεσης να υπερασπιστεί το Στρατόπεδο "μέχρι ενός" και ότι έδωσε διαταγή να αδειάσουν οι αποθήκες από τα υλικά, που η Διοικηση είχε αφήσει γεμάτες, βορά στα αεροσκάφη των Τούρκων σε περιπτωση εχθροπραξιών. Ζήτησε από τον Διοικητή του Λόχου Διοικήσεως να χρησιμοποιήσει κάθε όχημα και κάθε οδηγό ακόμα και πέραν της διμοιρίας Εφοδιασμού. Τέλος αφού εκλεισε την συζήτηση, κοντοστάθηκε και γύρισε και είπε: "Εγώ θα είμαι στον Σταθμό Διοίκησης πάνω στο εκκλησάκι του Αη-Γιώργη. Οσοι με θέλουν, ιεραρχικά στο μαγνητικό" (ενν. τηλέφωνο).
- "Α και πριν το ξεχάσω. Αν σε περίπτωση επιθεσης ο αγων καταστεί δυσμενής για εμάς, μόνο με δική μου προσωπική διαταγή θα οπισθοχωρήσετε" τους είπε με ύφος αυστηρό. "Οποιος οπιθοχωρήσει χωρίς διαταγή θα τον στήσω στα πέντε βήματα" κατέληξε.

********************************



16 Αυγούστου 1974 ώρα 11.45
Αυτή η επίθεση των Τούρκων είναι η πιό πεισμώδης και ισχυρή. Αντιλήφθηκαν τα μεμέτια ότι το Πυροβολικό μας σίγησε, χωρίς να ξέρουμε το γιατί και έριξαν και τις τρεις ίλες αρμάτων τους στην μάχη... Τα τούρκικα άρματα πέρασαν με ευκολία την ευθεία του άξονα Καϊσή-Υψωμα Ασπρα Χώματα-Ανατ.Κιόνελι και ετοιμαζόνταν να μπουν σαν σφήνα μεταξύ του Υψώματος Β και του Στρατοπέδου, εκεί που μάχονταν λυσσαλέα οι λεβέντες του Λούη Ιωαννίδη, Λοχαγού του 4ου Λόχου και κράταγαν ακόμα τους Τούρκους μακριά απο τα συρματοπλέγματα.
Ο Σταυριανάκος γυρναει δεξιά το κεφάλι του λίγο έξω από το όρυγμα και χαμογελάει βλέποντας τον Λούη Ιωαννίδη μπροστά μπροστα να εμψυχώνει τους άνδρες του, όπως και τους διμοιρίτες του να πηγαινοέρχονται από όρυγμα σε όρυγμα.
"Καλά πάμε εκεί, κρατάμε", σκέφτηκε. Και τότε βλέπει μπροστά του στα 30 μετρα ενα τούρκικο Μ-48 να προχωρεί κατά πάνω τους, χωρίς κανείς να μπορεί να το σταματήσει. Αντιαρματικά ούτε για δείγμα. Τότε σκέφτηκε να κάνει αυτό που έκανε και στις 14 (δυό μέρες πριν) και έπιασε. Τι είχε κάνει;;; Είχε βγεί από το όρυγμά του και τρέχοντας ζιγκ-ζαγκ πήδηξε σαν αίλουρος στην "μούρη" ενός Μ-48, τράβηξε σαν σαλιγκάρι από την ανοιχτή θυρίδα, πιάνοντας τον από τον σβέρκο, τον οδηγό του και τον πυροβόλησε με το πιστόλι του, εξ επαφής στο κεφάλι. Το άρμα μετά από αυτό, ακινητοποιήθηκε. Μετά από λίγο κάποιος από το πλήρωμα μέσα πηγε στην θέση του οδηγού και έβαλε όπιθεν ολοταχώς και το άρμα απομακρύνθηκε...
Το αποφάσισε, υπολόγισε την απόταση και πετάγεται έξω από το όρυγμα και αρχίζει να τρέχει πάλι ζιγκ ζαγκ και φτάνει στο προπορευόμενο άρμα. Τι τύχη. Και αυτό έχει την θυρίδα του οδηγού ανοιχτή... δείγμα ότι δεν δούλευε ο κλιματισμός. Πηδάει σαν αίλουρος πάνω στο μπροστινό του μέρος και πάει να πιάσει τον οδηγό και να τον τραβήξει έξω για να τον πυροβολήσει.... Όμως αυτήν την φορά η τύχη του γύρισε την πλάτη...
Δεν σκέφτηκε ότι ο Λοχαγός ήθελε να ξαναδεί το Σκουταρι στην Μάνη. Να κολυμπήσει ξανά στην θάλασσά του με την Μαρία του, να παίξει με τα μικρά παιδιά του την Χρυσάνθη και το αβάπτιστο που θα το ονόμαζε Βασιλική (*). Η ατιμη η τύχη, που δεν βοηθάει πάντα τους τολμηρούς....
Από ένα διπλανό άρμα ένας τούρκος αρχηγός πληρώματος τον βλέπει πάνω στο άλλο άρμα και στρέφει το πενηντάρι και ανοίγει πυρ. Ενα βλήμα τον βρίσκει στο κεφάλι και του το διαλύει.... Το άψυχο σώμα του πέφτει μπροστά στο άρμα.



Ένας στρατιωτης από την Κρήτη, Βολακάκης Μάριος νομίζω ήταν το όνομα του, φωνάζει "σκότωσαν τον Λοχαγό" και βγαίνει από το όρυγμα για να πάει να πάρει το σώμα του νεκρού Λοχαγού και να το τραβήξει πίσω στις γραμμές μας.. Ριπές από πολυβόλα τον διαπερνούν σε όλο του το σώμα και τον αφήνουν και αυτόν τον λεβέντη Κρητικό στον τόπο... Ενας Μανιάτης και ένα Κρητικός σε μιά άμιλλα ηρωϊσμού....πεσμένοι νεκροί στην αιματοβαμμένη γη της Κύπρου. Μετά από λίγο χωρίς τον "μπροστάρη" τους οι άνδρες του Λόχου Διοικησεως "σπάνε", οι Τούρκοι με τα άρματα περνούν τις γραμμές και μάχονται πλεον σώμα με σώμα.... Μιά ώρα μετά ο Στρατοπεδάρχης Αντισυνταγματάρχης Σταυρουλόπουλος βλέποντας ότι το παν είχε χαθεί και περαιτέρω αντίσταση θα είχε σαν αποτελεσμα να χαθούν και οι 318 υπερασπιστές, χωρίς να διασωθεί το Στρατόπεδο, πήρε την μεγάλη απόφαση και διατάσσει "απαγκίστρωση εν ημέρα και υπό την ισχυρά πίεσιν του εχθρού"!!! Μόνο τότε έσπασε η άμυνα του 4ου και του 2ου Λόχου....
Εκείνη την μέρα χάθηκε το παν... εκεί στο Στρατόπεδο, αλλά σώθηκε η Λευκωσία.... ΑΝΔΡΩΝ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΠΑΣΑ ΓΗ ΤΑΦΟΣ !!!
(*) Η δεύτερη κόρη του Λοχαγού τελικά δεν βαφτίστηκε Βασιλική αλλά προς τιμήν του ΗΡΩΑ πατέρα της την ονόμασαν Σωτηρία.

(από το βιβλίο του Κώστα Δημητριάδη "Αυτοί που τίμησαν την στολή τους" - εκδ. ΠΕΛΑΣΓΟΣ 2017)

ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΟΥΝΤΑΣ... Ο λοχαγός που μπροστά του ο Ράμπο μοιάζει πρόσκοπος!




Ακούω συχνά ... ο ΡΑΜΠΟ, οι ΡΑΜΠΟ και με αυτην την λέξη που παραπέμπει στην ομώνυμη Αμερικανιά, εκφρασθείσα σε μια ταινία με πρωταγωνιστή τον μετρίας αντίληψης Σιλβέστερ Σταλόνε, θέλουν να αποδώσουν την έννοια του Ηρωα, του Σκληρού, του Υπερ-Κομμάντο...
Μια ζωή βλάκες εμείς οι Ελληνες... 




Ψάχνουμε πάντα στο διεθνές στερέωμα να βρούμε πρότυπα....
Όταν τα πρότυπα τα έχουμε μπροστά μας, που στις φλέβες τους κυλούσε και κυλάει Ελληνικό Αίμα ...εμείς χρησιμοποιούμε "εισαγόμενους" !!!
Αυτήν την εισαγωγή την έκανα για να αναφερθώ σε έναν Έλληνα που μπροστά του ο "Ράμπο" φαντάζει ως "λυκόπουλο"!!!
Ποιός είναι αυτός ;;;; Σας λέει τίποτα το όνομα Λοχαγός Νίκος Κατούντας;
Στους πολλούς ίσως όχι και εκεί είναι το πρόβλημα.....
Λοιπόν... Λοχαγός ΚΔ Νικόλαος Κατούντας

  


Δκτής του 31ου ΛΚ της 33ης ΜΚ που είχε έδρα στο Πέλλα Πάϊς κοντά στην Κερύνεια το 1974.

Τότε ήταν 31 χρονών, στο άνθος της παραγωγικής ηλικίας του σαν Έλληνας Στρατιωτικός και δη Καταδρομέας αποφοιτήσας από τα σχολεία Αλεξιπτωτιστών, Βατραχάνθρωπων και Χιονοδρόμων. Μορφωμένο παλληκάρι, τελειόφοιτος και της Νομικής Σχολής Αθηνών. Συγκροτημένος Αξιωματικός, Λεβέντης, Πατριώτης, Ικανώτατος και βέβαια Οικογενειάρχης.


Μετά την επικράτηση του Πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου στο νησί τα πράγματα έμοιαζαν ήρεμα. Όμως αυτή η φαινομενική ηρεμία κράτησε μόνο 3-4 μέρες.

Σε λίγο η καταιγίδα θα ξέσπαγε. Δυστυχώς με προτροπή του Μακαρίου από το βήμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. στην Νέα Υόρκη και την συμφωνία των Επιτελών στην Αθήνα με το Λάνγκλεϋ των ΗΠΑ, την έδρα της παντοδύναμης στην Ελλάδα, C.I.A.

Όλα αυτά βεβαια οι αξιωματικοί που υπηρετούσαν σε μονάδες στην νήσο, τα αγνοούσαν.
Θεωρούσαν ότι αυτό που έγινε αφορούσε τους Ελληνες και φαντάζονταν ότι οι Τούρκοι δεν θα κινούνταν. Αλλωστε ο αμυντικός μηχανισμός της Ελλάδας υπερτερούσε κατά πολύ του αντίστοιχου Τουρκικού. Κύρια σε αεροπορία και ναυτικό....

Ξαφνικά τα πράγματα άλλαξαν.
Ήδη από τις 19 έρχονται εικόνες στην τηλεόραση από το BBC με τον Τουρκικό στόλο να έχει αποπλεύσει μαζί με κατάφορτα στρατιωτών αποβατικά από την Μερσίνα με κατεύθυνση την Κύπρο.
Ο Μακεδόνας Διοικητής της Μοίρας Ταγματάρχης Κατσάνης ανήσυχος. Αναμένει διαταγές ή τουλάχιστον οδηγίες. Οι διοικητές των Λόχων του - ανάμεσά τους και ο Λοχαγός Κατούντας - κρέμονται από τα χείλη του ενόσω αυτός μιλάει τηλεφωνικά με το ΓΕΕΦ και συγκεκριμένα με τον ΔΔΚΚ Συνταγματάρχη Κομπόκη. Ο Κομπόκης άφησε να εννοηθεί οτι ενδεχόμενα να έχουν προβλήματα με τους Τούρκους αλλά δεν έδωσε ούτε οδηγίες ούτε διαταγές. 
Όλοι αι Αξιωματικοί των Καταδρομών είχαν εμπιστοσύνη στον Κομπόκη [1]
Κι όμως την επόμενη μέρα ξύπνησαν όλοι με τον θόρυβο των Τουρκικών αεροσκαφών και την θέα των αποβατικών στην θάλασσα της Κερύνειας. Οι Τούρκοι επιχειρούν απόβαση.
Ψύχραιμα η μονάδα τίθεται σε κατάσταση συναγερμού όπως συμβαινει σε αυτές τις περιπτωσεις, ακολουθώντας τα Σχέδια Αμύνης και αναμένοντας διαταγές. Διαταγές δεν έρχονται παρά αλληλοσυγκρουόμενες εκτιμήσεις... "Οι Τούρκοι κάνουν άσκηση"...
Ηταν ξεκάθαρο ότι οι Τούρκοι έκαναν απόβαση κάπου δυτικά της Κερύνειας.
Κάποια στιγμή ήλθαν διαταγές από τον ίδιο τον ΔΔΚΚ Συνταγματαρχη Κομπόκη.
Καταδρομική επιχείρηση όλων των Μοιρών Καταδρομών στον Πενταδάκτυλο.

 
Ο Λόχος του Κατούντα  λοιπόν το βράδυ της 20/21 Ιουλίου 1974 πολέμησε στον Αγιο Ιλαρίωνα, εκεί που οι Ελληνες καταδρομείς της Κύπρου ενήργησαν με καταδρομικές επιθέσεις κατα του Κοτζάκαγια (31 ΜΚ), κατά της Άσπρης Μούττης (32 ΜΚ) και στα Πετρομούθκια (33 ΜΚ), ενώ η επιστρατευμένη (34 ΜΚ) παρέμεινε στους πρόποδες. 
Η 31η ΜΚ πέτυχε απόλυτα τον αντικειμενικό της σκοπό ενώ οι άλλες δύο 32 και 33 ΜΚ βρήκαν ισχυρές αντιστάσεις και καθηλώθηκαν. Όταν α χαράματα της επόμενης μέρας "ελλείψει τάγματος αντικατάστασης" η 31 ή "δυνατότητας αποστολής ενισχύσεων" για την 32 και 33 (έτσι τους είπε η ΔΔΚΔ/ΓΕΕΦ) αναγκάσθηκαν να απαγκιστρωθούν, η 33 ΜΚ αποσύρθηκε ακέφαλη, διότι ήδη είχε χάσει τον Διοικητή της Ταγματάρχη ΚΔ Γεωργιο Κατσάνη, Mετά από αρκετή ταλαιπωρία επέστρεψαν στο στρατόπεδο. Όλοι στενοχωρημένοι για τον χαμό του Διοικητή και τόσων οπλιτών χωρίς αντίκρυσμα. Μετά το προσκλητήριο έγινε ανασύνταξη.

 


Στις 22 το πρωϊ, ο Λόχος του διατάχθηκε λανθασμένα από στρατηγική άποψη, να σταλεί να πολεμήσει σε μάχη εκ του συστάδην με τον ελαφρύ οπλισμό του στον Αγιο Γεώργιο Κερύνειας ενάντια στους προελαύνοντες Τούρκους, που μέχρι εκείνη την στιγμή τους αντιμετώπιζε μόνο του το 251 ΤΠ του επίσης εως σήμερα αγνοούμενου Αντισυνταγματάρχη Πεζικού Παύλου Κουρούπη, στην ουσία μια διλοχία.Ο Κατούντας λοιπόν επικεφαλής 62 ανδρών, συνάντησε σκόρπιους πεζικαριους απο το 251 που οπισθοχωρουσαν. Τους ρώτησε που είναι οι Τούρκοι. Αυτοί του ειπαν οτι είναι καλύτερα να φύγουν γιατί οι Τούρκοι είναι παρα πολλοί. Η εκνευρισμένη απάντηση του Λοχαγού Κατούντα ήταν:
"Σας ρωτησα που είναι και όχι πόσοι είναι. Εσείς φυγετε εγώ με τους άντρες μου συνεχιζουμε!" 
Κι προχώρησε και έκανε ότι μπορούσε να κρατήσει την Τουρκική πλημμυρίδα που συνεχώς ενισχυόταν με πεζικό που ακολουθούσε τα προελαύνοντα τουρκικά άρματα... Τι να σου κάνουν όμως τα ατομικά όπλα,θλιβερά κατάλοιπα του Β' ΠΠ, απέναντι στα Μ-47 της Τουρκικής 39ης Μεραρχίας που απλωνόταν στα περιβόλια και τους οικισμούς μεταξύ παραλίας και προποδων του Πενταδάκτυλου σε μια "διάταξη σάρωσης" μη αφήνοντας τίποτα όρθιο στο διάβα τους;;;;

 


Ολόκληρος ο 31ος Λόχος ακροβολίστηκε στην ευρύτερη περιοχή της Κερύνειας με την μία διμοιρία να καλύπτει την περιοχή προς την θάλασσα και τις άλλες δύο προς τον Πενταδάκτυλο πάντα με μέτωπο προς την ακτή της απόβασης. Ανεβασμένος ο Λοχαγός σε ένα σπίτι προσπαθούσε να δει αν υπήρχαν Τουρκικές δυνάμεις από την πλευρά της θάλασσας που θα μπορούσαν να τους πλαγιοκοπήσουν όταν έρχεται λαχανιασμένος ένας υπαξιωματικός και του αναφέρει ότι από την 2η Διμοιρία τον πληροφόρησαν ότι είδαν 200 Τούρκικα άρματα [2] μέσα στα χωράφια καμουφλαρισμένα.  
Τότε ο Λοχαγός κατάλαβε ότι τα πάντα είχαν προδοθεί.... Kι όμως ο Κατούντας είχε την επιλογή του... Ναι θα μπορούσε ακόμα όσο είχε καιρό να οπισθοχωρήσει. Να σωθεί... Κι ας άφηνε ακάλυπτο με τους άνδρες του που ήταν στα δεξιά της αμυντικής τους παράταξης, το δεξιό της διαδρομής Αγ.Γεωργίου-Κερύνειας...
Ναι θα μπορούσε....
Και το πιθανότερο αν το έκανε, σήμερα να ήταν στο σπίτι του με την οικογενειά του. Την γυναίκα του, την Ρούλα του, που ήταν έγκυος στο δεύτερο τους παιδί και την μικρή του πρωτοτοκη κόρη. Είναι γλυκειά η ζωή, όταν είσαι τόσο νέος! Κι όμως δεν εφυγε... 
Δεν εγκατέλειψε το πόστο του....
Παλλήκαρος! Λεβέντης! ΕΛΛΗΝΑΣ!
"Not on my watch" που θα έλεγαν και οι κατασκευασμένοι για τις κινηματογραφικές ανάγκες Αμερικάνοι "ήρωες"....

 


Εμεινε εκεί μαχόμενος σε μια επιβραδυντική για την προέλαση του εχθρού αποστολή, μόνος, χωρίς ενισχύσεις, με τον ελαφρύ οπλισμό των ανδρών του να κρατήσει τους περίπου 3.200 Τούρκους που είχαν αποβιβαστεί μέχρι το πρωϊνό της 22ας Ιουλίου μιας και το μεγαλύτερο μέρος της διλοχίας του 251 ΤΠ που τους αντιμετώπισε με επιτυχία μιάμιση μέρα - κι αυτός μόνος χωρίς βοήθεια - τελικά δεν άντεξε τον συσχετισμό οπλισμού και δυνάμεων, είχε συντριβεί και διαλυθεί [3]. 
 Αφού έδωσε διαταγή για οπισθοχώρηση εγκατέστησε το διοικητήριο του στην Μητρόπολη της Κερύνειας. Μόλις που πρόλαβε να δώσει οδηγίες στους διμοιρίτες του, Οι Τούρκοι έμπαιναν σαν σε παρέλαση στην Κερύνεια.
Τότε δόθηκε σκληρή μάχη μεταξύ των Καταδρομέων μας και των Τούρκων. Με τον ατομικό τους οπλισμό, πεινασμένοι και διψασμένοι οι Λοκατζήδες του Κατούντα μάχονται σαν λιονάρια υπό την καθοδήγηση του Διοικητή τους που στην πρώτη γραμμή τους δίνει οδηγίες και τους ενθαρρύνει. Οι Τούρκοι σαστίζουν υποχωρούν....

 


Μετά από ώρα ξαναεμφανίζονται αυτήν την φορά υπό την κάλυψη αρμάτων Μ-47. Πως να σταματήσεις αυτά τα χαλύβδινα θηρία με Lee Enfield No.4 ;;;; Βλέπετε η Πολιτική Ηγεσία προτιμούσε να εξοπλίσει τους πραιτωριανούς της, το Εφεδρικό με σύγχρονο οπλισμό και όχι την Εθνική Φρουρά, την οποία στην ουσία απαξίωνε από πλευράς υλικού. 
Πιεζόμενος ο Λοχαγός βρέθηκε μεταξύ του Κάρμι και του Τουρκοκυπριακού χωριού Τέμπλος σε μια χαράδρα. Το σχέδιο του ήταν να λουφάξουν εκεί μέχρι το βράδυ και μετά να διαρρεύσουν προς τις γραμμές μας, μιάς και πλέον η Κερύνεια είχε πέσει στα χέρια των Τούρκων. Ομως δεν γνώριζε ότι οι Τούρκοι τους περικύκλωσαν... 
Κάποια στιγμή ξεκίνησε μια μάχη, που κράτησε μια περίπου ώρα. Οι Λοκατζήδες μας θερίζουν τους επιτιθέμενους Τούρκους που νόμιζαν ότι θα βρούν φοβισμένους έφηβους που θα το έβαζαν στα πόδια βλέποντας την καταφανή υπεροπλία τους. Αλλά ξανάρχονται, ξανά και ξανά... 
Τότε ήταν που ο θρυλικός Λοχαγός κατάλαβε ότι οι πάντες τους είχαν εγκαταλείψει, ότι η Κύπρος είχε προδοθεί. Πολεμούσε βλέποντας τα πυρομαχικά και τις χειροβομβίδες να τελειώνουν. Κάποια στιγμή είδε ότι έμειναν μόνο λίγοι άντρες ήταν κοντά του. Ανδρες αποφασισμένοι να μείνουν δίπλα του.... Γιατί ο Κατούντας ενέπνεε εμπιστοσύνη, σιγουριά.... Κι όμως ήλθε η στιγμή που πρόσκαιρα ο Λοχαγός "σπάει" και δείχνει τον θυμό του για την προδοσία. Οι ανδρες του κοιτάζονται μεταξύ τους... 
Κάποια στιγμή - όπως μαρτυρεί ο αγγελιοφόρος του Πάμπος Κυρίλλου - διατάσσει αυτούς τους άνδρες που ήταν κοντά του να φύγουν και θα τους καλύπτει ο ίδιος.. Οι άνδρες αρνούνται. Τότε τους λέει "Είναι διαταγή ρε. Η Κύπρος θα μαυροφορεθεί και δεν θέλω νάναι κι οι μανάδες σας αυτές που θα φορέσουν μαύρα. Φυγετε. Σας διατάσσω" 
Τελευταίος έφυγε ο Κυρίλλου, ο οποίος διασώθηκε και έδωσε αυτήν την μαρτυρία των τελευταίων στιγμών του ΗΡΩΑ Λοχαγού του που φεύγοντας τον άκουσε να να πολυβολεί εναντίον των Τούρκων που έχουν πλησιασει στο σημείο που βρισκόταν ταμπουρωμένος, στην κουφάλα μιας χαρουπιάς... 


Ηρεμος και Ολύμπιος... 
Με την στολή του που την τίμησε με τα "Τολμονίκια" στα μανίκια... 
Ξέροντας το βιογραφικό του Λοχαγού Νίκου Κατούντα, σκληρού Καταδρομέα, Βατραχάνθρωπου, Αλεξιπτωτιστή και Χιονοδρόμου, ενός Στρατιωτικού μορφωμένου (σπούδασε Νομική) και Οικογενειάρχη, ενός Αξιωματικού Ελληναρά χωρίς εισαγωγικά και έχοντας κατά νου την ψυχοσύνθεσή του, θεωρώ ΑΠΙΘΑΝΟ να πιάστηκε ζωντανός. Το πιό πιθανό είναι να έκανε Ηρωϊκή Εξοδο, μιά έξοδο απελπισίας αλλά και αυτοκτονίας με βάση τις συνθήκες που δημιούργησε η Προδοσία του Επιτελείου των Αθηνών και το το Επιτελείο της Εθνικής Φρουράς... Μια Ηρωϊκή Εξοδο ανάλογη αυτής των Υπερασπιστών του Μεσολογγίου.... και να έπεσε διάτρητος από τις Τούρκικες "συμμαχικές στο ΝΑΤΟ" σφαίρες..... 
Όπως είμαι και λάτρης του υπερβατικού, είμαι σίγουρος πως ανταμώνει κάθε βράδυ με τον Κουρούπη και τον Τσιάκκα και αφού πιούν μαζί μια ζιβανία, στοιχειώνουν με το πνεύμα τους τα κατεχόμενα από τον Μογγόλο παράλια της Κερύνειας μέχρι τον Πενταδάκτυλο... μιας και το πνεύμα τους τους θα μπορέσει να απελευθερωθεί και να ηρεμήσει, μόνο όταν αυτά απελευθερωθούν όπως χάθηκαν... 
Διά της λόγχης! 
Αυτός ήταν ο Νίκος Κατούντας..... Ο Έλληνας ΡΑΜΠΟ...... 
Αυτός που η γυναίκα του που την λάτρευε, η Ρούλα του, τον είχε αποχαιρετίσει με την κόρη τους στην αγκαλιά στην πόρτα του σπιτιού τους στην Κερύνεια για τελευταία φορά, νιώθοντας βαθιά μέσα της ότι δεν πρόκειται να τον ξαναδεί.

                                              Ο Λοχαγός Κατούντας μαζί με την συζυγό του Ρούλα πριν τον πόλεμο

ΘΝΗΤΟΙ ΤΩ ΑΘΑΝΑΤΩ ΓΟΝΥ ΚΛΙΝΑΤΕ.....
Αντιστρατηγος Νικόλαος Κατούντας.... ΕΛΛΗΝ..... Αθάνατος......


Τούρκοι στρατιώτες μέσα στο καταληφθέν στρατόπεδο της 33 ΜΚ στο Πέλλα Πάις

ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ-ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ


[1] Στον Κομπόκη έδειχναν μεγάλο σεβασμό όλοι οι Αξιωματικοί των Καταδρομών. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ο Πρέσβης Λαγάκος όταν είδε και απόειδε με τον Διοικητή της Α' ΜΚ που είχε έλθει στο νησί με την αποστολή "Νίκη" και κρατούσε το Αεροδρόμιο χωρίς να δέχεται να το παραδώσει στους άνδρες του ΟΗΕ, ζήτησε την μεσολάβηση του Κομπόκη ο οποίος τηλεφωνικά διέταξε τους Καταδρομείς να παραδώσουν το Αεροδρόμιο.

 



[2] Γνωρίζοντας τις δυνάμεις που χρησιμοποησαν οι Τούρκοι και στους δύο Αττίλες, ο αριθμός των 200 αρμάτων είναι αυθαίρετος και λανθασμένος. Κατά τις επιχειρήσεις του Αττίλα Ι, οι Τουρκικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν μιά Επιλαρχία αρμάτων Μ-47 της 39ης Μεραρχίας ήτοι 50 άρματα. Ήδη τα 50 αρματα είναι μεγάλος αριθμός ιδιαίτερα όταν καλείσαι να τα αντιμετωπίσεις στερούμενος παντελώς αντιαρματικών όπλων. Η διόγκωση του αριθμού σε τίποτα δεν εξυπηρετεί.




[3] το 251 ΤΠ δεν είχε διαθέσιμο κανενα ΠΑΟ να αντιμετωπίσει τα Τούρκικα άρματα που αποβιβάστηκαν και προέλαυναν προς Αγ.Γεώργιο και Γλυκιώτισσα. Κάποιος ηλίθιος κομματικός εγκάθετος, διπλοθεσίτης, Λοχαγός και του 251 αλλά και του Εφεδρικού ταυτόχρονα είχε αφαιρέσει τους επικρουστήρες λίγο καιρό προ του Πραξικοπήματος, με σκοπό να μην χρησιμοποιηθούν σε ενδεχόμενο Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Ετσι η Εισβολή βρήκε το 251 σχεδόν γυμνό από Βαρέα Οπλα. Αλλά και τα ΠΑΟ 106 του 120 ΛΒΟ του Υπολοχαγού Αργυρόπουλου που στάλθηκαν βρέθηκαν αντιμέτωπα χωρίς να το γνωρίζουν με Τούρκικα στρατεύματα που είχαν προχωρήσει και έπαθαν μεγάλες απώλειες.

 

ΥΓ (*)Το κείμενο προέρχεται από το βιβλίο του Κώστα Δημητριάδη "Αυτοί που τίμησαν την στολή τους" - εκδ. ΠΕΛΑΣΓΟΣ 2017)
ΥΓ (**) Οι φωτογραφιες είναι από το αρχείο της κας Σταυρούλας Νικ. Κατούντα