Ο αντιστράτηγος Γεώργιος Τσολάκογλου (καθιστός δεξιά) συζητά με τον Γερμανό στρατηγό Γιοντλ (καθιστός δεύτερος από αριστερά) και τον Ιταλό στρατηγό Φερρέρο (προς τα δεξιά με την πλάτη προς τον φακό) το τρίτο και οριστικό πρωτόκολλο παράδοσης της Ελλάδας στη ναζιστική Γερμανία και τη φασιστική Ιταλία. Θεσσαλονίκη, 23 Απριλίου 1941ΚΑΠΟΙΟΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ. ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΝ ΑΙΣΘΗΣΗ 'Η ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ Ο Γ.ΤΡΑΓΚΑΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΩΣ "ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ"....
ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ WIKIPEDIA ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ:
Ο Γεώργιος Τσολάκογλου του Κωνσταντίνου (Ρεντίνα Αγράφων, Απρίλιος 1886 – Αθήνα, 22 Μαΐου 1948) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, διορισμένος πρωθυπουργός κατά την περίοδο κατοχής της Χώρας 1941–1942 από τις δυνάμεις του Άξονα.
Το πραγματικό του επίθετο ήταν Τσολάκογλους και ήταν αμφιθαλής αδελφός του αντιστράτηγου Νικολάου Σπυρόπουλου. Κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό και στη συνέχεια εισήλθε στη Σχολή Υπαξιωματικών από την οποία αποφοίτησε το 1912 με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού Πεζικού.
Ως αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, ο Τσολάκογλου συμμετείχε στις κυριότερες μάχες στους Βαλκανικούς Πολέμους, και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όπου και προάχθηκε κατ΄ εκλογή σε λοχαγό και ταγματάρχη και υπηρέτησε στο επιτελείο της 1ης Μεραρχίας στην οποία και αργότερα ανέλαβε επιτελάρχης. Συμμετείχε στην εκστρατεία στην Ουκρανία και στην Μικρασιατική εκστρατεία ως διοικητής τάγματος ευζώνων του 1/39ου και αργότερα ως επιτελάρχης της 4ης Μεραρχίας, κατά την επίθεση του Αυγούστου το 1922. Στην επακολουθήσασα σύμπτυξη του Α΄ Σώματος Στρατού στο οποίο ανήκε ακολούθησε στην αρχή την φάλαγγα του στρατηγού Τρικούπη και λίγο πριν την Σμύρνη την φάλαγγα του στρατηγού Φράγκου. Αντισυνταγματάρχης το 1923, συνταγματάρχης το 1925 και ανώτατος πλέον αξιωματικός το 1935 διοίκησε διαδοχικά: Μεραρχία, την Σχολή Ευελπίδων, και το Γ΄ Σώμα στρατού, του οποίου την διοίκηση ανέλαβε αφού παρέδωσε τη διοίκηση Κρήτης που είχε αναλάβει το 1938, όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Το 1940, είχε φθάσει στον βαθμό του αντιστρατήγου και ήταν διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού (Δυτική Μακεδονία). Μετά την επίθεση των Ιταλών κατά τη μάχη του Μόραβα, με επιτυχημένο ελιγμό, και παρά τους δισταγμούς των ανωτέρων του, συνέβαλε στη πλήρη νίκη του υπ' αυτού Σώματος στρατού. Μετά την επίθεση όμως των Γερμανών κατά της Ελλάδος (6 Απριλίου 1941), την βαθιά στην συνέχεια διείσδυση αυτών προς την Θεσσαλονίκη στις 9 Απριλίου του 1941 και την υποχώρηση του Ελληνικού Στρατού από το μέτωπο της Βορείου Ηπείρου, ύστερα δε από την αναχώρηση της Ελληνικήσ πολιτειακής ηγεσίας στην Μέση Ανατολή, ο Τσολάκογλου και ορισμένοι άλλοι ανώτεροι αξιωματικοί του Στρατού έλαβαν την πρωτοβουλία για συνθηκολόγηση, κρίνοντας εκείνοι πως κάθε αντίσταση στους κατακτητές θα ήταν μάταιη.
Έτσι, στις 20 Απριλίου 1941, ημέρα του Πάσχα, σε συνεννόηση με τον διοικητή του Α΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Παναγιώτη Δεμέστιχα, τον διοικητή του Β΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγο Γεώργιο Μπάκο, και τον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνα, κατάργησε πραξικοπηματικά τον διοικητή Στρατιάς Ηπείρου Ιωάννη Πιτσίκα, ανέλαβε ο ίδιος διοικητής της Στρατιάς και υπέγραψε πρωτόκολλο ανακωχής με τον διοικητή της 1ης Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Ες-Ες, υποστράτηγο Γιόζεφ (Σεπ) Ντήτριχ (Josef "Sepp" Dietrich), στο Βοτονόσι του Μετσόβου. Ο αρχηγός του Ελληνικού Στρατού, αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, σε τηλεγράφημά του προς το Τμήμα Στρατιάς Ηπείρου, κατήγγειλε την πρωτοβουλία του Τσολάκογλου ως αντίθετη προς τα συμφέροντα της πατρίδας, διέταξε την αντικατάσταση του Τσολάκογλου και αγώνα «μέχρι εσχάτου ορίου δυνατοτήτων». Ήταν όμως ήδη αργά.
Την επόμενη ημέρα (21 Απριλίου) στην Λάρισα, ο Τσολάκογλου, «υπό το κράτος βίας», υπέγραψε ως διοικητής της Ελληνικής Στρατιάς Ηπείρου και Μακεδονίας την άνευ όρων παράδοση του Ελληνικού Στρατού στους Γερμανούς. Εκ μέρους των Γερμανών, το πρωτόκολλο της παράδοσης συνυπέγραψε ο αρχηγός των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, στρατηγός φον Γκράιφφενμπεργκ (von Greinffenberg).
Στις 23 Απριλίου, ο Τσολάκογλου αναγκάσθηκε να υπογράψει στην Θεσσαλονίκη και τρίτο πρωτόκολλο με τον Γερμανό στρατηγό Άλφρεντ Γιοντλ (Alfred Jodl) και τον Ιταλό στρατηγό Αλμπέρτο Φερρέρο (Alberto Ferrero), για να ικανοποιηθεί και το γόητρο των Ιταλών.
Στα απομνημονεύματα του,[1] ο Τσολάκογλου γράφει :
«Ευρέθην αντιμέτωπος ιστορικού διλήμματος : Ή ν' αφήσω να συνεχισθή ο αγών και να γίνη ολοκαύτωμα, ή υπείκων εις τας παρακλήσεις όλων των ηγητόρων του στρατού ν' αναλάβω την πρωτοβουλίαν της συνθηκολογήσεως... "Τολμήσας" δεν υπελόγισα ευθύνας... Μέχρι σήμερον δεν μετενόησα δια το τόλμημά μου. Τουναντίον αισθάνομαι υπερηφάνειαν.»
Στις 30 Απριλίου του 1941 και ώρα 11 το πρωί ο Τσολάκογλου, χωρίς την παρουσία του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου, που είχε αρνηθεί να τον ορκίσει, ορκίσθηκε από μόνος του (- διορίστηκε) στα Παλαιά Ανάκτορα, (σημερινή Βουλή), παρουσία των ανωτάτων διοικητών των δυνάμεων κατοχής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 2 Δεκεμβρίου του 1942. Κατά την πρωθυπουργία του, προσπάθησε να διατηρήσει τη δραχμή ως κατοχικό νόμισμα, πλην όμως η δέσμευσή του από τις Αρχές κατοχής είχε σαν συνέπεια τη συνεχή υποτίμηση, που οδήγησε σε ραγδαίες αυξήσεις τιμών και πείνα, ενώ η χρυσή λίρα τότε αποθησαυριζόταν. Για την κατάσταση εκείνη οι Γερμανοί επέρριψαν ακέραιη την ευθύνη στους Ιταλούς που δεν έπραξαν τίποτε, κατά αρμοδιότητα που διατηρούσαν, για να προλάβουν αυτή την οικονομική εξέλιξη, αν και εισήγαγαν στη συνέχεια τη λεγόμενη "μεσογειακή δραχμή". Τελικά ο Τσολάκογλου παραιτούμενος από το αξίωμά του, μετά από πολλές πιέσεις που του άσκησαν εγγράφως οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί, μεταξύ των οποίων οι Καφαντάρης, Σοφούλης, Γονατάς, Μάξιμος, Πάγκαλος, ακόμη και ο Ράλλης, αλλά και μετά από δύο ανεπιτυχείς γύρους διαπραγματεύσεων με τους Γερμανούς (Βερολίνο - Σεπτέμβριος 1942) και Ιταλούς (Ρώμη - Οκτώβριος 1942), που αφορούσαν τα ελληνικά δημοσιονομικά, στη συνέχεια ιδιώτευσε. Στην πρώτη αυτή κατοχική κυβέρνηση συμμετείχαν οι άλλοι δύο αντιστράτηγοι της συνθηκολόγησης, Δεμέστιχας και Μπάκος, ο επόμενος κατοχικός πρωθυπουργός (ιατρός) Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, που τελούσε χρέη αντιπροέδρου, καθώς και ο τότε υπουργός οικονομικών Σωτήριος Γκοτζαμάνης που διατηρήθηκε στην ίδια θέση από την επόμενη κυβέρνηση.
Μετά την απελευθέρωση, ο Τσολάκογλου συνελήφθη και παραπέμφθηκε στο δια της Συντακτικής Πράξεως με αριθμό 6/1945 συσταθέν Ειδικό Δικαστήριο, κατηγορούμενος για παράνομη συνθηκολόγηση που είχε προβεί με τον εχθρό, χαρακτηριζόμενη ως «συνθηκολόγησιν εν ανοικτώ πεδίω» και «πριν η υπ' αυτόν στρατιωτική δύναμις εκπληρώση πάν ό,τι το στρατιωτικόν καθήκον επιβάλλει» , καθώς και για εθνική αναξιότητα για την συνεργασία του, στη συνέχεια, με τις κατοχικές Δυνάμεις, αναλαμβάνοντας Πρωθυπουργός της χώρας. Στις 31 Μαΐου του 1945, το Ειδικό αυτό Δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο, αλλά το Συμβούλιο Χαρίτων μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια κάθειρξη.
Έχοντας προσβληθεί από λευχαιμία, νοσηλεύθηκε επί έναν χρόνο στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΤΣ), όπου και πέθανε τον Μάιο του 1948. Η κηδεία του έγινε σε στενό οικογενειακό κύκλο.
Ο ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΚΑΤ'ΕΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΠΕΡΙΣΩΣΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ, ΔΙΟΤΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ Ο ΑΓΩΝ ΕΙΧΕ ΧΑΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΗΣ ΒΕΡΜΑΧΤ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ Η ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΠΑΡΕΔΟΘΗ ΣΧΕΔΟΝ ΑΜΑΧΗΤΙ....
ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΩ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑΝ ΓΕΝΝΑΙΟ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ, ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΑΠΕΛΠΙΔΕΣ ΜΑΧΕΣ - ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΣΑΛΙΧΛΗ ΣΤΑ 1922 ΣΑΝ ΕΠΙΤΕΛΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ - ΝΑ ΠΡΟΒΕΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΠΡΑΞΗ (ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ)!!!!
ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ ΤΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΜΕΤΑ ΜΙΑ ΠΙΘΑΝΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΣΩΠΛΑΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΜΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΕΧΟΝΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ....
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΗΤΑΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΚΛΗΘΗΚΕ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ Η ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ. ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΧΡΕΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΙΝΑ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ 1941 ΟΠΟΥ ΤΑ ΑΣΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ Η ΑΘΗΝΑ ΥΠΕΦΕΡΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΙΤΙΑ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΤΗΣ!
ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ.... (Γιατί διαφωνώ με τον Γ.Τράγκα)
Ο Γεώργιος Τσολάκογλου, υπόγραψε την Συνθηκολόγηση όταν ο άνισος αγώνας ήταν πλέον μάταιος και στο σκεπτικό του υπήρξε η προστασία του μέχρι πριν λίγο μαχόμενου Στρατεύματος από αντίποινα ΚΥΡΙΑ των Ιταλών!
Δεν είχε άλλη επιλογή!
Δεν είχε κάτι άλλο να κάνει εναλλακτικά! Απλά σε αυτόν έτυχε να πάρει την πρωτοβουλία της υπογραφής της Συνθηκολόγησης!
Ο Γεώργιος Παπανδρέου ο νεώτερος, ζήτησε ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΟΙ ΕΧΘΡΟΠΡΑΞΙΕΣ με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη, να ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΕΙ "υπερθεματίζοντας" στην ανικανότητα της Ελλάδος να ...αντισταθεί ή καλύτερα να σταθεί στα πόδια της!!!!
Επίσης ο Γεώργιος Παπανδρέου ο νεώτερος, είχε εναλλακτικές λύσεις! Εναλλακτικές λύσεις που συνειδητά δεν τις χρησιμοποίησε!
Όταν ο Ιβάν Σαββίδης, ομογενής στην Ρωσία και προσωπικός φίλος του Πούτιν, έκλεισε ένα ραντεβού γιά τους δύο άνδρες, με σκοπό να συζητήσουν πως η Ρωσία θα μπορούσε να βοηθήσει οικονομικά την Ελλάδα, ο Γ.Παπανδρέου Jr, όχι μόνο δεν εκμεταλλεύτηκε αυτήν την συνάντηση με τον Ρώσο ομόλογό του, αλλά τον ζάλισε με τις συνήθεις ανοησίες του... όπως η "πράσινη ανάπτυξη" (όπως λέμε "πράσινα άλογα")!
Όταν πάλι οι Κινέζοι - οι οποίοι έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για επενδύσεις σε μιά χώρα της ΕΕ που βρίσκεται γεωγραφικά σε στρατηγική θέση στην Μεσόγειο - έδειξαν την πρόθεση να επενδύσουν μεγάλα ποσά στην Ελλάδα, γεγονός που θα έδινε μιά ανάσα από τον βρόγχο του χρέους, πάλι ο Γ.Παπανδρέου "σφύριζε αδιάφορα" !!!!!
Τέλος ενώ οι Ευρωπαίοι έδειχναν μουδιασμένοι από το πρόβλημα που προέκυψε στην Ευρωζώνη εξ αιτίας της Ελλάδος, ο Γ.Παπανδρέου τους έδειξε τον δρόμο της καθυπόταξης του Έλληνα, ζητώντας αυτοβούλως να πάει στο Δ.Ν.Τ. και μιλώντας γιά "Τιτανικό".....
Σαν να τους έλεγε "ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΤΕ ΜΑΣ" !!!!!
Και πριν κάν του ζητήσουν οτιδήποτε οι Νεο-Ναζιστές της Μέρκελ, τους είπε: "Εδώ είναι τα ασημικά μας, ελάτε να τα πάρετε..."!!!!
ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΟΝ Γ.ΤΡΑΓΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΙ Ο Γ.ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Ο Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΕΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΥΠΟ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ....
Ο ΜΕΝ ΠΡΩΤΟΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΠΟΛΕΜΟΥ, Ο ΔΕ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΕΙΡΗΝΗΣ!
ΔΟΣΙΛΟΓΟΣ (τότε) ΜΕ ΔΟΣΙΛΟΓΟ (τώρα) ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ, ΜΙΚΡΗ ΜΕΝ ΑΛΛΑ ΔΙΑΦΟΡΑ' ΔΕ!!!!
ΕΤΣΙ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ;;;;;
Υ.Γ. Με βάση τις γνώσεις μου περί Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας, πιό πολύ θα ταίριαζε ο χαρακτηρισμός "ΡΑΛΛΗΣ" ή "ΛΟΓΟΘΕΤΟΠΟΥΛΟΣ" στον Γεωργάκη, οι οποίοι ήταν καραμπινάτοι και συνειδητοί δοσίλογοι... παρά "ΤΣΟΛΑΚΟΓΛΟΥ" !
Αναρτήσεις
συμφωνω απολυτα
ΑπάντησηΔιαγραφήΠΡΟΔΟΤΗΣ.
ΑπάντησηΔιαγραφή